150hp και 225 κιλά στο πρώτο στάδιο εξέλιξης του project
Από τον
Κώστα Γκαζή
1/7/2022
H Ducati αποκάλυψε τα κυριότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της για το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE, χαρακτηριστικά που στο πρώτο στάδιο εξέλιξης είναι πανομοιότυπα με εκείνα της απερχόμενης Energica Ego Corsa MotoR.
Ο κωδικός εξέλιξης της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati είναι ο V21L, ένα πρωτότυπο μοντέλο που από το 2023 θα αποτελέσει το αποκλειστικό αγωνιστικό όχημα των 18 αγωνιζομένων του Παγκοσμίου Κυπέλου MotoE, της ηλεκτρικής υποστηρικτικής κατηγορίας του MotoGP.
Το project έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati, οδηγώντας στην ανάπτυξη πολύτιμης τεχνογνωσίας για τα επερχόμενα ηλεκτρικά μοντέλα παραγωγής της εταιρείας.
Για τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας, το εργοστάσιο της Bologna ένωσε μηχανικούς, σχεδιαστές και τεχνικούς από τη Ducati και την Ducati Corse, το αγωνιστικό τμήμα της φίρμας, δημιουργώντας μια μοναδική ομάδα, ενώ η εταιρεία συμβουλεύτηκε και τους τεχνικούς του Volkswagen Group που ειδικεύονται στην ηλεκτροκίνηση.
Επιπλέον για την περαιτέρω εξέλιξη του V21L, οι Ιταλοί βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το Κέντρο Αριστείας του Salzgitter στη Γερμανία (κέντρο του Volkswagen Group που ειδικεύεται στην εξέλιξη και στην ανακύκλωση των μπαταριών) αλλά και με μάρκες του Group, όπως την Porsche και Lamborghini.
Το τμήμα R&D της Ducati ανέλαβε τη διοίκηση του project, μαζί με τον σχεδιασμό και τις εργαστηριακές δοκιμές του ηλεκτροκινητήρα, ενώ το Centro Stile Ducati είναι υπεύθυνο για το design και την τελική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας.
Το αγωνιστικό τμήμα Ducati Corse εξελίσσει τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό, την αεροδυναμική και τελικά τη συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας, τις δοκιμές στην πίστα και την διαδικασία απόκτησης και ανάλυσης δεδομένων.
Το αποτέλεσμα σήμερα είναι ήδη ικανοποιητικό, αναφέρει η Ducati. Η MotoE πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της εταιρείας ζυγίζει 225 κιλά (12 κιλά λιγότερα από το ελάχιστο βάρος των κανονισμών των Dorna & FIM για την κάλυψη της απόστασης του αγώνα), και μέγιστη ιπποδύναμη 110 Kw (150 hp) και 14,27 kgm ροπής, για μια τελική ταχύτητα 275 χλμ/ώρα στην πίστα του Mugello.
Η μπαταρία του V21L χαρακτηρίζεται από ένα σχήμα που ακολουθεί τις γραμμές της μοτοσυκλέτας στο μέσο της, ενώ ζυγίζει 110 κιλά και έχει χωρητικότητα 18 kWh με πρίζα φόρτισης 20 kW στην ουρά. H μπαταρία αποτελείται από 1.152 κυλινδρικές κυψέλες τύπου 21700.
Ο εναλλάκτης ζυγίζει 5 κιλά, ενώ το μοτέρ 21 κιλά με μέγιστη ταχύτητα περιστροφής τις 18.000 rpm σχεδιάστηκε από συνεργάτη της Ducati (για την ώρα δεν μας δίνουν το όνομα του), ενώ το όλο σύστημα βασίζεται σε τάση 800V.
Μια από τις πιο προηγμένες τεχνολογικές λύσεις της μοτοσυκλέτας αφορά στο σύστημα ψύξης. Το V21L διαθέτει αποδοτικό και εξελιγμένο σύστημα υγρόψυξης, με διπλό κύκλωμα σχεδιασμένο για τις διαφορετικές ανάγκες του μοτέρ / εναλλάκτη και της μπαταρίας.
Έτσι επιτυγχάνεται σταθερή απόδοση κινητήρα και ταχύτητα φόρτισης, καθώς δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς τη μπαταρία να κρυώσει για να ξεκινήσει τη διαδικασία. Η MotoE μοτοσυκλέτα της Ducati μπορεί να ξεκινήσει τη φόρτιση αμέσως μόλις μπει στα pits, ενώ χρειάζονται περίπου 45 λεπτά για να φορτιστεί από το 0 στο 80%.
