Και… φτηνότερη έκδοση για το Triumph Rocket III 2020

Το βρετανικό κτήνος των 2500 κυβικών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2019

Η ιδέα για ένα γιγαντιαίο Power Cruiser με άφθονα κυβικά και ροπή τανκς προφανώς και δεν είναι καινούρια. Ξεκίνησε από τις πίστες dragster των ΗΠΑ, όπου το γκάζι πραγματικά δεν είναι ποτέ αρκετό, κάπου στις αρχές των 70ies. Τα μαστόρια έπαιρναν ολόκληρες τις τετρακύλινδρες αερόψυκτες κυλινδροκεφαλές των ιαπωνικών superbike και φτιάχνοντας δικά τους κάρτερ και στροφάλους, δημιουργούσαν κινητήρες V8 με 1500 (CB 750 X 2) ή ακόμα και 1800 κυβικά (Ζ 900 Χ 2). Η πρώτη μοτοσυκλέτα παραγωγής που εμπνεύστηκε από εκείνες τις κατασκευές ήταν φυσικά η Yamaha V-Max 1200, όπου χάρη στην αποτυχία του τουριστικού Venture να ανταγωνιστεί το Goldwing, η Yamaha βρέθηκε με τις αποθήκες της γεμάτες V4 κινητήρες.

Το αστείο σε αυτή την εμπορική κόντρα μεταξύ των μοντέλων της Yamaha και της Honda, είναι πως το V-Max κατάφερε να αφήσει σε όλο τον πλανήτη το στίγμα του ιστορία του μοτοσυκλετισμού, ενώ ο ανταγωνιστικό Valkyrie της Honda έμεινε στη σκιά του, παρά το γεγονός πως είχε τον εξακύλινδρο boxer κινητήρα της διάσημης Goldwing! Κι ενώ η κατηγορία αυτών των γιγαντιαίων Power Cruiser έμοιαζε να φτάνει στο τέλος της, η Triumph εμφάνισε το δικό της κτήνος, με διαμήκη τρικύλινδρο κινητήρα και 2300 κυβικά! Ήταν ένα πραγματικό κτήνος σε διαστάσεις, κυβικά και… βάρος, αφού ζύγιζε πάνω από 310 κιλά άδειο και είχε μήκος 2,5 μέτρα!!!! Η ιπποδύναμή του ήταν όμως “μόλις” 145 ονομαστικούς ίππους, όσους δηλαδή είχαν και τα “ανοιχτά” V-Max 1200.

Από την άλλη μεριά όμως, το νούμερο που εντυπωσίαζε ήταν φυσικά τα 20kg/m ροπής, που καμία άλλη μοτοσυκλέτα παραγωγής δεν έχει πλησιάσει μέχρι σήμερα. Οι πωλήσεις ήταν συμπαθητικές, όμως γρήγορα φάνηκε πως το κοινό που σκόπευε να αγοράσει μια τέτοια μοτοσυκλέτα  ήθελε περισσότερες ανέσεις και τουριστικές δυνατότητες. Έτσι χρόνο με τον χρόνο, η σέλα μεγάλωνε για να χωράει πιο άνετα έναν χοντρό Αμερικάνο και την αντίστοιχα υπέρβαρη γυναίκα του και η ιπποδύναμη έπεσε στους 100 ίππους. Το 2007 η Yamaha προσπάθησε να ζωντανέψει ξανά τον θρύλο των Power Cruiser και την σχέσης τους με τα dragster, παρουσιάζοντας τη δεύτερη γενιά της V-Max, η οποία αυτή τη φορά είχε εντελώς δικό της V4 κινητήρα 1800 κυβικών.

Η Honda απάντησε με μάλλον χλιαρό τρόπο, εκμοντερνίζοντας εμφανισιακά την Valkiery και βαφτίζοντάς τη Gold Wing Valkiery, για να δείξει πως είναι απλώς μια γυμνή έκδοση της Gold Wing και όχι αντίπαλος της V-Max.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση που ακολούθησε ήταν η ταφόπλακα για αυτού του είδους τις μοτοσυκλέτες, όχι τόσο γιατί ο κόσμος στον οποίο απευθύνονταν δεν είχε τα χρήματα να τις αγοράσει, όσο διότι κανείς δεν ήθελε να κυκλοφορεί δημόσια με μοτοσυκλέτα 1800 κυβικών ανάμεσα σε ανθρώπους που είχαν χάσει τις δουλειές τους…  

Σήμερα η Triumph επαναφέρει την ιδέα των γνήσιων Power Cruiser και μάλιστα επενδύει σε αυτή την ιδέα, σχεδιάζοντας από την αρχή, έναν ολοκαίνουριο κινητήρα 2500 κυβικών και αλουμινένιο πλαίσιο. Η ιπποδύναμη που ανακοινώνουν οι Βρετανοί είναι και πάλι δυσανάλογα μικρή ως προς τον κυβισμό, φτάνοντας μόλις τους 170 ίππους.

Θυμίζουμε πως η Yamaha υποσχόταν 200 ίππους με τη δεύτερη γενιά του V-Max και τότε τα superbike είχαν με το ζόρι 160-170 ίππους. Σήμερα που τα 200-210 άλογα είναι… στραγάλια, μάλλον οι 170 ίπποι του Rocker III δεν θα τρομάξουν κανέναν.

Η πρώτη εμφάνιση του νέου Rocket III έγινε στο ετήσιο dealers-meeting της Triumph, όπου παρουσιάστηκε η ειδική έκδοση TFC, η οποία θα παραχθεί σε μόλις 750 αριθμημένα αντίτυπα. Είχε πάνω της carbon προστατευτικά, ελεύθερες εξατμίσεις της Arrow και τις ακριβές ακτινικές δαγκάνες της Brembo.

Ως αποτέλεσμα, η τιμής της στην Αγγλία ήταν στο φάσμα των 30.000€. Όμως λίγες μέρες πριν άρχισαν να διαρρέουν φωτογραφίες με μια πιο γήινη έκδοση, χωρίς carbon και special εξοπλισμό. Πόση θα είναι η διαφορά στην τιμή, από την αφαίρεση των “εξωτικών” δεν είναι ακόμα γνωστό. Το βέβαιο είναι, πως αν θέλεις να έχεις τη μοτοσυκλέτα με τον μεγαλύτερο σε κυβικά και ροπή κινητήρα που έχει βγει στην παραγωγή, σε λίγους μήνες θα την βρεις στα καταστήματα της Triumph.

Ducati Panigale V2 Superquadro Final Edition - Συλλεκτική έκδοση σε 555 αντίτυπα [Video]

Αφιερωμένη στον V2 Superquadro κινητήρα
Ducati Paniugale V2 Superquadro Final Edition 2024
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

12/7/2024

Η ιστορία των V2 Superquadro κινητήρων της Ducati έχει την τιμητική της με τους Ιταλούς να δημιουργούν τώρα την Panigale V2 Superquadro Final Edition.

Δεν γίνεται να φέρει κάποιος στο μυαλό του μια sport Ducati και ταυτόχρονα να μην ακούσει νοερά τη βροντερή φωνή των μεγάλων V2 κινητήρων της με το δεσμοδρομικό σύστημα κίνησης για τις βαλβίδες τους. 

Οι λίγο μεγαλύτεροι φαντάζονται λογικά την 916 με Termignoni εξατμίσεις και οι λίγο μικρότεροι τις V2 της νέας χιλιετίας με περισσότερο ίσως την Panigale, με την αρχή να γίνεται το 2011. Πριν από 13 χρόνια , με την 1199, ήταν που έκανε την εμφάνισή του και ο Superquadro κινητήρας, ο νέος V2 με τις ύπερ...υπερτετράγωνες διαστάσεις για τους κυλίνδρους του, οι οποίες του έδωσαν και το όνομά του.

Ducati Paniugale V2 Superquadro Final Edition 2024

Με τη διαδρομή να βρίσκεται πάντα μεταξύ 57 και σχεδόν 61 χιλιοστών ο δικύλινδρος Superquadro "τίμησε" το όνομά του σε όλους του κυβισμούς που παρουσιάστηκε από τα 955 έως και τα 1.285 κ.εκ. και τώρα τον τιμά και η Ducati με την Panigale V2 Superquadro Final Edition.

Σε αριθμό -555 αντίτυπα- που μάλλον δεν μπορεί να χαρακτηριστεί περιορισμένος δεδομένης και της συνολικής μικρής παραγωγής της εταιρείας από το Borgo Panigale η Superquadro Final Edition βασίζεται στην Panigale V2 των 955 κ.εκ. και 155 ίππων, η οποία πέρσι έδωσε στο ιταλικό εργοστάσιο τον πρώτο του τίτλο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα SS με τον Nicolò Bulega.

Τα χρώματα (λευκό, μαύρο, γκρι και κόκκινο) και τα αποκλειστικά γραφικά της έκδοσης επιμελήθηκε η Drudi Performance σε συνεργασία με το κέντρο σχεδιασμού της Ducati. 

Η μοτοσυκλέτα φέρει διαφορετική ζελατίνα με το εμπρός μέρος να φέρει "numberplate" κάτω από αυτή με highlight στα γραφικά τα τεχνικά σχέδια του V2 που παρουσιάζονται στα πλαϊνα πλαστικά, εκεί που κανονικά είναι ο κινητήρας.

Ducati Paniugale V2 Superquadro Final Edition 2024

Το ρεζερβουάρ είναι βαμμένο γκρι, ενώ διαφορετική, ειδικά για την περίσταση, είναι και η επένδυση της σέλας, ενώ τα billet μαρσπιέ αναβάτη είναι ρυθμιζόμενα και προέρχονται από τη Rizoma. 

Οι διαφοροποιήσεις δεν σταματούν εδώ αφού τα ανθρακονήματα επιλέχθηκαν ως υλικό για την κατασκευή του εμπρός και του πίσω φτερού, για το καπάκι του τελικού, του προστατευτικού της αλυσίδας, του καπακιού του συμπλεκτη και για τα προστατευτικά του αμορτισέρ και του ψαλιδιού. Επίσης η μπαταρία είναι ελαφριά, ιόντων λιθίου και η ειδική έκδοση είναι monoposto 

Το ηλεκτρονικό οπλοστάσιο παρουσιάζεται πλήρες, ενώ στον εξοπλισμό ανήκει και η μονάδα GPS για συλλογή δεδομένων και συνεργασία με τη σχετική εφαρμογή της Ducati.

Ducati Paniugale V2 Superquadro Final Edition 2024

Οι αναρτήσεις και στα δύο άκρα προέρχονται από την Ohlins, ενώ ένα ακόμη στοιχείο διαφοροποίησης είναι τα αποκλειστικά γραφικά που κάνουν την εμφάνισή τους στον πίνακα πληροφοριών κατά την εκκίνηση της μοτοσυκλέτας.

Η Panigale V2 Superquadro Final Edition θα βρίσκεται στις εκθέσεις της Ducati τον ερχόμενο Οκτώβριο και συνοδεύεται από κάλυμμα και κιτ που την προσαρμόζει καλύτερα σε περιβάλλον πίστας με έξτρα καπάκια για τα κενά που θα αφήσουν μετά την αφαίρεσή τους οι καθρέπτες και η βάση της πινακίδας, αλλά και billet καπάκι ρεζερβουάρ. Στα έγγραφά που θα παραλάβει ο ιδιοκτήτης της περιλαμβάνεται και πιστοποιητικό γνησιότητας.