Οδηγούμε Aprilia Tuareg 660: Πρώτες εντυπώσεις

Γνήσιο on-off
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/11/2021

Την πορεία εξέλιξης του Aprilia Tuareg 660 την παρακολουθούσαμε ως δημοσιογράφοι πολύ στενά τα τελευταία τρία χρόνια. Από το γυάλινο “ενυδρείο” με τους θάμνους που το είχαν κρύψει στην έκθεση της EICMA, αλλά και σε κάθε παρουσίαση νέου μοντέλου του ομίλου της Piaggio, είχαμε πολύωρες συζητήσεις με τους μάναζερ των τμημάτων σχεδιασμού, τους μηχανολόγους και φυσικά των υπεύθυνων μάρκετινγκ της ιταλικής εταιρείας.

Η εικόνα που μας είχαν δώσει έως σήμερα με όσα είχαν πει, αλλά και μετά την οδήγηση των RS 660 και Tuono 660, σκιαγραφούσε μια On-off μοτοσυκλέτα της μεσαίας κατηγορίας κυβισμού με έντονο σπορ χαρακτήρα και μπόλικη σύγχρονη τεχνολογία. Όμως ο χαρακτηρισμός “σπορ” δεν έχει πάντα θετική έννοια, ειδικά όταν αναφερόμαστε σε On-off μοτοσυκλέτες που καλούνται να κάνουν πολλά, αντιφατικά μεταξύ τους πράγματα σε όλες τις συνθήκες και σε όλους τους δρόμους. Τις περισσότερες φορές o “σπορ” χαρακτήρας οδηγεί σε παραχωρήσεις στην άνεση και την πρακτικότητα, που θα πρέπει να τις ανέχεται ο αναβάτης κάθε μέρα. Διότι σε όλους μας αρέσουν τα Dakar-Replica, όλοι θα θέλαμε να έχει η on-off μοτοσυκλέτα μας δυνατότητες καθαρόαιμου enduro στο χώμα και αγωνιστικού supermoto στην άσφαλτο, αλλά δεν αρέσει σε όλους να πηγαίνουμε στη δουλειά μας κάθε μέρα ή να ταξιδεύουμε καθισμένοι πάνω σε ένα σανίδι με σπαρτιάτικο εξοπλισμό άνεσης.

Από την άλλη μεριά βέβαια, έχει γεμίσει η αγορά με βαρυφορτωμένες εξοπλισμό άνεσης On-off μοτοσυκλέτες, που κάθε φορά που επιχειρείς να απολαύσεις την οδήγηση και όχι απλώς να μετακινηθείς, απαιτούν σωματική προσπάθεια και πολλές φορές εξειδικευμένες γνώσεις. Όπως καταλαβαίνετε, είχαμε μεγάλη περιέργεια να δούμε πόσο “σπορ” έκανε η Aprilia το Tuareg 660 και τί αντίκτυπο θα είχε αυτή η επιλογή στην καθημερινή ζωή του αναβάτη.

Κοιτάς τις φωτογραφίες, αλλά και  όταν βλέπεις από κοντά το Tuareg 660 σχηματίζεις εύκολα την εντύπωση πως είναι ένα Dakar-Replica. Ψηλή, στενή και μεγάλου μήκους σέλα στα 860mm από το έδαφος (υπάρχει στα αξεσουάρ χαμηλότερη στα 840mm και μια “comfort” στα 880mm), τεράστιες διαδρομές αναρτήσεων (της ΚΥΒ) στα 240mm εμπρός-πίσω (πλήρως ρυθμιζόμενες σε απόσβεσης συμπίεσης/επαναφοράς και με υδραυλική προφόρτιση ελατηρίου πίσω), καθώς και μίνιμαλ σχεδιασμός για το κάθετο ρεζερβουάρ των 18 λίτρων, όπου με την βοήθεια της διάφανης ζελατίνας κάνει την μοτοσυκλέτα να δείχνουν ακόμα πιο στενή και ψηλή. Αν είσαι κάτω από 1,80μ ύψος πλησιάζεις δίπλα στο Tuareg 660 και δεν τολμάς ούτε να σκεφτείς να το καβαλήσεις!

