Ducati MotoE - Επίσημη αποκάλυψη τεχνικών χαρακτηριστικών

150hp και 225 κιλά στο πρώτο στάδιο εξέλιξης του project
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/7/2022
H Ducati αποκάλυψε τα κυριότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της για το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE, χαρακτηριστικά που στο πρώτο στάδιο εξέλιξης είναι πανομοιότυπα με εκείνα της απερχόμενης Energica Ego Corsa MotoR.
 
Ο κωδικός εξέλιξης της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati είναι ο V21L, ένα πρωτότυπο μοντέλο που από το 2023 θα αποτελέσει το αποκλειστικό αγωνιστικό όχημα των 18 αγωνιζομένων του Παγκοσμίου Κυπέλου MotoE, της ηλεκτρικής υποστηρικτικής κατηγορίας του MotoGP.
Το project έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati, οδηγώντας στην ανάπτυξη πολύτιμης τεχνογνωσίας για τα επερχόμενα ηλεκτρικά μοντέλα παραγωγής της εταιρείας.
Για τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας, το εργοστάσιο της Bologna ένωσε μηχανικούς, σχεδιαστές και τεχνικούς από τη Ducati και την Ducati Corse, το αγωνιστικό τμήμα της φίρμας, δημιουργώντας μια μοναδική ομάδα, ενώ η εταιρεία συμβουλεύτηκε και τους τεχνικούς του Volkswagen Group που ειδικεύονται στην ηλεκτροκίνηση. 
 
Επιπλέον για την περαιτέρω εξέλιξη του V21L, οι Ιταλοί βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το Κέντρο Αριστείας του Salzgitter στη Γερμανία (κέντρο του Volkswagen Group που ειδικεύεται στην εξέλιξη και στην ανακύκλωση των μπαταριών) αλλά και με μάρκες του Group, όπως την Porsche και Lamborghini.
 
Το τμήμα R&D της Ducati ανέλαβε τη διοίκηση του project, μαζί με τον σχεδιασμό και τις εργαστηριακές δοκιμές του ηλεκτροκινητήρα, ενώ το Centro Stile Ducati είναι υπεύθυνο για το design και την τελική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας. 
Το αγωνιστικό τμήμα Ducati Corse εξελίσσει τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό, την αεροδυναμική και τελικά τη συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας, τις δοκιμές στην πίστα και την διαδικασία απόκτησης και ανάλυσης δεδομένων.
 
 
Το αποτέλεσμα σήμερα είναι ήδη ικανοποιητικό, αναφέρει η Ducati. Η MotoE πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της εταιρείας ζυγίζει 225 κιλά (12 κιλά λιγότερα από το ελάχιστο βάρος των κανονισμών των Dorna & FIM για την κάλυψη της απόστασης του αγώνα), και μέγιστη ιπποδύναμη 110 Kw (150 hp) και 14,27 kgm ροπής, για μια τελική ταχύτητα 275 χλμ/ώρα στην πίστα του Mugello.
 
Η μπαταρία του V21L χαρακτηρίζεται από ένα σχήμα που ακολουθεί τις γραμμές της μοτοσυκλέτας στο μέσο της, ενώ ζυγίζει 110 κιλά και έχει χωρητικότητα 18 kWh με πρίζα φόρτισης 20 kW στην ουρά. H μπαταρία αποτελείται από 1.152 κυλινδρικές κυψέλες τύπου 21700.
 
Ο εναλλάκτης ζυγίζει 5 κιλά, ενώ το μοτέρ 21 κιλά με μέγιστη ταχύτητα περιστροφής τις 18.000 rpm σχεδιάστηκε από συνεργάτη της Ducati (για την ώρα δεν μας δίνουν το όνομα του), ενώ το όλο σύστημα βασίζεται σε τάση 800V.
Μια από τις πιο προηγμένες τεχνολογικές λύσεις της μοτοσυκλέτας αφορά στο σύστημα ψύξης. Το V21L διαθέτει αποδοτικό και εξελιγμένο σύστημα υγρόψυξης, με διπλό κύκλωμα σχεδιασμένο για τις διαφορετικές ανάγκες του μοτέρ / εναλλάκτη και της μπαταρίας. 
 
Έτσι επιτυγχάνεται σταθερή απόδοση κινητήρα και ταχύτητα φόρτισης, καθώς δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς τη μπαταρία να κρυώσει για να ξεκινήσει τη διαδικασία. Η MotoE μοτοσυκλέτα της Ducati μπορεί να ξεκινήσει τη φόρτιση αμέσως μόλις μπει στα pits, ενώ χρειάζονται περίπου 45 λεπτά για να φορτιστεί από το 0 στο 80%.
H θήκη της μπαταρίας κατασκευάζεται από carbon fibre, ζυγίζει 3,7 κιλά, ενώ αποτελεί φέρων τμήμα του πλαισίου, όπως με το αλουμινένιο μονοκόκ μπροστινό πλαίσιο του Panigale V4.
 
Το αλουμινένιο ψαλίδι ζυγίζει 4,8 κιλά ενώ έχει γεωμετρία παραπλήσια με της Desmosedici MotoGP μοτοσυκλέτας. Το υποπλαίσιο που φέρει τη σέλα και την ουρά είναι και αυτό κατασκευασμένο από carbon fibre.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ η εντελώς διαφορετική προσέγγιση της Ducati σε σχέση με την Energica, την προκάτοχο της στο MotoE, όσον αφορά στην αρχιτεκτονική της ηλεκτρικής της μοτοσυκλέτας. Συγκρίνετε την V21L με την Energica Ego Corsa MotoE (φωτό άνω), που διαθέτει πλαίσιο χωροδιοκτύωμα, διαφορετική θέση στο αμορτισέρ αλλά και στα ηλεκτρονικά, μπαταρία που δείχνει λες και μπήκε σαν... τελευταία σκέψη, κατόπιν σχεδιασμού της μοτοσυκλέτας, κ.α. Σαφώς πληρέστερη, πιο ολιστική και πιο λειτουργική είναι η μοτοσυκλέτα της Ducati, πολύ πιο κοντά στις βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες απ' ότι η προσπάθεια της Energica.
 
Στις αναρτήσεις η μοτοσυκλέτα φορά ανάποδο πιρούνι Ohlins NPX 25/30 με διάμετρο καλαμιών 43 mm, προερχόμενο από τη Superleggera V4, και ένα μονό αμορτισέρ TTX36 πίσω. Το σύστημα ολοκληρώνεται με σταμπιλιζατέρ της Ohlins, ενώ οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες.
 
Την πέδηση έχει αναλάβει η Brembo, που έχει προβλέψει για τις ειδικές ανάγκες της βαριάς για την ώρα κατηγορίας MotoE. Μπροστά το V21L φορά δυο ατσάλινους δίσκους 338.5 mm μεγάλου πάχους με φτεράκια εσωτερικά για καλύτερη απαγωγή της θερμότητας στην ακραία χρήση στην πίστα.
 
Τους δίσκους “δαγκώνουν” δυο ακτινικές δαγκάνες GP4RR M4 32/36, ενώ ακτινική είναι και η αντλία φρένου PR19/18. Πίσω η δαγκάνα P34 πιάνει σε δίσκο 220 mm, και πάχους 5 mm, με αντλία φρένου PS13. Οι αγωνιστικές ομάδες μπορούν να επιλέξουν να εφοδιάσουν τη μοτοσυκλέτα και με μανέτα ενεργοποίησης του πίσω φρένου στο αριστερό γκριπ.
Η Ducati συνεχίζει να εξελίσσει και να δοκιμάζει τη μοτοσυκλέτα σε πίστες Παγκοσμίου, με κορυφαίους αναβάτες εξέλιξης τους Michele Pirro, Alex De Angelis και Chaz Davies, υπό την επίβλεψη του Υπεύθυνου Εξέλιξης των MotoGP μοτοσυκλετών της εταιρείας, Marco Palmerini.
 
Εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά, στόχος της Ducati ήταν να αποκτήσει το V21L απόκριση γκαζιού ανάλογη με εκείνη ενός βενζινοκίνητου μοντέλου, με αντίστοιχα παραπλήσια αίσθηση στα ηλεκτρονικά βοηθήματα (Ducati Traction Control, Ducati Slide Control, Ducati Wheelie Control και Riding Modes).
Το project του V21L συνεχίζει να προχωρά με αμείωτο ρυθμό προς το 2023, το έτος όπου η Ducati θα αναλάβει ως “μονομάρκα” το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE.
 
Το επόμενο στάδιο του σχεδίου της Ducati είναι να εξελίξει περαιτέρω τη μοτοσυκλέτα αλλά και την τεχνογνωσία της μέσω των αγώνων του MotoE, στοχεύοντας -μόλις το επιτρέψει η τεχνολογία όπως αναφέρουν και οι ίδιοι- στη δημιουργία μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής που θα είναι σπορ, ελαφριά και συναρπαστική, ικανή να ικανοποιήσει όλους τους ενθουσιώδεις οπαδούς της φίρμας.
 

MotoGP Ισπανία: Νίκη Bezzecchi με δυνατή εμφάνιση Fernandez

Με ημέρα τραγωδία αποχαιρετά την σεζόν ο Bagnaia
MotoGP Ισπανία: Νίκη Bezzecchi με δυνατή εμφάνιση Fernandez
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/11/2025

Επεισοδιακή η εκκίνηση καθώς ο Morbidelli καρφώθηκε πάνω στον Aleix Espargaro την ώρα που έπαιρναν θέσεις για την εκκίνηση. Ο Espargaro μπορεί να σταμάτησε με ένα μικρό endo όπως κάνουν σχεδόν όλοι οι αναβάτες ζεσταίνοντας το εμπρός ελαστικό λίγο ακόμη πριν την εκκίνηση, σε καμία περίπτωση όμως δεν ήταν αυτός ο λόγος που ο Morbidelli χτύπησε πάνω στην Honda καθώς είχε αφαιρεθεί και δεν κοιτούσε που ακριβώς πήγαινε. Άφησε ένα κομμάτι από το φαίρινγκ του επάνω στην μοτοσυκλέτα του Aleix που ευτυχώς δεν τον επηρέασε περισσότερο και σηκώνοντας την μοτοσυκλέτα πήρε εκκίνηση από την γραμμή των pit αλλά όχι για πολύ, καθώς είχε σπάσει το μικρό δάχτυλο και έτσι αποχαιρέτησε την σεζόν με ένα μικρό κάταγμα για το χειμερινό διάλειμμα χάνοντας και την προπόνηση, την πρώτη για το 2026.

Στην εκκίνηση ο Bezzecchi ξεκίνησε δυναμικά χωρίς να αφήσει σήμερα περιθώριο με τον Alex Marquez να παίρνει την δεύτερη θέση και τον Di Giannantonio να παλεύει με τον Acosta αλλά να στρίβει τελικά τρίτος.

Στην τέταρτη στροφή ο Zarco κάνει μία βουτιά στα φρένα, αψυχολόγητη όπως πολλές φορές βέβαια έχει κάνει στο παρελθόν, δεν χτυπά τον Quartararo αλλά βγάζει εκτός πίστας τον Bagnaia ο οποίος καταλήγει στο χαλίκι και πέφτει μόλις στουμπώνει το εμπρός ελαστικό τερματίζοντας τον τελευταίο αγώνα χωρίς να βγάλει τον πρώτο γύρο και έχοντας σημειώσει μία σειρά από εγκαταλείψεις σε μία καταστροφική σεζόν. Είναι, φυσικά, περίλυπος και δεν βγάζει ούτε το κράνος μέχρι να φτάσει στο box. Αυτά συμβαίνουν συνέχεια βέβαια στις πίσω θέσεις, σε όλη την σεζόν, αλλά δεν απασχολούν τον θεατή όταν συμβαίνουν σε αναβάτες εκτός δεκάδας ή με πολλές πτώσεις, αν πέσει ο Rins ή, κλασσικά ο Mir, είναι μία τυπική ημέρα. Όμως ο πρώην πρωταθλητής και εργοστασιακός της Ducati να βρίσκεται στις πίσω θέσεις και να έχει την ίδια μοίρα, χτυπά διαφορετικά.

Στο μεταξύ για το χθεσινό φιάσκο με τους εργοστασιακούς της Honda δόθηκε ποινή σήμερα, όπως κερδίζει και ποινή μακρύτερου γύρου ο Zarco για την πτώση του Bagnaia.

Αντίστοιχα εκτελεί την διπλή δική του, χρωστούμενη, ο Martin μέσα στους πρώτους πέντε γύρους καταλήγοντας τελευταίος.

Το σημαντικότερο είναι όμως πως μέχρι να τελειώσει ο πρώτος γύρος ο Fernandez έχει περάσει τον Acosta, χθεσινό φαβορί, ενώ ο Alex Marquez δεν είναι στην πίσω ρόδα του Bezzecchi, όπως θα περίμενε κανείς.

Στον τρίτο γύρο ο Fernandez κάνει ένα μικρό θαύμα για το νεαρό της ηλικίας και το γεγονός πως προέρχεται από τραυματισμό και περνά τον Di Giannantonio!

Ο Acosta περνά στον επόμενο, τέταρτο γύρο τον Di Giannantonio κάτι που επιτρέπει στον Fernandez να ξεχωρίσει.

Σταθερά μπροστά ο Bezzecchi σε μικρή απόσταση αλλά όχι να μπορεί να απειλήσει άμεσα ο Alex Marquez και πίσω τους ο Fernandez που έχει ξεκολλήσει από τους KTM-Ducati και αρχίζει να μαζεύει την διαφορά.

Στον 7ο γύρο ο Ai Ogura πέφτει στην τελευταία του για την πρώτη του σεζόν πτώση, την ίδια ώρα που ο Fernandez εντυπωσιάζει καθώς ο ρυθμός του είναι σταθερά γρήγορος, δεν ήταν απλά μία αναλαμπή των πρώτων γύρων!

Θέαμα από προσπεράσεις υπάρχει στις πίσω θέσεις μετά την 5άδα όπου ξανά και σήμερα έχουμε αναμέτρηση με ελαφριά -αυτή τη φορά- επαφή Miller και Aldeguer και τον Marini να ακολουθεί.

Κορυφαία στιγμή στον 110 γύρο, ο Fernandez κάνει ένα φανταστικό και καθαρό προσπέρασμα στον Alex Marquez και ακόμη πιο εντυπωσιακά, ανοίγει και αμέσως την διαφορά τους.

Είναι φανερό πως οι συνθήκες σήμερα και το σκληρό ελαστικό δεν βοηθούν τον Alex Marquez να βρει εκείνο που είχε εχθές, τον καλύτερο ρυθμό από όλους. Σε αντίθεση με τις Aprilia που είναι από εκείνη την στιγμή άπιαστες.

Ωστόσο ο Fernandez δεν θα σταματήσει εκεί, 5 γύρους πριν το τέλος αρχίζει να φαίνεται πως θα μπορούσε να νικήσει και τον Bezzecchi και ευτυχώς κρατιέται συγκεντρωμένος και δεν κάνει το λάθος για να μην χάσει αυτό που ακέρια κέρδισε, την δεύτερη θέση του βάθρου.

Μέχρι τότε όμως έχουμε την τελευταία θέση του βάθρου που μέχρι τα μισά του αγώνα εξακολουθεί να είναι στα χέρια του Alex Marquez.

Στον 16ο γύρο ο Martin εγκαταλείπει χωρίς να θέλει να πιέσει άλλο τον εαυτό του ενώ το κενό των δύο πρώτων ολοένα και μειώνεται και του τρίτου ολοένα και αυξάνεται.

Στον 17ο γύρο ο Acosta έχει πιάσει τον Alex Marquez και ο Di Giannantonio είναι σε μικρή απόσταση αλλά γυρνά λίγο καλύτερα από τους δύο μπροστά. Δεν μπορεί να περάσει κατευθείαν ο Acosta και κάνει και ένα μικρό λάθος αφήνοντας τον Di Giannantonio να φτάσει ακόμη πιο κοντά.

Τελικά στον 20 γύρο είναι που καταφέρνει ο Acosta να περάσει εμπρός και δεν θα αργήσει και ο Di Giannantonio να περάσει τον Alex Marquez που ξεκάθαρα δεν είναι εκείνος που ήταν και εχθές.

Αυτή την στιγμή έχουν 2,5 δευτερόλεπτα διαφορά με τον Aldeguer, να το σημειώσουμε αυτό.

Έναν γύρο μετά ο Di Giannantonio περνά και αυτός μπροστά και αρχίζει να καταδιώκει τον Acosta που κρατά την τρίτη θέση του βάθρου, προς μεγάλη χαρά του αφεντικού της KTM που παρακολουθεί από το Box.

Τέσσερις γύρους πριν το τέλος ο Quartararo σημειώνει πτώση από χαμένη πρόσφυση εμπρός, ευτυχώς χωρίς τραυματισμό.

Τρεις γύρους πριν το τέλος ο Di Giannantonio είναι πλέον βέβαιο πως θα περάσει τον Acosta από στιγμή σε στιγμή, κάτι που τελικά έρχεται στην 4η στροφή του προτελευταίου γύρου. O Acosta προσπαθεί αλλά δεν έχει απάντηση.

Στην τελευταία στροφή ο Aldeguer περνά και αυτός τον Alex Marquez κλείνοντας εκείνος την πεντάδα με τον Alex να τον συγχαίρει λίγα μέτρα αργότερα, μόλις σταμάτησαν μετά την καρό σημαία που κρατούσε ο Lorenzo.

Μία δυνατή σεζόν στην οποία τα αδέρφια Marquez κυριάρχησαν απόλυτα και μόνο στο τέλος της έχοντας κάνει το απόλυτο 1-2, έχοντας γράψει ιστορία κόντρα σε κάθε έναν που έλεγε πως ο Marc είχε ξοφλήσει και πως ο Alex δεν έχει την στόφα, άφησαν, κυριολεκτικά άφησαν, κάποιον άλλο να κερδίσει.

Η Aprilia ευτυχώς είχε τον Bezzecchi φέτος και μπόρεσε να έχει ορισμένες δικές της πρωτιές, ατομικές, που διαφορετικά μετά τον τραυματισμό του Martin είχε παύσει να ελπίζει πως θα δει.

Οι δοκιμές που ξεκινούν για την σεζόν 2026 θα δώσουν και το έναυσμα για την έναρξη του χειμερινού διαλλείματος καθώς και την πρώτη εικόνα για την επόμενη, μεταβατική και για πολλούς πειραματική σεζόν που θα ξεκινήσει την Άνοιξη

 

ΘΕΣΗ

ΒΑΘΜΟΙ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

1

25

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

40:52.458

2

20

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+0.686

3

16

 

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46Racing Team

+3.765

4

13

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+4.749

5

11

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+8.048

6

10

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+8.166

7

9

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+12.644

8

8

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+14.582

9

7

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+15.497

10

6

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+17.460

11

5

88M. Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+19.304

12

4

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+21.286

13

3

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+22.079

14

2

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+23.255

15

1

11N. Bulega

Ducati Lenovo Team

+26.144

16

 

7A. Fernandez

Yamaha Factory Racing Team

+36.854

17

 

35S. Chantra

IDEMITSU Honda LCR

+39.136

Πτώσεις/Εγκαταλείψεις

   

41A. Espargaro

Honda HRC Test Team

25 Laps

   

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

23 Laps

   

20F. Quartararo

Monster Energy YamahTeam

23 Laps

   

1J. Martin

Aprilia Racing

15 Laps

   

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

6 Laps

   

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1 Laps

Δεν έκανε ένα γύρο

   

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team