Οδηγούμε Aprilia Tuareg 660: Πρώτες εντυπώσεις

Γνήσιο on-off
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/11/2021

Την πορεία εξέλιξης του Aprilia Tuareg 660 την παρακολουθούσαμε ως δημοσιογράφοι πολύ στενά τα τελευταία τρία χρόνια. Από το γυάλινο “ενυδρείο” με τους θάμνους που το είχαν κρύψει στην έκθεση της EICMA, αλλά και σε κάθε παρουσίαση νέου μοντέλου του ομίλου της Piaggio, είχαμε πολύωρες συζητήσεις με τους μάναζερ των τμημάτων σχεδιασμού, τους μηχανολόγους και φυσικά των υπεύθυνων μάρκετινγκ της ιταλικής εταιρείας.

Η εικόνα που μας είχαν δώσει έως σήμερα με όσα είχαν πει, αλλά και μετά την οδήγηση των RS 660 και Tuono 660, σκιαγραφούσε μια On-off μοτοσυκλέτα της μεσαίας κατηγορίας κυβισμού με έντονο σπορ χαρακτήρα και μπόλικη σύγχρονη τεχνολογία. Όμως ο χαρακτηρισμός “σπορ” δεν έχει πάντα θετική έννοια, ειδικά όταν αναφερόμαστε σε On-off μοτοσυκλέτες που καλούνται να κάνουν πολλά, αντιφατικά μεταξύ τους πράγματα σε όλες τις συνθήκες και σε όλους τους δρόμους. Τις περισσότερες φορές o “σπορ” χαρακτήρας οδηγεί σε παραχωρήσεις στην άνεση και την πρακτικότητα, που θα πρέπει να τις ανέχεται ο αναβάτης κάθε μέρα. Διότι σε όλους μας αρέσουν τα Dakar-Replica, όλοι θα θέλαμε να έχει η on-off μοτοσυκλέτα μας δυνατότητες καθαρόαιμου enduro στο χώμα και αγωνιστικού supermoto στην άσφαλτο, αλλά δεν αρέσει σε όλους να πηγαίνουμε στη δουλειά μας κάθε μέρα ή να ταξιδεύουμε καθισμένοι πάνω σε ένα σανίδι με σπαρτιάτικο εξοπλισμό άνεσης.

Από την άλλη μεριά βέβαια, έχει γεμίσει η αγορά με βαρυφορτωμένες εξοπλισμό άνεσης On-off μοτοσυκλέτες, που κάθε φορά που επιχειρείς να απολαύσεις την οδήγηση και όχι απλώς να μετακινηθείς, απαιτούν σωματική προσπάθεια και πολλές φορές εξειδικευμένες γνώσεις. Όπως καταλαβαίνετε, είχαμε μεγάλη περιέργεια να δούμε πόσο “σπορ” έκανε η Aprilia το Tuareg 660 και τί αντίκτυπο θα είχε αυτή η επιλογή στην καθημερινή ζωή του αναβάτη.

Κοιτάς τις φωτογραφίες, αλλά και  όταν βλέπεις από κοντά το Tuareg 660 σχηματίζεις εύκολα την εντύπωση πως είναι ένα Dakar-Replica. Ψηλή, στενή και μεγάλου μήκους σέλα στα 860mm από το έδαφος (υπάρχει στα αξεσουάρ χαμηλότερη στα 840mm και μια “comfort” στα 880mm), τεράστιες διαδρομές αναρτήσεων (της ΚΥΒ) στα 240mm εμπρός-πίσω (πλήρως ρυθμιζόμενες σε απόσβεσης συμπίεσης/επαναφοράς και με υδραυλική προφόρτιση ελατηρίου πίσω), καθώς και μίνιμαλ σχεδιασμός για το κάθετο ρεζερβουάρ των 18 λίτρων, όπου με την βοήθεια της διάφανης ζελατίνας κάνει την μοτοσυκλέτα να δείχνουν ακόμα πιο στενή και ψηλή. Αν είσαι κάτω από 1,80μ ύψος πλησιάζεις δίπλα στο Tuareg 660 και δεν τολμάς ούτε να σκεφτείς να το καβαλήσεις!

Μόνο που η πραγματικότητα είναι πως ακόμα κι αν είσαι 1,70μ θα πατάς και με τα δύο πόδια στο έδαφος!

Αυτό το “θαύμα” το πέτυχαν μετά από δεκάδες ώρες σχεδιασμού και δοκιμών του εμπρός τμήματος της σέλας, αλλά και χάρη στις μαλακές αναρτήσεις που καταναλώνουν ένα μεγάλο μέρος της διαδρομής τους όταν κάθεσαι πάνω στην μοτοσυκλέτα (ειδικά η πίσω ανάρτηση έχει πολύ-πολύ μαλακή ρύθμιση από το εργοστάσιο).

Μάλιστα ήταν τόσο χαλαρά ρυθμισμένες οι αποσβέσεις  στις αναρτήσεις των μοτοσυκλετών της παρουσίασης, που στην αρχή κοιταζόμασταν οι δημοσιογράφοι μεταξύ μας με βλέμμα απορίας και ρωτώντας ο ένας τον άλλον αν και η δική του μοτοσυκλέτα ήταν τόσο μαλακή.

Όλες αυτές οι πρώτες εντυπώσεις για τη σέλα και τις αναρτήσεις έγιναν καπνός και εξαφανίστηκαν στον γαλανό ουρανό της Σαρδηνίας μόλις φύγαμε από το ξενοδοχείο και αρχίσαμε να κάνουμε τα πρώτα μέτρα στο δρόμο.

 

Η στάνταρ σέλα έχει μπόλικο και ποιοτικό αφρώδες υλικό, οπότε το μικρό πλάτος της εμπρός δεν ενοχλεί και δεν κουράζει, ενώ το μεγάλο μήκος της σου επιτρέπει να αλλάζεις εύκολα στάση στο σώμα και στο σημείο που κάθεσαι.

Όπως είπαμε, το μεγάλο ύψος της από το έδαφος δεν δημιουργεί κανένα απολύτως πρόβλημα για τους κοντούς αναβάτες μέσα στην πόλη, όπου σε κάθε φανάρι θα πατάνε και με τα δύο πόδια στο έδαφος. Πραγματικά δεν υπάρχει λόγος να αγοράσει κάποιος την πιο χαμηλή σέλα (εκτός κι αν είναι 1,60μ), ενώ η έξτρα “comfort” σέλα, μάλλον θα βγάλει τα λεφτά της για όποιον είναι ψηλός και θέλει ακόμα μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ μαρσπιέ και σέλας, παρά στον τομέα της άνεσης, αφού μετά από μία ολόκληρη ημέρα πάνω της (με κάποια δεκάλεπτα διαλλείματα ανά μία-δύο ώρες) κανείς δεν εξέφρασε παράπονο.   

Οι μοτοσυκλέτες που οδηγήσαμε είχαν quick-shifter Up/Down (έξτρα εξοπλισμός) και δούλευε απροβλημάτιστα σε όλες τις ταχύτητες στη δική μας μοτοσυκλέτα, όμως κάποιοι συνάδερφοι ανέφεραν πως μερικές στιγμές έβγαινε εκτός λειτουργίας.

Τα φρένα έχουν φυσικά ABS το οποίο μπορεί να απενεργοποιηθεί πλήρως (απενεργοποίηση στον πίσω τροχό μόνο ΚΑΙ απενεργοποίηση εμπρός-πίσω με παρατεταμένο πάτημα του κουμπιού mode) στο Off-Road και Individual Mode.

Αντίστοιχα ρυθμίζεται το traction control (με δυνατότητα ρύθμισης εν κινήσει ΚΑΙ πλήρους απενεργοποίησης), το engine brake control (3 level), οι χάρτες απόκρισης του γκαζιού (3 level όλα full power).

Ο κινητήρας έχει αρκετές και σημαντικές διαφορές από εκείνους που έχουν τα RS και Tuono 660. Πέρα από την εξάτμιση και το φιλτροκούτι που προφανώς έχουν διαφορετική σχεδίαση, η Aprilia έχει βάλει διαφορετικού χρονισμού εκκεντροφόρους (με ανάλογη ρύθμιση της ECU) μετατοπίζοντας στις χαμηλές και μεσαίες στροφές την κορύφωση της ροπής. Ταυτόχρονα, το γρανάζι της πρωτεύουσας μετάδοσης και η συνολική σχέση της τελικής μετάδοσης είναι πιο κοντά ( η πραγματική τελική έχει μειωθεί στα 180km/h – το ταχύμετρο στη μοτοσυκλέτα μας έδειξε 194+km/h) , ώστε να βελτιώσουν ακόμα περισσότερο το “άρπαγμα” στο άνοιγμα του γκαζιού και τις επιταχύνσεις εν κινήσει.

Βγάζει 80 ίππους στις 9.750 (υπάρχει και έκδοση 35kw για Α2) με έχοντας το 70% της ροπής από τις 3000 στροφές και το 85% από τις 4.500 στροφές).

Επίσης το ατσάλινο πλαίσιο του Tuareg 660 έχει σχεδιαστεί να αντέχει 220kg (αναβάτης+συνεπιβάτης+αποσκευές) και το πιο κοντό γρανάζωμα βοηθάει τις ρεπρίζ όταν η μοτοσυκλέτα είναι πλήρως φορτωμένη.

Πολύ μεγάλη σημασία έχουν δώσει στα γεωμετρικά χαρακτηριστικά του πλαισίου, γι΄αυτό όταν σχεδίαζαν τον κινητήρα των 660, είχαν προβλέψει από την αρχή να επιτρέπει διαφορετικούς τρόπους τοποθέτησής του στο πλαίσιο μιας μοτοσυκλέτα, αλλά και διαφορετικούς τρόπους σύνδεσής του.

Έτσι στο Tuareg 660 ο κινητήρας έχει έξι σημεία σύνδεσης με το πλαίσιο σε κάθε πλευρά (το RS660 έχει τρία, το Tuono 660 έχει δύο) και τον έχουν περιστρέψει προς τα πίσω κατά 10⁰, ώστε η κατανομή του βάρους να είναι εκείνη ακριβώς που επιθυμούσαν.

Ακριβώς γι΄αυτό, τα κάρτερ και η αντλία λαδιού ήταν από την αρχή σχεδιασμένα για να ανταποκριθούν στις ιδιαίτερες απαιτήσεις μιας off-road μοτοσυκλέτας, κρατώντας πάντα επαρκή ποσότητα λαδιού σε όλες τις συνθήκες.

Το βάρος του Tuareg 660 είναι στα 187 κιλά χωρίς βενζίνη και στα 204 κιλά μαζί με τα 18 λίτρα βενζίνης που του δίνουν θεωρητική αυτονομία 450km.

Τόσο στην άσφαλτο (πολύ σφιχτό στροφιλίκι με κορυφαίας πρόσφυσης άσφαλτο) όσο και στο χώμα (βατοί, νωποί χωματόδρομοι με κόκκινο πατημένο χώμα) το Tuareg 660 είχε εντυπωσιακά ελαφριά αίσθηση και ήταν απίστευτα ευέλικτο!

Την ίδια στιγμή η σταθερότητα στις υψηλές ταχύτητες (με δυνατούς πλάγιους ανέμους…) ήταν πραγματικά άριστη, παρά τις πολύ μαλακές ρυθμίσεις των αναρτήσεων που συνήθως επηρεάζουν αρνητικά τη σταθερότητα στις μοτοσυκλέτες με τόσο μεγάλες διαδρομές αναρτήσεων.

Τα φρένα δεν κουράστηκαν ποτέ (με ένα άτομο στη σέλα και χωρίς μπαγκάζια) και η δυνατότητα απενεργοποίησης του ABS στο πίσω φρένο ήταν η καλύτερη επιλογή για τις συνθήκες που οδηγήσαμε στο χώμα – αν και το πεντάλ του πίσω φρένου αποκτούσε όλο και μεγαλύτερη διαδρομή όσο περνούσε η ώρα…

Η θέση οδήγησης ήταν πολύ βολική, είτε σηκωνόσουν όρθιος στα μαρσπιέ είτε οδηγούσες καθιστός, προσφέροντας εξαιρετικό έλεγχο της μοτοσυκλέτας.

Τα Pirelli Scorpion STR Rally με τα χοντρά τακούνια που φοράει ως ελαστικό πρώτης τοποθέτησης, έκαναν φιλότιμα τη δουλειά της στην κορυφαία Ιταλική άσφαλτο και είχαν αξιοπρεπέστατα επίπεδα πρόσφυσης στο χώμα.  

Μιλώντας για βασικό εξοπλισμό, να τονίσουμε πως στο Tuareg 660 έχουν βάλει την μεγάλη TFT οθόνη από τα RSV4 1100 Factory/Tuono 1100, η οποία δεν έχει καθόλου αντανακλάσεις και είναι ευδιάκριτη πρωί/μεσημέρι/βράδι, έχοντας παράλληλα τη δυνατότητα για λειτουργία Navi μέσω του App MIA.

Εννοείται πως έχει bleutooth και πρίζα USB…

Αν πρέπει να συνοψίσουμε όλα τα παραπάνω σε μία παράγραφο, τότε θα λέγαμε πως το νέο Aprilia Tuareg 660 μας εξέπληξε θετικά διότι όλη αυτή η σπορ εικόνα που βγάζει προς τα έξω δεν έχει επηρεάσει αρνητικά κανένα τομέα που να αφορά την άνεση και την πρακτικότητα σε καθημερινή χρήση. Είναι ένα πραγματικό on-off δηλαδή για όλους!

Την αναλυτική, πολυσέλιδη παρουσίαση του νέου Aprilia Tuareg 660 θα την βρείτε όπως πάντα στο επόμενο τεύχος του περιοδικού ΜΟΤΟ 

Honda CT125: Πωλείται μεμονωμένα σε Ολλανδία και Βέλγιο σε εξωφρενική τιμή

Το καλύτερο παράδειγμα πως οι Ευρωβουλευτές δεν έχουν ιδέα τι κάνουν
Honda CT125: Πωλείται μεμονωμένα σε Ολλανδία και Βέλγιο σε εξωφρενική τιμή
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/7/2024

Άλλα δύο ολοκαίνουρια CT 125 μόλις πουλήθηκαν στην Ολλανδία ανεβάζοντας πλέον σε διψήφιο τον αριθμό των μοντέλων που κυκλοφορούν σε ευρωπαϊκό έδαφος. Υπάρχουν κάποια μεμονωμένα πρώτης γενιάς στο Βέλγιο ενώ από το 2023 εισάγει ορισμένα σε σταθερή βάση, γνωστό κατάστημα της Ολλανδίας που εμπορεύεται μεταχειρισμένα Monkey, DAX και άλλα μικρά και αγαπημένα δίκυκλα καθώς και πολλά ανταλλακτικά τους.

Τώρα παρέδωσε άλλα δύο CT125 κατόπιν προ-παραγγελίας με περισσότερο από ένα τρίμηνο αναμονής, όπως βέβαια γνώριζαν οι ιδιοκτήτης που είχαν μάλιστα χρυσοπληρώσει τα ολοκαίνουρια, Adventure, παπιά τους. Όπως λένε και στην ιστοσελίδα τους, δεν έχουν δει πουθενά αλλού στην Ευρώπη να πωλούνται καινούρια CT125 και αυτό είναι κάτι που αναγράφεται από πέρσι.

Το Honda CT125 έχει μεγάλο ρεύμα εκτός Ασίας χωρίς ποτέ να προορίζεται για την Ευρώπη, παρόλο που υπήρξαν διάφορα δημοσιεύματα που άφηναν αυτή την υπόσχεση δημιουργώντας προσδοκίες που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν καθότι δεν υπήρχε ποτέ πλάνο για κάτι τέτοιο.