Μόνο που η πραγματικότητα είναι πως ακόμα κι αν είσαι 1,70μ θα πατάς και με τα δύο πόδια στο έδαφος!

Αυτό το “θαύμα” το πέτυχαν μετά από δεκάδες ώρες σχεδιασμού και δοκιμών του εμπρός τμήματος της σέλας, αλλά και χάρη στις μαλακές αναρτήσεις που καταναλώνουν ένα μεγάλο μέρος της διαδρομής τους όταν κάθεσαι πάνω στην μοτοσυκλέτα (ειδικά η πίσω ανάρτηση έχει πολύ-πολύ μαλακή ρύθμιση από το εργοστάσιο).

Μάλιστα ήταν τόσο χαλαρά ρυθμισμένες οι αποσβέσεις  στις αναρτήσεις των μοτοσυκλετών της παρουσίασης, που στην αρχή κοιταζόμασταν οι δημοσιογράφοι μεταξύ μας με βλέμμα απορίας και ρωτώντας ο ένας τον άλλον αν και η δική του μοτοσυκλέτα ήταν τόσο μαλακή.

Όλες αυτές οι πρώτες εντυπώσεις για τη σέλα και τις αναρτήσεις έγιναν καπνός και εξαφανίστηκαν στον γαλανό ουρανό της Σαρδηνίας μόλις φύγαμε από το ξενοδοχείο και αρχίσαμε να κάνουμε τα πρώτα μέτρα στο δρόμο.

 

Η στάνταρ σέλα έχει μπόλικο και ποιοτικό αφρώδες υλικό, οπότε το μικρό πλάτος της εμπρός δεν ενοχλεί και δεν κουράζει, ενώ το μεγάλο μήκος της σου επιτρέπει να αλλάζεις εύκολα στάση στο σώμα και στο σημείο που κάθεσαι.

Όπως είπαμε, το μεγάλο ύψος της από το έδαφος δεν δημιουργεί κανένα απολύτως πρόβλημα για τους κοντούς αναβάτες μέσα στην πόλη, όπου σε κάθε φανάρι θα πατάνε και με τα δύο πόδια στο έδαφος. Πραγματικά δεν υπάρχει λόγος να αγοράσει κάποιος την πιο χαμηλή σέλα (εκτός κι αν είναι 1,60μ), ενώ η έξτρα “comfort” σέλα, μάλλον θα βγάλει τα λεφτά της για όποιον είναι ψηλός και θέλει ακόμα μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ μαρσπιέ και σέλας, παρά στον τομέα της άνεσης, αφού μετά από μία ολόκληρη ημέρα πάνω της (με κάποια δεκάλεπτα διαλλείματα ανά μία-δύο ώρες) κανείς δεν εξέφρασε παράπονο.   

Οι μοτοσυκλέτες που οδηγήσαμε είχαν quick-shifter Up/Down (έξτρα εξοπλισμός) και δούλευε απροβλημάτιστα σε όλες τις ταχύτητες στη δική μας μοτοσυκλέτα, όμως κάποιοι συνάδερφοι ανέφεραν πως μερικές στιγμές έβγαινε εκτός λειτουργίας.

Τα φρένα έχουν φυσικά ABS το οποίο μπορεί να απενεργοποιηθεί πλήρως (απενεργοποίηση στον πίσω τροχό μόνο ΚΑΙ απενεργοποίηση εμπρός-πίσω με παρατεταμένο πάτημα του κουμπιού mode) στο Off-Road και Individual Mode.

Αντίστοιχα ρυθμίζεται το traction control (με δυνατότητα ρύθμισης εν κινήσει ΚΑΙ πλήρους απενεργοποίησης), το engine brake control (3 level), οι χάρτες απόκρισης του γκαζιού (3 level όλα full power).

Ο κινητήρας έχει αρκετές και σημαντικές διαφορές από εκείνους που έχουν τα RS και Tuono 660. Πέρα από την εξάτμιση και το φιλτροκούτι που προφανώς έχουν διαφορετική σχεδίαση, η Aprilia έχει βάλει διαφορετικού χρονισμού εκκεντροφόρους (με ανάλογη ρύθμιση της ECU) μετατοπίζοντας στις χαμηλές και μεσαίες στροφές την κορύφωση της ροπής. Ταυτόχρονα, το γρανάζι της πρωτεύουσας μετάδοσης και η συνολική σχέση της τελικής μετάδοσης είναι πιο κοντά ( η πραγματική τελική έχει μειωθεί στα 180km/h – το ταχύμετρο στη μοτοσυκλέτα μας έδειξε 194+km/h) , ώστε να βελτιώσουν ακόμα περισσότερο το “άρπαγμα” στο άνοιγμα του γκαζιού και τις επιταχύνσεις εν κινήσει.

Βγάζει 80 ίππους στις 9.750 (υπάρχει και έκδοση 35kw για Α2) με έχοντας το 70% της ροπής από τις 3000 στροφές και το 85% από τις 4.500 στροφές).

Επίσης το ατσάλινο πλαίσιο του Tuareg 660 έχει σχεδιαστεί να αντέχει 220kg (αναβάτης+συνεπιβάτης+αποσκευές) και το πιο κοντό γρανάζωμα βοηθάει τις ρεπρίζ όταν η μοτοσυκλέτα είναι πλήρως φορτωμένη.

Πολύ μεγάλη σημασία έχουν δώσει στα γεωμετρικά χαρακτηριστικά του πλαισίου, γι΄αυτό όταν σχεδίαζαν τον κινητήρα των 660, είχαν προβλέψει από την αρχή να επιτρέπει διαφορετικούς τρόπους τοποθέτησής του στο πλαίσιο μιας μοτοσυκλέτα, αλλά και διαφορετικούς τρόπους σύνδεσής του.

Έτσι στο Tuareg 660 ο κινητήρας έχει έξι σημεία σύνδεσης με το πλαίσιο σε κάθε πλευρά (το RS660 έχει τρία, το Tuono 660 έχει δύο) και τον έχουν περιστρέψει προς τα πίσω κατά 10⁰, ώστε η κατανομή του βάρους να είναι εκείνη ακριβώς που επιθυμούσαν.

Ακριβώς γι΄αυτό, τα κάρτερ και η αντλία λαδιού ήταν από την αρχή σχεδιασμένα για να ανταποκριθούν στις ιδιαίτερες απαιτήσεις μιας off-road μοτοσυκλέτας, κρατώντας πάντα επαρκή ποσότητα λαδιού σε όλες τις συνθήκες.

Το βάρος του Tuareg 660 είναι στα 187 κιλά χωρίς βενζίνη και στα 204 κιλά μαζί με τα 18 λίτρα βενζίνης που του δίνουν θεωρητική αυτονομία 450km.

Τόσο στην άσφαλτο (πολύ σφιχτό στροφιλίκι με κορυφαίας πρόσφυσης άσφαλτο) όσο και στο χώμα (βατοί, νωποί χωματόδρομοι με κόκκινο πατημένο χώμα) το Tuareg 660 είχε εντυπωσιακά ελαφριά αίσθηση και ήταν απίστευτα ευέλικτο!

Την ίδια στιγμή η σταθερότητα στις υψηλές ταχύτητες (με δυνατούς πλάγιους ανέμους…) ήταν πραγματικά άριστη, παρά τις πολύ μαλακές ρυθμίσεις των αναρτήσεων που συνήθως επηρεάζουν αρνητικά τη σταθερότητα στις μοτοσυκλέτες με τόσο μεγάλες διαδρομές αναρτήσεων.

