Kawasaki Z900RS Customs

Τρεις διαφορετικές προσεγγίσεις
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/11/2017

Αν και έχουν περάσει λίγες εβδομάδες από τότε που το Z900RS της Kawasaki έκανε το ντεμπούτο του Tokyo Motor Show, η εταιρεία ανακοίνωσε πως το ενδιαφέρον από το κοινό ήταν μαζικό και τεράστιο σε μέγεθος, με τον κόσμο να απαιτεί ήδη για περισσότερα νέα και πληροφορίες. Στην EICMA δόθηκε η απάντηση στο ερώτημα για τον αν θα υπάρξει κι άλλη έκδοση του Ζ900RS μέσα στο 2018, με την παρουσίαση της έκδοσης Ζ900RS Café, δίνοντας τόσο το στίγμα της φιλοσοφίας πίσω από την κατασκευή του, αλλά και το έναυσμα για την εξέλιξη αυτής της φιλοσοφίας, ιντριγκάροντας την φαντασία των φανατικών του customizing.
Κάνοντας απτό το συγκεκριμένο σκεπτικό, η Kawasaki –όπως είχατε διαβάσει εδώ στην πρώτη παρουσίαση του μοντέλου- ανέθεσε σε τρεις διάσημους ιαπωνικούς οίκους customizing να δημιουργήσουν τη δική τους οπτική για το Ζ900RS. Έχοντας πλήρη πρόσβαση στα μοντέλα προπαραγωγής και την δυνατότητα να αλληλοεπιδράσουν με τους μηχανικούς του εργοστασίου, οι Bito R&D, Moto Corse και Doremi Collection (τα ονόματα των τριών κατασκευαστών) δούλεψαν στα δικά τους εργαστήρια προκειμένου να δημιουργήσουν εναλλακτικές του Ζ900RS, στα πλαίσια του customizing που είχε ξεκινήσει από το 1972 με το Ζ1.


H Bito R&D, που έχει την έδρα της στην επαρχία Toyooka Hyogo και επικεφαλής τον Jo Bito, είναι διεθνώς αναγνωρισμένη ως βελτιωτικός οίκος με προϊόντα που ξεχωρίζουν, όπως οι τροχοί JB Magtan (πολές ομάδες MotoGP εφοδιάζονται με JB Magtan τροχούς). Η πρώτη αντίδραση του Bito όταν πρωτοείδε το Z900RS ήταν πως "πρόκειται για μια όμορφη μοτοσυκλέτα που επιδεικνύει το πνεύμα της Kawasaki σε ολόκληρη την κατασκευή. Αν και είναι υγρόψυκτος, ο κινητήρας διαθέτει ψύκτρες, το ρεζερβουάρ έχει μια έντονη παρουσία, οι αναρτήσεις και τα φρένα είναι ιδιαίτερα ποιοτικά και η μοτοσυκλέτα έχει εξαιρετική συμπεριφορά. Μπορείς να νιώσεις την κληρονομιά του Ζ1."


Φυσικά, πάντα θα υπάρχουν πελάτες που θα αισθάνονται πως στην στάνταρ μορφή της μοτοσυκλέτας κάτι λείπει. Ο Bito, ο οποίος γνωρίζει άριστα την οικογένεια των Ζ1, έφτιαξε το δικό του Ζ900RS custom σαν να ήταν πελάτης… του εαυτού του. Τοποθετώντας το σήμα κατατεθέν του –τους τροχούς JB Maagtan των 18'' με πιο λεπτά ελαστικά- πρόσθεσε και άλλα εξαρτήματα που σχεδίασε ειδικά για την μοτοσυκλέτα, κάποια εκ των οποίων είναι εύκολο να τα εντοπίσεις και άλλα λειτουργούν πιο παρασκηνιακά για να υποστηρίξουν το όραμά του. Αντικατέστησε τους δίσκους και τις δαγκάνες, τοποθετώντας δικής του κατασκευής εξαέμβολες ακτινικές. Η εξάτμιση έχει διάταξη 4 σε 1 και είναι από τιτάνιο, με τον ίδιο να φτιάχνει στο χέρι τις κούρμπες των σωλήνων.

