Και… φτηνότερη έκδοση για το Triumph Rocket III 2020

Το βρετανικό κτήνος των 2500 κυβικών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2019

Η ιδέα για ένα γιγαντιαίο Power Cruiser με άφθονα κυβικά και ροπή τανκς προφανώς και δεν είναι καινούρια. Ξεκίνησε από τις πίστες dragster των ΗΠΑ, όπου το γκάζι πραγματικά δεν είναι ποτέ αρκετό, κάπου στις αρχές των 70ies. Τα μαστόρια έπαιρναν ολόκληρες τις τετρακύλινδρες αερόψυκτες κυλινδροκεφαλές των ιαπωνικών superbike και φτιάχνοντας δικά τους κάρτερ και στροφάλους, δημιουργούσαν κινητήρες V8 με 1500 (CB 750 X 2) ή ακόμα και 1800 κυβικά (Ζ 900 Χ 2). Η πρώτη μοτοσυκλέτα παραγωγής που εμπνεύστηκε από εκείνες τις κατασκευές ήταν φυσικά η Yamaha V-Max 1200, όπου χάρη στην αποτυχία του τουριστικού Venture να ανταγωνιστεί το Goldwing, η Yamaha βρέθηκε με τις αποθήκες της γεμάτες V4 κινητήρες.

Το αστείο σε αυτή την εμπορική κόντρα μεταξύ των μοντέλων της Yamaha και της Honda, είναι πως το V-Max κατάφερε να αφήσει σε όλο τον πλανήτη το στίγμα του ιστορία του μοτοσυκλετισμού, ενώ ο ανταγωνιστικό Valkyrie της Honda έμεινε στη σκιά του, παρά το γεγονός πως είχε τον εξακύλινδρο boxer κινητήρα της διάσημης Goldwing! Κι ενώ η κατηγορία αυτών των γιγαντιαίων Power Cruiser έμοιαζε να φτάνει στο τέλος της, η Triumph εμφάνισε το δικό της κτήνος, με διαμήκη τρικύλινδρο κινητήρα και 2300 κυβικά! Ήταν ένα πραγματικό κτήνος σε διαστάσεις, κυβικά και… βάρος, αφού ζύγιζε πάνω από 310 κιλά άδειο και είχε μήκος 2,5 μέτρα!!!! Η ιπποδύναμή του ήταν όμως “μόλις” 145 ονομαστικούς ίππους, όσους δηλαδή είχαν και τα “ανοιχτά” V-Max 1200.

Από την άλλη μεριά όμως, το νούμερο που εντυπωσίαζε ήταν φυσικά τα 20kg/m ροπής, που καμία άλλη μοτοσυκλέτα παραγωγής δεν έχει πλησιάσει μέχρι σήμερα. Οι πωλήσεις ήταν συμπαθητικές, όμως γρήγορα φάνηκε πως το κοινό που σκόπευε να αγοράσει μια τέτοια μοτοσυκλέτα  ήθελε περισσότερες ανέσεις και τουριστικές δυνατότητες. Έτσι χρόνο με τον χρόνο, η σέλα μεγάλωνε για να χωράει πιο άνετα έναν χοντρό Αμερικάνο και την αντίστοιχα υπέρβαρη γυναίκα του και η ιπποδύναμη έπεσε στους 100 ίππους. Το 2007 η Yamaha προσπάθησε να ζωντανέψει ξανά τον θρύλο των Power Cruiser και την σχέσης τους με τα dragster, παρουσιάζοντας τη δεύτερη γενιά της V-Max, η οποία αυτή τη φορά είχε εντελώς δικό της V4 κινητήρα 1800 κυβικών.