Τα φρένα δεν κουράστηκαν ποτέ (με ένα άτομο στη σέλα και χωρίς μπαγκάζια) και η δυνατότητα απενεργοποίησης του ABS στο πίσω φρένο ήταν η καλύτερη επιλογή για τις συνθήκες που οδηγήσαμε στο χώμα – αν και το πεντάλ του πίσω φρένου αποκτούσε όλο και μεγαλύτερη διαδρομή όσο περνούσε η ώρα…

Η θέση οδήγησης ήταν πολύ βολική, είτε σηκωνόσουν όρθιος στα μαρσπιέ είτε οδηγούσες καθιστός, προσφέροντας εξαιρετικό έλεγχο της μοτοσυκλέτας.

Τα Pirelli Scorpion STR Rally με τα χοντρά τακούνια που φοράει ως ελαστικό πρώτης τοποθέτησης, έκαναν φιλότιμα τη δουλειά της στην κορυφαία Ιταλική άσφαλτο και είχαν αξιοπρεπέστατα επίπεδα πρόσφυσης στο χώμα.  

Μιλώντας για βασικό εξοπλισμό, να τονίσουμε πως στο Tuareg 660 έχουν βάλει την μεγάλη TFT οθόνη από τα RSV4 1100 Factory/Tuono 1100, η οποία δεν έχει καθόλου αντανακλάσεις και είναι ευδιάκριτη πρωί/μεσημέρι/βράδι, έχοντας παράλληλα τη δυνατότητα για λειτουργία Navi μέσω του App MIA.

Εννοείται πως έχει bleutooth και πρίζα USB…

Αν πρέπει να συνοψίσουμε όλα τα παραπάνω σε μία παράγραφο, τότε θα λέγαμε πως το νέο Aprilia Tuareg 660 μας εξέπληξε θετικά διότι όλη αυτή η σπορ εικόνα που βγάζει προς τα έξω δεν έχει επηρεάσει αρνητικά κανένα τομέα που να αφορά την άνεση και την πρακτικότητα σε καθημερινή χρήση. Είναι ένα πραγματικό on-off δηλαδή για όλους!

Την αναλυτική, πολυσέλιδη παρουσίαση του νέου Aprilia Tuareg 660 θα την βρείτε όπως πάντα στο επόμενο τεύχος του περιοδικού ΜΟΤΟ 

Ήρθαν τα Kawasaki Z e1 και Ninja e1: Υψηλή τεχνολογία και επιδόσεις στην Α1 κατηγορία

Σπορ μοτοσυκλέτες με πρακτικότητα
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/1/2024

Μόλις ήρθαν στην Ελλάδα οι νέες ηλεκτρικές σπορ μοτοσυκλέτες της Kawasaki που είχαμε δει από κοντά στην τελευταία έκθεση της EICMA και αποτελούν μία από τις τέσσερις διαφορετικές τεχνολογίες που έχει ταυτόχρονα στην παραγωγή η ιαπωνική εταιρεία! Αυτή τη φορά τις υποδεχόμαστε στον νέο εκθεσιακό χώρος της ελληνικής αντιπροσωπείας και τους ρίχνουμε μια πιο προσεκτική και κοντινή ματιά, χωρίς τον θόρυβο και την βαβούρα της ιταλικής έκθεσης. Η Kawasaki έχει γίνει χωρίς καμία αμφιβολία ο πιο τολμηρός κατασκευαστής μοτοσυκλετών τα τελευταία χρόνια, έχοντας στην γκάμα της μοντέλα με υπερτροφοδοτούμενους κινητήρες, συμβατικούς κινητήρες, υβριδικούς κινητήρες και τώρα πλήρως ηλεκτρικούς. Να μην πούμε για την εξαγορά της BIMOTA από την Kawasaki όπου εκεί δημιουργεί ακόμα πιο τολμηρές μοτοσυκλέτες χωρίς κανέναν περιορισμό στο κόστος και την φαντασία!

