Ανήσυχος ο Marquez για την Honda

Καμπανάκι από τις βελτιώσεις των αντιπάλων
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/2/2020

Μετά το πέρας των δοκιμών στην Sepang, ο Marquez εμφανίστηκε ιδιαίτερα προβληματισμένος, όχι τόσο για την φυσική του κατάσταση και τον πρόσφατα εγχειρισμένο ώμο του όπως θα περίμενε κανείς, αλλά για την απόδοση της Honda RC213V. Ο καλύτερος χρόνος που πέτυχε τον κατέταξε στην 13η θέση, αλλά εδώ θα πρέπει να συνυπολογιστεί ότι βρίσκεται σε περίοδο ανάρρωσης, όπως και το ότι η διαφορά του από τον χρόνο του ταχύτερου όλων Quartararo, ήταν μόλις τέσσερα δέκατα του δευτερολέπτου.

Παρ' όλα αυτά, ο Ισπανός Παγκόσμιος Πρωταθλητής πρόλαβε να σημειώσει την πρώτη πτώση για το 2020, ενώ δεν δίστασε να εκφράσει και τις ανησυχίες του σχετικά με την κατεύθυνση που έχει πάρει η εξέλιξη της μοτοσυκλέτας του, σε σύγκριση με την σταθερή βελτίωση που επέδειξαν οι Maverick Vinales με τη Yamaha και ο Alex Rins με τη Suzuki. Σε συνέντευξή του μετά τις δοκιμές, είπε πως ανησυχεί περισσότερο για την τεχνική πλευρά του ζητήματος. "Τα πράγματα που δοκιμάσαμε, δεν έδωσαν ξεκάθαρο αποτέλεσμα. Κάποια ήταν λίγο καλύτερα, αλλά πρέπει να συνεχίσουμε την προσπάθεια", δήλωσε ο Marquez. Το σημαντικότερο όμως που είπε, ήταν ότι η απάντηση βρίσκεται στους αντιπάλους του. Αν δηλαδή βελτιωθούν θεματικά, θα πρέπει να συνεχίσουν στην Honda την δουλειά και απ' ό,τι φαίνεται –σύμφωνα με τα όσα διαπίστωσε κι ο ίδιος- η Yamaha και η Suzuki έχουν πετύχει θεαματική βελτίωση.

Πάντως, παρά το γεγονός ότι ήταν ο Quartararo αυτός που έγραψε τον ταχύτερο χρόνο στο τριήμερο των δοκιμών, ο Marquez ξεχώρισε τους Vinales και Rins ως τους κύριους ανταγωνιστές του, καθώς αυτοί οι δύο παρουσίασαν εκπληκτική συνέπεια στους γύρους τους κατά την διάρκεια προσομοίωσης αγώνα. "Αν δείτε τους χρόνους, θα διαπιστώσετε ότι όλοι γυρίζουν στο 1:59', αλλά ο Rins Και ο Vinales έκαναν φανταστική δουλειά. Εγώ δεν είμαι πολύ μακριά στους 10 γύρους, αλλά δεν είμαι ακόμη έτοιμος να τερματίσω τους 20 γύρους ενός αγώνα." Σχετικά με την μοτοσυκλέτα του, είπε πως η αίσθηση από το μπροστινό είναι ίδια με πέρσι και δουλεύουν για να το βελτιώσουν αναλύοντας το πρόβλημα, για να δουν αν προέρχεται από το πλαίσιο ή τον κινητήρα, με τον ίδιο να πιστεύει ότι οφείλεται στον κινητήρα.

Το ότι οι δοκιμές στην Sepang θα ήταν μια δύσκολη κατάσταση για τον Marquez ήταν δεδομένο, καθώς ο τραυματισμός του σε κανονικές συνθήκες θα τον άφηνε εκτός δράσης μέχρι την αρχή της σεζόν. Όμως, με τους αντιπάλους του να γράφουν ώρες πάνω στις νέες μοτοσυκλέτες τους προκειμένου να τον εκθρονίσουν, δεν υπήρχε καμία αμφιβολία ότι ο Ισπανός θα συμμετείχε στις δοκιμές της Μαλαισίας. Όπως όμως είδαμε στην πράξη- παρ' ότι οι μεμονωμένοι του χρόνοι δεν ήταν μακριά από την κορυφή- ο Marquez δεν είχε την φυσική κατάσταση να κοντράρει τους υπόλοιπους σε συνθήκες αγώνα. Στο Qatar πάντως αναμένεται να είναι πλήρως ετοιμοπόλεμος, αλλά το θέμα είναι σε τι επίπεδο θα βρίσκεται η Honda. Όπως αναφέραμε παραπάνω, οι Yamaha και Suzuki έχουν κάνει σημαντικά βήματα προόδου, ενώ η Honda δείχνει να υστερεί σε αυτόν τον τομέα. Προφανώς και δεν βοήθησε το γεγονός ότι ο Cal Crutchlow ήταν ο μοναδικός που επωμίστηκε το καθήκον της εξέλιξης, αφού ο Alex Marquez βρίσκεται ακόμη σε στάδιο προσαρμογής για την rookie χρονιά του στα MotoGP, ενώ ο Takaaki Nakagami –που οδήγησε την μοτοσυκλέτα του 2019- αναρρώνει κι αυτός από το τραυματισμό στον ώμο του.

 

Ετικέτες

KTM-Pedro Acosta: Τελειώνει η υπομονή του Ισπανού - "Δεν αποδέχομαι και δεν είμαι υπομονετικός"

Πιστεύει στο εγχείρημα των Αυστριακών – Απαιτεί όμως άμεσες λύσεις από την ομάδα
Pedro Acosta Red Bull KTM Factory Racing 2025
Από το

motomag

26/5/2025

Ο αναβάτης της Red Bull KTM Factory Racing, Pedro Acosta, δήλωσε πως η υπομονή του εξαντλείται με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Αυστριακοί στο MotoGP και πως δεν πρόκειται να περιμένει μια ζωή για να γίνει πρωταθλητής.

Το Grand Prix της Βρετανίας αποδείχθηκε δύσκολο για την KTM, καθώς κανένας από τους αναβάτες της δεν κατάφερε να προκριθεί από το Q1 στις κατατακτήριες, αν και ο Acosta κατάφερε να τερματίσει έκτος σε έναν χαοτικό αγώνα.

Το Σάββατο, ο Acosta σε δηλώσεις του, εξέφρασε την εμπιστοσύνη του στην KTM ότι μπορεί να φτιάξει μια καλή μοτοσυκλέτα, καλώντας ωστόσο την εταιρεία να προσφέρει λύσεις πιο άμεσα.

Μετά τον αγώνα της Κυριακής, τον οποίο χαρακτήρισε αγώνα απελπισίας, ο Acosta δήλωσε ότι η έλλειψη πρόσφυσης στο πίσω μέρος του έφερε πολλά προβλήματα.

"Λοιπόν, δεν ήταν παράξενος αγώνας. Ήταν ένας αγώνας απελπισίας", είπε.

"Είναι λυπηρό να βλέπεις ότι προσπαθείς να είσαι τέλειος στην επιτάχυνση και στην έξοδο των στροφών, προσπαθείς να μείνεις κοντά στους άλλους και μετά χάνεις τα πάντα στην επιτάχυνση, για κάτι ξεκάθαρο – δεν έχουμε την πρόσφυση που έχουν οι άλλες μοτοσυκλέτες. Αλλά έτσι είναι τα πράγματα και πρέπει να συνεχίσουμε."

Στην ερώτηση αν πρέπει να αποδεχτεί την κατάσταση και να μάθει να είναι υπομονετικός, ο Acosta απάντησε κοφτά: "Δεν αποδέχομαι και δεν είμαι υπομονετικός….Η ευκαιρία περνάει μία φορά στη ζωή. Δεν θα περάσω όλη μου τη ζωή για να γίνω πρωταθλητής σε αυτό το πρωτάθλημα. Χρειάζομαι βοήθεια από το εργοστάσιο. Είσαι νέος μέχρι να μην είσαι πια. Πολλοί αστέρες στο πρωτάθλημα αναδείχθηκαν γρήγορα και εξαφανίστηκαν το ίδιο γρήγορα. Freddie Spencer, τον θυμάσαι; Κέρδισε δύο τίτλους, μετά είχε κάτι με το χέρι του και δεν επέστρεψε ποτέ ο ίδιος."

"Στο τέλος, δεν είναι μόνο εγώ. Βλέπεις και τις τέσσερις KTM να μην περνάνε στο Q2 αυτό το Σαββατοκύριακο και να δυσκολεύονται πολύ. Χρειαζόμαστε βοήθεια από το εργοστάσιο. Τώρα μιλάω για τους τέσσερις αναβάτες – όχι μόνο για μένα."

Ο Acosta εξακολουθεί να συζητιέται για θέσεις άλλων ομάδων καθώς και την ενδεχόμενη αποχώρηση του από την KTM στο τέλος της σεζόν, αν και ο ίδιος επέμεινε για άλλη μια φορά πως έχει ακόμη έναν χρόνο συμβόλαιο και πιστεύει πραγματικά στο εγχείρημα της ομάδας. 

“Αλλά αυτό το Σαββατοκύριακο μίλησα πολύ σοβαρά και είπα ότι χρειάζομαι βοήθεια. Δεν θέλω να έρχομαι εδώ με την KTM μόνο για να καίω καύσιμα. Θέλω να αγωνίζομαι. Και σήμερα μπόρεσα να αγωνιστώ, περίπου, μέχρι ένα σημείο όπου ήμουν στο γκρουπ με τους Marc, Franco, Jack και Alex αλλά δεν μπορούσα να παλέψω. Και αυτό είναι που με καίει, να είσαι τόσο κοντά και να μην μπορείς να το πιάσεις, να μην μπορείς να το καταφέρεις, χωρίς να έχει σημασία τι κάνεις γιατί δεν φτάνει ποτέ.”