Ο άξονας του πίσω τροχού αντικαταστάθηκε με άλλον που διαθέτει μηχανισμό ταχείας απελευθέρωσης, ενώ αντικαταστάθηκαν και οι πλάκες του πιρουνιού που προσφέρουν ρυθμιζόμενο offset. Άλλα εξαρτήματα που σχεδίασε ο ίδιος είναι η οι βάσεις του προβολέα, των φτερών και των φλας, η πίσω σχάρα, ο άξονας του μπροστινού τροχού και οι βάσεις των μαρσπιέ. Όντας ένας πραγματικός φαν της Kawasaki, ο Jo Bito κατασκεύασε μια εκπληκτική και προκλητική μοτοσυκλέτα που φέρνει αγωνιστικούς συνειρμούς.

 

Η διαδρομή που διάλεξε η Moto Corse ήταν διαφορετική. Ως η κορυφαία εταιρεία στην Ιαπωνία για ιταλικές μοτοσυκλέτες, το έργο που ανέλαβε δείχνει αρχικά δύσκολο. Ο Shin Kondo όμως της Moto Corse δεν είναι απλώς ένας ιδιοκτήτης ενός Mach IV H2 του 1972, αλλά και ένας από τους πρώτους που γοητεύτηκαν από το Ζ2, την έκδοση του Ζ1 για την ιαπωνική αγορά.
"Οδηγώντας στον αυτοκινητόδρομο Nishi-Meihan, ερωτεύτηκα την αίσθηση του τετρακύλινδρου εν σειρά και τον ήχο της εξάτμισης. Σ' αυτή την βόλτα συνάντησα άλλους αναβάτες με "Ζ". Οι μοτοσυκλέτες έδειχναν καταπληκτικές εν κινήσει. Από τότε που ξεκίνησα αυτή την δουλειά, πάντα ήθελα να δουλέψω πάνω σε ένα "Ζ" και να δω τι αποτέλεσμα θα προέκυπτε".


Το τελικό αποτέλεσμα είναι μια ξεχωριστή μοτοσυκλέτα που αποπνέει αποκλειστικότητα αντί να φλυαρεί με αμέτρητες μικροαλλαγές. Το carbon είναι σε αφθονία, ενώ φαινομενικά μικρές αλλαγές έχουν μελετηθεί μέχρι και την παραμικρή λεπτομέρεια, όπως οι χρωμιομένες ρίγες στο ρεζερβουάρ. Πινελιές όπως η καπιτονέ σέλα και τα εξαρτήματα από ανθρακονήματα προσθέτουν μια μοναδική κομψότητα στο δημιούργημα της Moto Corse.

 


Η Doremi Collection από την άλλη, είχε ως γνώμονα την αγωνιστική λειτουργικότητα αντί την κομψότητα, σε ό,τι αφορά το δικό της Z900RS, το τρίτο και τελευταίο δείγμα της αχαλίνωτης δημιουργικότητας. Από την πρώτη ματιά αντιλαμβάνεσαι ότι αυτή η μοτοσυκλέτα αντανακλά πιστά το πνεύμα του αγωνιστικού Ζ1 με το οποίο έτρεχε ο Wes Cooley στο ΑΜΑ superbikes. Μαζί με μια 4 σε 1 εξάτμιση βαμμένη μαύρη ματ, ο Hiroshi Take της Doremi Collection πρόσθεσε πολλές αναφορές σε εκείνο το Ζ1, όπως το καπάκι της ανάφλεξης και τα χρωμιομένα φλας του μοντέλου παραγωγής.


Ο Take είναι ένας ακόμη φανατικός των "Ζ" και η βαθιά γνώση του στις μηχανολογικές βελτιώσεις είναι άκρως αναζωογονητική. "Μπαίνουμε στην εποχή των ρόλων", λέει ο Take. "Προσθέτοντας απλώς μαρσπιέ και μια after market εξάτμιση, δεν αρκούν για να κάνεις τη διαφορά. Αν όποιος το βλέπει δεν σκέφτεται "αυτό είναι διαφορετικό", τότε δεν έχει νόημα στον κάνεις customizing στην μοτοσυκλέτα σου."
Όπως στους Bito R&D και Moto Corse, η προσέγγιση της Doremi Collection έγινε σε δύο στάδια. Αρχικά, κάθε κατασκευαστής απορρόφησε την φιλοσοφία του Z900RS και την θέση του στη θρυλική σειρά των "Ζ" και στην συνέχεια εφάρμοσαν τη δική τους μοναδική οπτική για να δημιουργήσουν τρεις ξεχωριστές και ανατρεπτικές πνευματικά μοτοσυκλέτες, ώστε να αποτελέσουν το έναυσμα για μια παγκόσμια τάση.