Ούτε σε επίπεδο εκθεσιακού concept δεν έχουν παρουσιάσει οι υπόλοιποι κατασκευαστές όλες αυτές τις διαφορετικές τεχνολογίες που έχει ταυτόχρονα σήμερα η Kawasaki στις γραμμές παραγωγής της.

2

Συγκεκριμένα τα ηλεκτρικά Z e1 και Ninja e1 έχουν σχεδιαστεί ειδικά για την Α1 κατηγορία διπλωμάτων της ευρωπαϊκής αγοράς.

Όπως μας έχει συνηθίσει τα τελευταία χρόνια η Kawasaki, το “Z” είναι η “γυμνή” έκδοση και το “Ninja” είναι η “supersport” έκδοση. Χρησιμοποιούν τα ίδια μηχανικά μέρη, όμως υπάρχουν μεγάλες διαφορές ως προς την εργονομία της θέσης οδήγησης και φυσικά την εμφάνιση, αφού τα Ninja έχουν ολόκληρο φαίρινγκ.

Ο σχεδιασμός και τα τεχνικά χαρακτηριστικά τους, δείχνουν πως η Kawasaki γνωρίζει πολύ καλά τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών στον πραγματικό κόσμο και ειδικά για όσους ζουν στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις.

Έτσι αντί για μία μεγάλη ενσωματωμένη μπαταρία που απαιτεί εύκολη πρόσβαση σε σταθερά και μόνιμα σημεία επαναφόρτισης, τα Z e1 και Ninja e1 έχουν δύο μικρές αποσπώμενες μπαταρίες.

Αυτό σημαίνει πως ακόμα και αν δεν έχεις γκαράζ στο σπίτι ή το γκαράζ δεν έχει πρίζα, μπορείς να πάρεις την μία ή και τις δύο μπαταρίες στο σπίτι σου ή το γραφείο σου και να τις επαναφορτίσεις το βράδυ ή όσο βρίσκεσαι στο χώρο εργασίας σου.

3

Το μικρό μέγεθος και βάρος τους και το γεγονός πως είναι δύο και όχι μόνο μία μεγάλη, κάνουν τεράστια διαφορά στην πρακτικότητα, γιατί είναι εύκολο να τις μεταφέρεις και δεν ενοχλούν με τον όγκο τους.

Έτσι η μέγιστη αυτονομία των 80 χιλιομέτρων μπορεί να ξεπεράσει ακόμα και τα 100-120 χιλιόμετρα, αν φορτίζεις την μία από τις δύο μπαταρίες όταν φτάνεις στο χώρο εργασίας σου ή οπουδήποτε έχεις πρόσβαση σε κοινή οικιακή πρίζα.

Αυτό είναι πολύ σημαντικό, διότι δεν χρειάζεται να ψάχνεις για ειδικούς χώρους φόρτισης.  

Αν θέλεις ή έχεις την δυνατότητα, μπορείς να φορτίσεις τις μπαταρίες χωρίς να τις βγάλεις από την μοτοσυκλέτα. Η κάθε μία μπαταρία χρειάζεται περίπου 3,9 ώρες για πλήρη φόρτιση σε οικιακό δίκτυο, αλλά μόλις μιάμιση ώρα για να φορτίσει από το 20% στο 80%.

Επιπλέον η Kawasaki έχει ενσωματώσει και λειτουργία επαναφόρτισης όταν κλείνεις το “γκάζι”, που αυξάνει την πραγματική αυτονομία και δεν το βρίσκεις εύκολα στα ηλεκτρικά δίκυκλα της Α1 κατηγορίας.

4

Αν λάβουμε υπόψη μας πως οι περισσότεροι που ζουν στα κέντρα των πόλεων και πολύ περισσότερο στην επαρχία και τα ελληνικά νησιά, δεν κάνουν πάνω από 30-40 χιλιόμετρα την ημέρα, η αυτονομία των Z e1 και Ninja e1 υπερκαλύπτει τις ανάγκες μετακίνησής τους με το παραπάνω.

