Οδηγούμε Aprilia Tuareg 660: Πρώτες εντυπώσεις

Γνήσιο on-off
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/11/2021

Την πορεία εξέλιξης του Aprilia Tuareg 660 την παρακολουθούσαμε ως δημοσιογράφοι πολύ στενά τα τελευταία τρία χρόνια. Από το γυάλινο “ενυδρείο” με τους θάμνους που το είχαν κρύψει στην έκθεση της EICMA, αλλά και σε κάθε παρουσίαση νέου μοντέλου του ομίλου της Piaggio, είχαμε πολύωρες συζητήσεις με τους μάναζερ των τμημάτων σχεδιασμού, τους μηχανολόγους και φυσικά των υπεύθυνων μάρκετινγκ της ιταλικής εταιρείας.

Η εικόνα που μας είχαν δώσει έως σήμερα με όσα είχαν πει, αλλά και μετά την οδήγηση των RS 660 και Tuono 660, σκιαγραφούσε μια On-off μοτοσυκλέτα της μεσαίας κατηγορίας κυβισμού με έντονο σπορ χαρακτήρα και μπόλικη σύγχρονη τεχνολογία. Όμως ο χαρακτηρισμός “σπορ” δεν έχει πάντα θετική έννοια, ειδικά όταν αναφερόμαστε σε On-off μοτοσυκλέτες που καλούνται να κάνουν πολλά, αντιφατικά μεταξύ τους πράγματα σε όλες τις συνθήκες και σε όλους τους δρόμους. Τις περισσότερες φορές o “σπορ” χαρακτήρας οδηγεί σε παραχωρήσεις στην άνεση και την πρακτικότητα, που θα πρέπει να τις ανέχεται ο αναβάτης κάθε μέρα. Διότι σε όλους μας αρέσουν τα Dakar-Replica, όλοι θα θέλαμε να έχει η on-off μοτοσυκλέτα μας δυνατότητες καθαρόαιμου enduro στο χώμα και αγωνιστικού supermoto στην άσφαλτο, αλλά δεν αρέσει σε όλους να πηγαίνουμε στη δουλειά μας κάθε μέρα ή να ταξιδεύουμε καθισμένοι πάνω σε ένα σανίδι με σπαρτιάτικο εξοπλισμό άνεσης.

Από την άλλη μεριά βέβαια, έχει γεμίσει η αγορά με βαρυφορτωμένες εξοπλισμό άνεσης On-off μοτοσυκλέτες, που κάθε φορά που επιχειρείς να απολαύσεις την οδήγηση και όχι απλώς να μετακινηθείς, απαιτούν σωματική προσπάθεια και πολλές φορές εξειδικευμένες γνώσεις. Όπως καταλαβαίνετε, είχαμε μεγάλη περιέργεια να δούμε πόσο “σπορ” έκανε η Aprilia το Tuareg 660 και τί αντίκτυπο θα είχε αυτή η επιλογή στην καθημερινή ζωή του αναβάτη.

Κοιτάς τις φωτογραφίες, αλλά και  όταν βλέπεις από κοντά το Tuareg 660 σχηματίζεις εύκολα την εντύπωση πως είναι ένα Dakar-Replica. Ψηλή, στενή και μεγάλου μήκους σέλα στα 860mm από το έδαφος (υπάρχει στα αξεσουάρ χαμηλότερη στα 840mm και μια “comfort” στα 880mm), τεράστιες διαδρομές αναρτήσεων (της ΚΥΒ) στα 240mm εμπρός-πίσω (πλήρως ρυθμιζόμενες σε απόσβεσης συμπίεσης/επαναφοράς και με υδραυλική προφόρτιση ελατηρίου πίσω), καθώς και μίνιμαλ σχεδιασμός για το κάθετο ρεζερβουάρ των 18 λίτρων, όπου με την βοήθεια της διάφανης ζελατίνας κάνει την μοτοσυκλέτα να δείχνουν ακόμα πιο στενή και ψηλή. Αν είσαι κάτω από 1,80μ ύψος πλησιάζεις δίπλα στο Tuareg 660 και δεν τολμάς ούτε να σκεφτείς να το καβαλήσεις!

Μόνο που η πραγματικότητα είναι πως ακόμα κι αν είσαι 1,70μ θα πατάς και με τα δύο πόδια στο έδαφος!