Η Honda απάντησε με μάλλον χλιαρό τρόπο, εκμοντερνίζοντας εμφανισιακά την Valkiery και βαφτίζοντάς τη Gold Wing Valkiery, για να δείξει πως είναι απλώς μια γυμνή έκδοση της Gold Wing και όχι αντίπαλος της V-Max.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση που ακολούθησε ήταν η ταφόπλακα για αυτού του είδους τις μοτοσυκλέτες, όχι τόσο γιατί ο κόσμος στον οποίο απευθύνονταν δεν είχε τα χρήματα να τις αγοράσει, όσο διότι κανείς δεν ήθελε να κυκλοφορεί δημόσια με μοτοσυκλέτα 1800 κυβικών ανάμεσα σε ανθρώπους που είχαν χάσει τις δουλειές τους…  

Σήμερα η Triumph επαναφέρει την ιδέα των γνήσιων Power Cruiser και μάλιστα επενδύει σε αυτή την ιδέα, σχεδιάζοντας από την αρχή, έναν ολοκαίνουριο κινητήρα 2500 κυβικών και αλουμινένιο πλαίσιο. Η ιπποδύναμη που ανακοινώνουν οι Βρετανοί είναι και πάλι δυσανάλογα μικρή ως προς τον κυβισμό, φτάνοντας μόλις τους 170 ίππους.

Θυμίζουμε πως η Yamaha υποσχόταν 200 ίππους με τη δεύτερη γενιά του V-Max και τότε τα superbike είχαν με το ζόρι 160-170 ίππους. Σήμερα που τα 200-210 άλογα είναι… στραγάλια, μάλλον οι 170 ίπποι του Rocker III δεν θα τρομάξουν κανέναν.

Η πρώτη εμφάνιση του νέου Rocket III έγινε στο ετήσιο dealers-meeting της Triumph, όπου παρουσιάστηκε η ειδική έκδοση TFC, η οποία θα παραχθεί σε μόλις 750 αριθμημένα αντίτυπα. Είχε πάνω της carbon προστατευτικά, ελεύθερες εξατμίσεις της Arrow και τις ακριβές ακτινικές δαγκάνες της Brembo.

Ως αποτέλεσμα, η τιμής της στην Αγγλία ήταν στο φάσμα των 30.000€. Όμως λίγες μέρες πριν άρχισαν να διαρρέουν φωτογραφίες με μια πιο γήινη έκδοση, χωρίς carbon και special εξοπλισμό. Πόση θα είναι η διαφορά στην τιμή, από την αφαίρεση των “εξωτικών” δεν είναι ακόμα γνωστό. Το βέβαιο είναι, πως αν θέλεις να έχεις τη μοτοσυκλέτα με τον μεγαλύτερο σε κυβικά και ροπή κινητήρα που έχει βγει στην παραγωγή, σε λίγους μήνες θα την βρεις στα καταστήματα της Triumph.

Ducati Desmo450 MX Factory: Κάτι παραπάνω σε επιδόσεις, κάτι παρακάτω σε βάρος - VIDEO

Παρουσίαση της νέας, κορυφαίας έκδοση της ιταλικής Motocross μοτοσυκλέτας, την ώρα που εμείς οδηγούμε την βασική έκδοση Desmo450 MX
Ducati Desmo 450 Factory
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ένα χρόνο μετά το ντεμπούτο της Desmo450 MX, η Ducati παρουσιάζει την έκδοση Factory, σχεδιασμένη για αναβάτες που αναζητούν μια μοτοσυκλέτα έτοιμη για αγώνες. Ακόμα ελαφρύτερη από την Desmo450 MX, και με περισσότερα έξτρα.

Ο κινητήρας της Desmo450 MX Factory διαθέτει δεσμοδρομικό χρονισμό βαλβίδων, που χαρακτηρίζει την Ducati, αν και πλέον όλο και λιγότερες μοτοσυκλέτες της ιταλικής εταιρείας φέρουν το συγκεκριμένο σύστημα, αφού έχει μεγάλο κόστος κατασκευής και είναι απαιτητικό ως προς την συντήρηση.