Βέβαια το μεγάλο ερώτημα είναι τί κερδίζεις από μια ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Α1 κατηγορίας σε σχέση με μια συμβατική.

Η απάντηση είναι οι ΠΟΛΥ καλύτερες επιταχύνσεις από στάση και εν κινήσει, που είναι εφάμιλλές μοτοσυκλετών με κινητήρες 250-300 κυβικών, αλλά και κάποιες επιπλέον δυνατότητες που δεν μπορείς να έχεις εύκολα στις μικρές μοτοσυκλέτες.

Τα Z e1 και Ninja e1 έχουν τρία προγράμματα λειτουργίας (WALK/ECO/ROAD) και κουμπί e-Boost που για 15 δευτερόλεπτα σου δίνει την μέγιστη ροπή και δύναμη του ηλεκτροκινητήρα.

4

 

Το πρόγραμμα WALK έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, καθώς έχει σχεδιαστεί για να κάνεις επιτόπιες μανούβρες χωρίς να χρειαστεί να βάλεις καθόλου δύναμη στα χέρια και τα πόδια. Η μέγιστη ταχύτητα εμπρός περιορίζεται στα 5km/h και υπάρχει όπισθεν (!) αν περιστρέψεις το γκάζι προς τα εμπρός, όπου η μέγιστη ταχύτητα περιορίζεται στα 3km/h.

Το πρόγραμμα ECO είναι για να επιτύχεις την μέγιστη δυνατή αυτονομία, με τη μέγιστη τελική ταχύτητα να είναι 64km/h (75km/h όταν πατάς το κουμπί e-BOOST).

5

Στο πρόγραμμα ROAD έχεις τελική ταχύτητα στα 88km/h και φτάνει έως τα 99km/h με το e-BOOST για το Ninja e1, ενώ για το γυμνό Z e1 οι αντίστοιχες μέγιστες τελικές ταχύτητες ανά πρόγραμμα είναι 62-72km/h και 85-99km/h. Εδώ να υπογραμμίσουμε πως τα 99Km/h τελικής ταχύτητας επιβάλλονται από την ευρωπαϊκή νομοθεσία για την Α1 κατηγορία διπλωμάτων. Όσα συμβατικά 125 ξεπερνούν τα 99km/h πραγματικής τελικής ταχύτητας (όχι τα χιλιόμετρα που δείχνει το κοντέρ και μπορεί να είναι πολλά περισσότερα αναλόγως την “τιμιότητα” του κάθε κατασκευαστή) δεν επιτρέπεται να οδηγούνται με δίπλωμα Α1, μπορούν όμως να πωλούνται!

Γι΄αυτό σε κάποιες χώρες εκτός Ε.Ε. η Kawasaki δηλώνει τελική ταχύτητα άνω των 110km/h για το Ninja e1. Επιστρέφοντας λοιπόν την κουβέντα στις επιδόσεις των Z e1 και Ninja e1, αυτό που κερδίζεις έναντι των συμβατικών μοτοσυκλετών της Α1 κατηγορίας είναι πως οδηγείς μια μοτοσυκλέτα πολύ πιο γρήγορη σε επιταχύνσεις από εκείνη που ο νόμος σου επιτρέπει να οδηγείς με το δίπλωμα που έχεις.

6

Ταυτόχρονα, η ύπαρξη της όπισθεν, η αθόρυβη λειτουργία και το σχεδόν μηδενικό κόστος συντήρησης (αλλάζεις μόνο ελαστικά και τακάκια) είναι χρήσιμα πλεονεκτήματα των Z e1 και Ninja e1 για όσους μπαίνουν τώρα στον κόσμο των δύο τροχών.

Η τιμή του Z e1 στην Ελλάδα έχει καθοριστεί στα 7.995€ και του Ninja e1 στα 8.495€, ενώ υπάρχει κρατικό πρόγραμμα επιδότησης ύψους 1.300€.

710111315