Αυτό το “θαύμα” το πέτυχαν μετά από δεκάδες ώρες σχεδιασμού και δοκιμών του εμπρός τμήματος της σέλας, αλλά και χάρη στις μαλακές αναρτήσεις που καταναλώνουν ένα μεγάλο μέρος της διαδρομής τους όταν κάθεσαι πάνω στην μοτοσυκλέτα (ειδικά η πίσω ανάρτηση έχει πολύ-πολύ μαλακή ρύθμιση από το εργοστάσιο).

Μάλιστα ήταν τόσο χαλαρά ρυθμισμένες οι αποσβέσεις  στις αναρτήσεις των μοτοσυκλετών της παρουσίασης, που στην αρχή κοιταζόμασταν οι δημοσιογράφοι μεταξύ μας με βλέμμα απορίας και ρωτώντας ο ένας τον άλλον αν και η δική του μοτοσυκλέτα ήταν τόσο μαλακή.

Όλες αυτές οι πρώτες εντυπώσεις για τη σέλα και τις αναρτήσεις έγιναν καπνός και εξαφανίστηκαν στον γαλανό ουρανό της Σαρδηνίας μόλις φύγαμε από το ξενοδοχείο και αρχίσαμε να κάνουμε τα πρώτα μέτρα στο δρόμο.

 

Η στάνταρ σέλα έχει μπόλικο και ποιοτικό αφρώδες υλικό, οπότε το μικρό πλάτος της εμπρός δεν ενοχλεί και δεν κουράζει, ενώ το μεγάλο μήκος της σου επιτρέπει να αλλάζεις εύκολα στάση στο σώμα και στο σημείο που κάθεσαι.

Όπως είπαμε, το μεγάλο ύψος της από το έδαφος δεν δημιουργεί κανένα απολύτως πρόβλημα για τους κοντούς αναβάτες μέσα στην πόλη, όπου σε κάθε φανάρι θα πατάνε και με τα δύο πόδια στο έδαφος. Πραγματικά δεν υπάρχει λόγος να αγοράσει κάποιος την πιο χαμηλή σέλα (εκτός κι αν είναι 1,60μ), ενώ η έξτρα “comfort” σέλα, μάλλον θα βγάλει τα λεφτά της για όποιον είναι ψηλός και θέλει ακόμα μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ μαρσπιέ και σέλας, παρά στον τομέα της άνεσης, αφού μετά από μία ολόκληρη ημέρα πάνω της (με κάποια δεκάλεπτα διαλλείματα ανά μία-δύο ώρες) κανείς δεν εξέφρασε παράπονο.   

Οι μοτοσυκλέτες που οδηγήσαμε είχαν quick-shifter Up/Down (έξτρα εξοπλισμός) και δούλευε απροβλημάτιστα σε όλες τις ταχύτητες στη δική μας μοτοσυκλέτα, όμως κάποιοι συνάδερφοι ανέφεραν πως μερικές στιγμές έβγαινε εκτός λειτουργίας.

Τα φρένα έχουν φυσικά ABS το οποίο μπορεί να απενεργοποιηθεί πλήρως (απενεργοποίηση στον πίσω τροχό μόνο ΚΑΙ απενεργοποίηση εμπρός-πίσω με παρατεταμένο πάτημα του κουμπιού mode) στο Off-Road και Individual Mode.

Αντίστοιχα ρυθμίζεται το traction control (με δυνατότητα ρύθμισης εν κινήσει ΚΑΙ πλήρους απενεργοποίησης), το engine brake control (3 level), οι χάρτες απόκρισης του γκαζιού (3 level όλα full power).

Ο κινητήρας έχει αρκετές και σημαντικές διαφορές από εκείνους που έχουν τα RS και Tuono 660. Πέρα από την εξάτμιση και το φιλτροκούτι που προφανώς έχουν διαφορετική σχεδίαση, η Aprilia έχει βάλει διαφορετικού χρονισμού εκκεντροφόρους (με ανάλογη ρύθμιση της ECU) μετατοπίζοντας στις χαμηλές και μεσαίες στροφές την κορύφωση της ροπής. Ταυτόχρονα, το γρανάζι της πρωτεύουσας μετάδοσης και η συνολική σχέση της τελικής μετάδοσης είναι πιο κοντά ( η πραγματική τελική έχει μειωθεί στα 180km/h – το ταχύμετρο στη μοτοσυκλέτα μας έδειξε 194+km/h) , ώστε να βελτιώσουν ακόμα περισσότερο το “άρπαγμα” στο άνοιγμα του γκαζιού και τις επιταχύνσεις εν κινήσει.

Βγάζει 80 ίππους στις 9.750 (υπάρχει και έκδοση 35kw για Α2) με έχοντας το 70% της ροπής από τις 3000 στροφές και το 85% από τις 4.500 στροφές).

Επίσης το ατσάλινο πλαίσιο του Tuareg 660 έχει σχεδιαστεί να αντέχει 220kg (αναβάτης+συνεπιβάτης+αποσκευές) και το πιο κοντό γρανάζωμα βοηθάει τις ρεπρίζ όταν η μοτοσυκλέτα είναι πλήρως φορτωμένη.

Πολύ μεγάλη σημασία έχουν δώσει στα γεωμετρικά χαρακτηριστικά του πλαισίου, γι΄αυτό όταν σχεδίαζαν τον κινητήρα των 660, είχαν προβλέψει από την αρχή να επιτρέπει διαφορετικούς τρόπους τοποθέτησής του στο πλαίσιο μιας μοτοσυκλέτα, αλλά και διαφορετικούς τρόπους σύνδεσής του.

Έτσι στο Tuareg 660 ο κινητήρας έχει έξι σημεία σύνδεσης με το πλαίσιο σε κάθε πλευρά (το RS660 έχει τρία, το Tuono 660 έχει δύο) και τον έχουν περιστρέψει προς τα πίσω κατά 10⁰, ώστε η κατανομή του βάρους να είναι εκείνη ακριβώς που επιθυμούσαν.

Ακριβώς γι΄αυτό, τα κάρτερ και η αντλία λαδιού ήταν από την αρχή σχεδιασμένα για να ανταποκριθούν στις ιδιαίτερες απαιτήσεις μιας off-road μοτοσυκλέτας, κρατώντας πάντα επαρκή ποσότητα λαδιού σε όλες τις συνθήκες.

Το βάρος του Tuareg 660 είναι στα 187 κιλά χωρίς βενζίνη και στα 204 κιλά μαζί με τα 18 λίτρα βενζίνης που του δίνουν θεωρητική αυτονομία 450km.

Τόσο στην άσφαλτο (πολύ σφιχτό στροφιλίκι με κορυφαίας πρόσφυσης άσφαλτο) όσο και στο χώμα (βατοί, νωποί χωματόδρομοι με κόκκινο πατημένο χώμα) το Tuareg 660 είχε εντυπωσιακά ελαφριά αίσθηση και ήταν απίστευτα ευέλικτο!

Την ίδια στιγμή η σταθερότητα στις υψηλές ταχύτητες (με δυνατούς πλάγιους ανέμους…) ήταν πραγματικά άριστη, παρά τις πολύ μαλακές ρυθμίσεις των αναρτήσεων που συνήθως επηρεάζουν αρνητικά τη σταθερότητα στις μοτοσυκλέτες με τόσο μεγάλες διαδρομές αναρτήσεων.

Τα φρένα δεν κουράστηκαν ποτέ (με ένα άτομο στη σέλα και χωρίς μπαγκάζια) και η δυνατότητα απενεργοποίησης του ABS στο πίσω φρένο ήταν η καλύτερη επιλογή για τις συνθήκες που οδηγήσαμε στο χώμα – αν και το πεντάλ του πίσω φρένου αποκτούσε όλο και μεγαλύτερη διαδρομή όσο περνούσε η ώρα…

Η θέση οδήγησης ήταν πολύ βολική, είτε σηκωνόσουν όρθιος στα μαρσπιέ είτε οδηγούσες καθιστός, προσφέροντας εξαιρετικό έλεγχο της μοτοσυκλέτας.

Τα Pirelli Scorpion STR Rally με τα χοντρά τακούνια που φοράει ως ελαστικό πρώτης τοποθέτησης, έκαναν φιλότιμα τη δουλειά της στην κορυφαία Ιταλική άσφαλτο και είχαν αξιοπρεπέστατα επίπεδα πρόσφυσης στο χώμα.  

Μιλώντας για βασικό εξοπλισμό, να τονίσουμε πως στο Tuareg 660 έχουν βάλει την μεγάλη TFT οθόνη από τα RSV4 1100 Factory/Tuono 1100, η οποία δεν έχει καθόλου αντανακλάσεις και είναι ευδιάκριτη πρωί/μεσημέρι/βράδι, έχοντας παράλληλα τη δυνατότητα για λειτουργία Navi μέσω του App MIA.