Honda CT125: Πωλείται μεμονωμένα σε Ολλανδία και Βέλγιο σε εξωφρενική τιμή

Οι αλλαγές των προδιαγραφών που θέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν ανεβάσει κατακόρυφα το κόστος αδειοδότησης κάθε νέου μοντέλου όταν μάλιστα πληροί τα κριτήρια. Δηλαδή η διαδικασία της έγκρισης τύπου έχει ένα υψηλό κόστος που μόνο όταν διαιρεθεί σε πολλές χιλιάδες κομμάτια μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Οτιδήποτε με λιγότερες πωλήσεις γίνεται αυτομάτως πολύ ακριβότερο. Ακόμη μεγαλύτερο είναι το πρόβλημα αν πρέπει να γίνουν και αλλαγές για να περάσει τις προδιαγραφές, όπως στα φρένα, τον ήχο κτλ, που σημαίνει πως το κόστος για τον κατασκευαστή ανεβαίνει κατακόρυφα και για πολύ λιγότερες πωλήσεις από εκείνες που αβίαστα κάνει στις υπόλοιπες ασιατικές χώρες. Η γραφειοκρατία μίας νέας, μόνο για Ευρώπη, έκδοσης είναι εξίσου ένας μεγάλος βραχνάς που προτιμούν να αποφύγουν όταν δεν συντρέχουν σοβαροί εμπορικοί λόγοι. Η εξίσωση των προδιαγραφών θα μπορούσε να περιορίσει το πρόσθετο κόστος, όμως εκτός από μακρινό ενδεχόμενο, δεν παύει παρά να αποτελεί μερική και μόνο, λύση του προβλήματος.

Honda CT125: Πωλείται μεμονωμένα σε Ολλανδία και Βέλγιο σε εξωφρενική τιμή

Ελάχιστα παπιά έχουν πουληθεί στην Μ. Βρετανία, συγκριτικά με την Ελλάδα πάντα, χωρίς να υπάρχει η παραμικρή ένδειξη για την Honda πως το CT125 θα μπορούσε να έχει οπαδούς εκτός Ελλάδας που εκτός από μικρή αγορά που δεν μπορεί να συντηρήσει τον όγκο που χρειάζεται, ταυτόχρονα η τελική τιμή απόκτησης θα ξέφευγε στην στρατόσφαιρα εκείνου που μπορούμε να υποστηρίξουμε. Κι όμως, στο εξωτερικό υπάρχουν λίγοι που δέχονται να πληρώσουν έως και 7.500€ για ένα νέο CT125! Το κόστος διπλασιάζεται γιατί ο έμπορος αγοράζει την μικρή μοτοσυκλέτα σε τιμή λιανικής στην οποίο προστίθεται το μεταφορικό κόστος που από μόνο του είναι λίγο μεγαλύτερο από το μισό της αρχικής τιμής αγοράς και έπειτα τον εκτελωνισμό και τους φόρους. Σε περίπτωση που πρέπει να βγει και πινακίδα, τα πράγματα στην Ολλανδία είναι λίγο πιο εύκολα, όχι όμως και δίχως κόστος, με αποτέλεσμα στο τέλος να καταλήγεις να πληρώνεις 2,5 φορές παραπάνω. Ακόμη και έτσι όμως, υπάρχουν λίγοι που μπαίνουν στην διαδικασία να το αποκτήσουν, ενώ πολλοί περισσότεροι θα το έκαναν με μία φυσιολογική τιμή. Στη χώρα μας είναι δεδομένο πως θα σημείωνε εξαιρετικές πωλήσεις, αν μπορούσε να διατεθεί σε τιμή Ταϊλάνδης, δηλαδή στην περιοχή των 2.000€, πολύ μακριά από ένα μεσαίο ON-OFF 500 κυβικών και πάνω, που κοστίζει τώρα. Σε περίπτωση όμως που η Honda έπαιρνε την απόφαση να αναλάβει το κόστος μετατροπής του στις νέες προδιαγραφές και να το επιμερίσει σε έναν προβλεπόμενο αριθμό μοντέλων, τότε και πάλι το CT125 θα κατέληγε να είναι ένα από τα ακριβότερα παπιά, που είναι και ο λόγος για τον οποίο δεν μπαίνει στην διαδικασία καθώς αναγνωρίζει πως το ενδιαφέρον του κόσμου και η αγάπη στο ρετρό, έχουν και ένα λογικό ταβάνι κόστους στο οποίο φρενάρουμε όλοι μας, πλην μετρημένων ελαχίστων όπως αποδεικνύεται.

Honda CT125: Πωλείται μεμονωμένα σε Ολλανδία και Βέλγιο σε εξωφρενική τιμή

Ετικέτες