Ετικέτες

BMW M1300GS: Από το 2019 το ακούμε, μόλις εμφανίστηκε για πρώτη φορά!

Ήταν θέμα χρόνου η περιποίηση της σειράς Μ να συναντήσει το GS
bmw-m1300gs-spy
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

31/7/2026

Το 2019 η BMW είχε κατοχυρώσει στην Υπηρεσία Πνευματικών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. (EUIPO) τις ονομασίες Μ1000RR, M1000XR και Μ1300GS. Αυτή ήταν ουσιαστικά η πρώτη δήλωση των Γερμανών πως σκόπευαν να επεκτείνουν τις χάρες της σειράς Μ και στις μοτοσυκλέτες τους, μετά τα αυτοκίνητα.

Ήταν όμως και κάτι παραπάνω, καθώς τότε η BMW είχε μόλις δείξει το R1250GS και φυσικά η δήλωση για ένα Μ1300GS δεν είχε εκληφθεί ως μήνυμα από το μέλλον της γερμανικής γκάμας, αλλά ως ένδειξη πως το M GS θα έχει μεγαλύτερο και ισχυρότερο κινητήρα.

Σήμερα γνωρίζουμε πως δεν έχουν έτσι τα πράγματα και πως οι Μ μοτοσυκλέτες κερδίζουν απόδοση χάρη σε περιποιήσεις και καλούδια στους κινητήρες τους, όχι όμως μέσω αύξησης κυβισμού. Όχι μέχρι τώρα τουλάχιστον, με βάση την εμπειρία των Μ1000RR και M1000XR που έχουν ήδη ενταχθεί στη γκάμα της εταιρείας.

Το M1300GS δεν έχει εμφανιστεί ακόμη, αλλά πλέον έχει αποκτήσει το αναμενόμενο νόημα έχοντας ήδη στην αγορά την τελευταία γενιά R1300GS.

Στο μεταξύ, το όνομα αυτό είχε επανεμφανιστεί το 2022 στην επικαιρότητα της BMW μέσω μιας λίστας στην ιστοσελίδα της, η οποία περιείχε τόσο τα R1300GS και M1300GS, αλλά και ένα R1400GS, μοντέλο που επίσης δεν έχει εμφανιστεί ακόμη και μάλλον αφήνει να εννοηθεί πως θα είναι το επόμενο βήμα του μεγάλου GS, όποτε η BMW αποφασίσει να το κάνει.

Πριν όμως πάμε σε μια υποθετική νέα γενιά 1400, έχουμε την πρώτη ένδειξη πως το M1300GS πλησιάζει στην πραγματικότητά μας, καθώς εμφανίστηκε μια αρκούντως “ύποπτη” φωτογραφία στον γερμανικό Τύπο.

Η μπλε κουκούλα μας κρύβει το περισσότερο ενδιαφέρον, αλλά οι ενδείξεις είναι εκεί και δένουν άριστα με την ιστορία που αναφέραμε στις προηγούμενες αράδες.

Η μπλε δαγκάνα Μ που διακρίνεται καθαρά μπροστά δεν αφήνει περιθώρια για αμφιβολίες, ενώ είναι εξίσου σαφές πως πρόκειται για μια μεγάλη on-off με τρακτερωτά λάστιχα και πιθανότατα boxer κινητήρα, κρίνοντας από τη διαδρομή της εξάτμισης που διακρίνεται στην αριστερή πλευρά του κινητήρα.

Αυτή είναι η πρώτη θέαση της μοτοσυκλέτας που κατά πάσα πιθανότητα είναι το Μ1300GS, μετά από κάμποσα χρόνια θεωριών, φημών και ψηφιακών σχεδίων. Να το περιμένουμε άραγε στη γκάμα του 2027; Θα το γνωρίζουμε στους επόμενους λίγους μήνες.

Ετικέτες