Εννοείται πως έχει bleutooth και πρίζα USB…

Αν πρέπει να συνοψίσουμε όλα τα παραπάνω σε μία παράγραφο, τότε θα λέγαμε πως το νέο Aprilia Tuareg 660 μας εξέπληξε θετικά διότι όλη αυτή η σπορ εικόνα που βγάζει προς τα έξω δεν έχει επηρεάσει αρνητικά κανένα τομέα που να αφορά την άνεση και την πρακτικότητα σε καθημερινή χρήση. Είναι ένα πραγματικό on-off δηλαδή για όλους!

Την αναλυτική, πολυσέλιδη παρουσίαση του νέου Aprilia Tuareg 660 θα την βρείτε όπως πάντα στο επόμενο τεύχος του περιοδικού ΜΟΤΟ 

Suzuki GSX-8R CUP - Ο αθλητής της οικογένειας

Η νέα έκδοση έρχεται εξοπλισμένη με διάφορα καλούδια στα περιφερειακά, με στόχο τους χρόνους στην πίστα
Suzuki GSX-8R Cup
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

20/5/2024

Στα πλαίσια της έκθεσης Suzuki Motor Fest, που φέτος διοργανώθηκε στην πίστα του Misano, το εργοστάσιο του Hamamatsu παρουσίασε μία αγωνιστική έκδοση του GSX-8R, η οποία εξοπλίζεται με μπόλικα καλούδια στα περιφερειακά όπως αναρτήσεις της Ohlins, έχοντας αποκλειστικό στόχο τις πίστες.

Πριν καλά-καλά το GSX-8R πατήσει τις ρόδες του στις αγορές του κόσμου, ήδη από τον Γενάρη, η Suzuki είχε καταθέσει τα απαραίτητα έγγραφα, προκειμένου η μοτοσυκλέτα της να ομολογκαριστεί για το Πρωτάθλημα MotoAmerica Twins Cup 2024. Στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού έχει καταφέρει μάλιστα να σημειώσει νίκη στον εναρκτήριο αγώνα της κατηγορίας, έχοντας δεχθεί τις κατάλληλες αλλαγές για αγωνιστική οδήγηση.

Suzuki GSX-8R CUP – Ο αθλητής της οικογένειας

Τώρα, το εργοστάσιο του Hamamatsu παρουσιάζει την έκδοση CUP, η οποία εξοπλίζεται με σημαντικές αναβαθμίσεις σε σχέση με τη μοτοσυκλέτα παραγωγήγς, ενώ το πολυεστερικό κοστούμι με την έλλειψη φωτιστικών σωμάτων και βάσης πινακίδας, τονίζει τον προσανατολισμό της μοτοσυκλέτας. Ο υγρόψυκτος, δικύλινδρος εν σειρά κινητήρας των 776 κυβικών παραμένει ως έχει, κρατώντας από τα γκέμια σχεδόν 82 άλογα στις 8.500 στροφές και 8 χιλιογραμμόμετρα ροπής στις 6.800 στροφές. Ίδιο είναι το ατσάλινο σωληνωτό πλαίσιο, όπως και το υποπλαίσιο, όμως κάπου εκεί σταματούν οι ομοιότητες.

Suzuki GSX-8R CUP – Ο αθλητής της οικογένειας

Όπως βλέπουμε, οι ρυθμιζόμνες αναρτήσεις μπροστά και πίσω έρχονται από την Ohlins, αφήνοντας στην άκρη το μη ρυθμιζόμενο ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι και το μονό αμορτισέρ που ρυθμίζεται ως προς την προφόρτιση της Showa. Η εξάτμιση είναι της Akrapovic, χωρίς καταλύτη ενώ πιθανότατα υπάρχει και πρόγραμμα, το οποίο αλλάζει ελαφρώς την απόδοση, ενώ ίσως προσθέτει και μερικούς ίππους, όμως η Suzuki δεν ανακοινώνει αλλαγές.

Suzuki GSX-8R CUP – Ο αθλητής της οικογένειας

Τα κλιπ-ον είναι νέα και έχουν τοποθετηθεί πλέον κάτω από την άνω τιμονόπλακα, φορτίζοντας περισσότερο των μπροστινό τροχό με το βάρος του αναβάτη. Στο αριστερό γκριπ βρίσκουμε και τα κουμπιά, τα οποία έχουμε δει μέχρι και στα MotoGP και βασική τους δουλειά είναι κυρίως η ρύθμιση “on the fly” των ηλεκτρονικών. Τα ρυθμιζόμενα μαρσπιέ είναι από billet αλουμίνιο, ενώ έχουν έρθει πιο ψηλά και πιο πίσω ώστε να μην βρίσκουν εύκολα κάτω. Όπως φαντάζεστε, σέλα και μαρσπιέ συνεπιβάτη μας έχουν αποχαιρετίσει, ενώ η σέλα του οδηγού έχει αντικατασταθεί από ένα κάλυμμα neoprene, αφήνοντας πίσω την άνεση της πολιτικής έκδοσης, για χάρη των χρόνων.

Suzuki GSX-8R CUP – Ο αθλητής της οικογένειας

Μεταλλικά σωληνάκια φρένων -που συνεργάζονται με τις ακτινικές τετραπίστονες δαγκάνες τις Nissin, που έχει και η έκδοση παραγωγής-, οδηγός αλυσίδας, αγωνιστικού τύπου τάπα ρεζερβουάρ, προστατευτικό φρένου και προστατευτικά κινητήρα βρίσκονται επίσης στο μενού. Το “κοστούμι” της μοτοσυκλέτας είναι πλέον πολυεστερικό για χαμηλότερο βάρος, αλλά και χαμηλότερο κόστος σε περίπτωση πτώσης. Πίσω έχει τοποθετηθεί ένα LED φως για βρόχινους αγώνες και συνθήκες χαμηλής ορατότητας.

Suzuki GSX-8R CUP – Ο αθλητής της οικογένειας

Τα ελαστικά της Dunlop, είναι ίδια με αυτά της πρώτης τοποθέτησης στις φωτογραφίες, όμως είμαστε σίγουροι πως όταν εάν και εφόσον βρει τον δρόμο του για τους αγώνες, θα αλλαχτούν με slick γόμες. Αυτός άλλωστε είναι και ο στόχος της συγκεκριμένης έκδοσης για τη Suzuki, να επιστρέψει στους αγώνες και γιατί όχι να σχηματίσει ένα ενιαίο πρωτάθλημα χαμηλού budget αντίστοιχο με το R7 Cup της Yamaha. Με τη διακοπή παραγωγής του GSX-R, οι ομάδες της Suzuki στα διάφορα τοπικά πρωταθλήματα έχουν είτε αλλάξει κατασκευαστή, είτε μείνει με παλαιότερης τεχνολογίας αγωνιστικά, τα οποία δεν μπορούν να ανταγωνιστούν εύκολα τον πιο σύγχρονο ανταγωνισμό.

Ένα σημείο που προσέξαμε ότι δεν έχει αλλαχθεί είναι η ζελατίνα. Στην έκδοση παραγωγής είναι αρκετά κοντή και στενή, θυσιάζοντας κομμάτι της προστασίας για την άνεση. Όταν όμως μιλάμε για αγώνες, η ομορφιά μπαίνει σε δεύτερη μοίρα, με τα χρονόμετρα να έχουν την πρωτοκαθεδρία. Όπως διαπιστώσαμε στην δική μας δοκιμή του GSX-8R, που θα δημοσιευθεί στο τ.655, η ζελατίνα δεν είναι αρκετή για να κρύψει από πίσω της τον αναβάτη, χάνοντας πόντους στην αεροδυναμική. Αναμφίβολα η πιο επιθετική θέση των κλιπ-ον στην έκδοση CUP επιτρέπει καλύτερη προστασία, όμως και πάλι αμφιβάλουμε ότι είναι η ιδανική, ιδιαίτερα για πίστα όπου στις ευθείες μαζεύεις πολλά χιλιόμετρα.

Suzuki GSX-8R CUP – Ο αθλητής της οικογένειας

Όπως, όμως, μας ενημέρωσαν και οι Ιταλοί δημοσιογράφοι, που είχαν την ευκαιρία να δοκιμάσουν αυτή την πρώτη έκδοση, καθώς φέτος το Suzuki Motor Fest διεξήχθη στην χώρα τους, το GSX-8R CUP βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της εξέλιξης, οπότε περιμένουμε να δούμε αν και ποιες αλλαγές θα ακολουθήσουν. Δυστυχώς, εμείς θα πρέπει να περιμένουμε, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή η έκδοση CUP θα βρει τον δρόμο της προς την παραγωγή, φτάνοντας ίσως και στην χώρα μας. Τυχεροί Ιταλοί…

Ετικέτες