Kawasaki ZX25RR: Η σημαντικότερη Ιαπωνική μοτοσυκλέτα τα τελευταία χρόνια [VIDEO]

Η επιστροφή των τετρακύλινδρων 250 είναι γεγονός
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

23/10/2019

Την ώρα που τα 200 άλογα του νέου Z H2 έχουν τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας πάνω τους, η Kawasaki είχε στο ίδιο περίπτερο λίγα μέτρα πιο πέρα, το ολοκαίνουριο τετρακύλινδρο ZX25RR, που στα δικά μας μάτια είναι η πιο σημαντική μοτοσυκλέτα που έχει βγάζει ιαπωνικό εργοστάσιο τα τελευταία χρόνια. Το λέμε αυτό, διότι έως τώρα βλέπαμε τους ιάπωνες να έχουν αφήσει στην άκρη την τεχνολογική πρωτοπορία και να ασχολούνται κυρίως με το πώς θα περιορίσουν το κόστος παραγωγής των μοτοσυκλετών τους για να προσαρμοστούν στα οικονομικά δεδομένα των αναπτυσσόμενων ασιατικών αγορών και της παρακμάζουσας αγοράς της Ευρώπης, αλλά και των ΗΠΑ.

Η Honda αντικατέστησε τους ακριβούς V2 κινητήρες με τους φτηνότερους στην παραγωγή δικύλινδρους εν σειρά, η Yamaha με τους τρεις κινητήρες των MT-07, MT-09 και ΜΤ-10 έχει φτιάξει όσα περισσότερα μοντέλα ήταν δυνατόν και η Suzuki επιβιώνει ακόμα με τον V2 κινητήρα του V-Strom που έχει τις ρίζες του πίσω στο μακρινό 1998. Έτσι η απόφαση της Kawasaki να επαναφέρει τα πανάκριβα τετρακύλινδρα supersport των 250 κυβικών με τον κόφτη στροφών στις 19.000-20.000 στροφές είναι σύνθημα αλλαγής πορείας. Αν αυτή η μοτοσυκλέτα επιτύχει, τότε θα παρασύρει και τους υπόλοιπους Ιάπωνες σε έναν νέο τεχνολογικό αγώνα, αντίστοιχο με εκείνον που είχαμε τις δεκαετίες του ’80 και του ’90.

Ο μικρός τετρακύλινδρος κινητήρας δεν είναι το μόνο εντυπωσιακό στοιχείο του νέου ZX25RR. Το πλαίσιο χωροδικτύωμα, το Upside Down πιρούνι με ξεχωριστές σε κάθε καλάμι τις αποσβέσεις συμπίεσης και επαναφοράς, οι ακτινικές τετραέμβολες δαγκάνες , το ασύμμετρο ψαλίδι και η IMU που ελέγχει το traction control, κάνουν κάθε άλλη ιαπωνική μοτοσυκλέτα έως τα 600 κυβικά να μοιάζει με τεχνολογικό απολίθωμα του παρελθόντος. Μέχρι και quick-shifter έχει βάζει η Kawasaki σε αυτή την υπερσύγχρονη supersport 250, που (προς το παρόν ελπίζουμε…) έχει ως μοναδικό αντίπαλο το δικύλινδρο Honda CBR250RR με το σιδερένιο πλαίσιο. Περισσότερα τεχνικά χαρακτηριστηκά δεν έχουμε στα χέρια μας προς το παρόν, αν και υποθέτουμε πως τα φώτα θα είναι full-led όπως στα Ninja 250/400 και τα όργανα θα είναι ψηφιακά.  

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες