Triumph TE-1 - Ολοκλήρωση των δοκιμών, αποκάλυψη επίσημων στοιχείων

Στοχεύοντας να ανταγωνιστεί απευθείας τα αντίστοιχα βενζινοκίνητα μοντέλα
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

12/7/2022
H Triumph ανακοίνωσε την ολοκλήρωση της εξέλιξης της ηλεκτρικής Streeftighter μοτοσυκλέτας TE-1, δίνοντας στη δημοσιότητα φωτογραφίες και βίντεο μαζί με τα άκρως εντυπωσιακά τεχνικά χαρακτηριστικά του μοντέλου.
 
Όπως σας έχουμε γράψει και στο παρελθόν, η TE-1 είναι καρπός συνεργασίας της Triumph Motorcycles με κορυφαίες εταιρείες στον τομέα της ηλεκτροκίνησης, και συγκεκριμένα τις Williams Advanced Engineering, Integral Powertrain Ltd, και του τμήματος WMG του Πανεπιστημίου του Warwick, ενώ έχει χρηματοδοτηθεί από τη βρετανική κρατική υπηρεσία για τα οχήματα μηδενικών ρύπων, μέσω του προγράμματος Innovate UK. 
 
Για την ολοκλήρωση του σταδίου δοκιμών της ΤΕ-1, η Triumph διενήργησε εξαντλητικές δοκιμές σε δρόμο, πίστα και δυναμόμετρο, με τα τελικά χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας να δημιουργούν νέα δεδομένα στον χώρο.
 
Παρόλο τώρα που μιλάμε για “ολοκλήρωση της εξέλιξης”, σημειώστε πως σε αυτό το στάδιο η ΤΕ-1 που παρουσιάστηκε ΔΕΝ είναι η τελική έκδοση παραγωγής της μοτοσυκλέτας, με την Triumph να μην κάνει για την ώρα δηλώσεις ούτε για το πότε θα τη δούμε στην τελική της μορφή, ούτε σε τι τιμές να την περιμένουμε.
 
Εν τάχει, στο στάδιο που βρίσκεται σήμερα η ΤΕ-1, μιλάμε για μια μοτοσυκλέτα 175 ίππων και 220 κιλών, με επίσημη αυτονομία 161 χιλιομέτρων και δυνατότητα φόρτισης 0-80% σε μόλις 20 λεπτά με τη βοήθεια ταχυφορτιστή!
 
Ας εξετάσουμε τώρα τη μοτοσυκλέτα πιο λεπτομερώς.
 
Αυτονομία 161 χλμ., μεγαλύτερη από κάποια βενζινοκίνητα μοντέλα
Η Triumph αναφέρει πως η αυτονομία της ΤΕ-1 ξεπερνά την αυτονομία αρκετών βενζινοκίνητων Streetfighter μοντέλων, με τους Βρετανούς να κάνουν λόγο για 161 χιλιόμετρα, αν και το δεύτερο μέρος της φράσης “based on official testing and projections”, σύμφωνα δηλαδή με τις δοκιμές αλλά ”και τις προβλέψεις”, αφήνει περιθώριο για μικρότερα νούμερα κατανάλωσης σε πραγματικές συνθήκες. Αυτό βέβαια δεν είναι κάτι νέο στα ηλεκτρικά δίκυκλα, όπου πάντα τα νούμερα της αυτονομίας αφορούν σε ιδανικές συνθήκες, με συγκεκριμένες ταχύτητες, δίχως τον αναβάτη να ψάχνει τα όρια της μοτοσυκλέτας. 
 
Η TE-1 διαθέτει και σύστημα ανάκτησης ενέργειας όταν ο αναβάτης κλείνει το γκάζι, με την Triumph να αναφέρει πως στον συγκεκριμένο τομέα υπάρχει χώρος για βελτίωση μελλοντικά, μαζί με τη συνεχή βελτίωση των ηλεκτροκινητήρων και της μετάδοσης, κάτι που θα βελτιώσει (πάντα μελλοντικά) ακόμα περισσότερο την αυτονομία των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών της εταιρείας.
 
Επιδόσεις παρόμοιες με της Speed Triple 1200, με ακόμα ταχύτερη επιτάχυνση
Το επίπεδο των επιδόσεων της TE-1 μας λένε οι Βρετανοί, είναι παρόμοιο με της βενζινοκίνητης Speed Triple 1200, με 175 hp και 11,1 κιλά ροπής, με άμεση απόκριση και ομαλή απόδοση σε όλη την κλίμακα στροφών.
 
Την ίδια στιγμή, η TE-1 πετυχαίνει χρόνους 3,6 δευτερολέπτων στην επιτάχυνση 0-100 χλμ/ώρα και 6,2 δευτερολέπτων στα 0-160 χλμ/ώρα.
 
Όσον αφορά στα ηλεκτρονικά βοηθήματα, η TE-1 διαθέτει Traction Control και Wheelie Control, με τον αναβάτη να μπορεί να τα ρυθμίσει και να τα απενεργοποιήσει αν θέλει.
 
Στο τελικό στάδιο δοκιμών της μοτοσυκλέτας βοήθησε και ο νικητής της Daytona 200, αγωνιζόμενος Brandon Paasch, που μεταξύ άλλων δήλωσε τα εξής: “Η απόκριση του γκαζιού της TE-1 είναι απίστευτη, είναι πολύ ροπάτη και μόλις γυρίσεις το γκριπ έχεις άμεση παροχή δύναμης, κάτι το οποίο λατρεύω ως αγωνιζόμενος –η μοτοσυκλέτα να είναι σούπερ-ροπάτη και να ‘ακούει’ στο γκάζι αμέσως, οπότε η εξέλιξη της ΤΕ-1 ήταν μια σπουδαία εμπειρία για μένα. Ανοίγοντας το γκάζι τέρμα, η μοτοσυκλέτα είναι απίστευτα γρήγορη, με τρελό ‘τράβηγμα’.”
 
Φόρτιση 20 λεπτών που αλλάζει τα δεδομένα
Οι εξελίξεις στις τεχνολογίες μπαταριών και φόρτισης ήταν αναπόσπαστο μέρος του Triumph TE-1 Project, όπου σε συνεργασία με την Williams Advanced Engineering (WAE), φέρνουν χρόνο φόρτισης 20 λεπτών μόλις για το 0-80%!
Βάρος 220kg 
 
Με βάρος 220 κιλών, η TE-1 είναι εξαιρετικά ελαφριά, με την Triumph να υποστηρίζει πως είναι ελαφρύτερη από τις ανταγωνιστικές ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες έως και 25%, χαρίζοντας ιδανικό λόγο κιλών ανά ίππο (1,257 παρακαλώ).
 
Ας δούμε πώς συγκρίνεται με τον ανταγωνισμό η ΤΕ-1:
 
Μοντέλο Ιπποδύναμη Βάρος Αυτονομία
Energica EsseEsse9 107,3 hp  260 kg  200 χλμ. (η βασική έκδοση)
Livewire One 100 hp 255 kg  153 χλμ.
Zero SR/F 110 hp 226,8 kg  190-206 χλμ. (η βασική έκδοση)
Triumph TE-1 175 hp 220 kg 160 χλμ.
 
Το μέγεθος της ΤΕ-1 είναι παρόμοιο με εκείνο της Street Triple, όμως η εργονομία, η γεωμετρία και η κατανομή μαζών συγκρίνεται με της Speed Triple, με την ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Triumph να είναι παράλληλα πολύ δυνατή, ευέλικτη και μαζεμένη σε διαστάσεις.
“Εύχομαι να την είχα στη Daytona, αυτή η επιτάχυνση, το πλαίσιο και οι αναρτήσεις, το πώς στρίβει, wow! Πιστεύω πως αυτή θα είναι μια πραγματικά ωραία μοτοσυκλέτα για οδήγηση στον δρόμο, είναι πολύ ευέλικτη, και την αισθάνεσαι πολύ ελαφριά, ” αναφέρει ο Paasch.
 
Η Triumph υποστηρίζει πως ακόμα κι ο ήχος της ΤΕ-1 είναι πιο συναρπαστικός από των ανταγωνιστών, χάρη στη μοναδική πρωτεύουσα μετάδοση με ελικοειδή ζεύγη γραναζιών.
 
Με χαρακτηριστικό design της Triumph
Παρά τον ηλεκτροκινητήρα, η ΤΕ-1 είναι άμεσα αναγνωρίσιμη σχεδιαστικά και κατασκευαστικά ως μοτοσυκλέτα της Triumph (κοστούμι, προβολείς, κ.α.), ενώ την ίδια στιγμή κάνει το επόμενο βήμα στο design, όπως αρμόζει σε ένα μοντέλο νέας γενιάς. Το κοστούμι της μοτοσυκλέτας μας λέει η Triumph είναι πλέον το τελικό της, όπως είναι και ο χρωματισμός της.
Στα όργανα βρίσκουμε μια TFT έγχρωμη οθόνη, ενώ για την ώρα η Triumph δεν μας δίνει αναλυτικές πληροφορίες για αναρτήσεις (της Ohlins όπως βλέπουμε, τουλάχιστον πίσω), φρένα (της Brembo), ηλεκτρονικό οπλοστάσιο, και λοιπές τεχνικές πληροφορίες.
 
Μεταξύ άλλων ο Steve Sargent, Chief Product Officer της Triumph Motorcycles δήλωσε τα εξής: “Οι αντιδράσεις στην ΤΕ-1 είναι ιδιαίτερα θετικές σε παγκόσμια κλίμακα, με πολλούς φίλους της εταιρείας να δηλώνουν πως για πρώτη φορά βλέπουν μια ηλεκτρική μοτοσυκλέτα ως ποθητή και ως ένα δίκυκλο που πραγματικά θα ήθελαν να αγοράσουν. Αυτό είναι το πρώτο βήμα για τη μελλοντική ηλεκτρική μας γκάμα, και θα αποτελέσει οδηγό στις επόμενες εξελίξεις μας. Η τελική μοτοσυκλέτα παραγωγής δεν θα είναι ακριβώς η μοτοσυκλέτα που βλέπετε σήμερα, όμως τα μοντέλα που θα εξελίξουμε θα εμπεριέχουν όλα όσα μάθαμε από την εξέλιξη της ΤΕ-1.”

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Πρώτη πάνω και μετά δευτέρα!
Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2025

Σχεδιασμένη και έτοιμη για αγώνες Superbike, για να κερδίζει στα εθνικά πρωταθλήματα και να ζει αποκλειστικά στα box μίας πίστας, η νέα Panigale V4 R συνεχίζει επάξια στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη έκδοση, δηλαδή πηγαίνοντας τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω. Μεγάλο, από εκείνα που γίνονται σπαγκάτο!

Εκτός από τα απίστευτα νούμερα με τελική που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν προνόμιο των μοτοσυκλετών MotoGP, και μην πει κανείς – σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας – για την Kawasaki H2R γιατί αυτή ΔΕΝ είναι superbike. Είναι μία άλλη κατηγορία, δική της, όπως έχουμε πει στην δοκιμή – και συγκριτικό που έχουμε κάνει για αυτή και είμαστε και οι μόνοι στην Ελλάδα άλλωστε που την ξέρουμε τόσο καλά. Εκτός από hyperbike, όπως η H2R και άλλες κατασκευές σχεδόν όλες τους βασισμένες στην Hayabusa, ιστορίες για «άνοιγμα όπως μόνο ο Τάδε ξέρει» για παλαιότερα Kawasaki κτλ, σαν μοτοσυκλέτα της κατηγορίας superbike με τα αυστηρά πλαίσια που αυτή έχει, έχουμε τώρα την υψηλότερη τελική.

Η διαφορά με τις υπόλοιπες και συγκεκριμένα με την BMW M1000RR και την Aprilia σε δεύτερο πλάνο, με την M1000RR να έχει την ίδια -αρχική- ιπποδύναμη, είναι πως η Ducati έχει ετοιμάσει ένα ολόκληρο πλάνο για την ομάδα που θέλει να επενδύσει επάνω της με αντίστοιχα πακέτα εξοπλισμού και οδηγίες. Οπότε από τα 218 άλογα στις 15.750 στροφές ανεβαίνει στα 235 με το πρόγραμμα της εξάτμισης και αν βάλεις και το λάδι της Ducati ξεκλειδώνεις ακόμη 3,5 ίππους, όπως δηλαδή ήταν τα πράγματα και στην προηγούμενη έκδοση. Δεν διαφέρει ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει την παράδοση, έχοντας δει πως αυτό είναι κάτι που εκτιμάται από τον κόσμο που ασχολείται με τους αγώνες, εκεί δηλαδή που στοχεύει η Panigale V4 R, η βάση για την μοτοσυκλέτα των WSBK.

Ο κινητήρας, γνωστός, Desmosedici Stradale R στα 998 κυβικά, με σφυρήλατο ατσάλινο στρόφαλο, τώρα με μεγαλύτερο βάρος άρα και υψηλότερη αδράνεια. Η Ducati έχει πει πως θέλει την αδράνεια του κινητήρα, θέλει να στρίβεις την μοτοσυκλέτα με το άνοιγμα του γκαζιού, εκμεταλλευόμενος εκείνη την στιγμή αυτό που αρχικά σου εναντιωνόταν πριν την πλαγιάσεις. Το συνολικό ποσό της αδράνειας δεν έχει αλλάξει πολύ προς τα πάνω σαν νούμερο, αν κάποιος μπορούσε να το μετρήσει, η βασική αλλαγή είναι πως μετακόμισε χαμηλότερα ως προς το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Ως συνήθως αυτές είναι εξαιρετικά μικρές αλλαγές που μόνο μέσα στην πίστα έχουν νόημα, αλλά είπαμε, αυτός είναι και ο ρόλος της, ότι πιο σύγχρονο μπορεί να αποκτήσει ένας ιδιώτης ή μία ομάδα σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει πολύ κοντά στο επίπεδο των WSBK. Στην άυξηση λοιπόν του βάρους του στροφάλου, έρχονται τα χυτά αλουμινένια έμβολα, ελαφρύτερα κατά 5,1% με επίστρωση DLC στο πάνω μέρος και κάτω με δαχτυλίδι απόξεσης.

Βασική αλλαγή είναι η χρήση του DRG (Ducati Racing Gearbox) που ταυτόχρονα έρχεται και με το σύστημα κλειδώματος νεκράς. Αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή πηγαίνει με τον τύπο που αγωνιστικού κιβωτίου ώστε να μην μπορείς να βάλεις νεκρά κατεβάζοντας πριν την στροφή. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από πριν γιατί η νεκρά είναι τώρα κάτω από την πρώτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο, ακόμη και για τον πλέον έμπειρο να συνεχίσει να πιέζει τον λεβιέ.

Με την νεκρά να φεύγει ανάμεσα από την πρώτη και την δευτέρα καθιστά αυτή την αλλαγή ταχύτερη και εξαλείφει την πιθανότητα να μην πάει κάτι καλά στην χρήση του quickshifter. Το κλείδωμα νεκράς, πατέντα της Ducati, τουλάχιστον με τον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης, δεν σε αφήνει να βάλεις νεκρά αν δεν κάνεις τους ίδιους ακριβώς συνδυασμούς με την μανέτα που κάνουν και στα WSBK!

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Η νέα V4 R έχει το εμπρός υποπλαίσιο που έχει και η κανονική Panigale V4 με την γενναία μείωση της στρεπτικής ακαμψίας κατά 40%, και συνδυάζεται με το συμμετρικό και εξίσου άκαμπτο νέο ψαλίδι. Ο υπολογισμός έχει γίνει βάση των δυνατοτήτων των διαθέσιμων ελαστικών αυτή την στιγμή, που σημαίνει πως εδώ έχουμε και ακόμη μία παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη: Όσο περισσότερο θα παλαιώνει αυτή η μοτοσυκλέτα τόσο λιγότερο θα συνεργάζεται με τα ελαστικά που θα υπάρχουν απαιτώντας δομικές αλλαγές για να ταιριάξει εκ νέου το ίδιο!

Με την μάστιγα των Euro5+ προδιαγραφών, η Ducati έπρεπε να βρει ορισμένες ευφάνταστες λύσεις για μικρή αλλά καίρια βελτίωση της καύσης. Δεν γινόταν να κάνει και θαύματα σε έναν τέτοιο, ήδη υψηλής απόδοσης κινητήρα, ούτε όμως και χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Μόνο να πετύχει τον στόχο για το συγκεκριμένο εύρος στροφών που οι νέες προδιαγραφές το απαιτούν. Για αυτό τον λόγο άλλαξε την θέση των μπεκ ψεκασμού και το προφίλ των εκκεντροφόρων τόσο για την εισαγωγή, όσο και για την εξαγωγή.

Αυτό αναπόφευκτα έφερε αλλαγή και στην αναπνοή του κινητήρα που άλλαξε από την εισαγωγή έως και το φιλτροκούτι. Μόλις 1,5% έχει αυξηθεί η ροή, αλλά ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο στόχος. Στο μεταξύ ο κόφτης είναι στις 16.000 στροφές για όλες τις σχέσεις εκτός της έκτης που μπορεί να ανέβει στις 16.500 στροφές, ενώ η μέγιστη απόδοση έρχεται λίγο πιο κάτω, καταδεικνύοντας και τα περιθώρια που υπάρχουν σε αυτό τον κινητήρα που έχει δεχτεί υψηλή τεχνογνωσία από τα MotoGP και είναι φτιαγμένος για να μπορεί να αποτελεί την βάση για τα WSBK.

Στις αναρτήσεις έχουμε την κορυφή του αγωνιστικού κόσμου με πιρούνι 43 χιλιοστών, Öhlins NPX25/30 και αμορτισέρ πίσω TTX36, όλα τους ρυθμισμένα για την νέα απόδοση του κινητήρα και με μία τεράστια βιβλιοθήκη εμπειρίας να συνοδεύει τις αναρτήσεις για πλήρη ρύθμιση στις ανάγκες του συγκεκριμένου αναβάτη, σε συγκεκριμένη πίστα.

Νέο είναι και το σταμπιλιζατέρ SD20 επίσης της Öhlins, ενώ ακριβώς για τον λόγο των πολλών ρυθμίσεων που απαιτούνται για να προσωποποιήσεις την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, μπορείς να ρυθμίσεις την έδραση στο ψαλίδι σε 4 διαφορετικές θέσεις με βήμα δύο χιλιοστών κάθε φορά. Δεν υπάρχει σύγχρονη superbike που να μην προσφέρει τέτοιες αλλαγές ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί από την ομάδα σε κάθε ξεχωριστή πίστα, οπότε αντίστοιχα και εδώ οι ρυθμίσεις όχι μόνο προσφέρονται αλλά έχουν και τριπλάσιο εύρος από την προηγούμενη έκδοση. Για εκείνους που θα συνεχίσουν και με αγωνιστική τηλεμετρία υπάρχει ήδη και η βάση για αναλογική, οριζόντια τοποθέτηση αισθητήρα στο πίσω αμορτισέρ.

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Στο μεταξύ έχουμε εδώ το γνωστό από παλαιότερα DDL (Ducati Data Logger) που συλλέγει όλες τις πληροφορίες από όλους τους σένσορες της μοτοσυκλέτας και είναι πλέον αναβαθμισμένο στην τελευταία του έκδοση, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ρυθμίσουν την μοτοσυκλέτα σε ταχύτατο χρόνο με τον εξοπλισμό που παρέχει -φυσικά έξτρα- η Ducati. Εννοείται πως κάλλιστα μπορεί να το κάνει αυτό και ο αναβάτης από μόνος του, αλλά στο επίπεδο για το οποίο πλέον μιλάμε, είναι δεδομένο πως την εργασία αυτή θα την αναλάβει μηχανικός.

Στα φρένα έχουμε τις νέες δαγκάνες Brembo Hypure με δίσκους 330mm αλλά όπως πάντα είναι το Cornering ABS της Bosch που κάνει την διαφορά. Εδώ αποκλειστικά φτιαγμένο στις ανάγκες του Ducati Corse, με τους δικούς τους αλγόριθμους. Όπως και πριν, η Ducati σε συνεργασία με την Bosch έχει το δικό της Firmware πάνω στο οποίο τρέχουν οι δικοί της αλγόριθμοι και δεν βασίζεται σε ρύθμιση με βάση τους αλγόριθμους της Bosch. Βέβαια κομμάτι αυτού του προγραμματισμού πηγαίνει πίσω στην Bosch και από εκεί σε άλλους κατασκευαστές, ως μέρος της συμφωνίας μεταξύ των Ιταλών της Ducati και των Γερμανών της Bosch. Που σημαίνει πως η εξέλιξη των φρένων στις superbike παραγωγής έχει διαποτιστεί από το DNA της Ducati.

Εκτός από τον πρόσθετο εξοπλισμό που μπορείς να έχεις για να ρυθμίσεις την μοτοσυκλέτα σου, όλα είναι διαθέσιμα και από την οθόνη των 6,9 ιντσών που έχουμε ήδη δει στην Panigale V4 με δύο βασικά πακέτα μενού, το Track και το Road που με βάση τον προσανατολισμό αυτής της μοτοσυκλέτας, μόνο το πρώτο θα πρέπει να χρησιμοποιείται.

Στην ήδη αδιανόητη μοναχικότητά της, ως κάτι απόλυτα εξειδικευμένο, μπορεί κανείς να συνεχίσει να προσθέτει, από ζάντες κάρμπον για να γλιτώσεις ένα γραμμάριο από τις ήδη ελαφριές ζάντες (!) μέχρι πακέτα PRO στα φρένα, αγωνιστικά φαίρινγκ (αυτό είναι και το μόνο σίγουρο) ρυθμιζόμενα μαρπσιέ και ένα σωρό λεπτομέρειες για να κερδίσεις στο εθνικό σου πρωτάθλημα, αφού αυτός είναι και ο στόχος αυτής της μοτοσυκλέτας. Ναι εμείς δεν έχουμε, εθνικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον όχι κάποιο που να μπορεί να συντηρήσει τέτοιες μοτοσυκλέτες, αλλά η Ducati Panigale V4 R έτσι και αλλιώς έχει το κοινό της…