Ducati

Ο κινητήρας αυτός λοιπόν παρέχει στον αναβάτη το 70% της μέγιστης ροπής από τις 4.200 σ.α.λ., κάτι που δεν είναι σύνηθες για την κατηγορία και οφείλεται σε μεγάλο μέρος και στο δεσμοδρομικό σύστημα. Η μέγιστη ανακοινώσιμη ισχύς φτάνει τους 63,5 ίππους στις 9.400 σ.α.λ. και η ροπή τα 5,45 kg.m στις 7.500 σ.α.λ., με τον κόφτη να επεμβαίνει στις 11.900 σ.α.λ.

Το αλουμινένιο πλαίσιο της έκδοσης factory είναι ίδιο με εκείνο της βασικής έκδοσης και ζυγίζει μόλις 8,95 κιλά, διαδραματίζοντας βασικό ρόλο στον περιορισμό του βάρους της μοτοσυκλέτας που είναι στα 104 κιλά, έναντι 104,8 της βασικής έκδοσης.

Η ανάρτηση της Motocross του Borgo Panigale είναι της Showa με ανεστραμμένο πλήρως ρυθμιζόμενο πιρούνι διαμέτρου 49 mm και διαδρομής 310 mm, με φινίρισμα Dark Kashima, ενώ το αμορτισέρ είναι επίσης πλήρως ρυθμιζόμενο, με διαδρομή 301 mm.

Ducati

Το σύστημα πέδησης είναι της Brembo, με διπίστονη δαγκάνα δύο εμβόλων μπροστά που συνδυάζεται με δίσκο Galfer 260 mm, και μονοπίστονη δαγκάνα με δίσκο Galfer 240 mm πίσω.

Η Desmo450 MX Factory είναι εξοπλισμένη με ολόσωμη Akrapovič από τιτάνιο με ειδική χαρτογράφηση κινητήρα, που μειώνει το βάρος κατά 1,7 κιλά, με παράλληλη βελτίωση ισχύος και ροπής.

Ducati

Η αλουμινένια τιμονόπλακα ρίχνει ακόμη 200 γραμμάρια το βάρος, ενώ η ποδιά κινητήρα και το προστατευτικό δισκόπλακας δίνουν επιπλέον προστασία από λάσπες και χώματα.

Η συσκευή holeshot, που διατίθεται ως στάνταρ στην έκδοση Factory, συμπιέζει το μπροστινό πιρούνι κατά την εκκίνηση, για βέλτιστες εκκινήσεις.

Ducati

Επιπλέον στα ηλεκτρονικά βοηθήματα, βρίσκουμε Ducati Traction Control (DTC), που είναι σε θέση να αναγνωρίζει τα άλματα και να μην ενεργοποιείται στη διάρκειά τους, ρυθμιζόμενο Launch Control, ρυθμιζόμενο φρένο κινητήρα, Quickshifter, και επιλογή μεταξύ δύο Riding Modes που ο αναβάτης μπορεί να προσαρμόσει στις ανάγκες του και στα χαρακτηριστικά της πίστας μέσω της εφαρμογής X-Link, χάρη στο WiFi module που είναι στάνταρ εξοπλισμός στο Factory. 

Τα διαστήματα συντήρησης έχουν οριστεί ως εξής: στις 45 ώρες αντικατάσταση πιστονιού που έρχεται μαζί με τον έλεγχο του διάκενου των βαλβίδων, ενώ η ανακατασκευή κινητήρα έρχεται κάθε 90 ώρες.

Ducati

Πολλά είναι και τα διαθέσιμα αξεσουάρ για τους ιδιοκτήτες της μοτοσυκλέτας, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων, τροχούς με ενισχυμένες ακτίνες, αγωνιστική σέλα, δαγκάνες Brembo Racing, όμως πρέπει να αναφερθεί πως η ανάρτηση Showa δεν μπορεί να αγοραστεί από ιδιώτες αναβάτες.

Η μοτοσυκλέτα θα είναι άμεσα διαθέσιμη στο δίκτυο της Ducati.

Το MOTO τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο δοκιμάζει την βασική έκδοση που θα δημοσιευτεί σε επόμενο τεύχος και στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να πάρετε μία σύντομη γεύση από τη δοκιμή μας.