H θήκη της μπαταρίας κατασκευάζεται από carbon fibre, ζυγίζει 3,7 κιλά, ενώ αποτελεί φέρων τμήμα του πλαισίου, όπως με το αλουμινένιο μονοκόκ μπροστινό πλαίσιο του Panigale V4.
Το αλουμινένιο ψαλίδι ζυγίζει 4,8 κιλά ενώ έχει γεωμετρία παραπλήσια με της Desmosedici MotoGP μοτοσυκλέτας. Το υποπλαίσιο που φέρει τη σέλα και την ουρά είναι και αυτό κατασκευασμένο από carbon fibre.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ η εντελώς διαφορετική προσέγγιση της Ducati σε σχέση με την Energica, την προκάτοχο της στο MotoE, όσον αφορά στην αρχιτεκτονική της ηλεκτρικής της μοτοσυκλέτας. Συγκρίνετε την V21L με την Energica Ego Corsa MotoE (φωτό άνω), που διαθέτει πλαίσιο χωροδιοκτύωμα, διαφορετική θέση στο αμορτισέρ αλλά και στα ηλεκτρονικά, μπαταρία που δείχνει λες και μπήκε σαν... τελευταία σκέψη, κατόπιν σχεδιασμού της μοτοσυκλέτας, κ.α. Σαφώς πληρέστερη, πιο ολιστική και πιο λειτουργική είναι η μοτοσυκλέτα της Ducati, πολύ πιο κοντά στις βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες απ' ότι η προσπάθεια της Energica.
Στις αναρτήσεις η μοτοσυκλέτα φορά ανάποδο πιρούνι Ohlins NPX 25/30 με διάμετρο καλαμιών 43 mm, προερχόμενο από τη Superleggera V4, και ένα μονό αμορτισέρ TTX36 πίσω. Το σύστημα ολοκληρώνεται με σταμπιλιζατέρ της Ohlins, ενώ οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες.
Την πέδηση έχει αναλάβει η Brembo, που έχει προβλέψει για τις ειδικές ανάγκες της βαριάς για την ώρα κατηγορίας MotoE. Μπροστά το V21L φορά δυο ατσάλινους δίσκους 338.5 mm μεγάλου πάχους με φτεράκια εσωτερικά για καλύτερη απαγωγή της θερμότητας στην ακραία χρήση στην πίστα.
Τους δίσκους “δαγκώνουν” δυο ακτινικές δαγκάνες GP4RR M4 32/36, ενώ ακτινική είναι και η αντλία φρένου PR19/18. Πίσω η δαγκάνα P34 πιάνει σε δίσκο 220 mm, και πάχους 5 mm, με αντλία φρένου PS13. Οι αγωνιστικές ομάδες μπορούν να επιλέξουν να εφοδιάσουν τη μοτοσυκλέτα και με μανέτα ενεργοποίησης του πίσω φρένου στο αριστερό γκριπ.
Η Ducati συνεχίζει να εξελίσσει και να δοκιμάζει τη μοτοσυκλέτα σε πίστες Παγκοσμίου, με κορυφαίους αναβάτες εξέλιξης τους Michele Pirro, Alex De Angelis και Chaz Davies, υπό την επίβλεψη του Υπεύθυνου Εξέλιξης των MotoGP μοτοσυκλετών της εταιρείας, Marco Palmerini.
Εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά, στόχος της Ducati ήταν να αποκτήσει το V21L απόκριση γκαζιού ανάλογη με εκείνη ενός βενζινοκίνητου μοντέλου, με αντίστοιχα παραπλήσια αίσθηση στα ηλεκτρονικά βοηθήματα (Ducati Traction Control, Ducati Slide Control, Ducati Wheelie Control και Riding Modes).
Το project του V21L συνεχίζει να προχωρά με αμείωτο ρυθμό προς το 2023, το έτος όπου η Ducati θα αναλάβει ως “μονομάρκα” το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE.
Το επόμενο στάδιο του σχεδίου της Ducati είναι να εξελίξει περαιτέρω τη μοτοσυκλέτα αλλά και την τεχνογνωσία της μέσω των αγώνων του MotoE, στοχεύοντας -μόλις το επιτρέψει η τεχνολογία όπως αναφέρουν και οι ίδιοι- στη δημιουργία μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής που θα είναι σπορ, ελαφριά και συναρπαστική, ικανή να ικανοποιήσει όλους τους ενθουσιώδεις οπαδούς της φίρμας.
MotoGP San Marino: Ο M. Marquez πιο κοντά στον τίτλο - Όλα τα βλέμματα στον ερχόμενο γύρο
Ο #93 στο κυνήγι του απόλυτου comeback -Δεύτερος "εντός έδρας" αγώνας για Ducati
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
11/9/2025
Μετά από επτά συνεχόμενα Σαββατοκύριακα θριάμβου, ο Marc Marquez (Ducati Lenovo Team) γνώρισε την πρώτη του ήττα στη Βαρκελώνη, χάνοντας τη νίκη για μόλις 1,7'' από τον αδελφό του, Alex Marquez (BK8 Gresini Racing). Τώρα, την σκυτάλη παίρνει το Misano, όπου ο #93 δεν μπορεί ακόμα να κατακτήσει μαθηματικά τον τίτλο, αλλά βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ στο ιστορικό comeback.
Με το βλέμμα στην Ιαπωνία
Ο Marquez έχει πέντε νίκες στο Misano, τις περισσότερες από κάθε αναβάτη του grid και γνωρίζει καλά ότι μια θέση στην πρώτη επτάδα στο Sprint αρκεί για να του δώσει το πρώτο "match point" στο επόμενο Grand Prix, στην Ιαπωνία. Από την άλλη, ο Alex Marquez θέλει να κεφαλαιοποιήσει την εξαιρετική του φόρμα και να πετύχει για πρώτη φορά στην καριέρα του δύο συνεχόμενες νίκες.
Η μάχη για το βάθρο: Bagnaia vs Bezzecchi
Ο Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) ανέκαμψε στη Βαρκελώνη από την 21η στη 7η θέση, διατηρώντας τη διαφορά στους 40 βαθμούς από τον Marco Bezzecchi (Aprilia Racing). Και οι δύο αγωνίζονται σε "εντός έδρας" έδαφος, με την Aprilia να θέλει όσο τίποτα μια μεγάλη νίκη στο Misano έχοντας όμως να αντιμετωπίσει και την KTM και τους αναβάτες της.
KTM σε φόρμα
Ο Enea Bastianini (Red Bull KTM Tech3) οδήγησε την "πορτοκαλί αντεπίθεση" στην Καταλονία και επιστρέφει σε μια πίστα όπου έχει ήδη γευτεί τη νίκη και σπουδαία βάθρα. Ο Pedro Acosta (Red Bull KTM Factory Racing) θέλει να πάρει ρεβάνς μετά την ήττα του από τον "Beast", ενώ ο Brad Binder δείχνει σταθερά ικανός για το top 5. Ο Maverick Vinales συνεχίζει να βρίσκει ρυθμό μετά τον τραυματισμό του στον ώμο.
Υποψήφιοι για το βάθρο
Ο Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha MotoGP) έδειξε καλό ρυθμό με P3 στο Sprint και P5 στον αγώνα της Βαρκελώνη. Επιστρέφει στην πίστα όπου το 2021 στέφθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Ο Franco Morbidelli (Pertamina Enduro VR46 Racing) ελπίζει να ανακάμψει μπροστά στο κοινό του, ενώ ο Fabio Di Giannantonio θέλει να επιβεβαιώσει τη φόρμα του. Ο Fermin Aldeguer (BK8 Gresini Racing) επίσης παραμένει απειλή για το βάθρο.
Η μάχη για το top 10
Ο Johann Zarco (Castrol Honda LCR) θέλει να ξεπεράσει την πτώση του, ενώ ο Luca Marini συνεχίζει την ανοδική του πορεία. Ο Ai Ogura (Trackhouse MotoGP Team) βρήκε ξανά το top 10, ενώ ο Raul Fernandez ελπίζει να επιστρέψει εκεί. Ο Miguel Oliveira (Prima Pramac Yamaha) είχε την καλύτερη του εμφάνιση φέτος με P9, ενώ ο Jack Miller ψάχνει το πρώτο του καλό αποτέλεσμα εδώ και καιρό.
Misano: παλιά ιστορία, νέα όνειρα
Το Misano World Circuit "Marco Simoncelli" αποτελεί το λίκνο πολλών Ιταλών αναβατών και κάθε χρόνο φέρνει απρόβλεπτα αποτελέσματα. Για τον Marc Marquez είναι η ευκαιρία να βάλει το "match point" για Ιαπωνία, για άλλους είναι η στιγμή της λύτρωσης, και για το ιταλικό κοινό μια γιορτή με πάθος και θόρυβο.