Η συνεργασία του εργοστασίου από το Varese και του Lewis Hamilton, του πολυπρωταθλητή της F1, συνεχίζει να αποφέρει καρπούς. Όπως αναφέρει η MV Agusta, το κοινό πάθος για την ομορφιά, την τεχνολογία και την μοναδικότητα στον σχεδιασμό, κάνει τις δύο πλευρές να μοιράζονται πέρα από τις ίδιες αξίες, ιδέες και σχέδια για νέα projects. Μετά τα Dragster 800RR LH44 και F4 LH44, η MV Agusta και ο Hamilton ένωσαν και πάλι τις δυνάμεις του για την δημιουργία μιας ακόμη έκδοσης. Η βάση του είναι το τρικύλινδρο Brutale 900RR, το οποίο αποδίδει 140 ίππους και ζυγίζει 172 κιλά, μετά από την προσθήκη τεχνολογικών και σχεδιαστικών στοιχείων, που μαζί με τα αρχικά του οδηγού της F1 συνθέτουν ένα μοναδικό αποτέλεσμα. Ο κινητήρας του είναι ο ελαφρύτερος στην κατηγορία και χρησιμοποιεί έναν στρόφαλο που κινείται με αντίθετη φορά απ' ό,τι συνήθως, ενώ διαθέτει ένα από τα πιο εξελιγμένα quick shifter της αγοράς.
Θα κατασκευαστούν μόλις 144 κομμάτια (οπότε μιλάμε και για συλλεκτική έκδοση) που το καθένα θα συνοδεύεται από το αντίστοιχο πιστοποιητικό αυθεντικότητας. Όπως συνέβη και με τις άλλες δύο μοτοσυκλέτες που φέρουν την υπογραφή του Hamilton, έτσι και το Brutale RR είναι προϊόν της συνεργασία του οδηγού με το σχεδιαστικό κέντρο της MV Agusta (CRC), μιας και πέρα από τις επιδόσεις του στους αγώνες, ο Hamilton φημίζεται για την φαντασία, την δημιουργικότητα, το στιλ και την προσοχή που δίνει στις λεπτομέρειες. Ο χρωματικός συνδυασμός, που είναι μια μείξη του μαύρου, κόκκινου και άσπρου, αντλεί έμπνευση από το στιλ του Hamilton. Τα γραφικά τονίζουν τον δυναμικό σχεδιασμό, εμπνευσμένα κι αυτά από το λογότυπου του διάσημου οδηγού και το νούμερό του ("44"). Η MV Agusta χρησιμοποίησε υλικά που δεν περιλαμβάνονται σε αυτά των γυμνών μοτοσυκλετών που έχει στην παραγωγή, όπως ειδικά σχεδιασμένα ανθρακονημάτινα περιφερειακά και την κεραμική επίστρωση στο σύστημα της εξάτμισης. Πολλά εξαρτήματα είναι κατεργασμένα σε εργαλειομηχανές CNC από billet αλουμινένια κομμάτια, όπως οι μανέτες και τα καπάκια των δοχείων υγρών, ενώ και η τάπα του ρεζερβουάρ έχει προκύψει από κατεργασία σε CNC.
QJMOTOR: Κινούμενα φτερά με έλεγχο από IMU - Υπόσχονται καλύτερο φρενάρισμα, επιτάχυνση και στρίψιμο
Πατέντα με ενεργά αεροδυναμικά πτερύγια – Στον δρόμο της CFMOTO V4 SR-RR
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
7/7/2026
Η QJMOTOR φαίνεται πως μπαίνει σε διαδικασία εξέλιξης της ενεργής αεροδυναμικής, καθώς μια νέα πατέντα αποκαλύπτει σύστημα με ανεξάρτητα κινούμενα αεροδυναμικά πτερύγια, τα οποία ελέγχονται από τη αδρανειακή μονάδα μετρήσεων (IMU) μεταβάλλοντας την αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας σε πραγματικό χρόνο.
Ένας ακόμη μεγάλος κατασκευαστής από την Κίνα δείχνει ότι θεωρεί την ενεργητική αεροδυναμική πεδίο εξέλιξης στις supersport μοτοσυκλέτες.
Η μοτοσυκλέτα που απεικονίζεται στα σχέδια της πατέντας θυμίζει τις SRK 800 RR και SRK 921 RR, δύο μοντέλα που ήδη διατίθενται με σταθερά αεροδυναμικά πτερύγια. Ωστόσο, το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στα ίδια τα μοντέλα, αλλά στο σύστημα που είναι ενσωματωμένο στα πλαϊνά του φέρινγκ.
Σε αντίθεση με τα συμβατικά φτερά, τα οποία έχουν σταθερή κλίση, τα νέα πτερύγια της QJMOTOR μπορούν να κινούνται ανεξάρτητα μεταξύ τους, ελεγχόμενα με βάση τα δεδομένα από την IMU της μοτοσυκλέτας. Έτσι, είναι σε θέση να προσαρμόζουν τη θέση τους ανάλογα με τις συνθήκες οδήγησης και τις κινήσεις της μοτοσυκλέτας.
Διαφορετική αεροδυναμική για κάθε φάση της οδήγησης
Η πιο ενδιαφέρουσα δυνατότητα του συστήματος είναι ότι τα δύο φτερά δεν είναι απαραίτητο να κινούνται ταυτόχρονα. Η ανεξάρτητη λειτουργία τους ανοίγει τον δρόμο ώστε να επηρεάζουν ακόμη και την είσοδο της μοτοσυκλέτας στη στροφή, λειτουργώντας θεωρητικά με τρόπο αντίστοιχο με τα πηδάλια roll ενός αεροσκάφους.
Παρότι δεν είναι ξεκάθαρο κατά πόσο ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να προσφέρει πραγματικό πλεονέκτημα στην πίστα ή αν θα επηρέαζε την αίσθηση στο τιμόνι, η πατέντα δείχνει ότι η QJMOTOR εξετάζει σοβαρά αυτή την προοπτική.
Περισσότερη κάθετη δύναμη στο φρενάρισμα
Η πιο άμεση εφαρμογή αφορά το δυνατό φρενάρισμα. Σύμφωνα με την περιγραφή της πατέντας, τα φτερά μπορούν να περιστρέφονται προς τα κάτω όταν ο αναβάτης φρενάρει έντονα.
Με αυτόν τον τρόπο αυξάνεται τόσο η αεροδυναμική αντίσταση όσο και η κάθετη δύναμη στον εμπρός τροχό. Η μεγαλύτερη αντίσταση συμβάλλει στη μείωση της ταχύτητας, ενώ η αυξημένη φόρτιση θα μπορούσε να επιτρέψει δυνατότερο φρενάρισμα πριν το ελαστικό φτάσει στα όρια της πρόσφυσης.
Λιγότερες σούζες χωρίς απώλεια επιδόσεων
Κατά την επιτάχυνση, το σύστημα θα μπορούσε να λειτουργεί αντίστροφα. Σήμερα οι σύγχρονες superbike βασίζονται στον συνδυασμό ηλεκτρονικού ελέγχου σούζας, σταθερών φτερών και της διαχείρισης του γκαζιού από τον αναβάτη για να κρατούν τον εμπρός τροχό στο έδαφος.
Ωστόσο, ο ηλεκτρονικός έλεγχος συχνά περιορίζει την ισχύ του κινητήρα, ενώ τα σταθερά αεροδυναμικά πτερύγια δημιουργούν μόνιμη αντίσταση στον αέρα, ακόμη και όταν δεν απαιτείται επιπλέον κάθετη δύναμη.
Με τα κινούμενα winglets, η επιπλέον κάθετη δύναμη θα μπορούσε να παράγεται μόνο όταν χρειάζεται και στη συνέχεια τα πτερύγια να επιστρέφουν σε θέση με μικρότερη αεροδυναμική αντίσταση. Θεωρητικά, αυτό θα επέτρεπε ισχυρότερη επιτάχυνση χωρίς την αντίστοιχη απώλεια τελικής ταχύτητας.
Η παρουσίαση είχε τραβήξει αμέσως τα βλέμματα δημοσιογράφων και επισκεπτών, δείχνοντας ότι τα εργοστάσια της Κίνας θεωρούν την ενεργητική αεροδυναμική έναν από τους βασικούς τομείς εξέλιξης των σπορ μοτοσυκλετών του μέλλοντος.
Η επόμενη μεγάλη μάχη
Προς το παρόν, δεν υπάρχουν δημόσια δεδομένα σε σχέση με το πόσο μεγάλο πρακτικό πλεονέκτημα προσφέρουν τα ενεργητικά αεροδυναμικά βοηθήματα σε σχέση με τα συμβατικά σταθερής κλίσης. Η τεχνολογία βρίσκεται ακόμα σε πρώιμο στάδιο και βρίσκεται κυρίως στο επίπεδο των πρωτοτύπων και των πατεντών.
Παρ' όλα αυτά, το γεγονός ότι τόσο η CFMOTO όσο και η QJMOTOR εξελίσσουν αντίστοιχα συστήματα δείχνει ότι η ενεργητική αεροδυναμική ίσως αποτελέσει το επόμενο πεδίο ανταγωνισμού στην κατηγορία των supersport και superbike μοτοσυκλετών. Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι αν οι αναβάτες θα εμπιστευτούν ένα σύστημα που θα μεταβάλλει συνεχώς την αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας τόσο στον δρόμο όσο και στην πίστα, με την εμπειρία να δείχνει ότι η φυσική πορεία των συστημάτων είναι από αχρείαστα, ανασφαλή και υπερβολικά σύνθετα, σε απαραίτητα και κάποιες φορές μέχρι και υποχρεωτικά.
