Casey Stoner: Το "σύνδρομο χρόνιας κόπωσης" με καταστρέφει

Χειροτερεύει η κατάστασή του
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/11/2020

Ο δύο φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής των MotoGP (2007 με Ducati και 2011 με Honda), έχει ως πάγια αρχή του να μένει γενικότερα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, από το 2012 που αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, με ελάχιστες εξαιρέσεις κάποιες δοκιμές στα MotoGP και μια σύντομη πορεία στο πρωτάθλημα των V8 Supercars.

Στις αρχές όμως της φετινής χρονιάς αποκάλυψε ότι εξακολουθεί να παλεύει με το "σύνδρομο χρόνιας κόπωσης", ειδικά τους τελευταίους μήνες, σε σημείο μάλιστα που να χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να σηκωθεί κάθε πρωί από το κρεβάτι του ή από τον καναπέ του σαλονιού του.

Πριν λίγες μέρες, έδωσε μια συνέντευξη στην ισπανική "El Mundo", λέγοντας ότι το πρόβλημα έχει γίνει χειρότερο, περιγράφοντας χαρακτηριστικά ότι ξεκινά την μέρα του με λιγότερο από το 50% της ενέργειάς του. "Είναι αρκετοί μήνες τώρα που νιώθω ότι το σώμα μου καταρρέει χωρίς κάποιον εμφανή λόγο. Πήγα για προπόνηση κι επέστρεψα πίσω ψόφιος", δήλωσε ο Αυστραλός. "Πίστευα ότι θα έβρισκα έναν τρόπο να το ξεπεράσω, ότι θα προπονούμουν περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο και θα συνέχιζα, αλλά έκανα λάθος. Η πραγματικότητα είναι ότι αυτή η ασθένεια με καταστρέφει και δεν μπορώ να κάνω κάτι γι' αυτό.

"Τώρα είμαι λίγο καλύτερα, καθώς έμαθα να διαχειρίζομαι την ενέργειά μου. Ξεκινώ την ημέρα μου με 50% της ενέργειας μέχρι που πέφτει σταδιακά και αισθάνομαι άδειος. Όλο αυτό με έκανε να επαναπροσδιορίσω τη ζωή μου. Τις καλές μέρες εκμεταλλεύομαι την ευκαιρία για να παίξω με τις κόρες μου ή για να παίξω λίγο γκολφ. "Έχω οδηγήσει μόνο δύο φορές μοτοσυκλέτα τα τελευταία δύο χρόνια για να πάω για ψάρεμα… ουσιαστικά δεν θυμάμαι καν πότε ήταν η τελευταία φορά που πήγα εκεί."

Αν και όπως είπαμε παραπάνω, ο Stoner δεν δίνει συχνά συνεντεύξεις στα ΜΜΕ, τις σπάνιες φορές που μιλάει για την κατάσταση στα MotoGP, δημιουργείται ντόρος. Κι αυτή η συνέντευξή του δεν αποτέλεσε εξαίρεση, εξαπέλυσε μια έμμεση προσβολή προς όλο το grid, λέγοντας ότι ο Marquez θα κέρδιζε τον τίτλο το 2020, έστω κι αν έτρεχε την μισή σεζόν. "Θα ήταν πρωταθλητής αν είχε αναρρώσει με υπομονή και συμμετείχε στους μισούς αγώνες του πρωταθλήματος", ήταν η εκτίμηση και η άποψη του Case Stoner…

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες