Μετρήσεις επιδόσεων Yamaha TΜΑΧ DX

Πόσο (πραγματικά) γρήγορο είναι το νέο TMAX

Από τον

Μπάμπη Μέντη

8/2/2018

Συζητώντας μεταξύ μας για τις μοτοσυκλέτες που έχουμε προς δοκιμή στο περιοδικό αυτή την στιγμή, μοιραία φτάσαμε να συγκρίνουμε επιδόσεις, και φυσικά η κουβέντα πήγε και στο TMAX. Έχοντας τα νούμερα των δικών μας μετρήσεων, είδαμε πως δεν υπάρχει πουθενά στο διαδίκτυο αντίστοιχη μέτρηση. Γενικά οι μετρήσεις επιδόσεων είναι κάτι σπάνιο, που λίγοι πραγματοποιούν, αλλά συγκεκριμένα για το ΤΜΑΧ 530 δεν έχουμε βρει καμία απολύτως. Προφανώς δεν μιλάμε για video που δείχνουν το κοντέρ ή για κόντρες τραβηγμένες με κινητό τηλέφωνο, αλλά για μία κανονική μέτρηση επιτάχυνσης.

Σοβαρές μετρήσεις επιδόσεων είναι όσες γίνονται με όργανα GPS τα οποία έχουν συχνότητα λήψης τουλάχιστον 50Hz κι ακόμα καλύτερα στα 100Hz. Ούτε οι εφαρμογές των κινητών έχουν την πρέπουσα ακρίβεια, ούτε τα φτηνά GPS loggers με δειγματοληψία στα 10Hz. Εκεί ο βαθμός απόκλισης μπορεί να γίνει, κατά περίπτωση, ισότιμος με την απόκλιση του ταχύμετρου. Βέβαια τα καλά όργανα ακριβείας κοστίζουν μερικές χιλιάδες ευρώ, όπως το V-Βox που έχουμε εμείς κι έκανε καινούριο όσο ένα καλό οικογενειακό αυτοκίνητο! Ίσως γι' αυτό να μην υπάρχουν στο διαδίκτυο άλλες μετρήσεις που να έχουν γίνει με όργανα ακριβείας... Τουλάχιστον δεν βρήκαμε εμείς κάποια αντίστοιχη κι αν κάποιος αναγνώστης έχει την διάθεση να ψάξει ακόμα περισσότερο, θα θέλαμε να την συγκρίνουμε με την δική μας μέτρηση, αν ποτέ βρεθεί δεύτερη.

Μέχρι τότε, διαβάστε σε παγκόσμια αποκλειστικότητα και πρώτοι στον κόσμο (χα, χα!) τους χρόνους που πέτυχε το νέο TMAX DX στις επιταχύνσεις 0-100km/h, 0-400m, 0-1000m και ποια ήταν η μέγιστη πραγματική τελική ταχύτητα που είδαμε:

0-100km/h σε 6,67sec

0-400m σε 15,12sec

0-1000m σε 29,32sec

Πραγματική τελική 163,78km/h

Και τώρα πάμε στην ουσία της ιστορίας. Στις εκκινήσεις από τα φανάρια, τα TMAX ρίχνουν ακόμη και σε μεγαλύτερου κυβισμού μοτοσυκλέτες. Κερδίζουν τις άτυπες κόντρες από φανάρι σε φανάρι με μεγάλη ευκολία και αυτό δεν είναι μυστικό, όλοι μας το έχουμε δει να συμβαίνει. Μόνο που αν ρίξετε μια ματιά στις παραπάνω μετρήσεις που κατέγραψε το V-Box μας και ψάξετε να βρείτε ποιες μοτοσυκλετες έχουν πετύχει αντίστοιχους χρόνους, θα πέσετε από τα σύννεφα! Όχι, το TMΑΧ δεν είναι πιο γρήγορο από το Yamaha R3 (0-100Km/h σε 5 sec, 0-400m σε 15,6 sec, 0-1000m σε 26,8sec) και φυσικά χάνει σε όλες τις μετρήσεις με μεγάλη διαφορά από το Moto Guzzi V7 για παράδειγμα: (0-100km/h σε 5,2sec, 0-400m σε 13,6sec και 0-1000m σε 27,4 sec). Ψάχνοντας στο αρχείο μετρήσεών μας, η μοτοσυκλέτα που είχε αντίστοιχους χρόνους στις επιταχύνσεις από στάση ήταν το μονοκύλινδρο Kawasaki Z250L με 0-100km/h σε 6,6 sec, 0-400m σε 15 sec και 0-1000m σε 29,8 sec.

Παρ' όλα αυτά, αν στήσουμε σε ένα φανάρι όλες μαζί αυτές τις μοτοσυκλέτες, τότε το TΜΑΧ πολύ πιθανά θα ξεκινήσει πρώτο! Ο λόγος είναι πολύ απλός. Για να πετύχεις την καλύτερη δυνατή εκκίνηση με το TΜΑΧ το μόνο που χρειάζεται είναι να ανοίξεις τέρμα το γκάζι. Αντιθέτως με τις μοτοσυκλέτες πρέπει να κάνεις μια ολόκληρη σειρά από πράγματα με τον τέλειο τρόπο, αλλιώς οι χρόνοι σου δεν θα είναι καθόλου καλοί. Μία στις δέκα φορές θα ξεκινήσεις καλύτερα από το TΜΑΧ, τις υπόλοιπες εννέα όμως θα κοιτάς την πινακίδα του.

Περισσότερα για το νέο TMAX DX και τις διαφορές με το SX, που έχουμε ήδη δοκιμάσει μερικούς μήνες πριν, όπως και μετρήσεις φρεναρίσματος και ζύγισμα, σε επόμενο τεύχος του MOTO αναλυτικά!

Ετικέτες

Αποκλειστικό

https://bit.ly/MOTO_676

Νέα Μοντέλα

Τεχνικά άρθρα

Honda: Πατέντα ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας με αφαιρούμενες μπαταρίες για αναδυόμενες αγορές

Η ιαπωνική εταιρεία φαίνεται να εξετάζει μια εναλλακτική προσέγγιση της ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας - Προσιτή και βασική

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/3/2026

Μια νέα πατέντα της Honda δείχνει ότι η εταιρεία εξετάζει την ανάπτυξη μιας οικονομικής ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, στοχεύοντας κυρίως στις αναδυόμενες αγορές, όπου η χαμηλή τιμή μπορεί να αποτελέσει το κλειδί για την επιτυχία των ηλεκτρικών οχημάτων.

Οι μεγάλοι κατασκευαστές μοτοσυκλετών δεν έχουν ακόμη καταφέρει να βρουν τη συνταγή της επιτυχίας στις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες. Φιλόδοξα εγχειρήματα, όπως η ηλεκτρική LiveWire της Harley-Davidson με την συνεργασία της KYMCO, δυσκολεύτηκαν να πείσουν το καταναλωτικό κοινό, ενώ οι Ιάπωνες κατασκευαστές μέχρι στιγμής έχουν κινηθεί πιο συγκρατημένα, εστιάζοντας κυρίως σε ηλεκτρικά scooter, ένα τμήμα της αγοράς που προσαρμόζεται ευκολότερα στην ηλεκτροκίνηση, αντί να επενδύσουν δυναμικά στις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες.

Η Honda επιχειρεί να αλλάξει αυτή την προσέγγιση έχοντας ήδη λανσάρει τη WN7 σε Ευρώπη και Ιαπωνία, ωστόσο μια νέα πατέντα δείχνει ότι εξετάζει και μια διαφορετική στρατηγική, την ανάπτυξη εξαιρετικά απλών και προσιτών ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, ένα βήμα πάνω από τα ποδήλατα με ηλεκτρική υποβοήθηση.

Μόλις πέρυσι είχαν εμφανιστεί πατέντες για ένα οικονομικό ηλεκτρικό μοντέλο της Honda βασισμένο στο Shine 100 της ινδικής αγοράς, μια μοτοσυκλέτα που κοστίζει περίπου €800 καινούρια. Η νέα πατέντα δείχνει μια ακόμη πιο απλοποιημένη εκδοχή, η οποία θυμίζει έντονα τα χαμηλού κόστους μοντέλα με κινητήρα εσωτερικής καύσης που η Honda διαθέτει σε αγορές της Αφρικής.

Σύμφωνα με τα σχέδια, η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιεί ένα υπάρχον πλαίσιο τύπου ραχοκοκκαλιάς από μοντέλο με κινητήρα εσωτερικής καύσης. Στη θέση του κινητήρα και του κιβωτίου τοποθετείται ένας ηλεκτροκινητήρας, ενώ οι μπαταρίες βρίσκονται στις δύο πλευρές του πλαισίου.

Το βασικό στοιχείο που η Honda προσπαθεί να πατεντάρει είναι το σύστημα στήριξης των μπαταριών. Αυτές πρέπει να αφαιρούνται εύκολα, ώστε να φορτίζονται σε εσωτερικό χώρο ή να αντικαθίστανται με πλήρως φορτισμένες, αλλά ταυτόχρονα να είναι δύσκολο να κλαπούν, παρότι βρίσκονται σε εμφανή σημεία στις πλευρές της μοτοσυκλέτας.

Η λύση της Honda περιλαμβάνει στιβαρούς μεταλλικούς κλωβούς που λειτουργούν ταυτόχρονα και ως κάγκελα προστασίας από πτώσεις. Τα κλουβιά είναι αρθρωτά και ανοίγουν από το εμπρός μέρος του πλαισίου, επιτρέποντας πρόσβαση στις μπαταρίες. Όταν οι μπαταρίες τοποθετηθούν στη θέση τους, τα κλουβιά κλείνουν και ασφαλίζουν στις πλευρές του “ρεζερβουάρ”, με ένα απλό σύστημα ασφάλισης που βρίσκεται κάτω από κλειδωμένο καπάκι στο επάνω μέρος.

Κατά τα άλλα, η μοτοσυκλέτα είναι εξαιρετικά απλή σε τεχνολογία και εξοπλισμό. Στην κορυφή του "ρεζερβουάρ" υπάρχει μια μικρή οθόνη που δείχνει μόνο τη στάθμη φόρτισης της μπαταρίας. Το ταχύμετρο είναι αναλογικό, με ντίζα και ατέρμονα, παίρνοντας κίνηση από τον εμπρός τροχό, ενώ τα φρένα είναι μηχανικά ταμπούρα.

Πέρα από τον ηλεκτροκινητήρα και τις μπαταρίες, τίποτα πάνω στη μοτοσυκλέτα δεν είναι ούτε εξεζητημένο, ούτε τεχνολογικά προηγμένο σε σύγκριση με μια οικονομική μοτοσυκλέτα με κινητήρα εσωτερικής καύσης που κοστίζει λιγότερο από 1.000 δολάρια στις αναπτυσσόμενες αγορές.

Ένα τέτοιο μοντέλο πιθανότατα θα ήταν υπερβολικά βασικό για αγορές όπως η Ευρωπαϊκή ή των ΗΠΑ και μάλλον οι επιδόσεις του δεν θα επαρκούσαν για τους δρόμους αυτών. Ωστόσο, η ιδέα μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας σχεδιασμένης με απόλυτη προτεραιότητα το χαμηλό κόστος απόκτησης, ακόμα και εάν αυτό γίνεται σε βάρος της καινοτομίας, του στυλ, της αυτονομία ή των επιδόσεων, θα μπορούσε να αποτελέσει μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση για την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης στις μοτοσυκλέτες από τα κάτω.