SYM MMBCU - Νέο φουτουριστικό scooter

Με πλαστικά που αλλάζουν χρώμα ανάλογα με το φως
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/8/2022
Η SYM παρουσίασε στην Ταιβάν το MMBCU, ένα ακόμη scooter με φουτουριστική αισθητική και αξιοπερίεργο όνομα, στα χνάρια του DRGBT.
 
Όσον αφορά στο όνομα του, τα πρώτα τρία γράμματα του MMBCU αναφέρονται στο φίδι μαύρη μάμπα που απαντάται στην Αφρική, ενώ το C στο CU προέρχεται από το Crossover και το U από το Unique Design. Οπότε τώρα ξέρετε.
 
Προχωρούμε στο ιδιόμορφο design που έχει φτιαχτεί για να θυμίζει φίδι, ενώ η πρωτοποριακή βαφή θυμίζει φολίδες φιδιού ενώ το scooter αλλάζει χρώμα ανάλογα με το πώς πέφτει ο ήλιος πάνω στα πλαστικά -κάτι ανάλογο έχει αρχίσει να γίνεται πρόσφατα και στον χώρο των smartphones!
Αν εξετάσει τώρα κανείς πιο προσεκτικά τη μάσκα και τα φώτα μπροστά, αυτά είναι σχεδόν ίδια με τη μάσκα και τα φώτα του Kawasaki H2.
Ο κινητήρας του αρχικού μοντέλου παρουσίασης είναι τετράχρονος, υγρόψυκτος, μονοκύλινδρος 158 κ.εκ., με CVT μετάδοση με ιμάντα, “τεχνολογίας R” όπως αναφέρει η SYM, ενώ αναμένεται να αποδίδει κοντά στους 15 hp.
 
Σημειώστε πως στην επίσημη σελίδα του MMBCU η SYM κάνει αναφορά και για μελλοντικό μεγαλύτερο μοντέλο στα 250 κυβικά.
Δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς σημαίνει “τεχνολογία R”, όμως πρόκειται για έναν προηγμένο αρχιτεκτονικά κινητήρα, όπως στα τελευταία scooter της SYM, με offset κύλινδρο, ψυγείο στο πλάι, σύστημα Start / Stop και μίζα ACG.
 
Μπορεί τώρα η SYM να κάνει λόγο για Crossover, όμως το MMBCU είναι ένα αμιγώς “ασφάλτινο” scooter, με αντίστοιχες διαδρομές αναρτήσεων, street ελαστικά στους τροχούς 13 ιντσών, και ανάλογο στιλ.
Τα φώτα είναι full-LED, η οθόνη οργάνων είναι ψηφιακή LCD χωρίς συνδεσιμότητα, ενώ ο αποθηκευτικός χώρος κάτω από τη σέλα έχει χωρητικότητα 28 λίτρων.
Στα φρένα βρίσκουμε δυο δισκόφρενα με δικάναλο ABS της Bosch, ενώ η SYM εξοπλίζει το MMBCU και με Traction Control.
 
Στις αναρτήσεις βρίσκουμε ένα συμβατικό τηλεσκοπικό πιρούνι και μονό αμορτισέρ πίσω, και το βάρος ανακοινώνεται στα 136 κιλά.
Για την ώρα δεν γνωρίζουμε αν το MMBCU βρει τον δρόμο του και για την Ευρώπη.

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες