Διαζύγιο Rossi-Galbusera το 2020

Αλλάζει αρχιμηχανικό ο Γιατρός

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

3/10/2019

Μόλις πριν από λίγο ο Valentino Rossi ανακοίνωσε ότι για το 2020 η ομάδα θα έχει άλλον επικεφαλής, καθώς ο Silvano Galbusera θα μετακομίσει στην νεοσύστατη ομάδα εξέλιξης της Yamaha με βάση στην Ευρώπη, ενώ τη θέση του θα πάρει ο Davide Munoz.

Ο Galbusera ανέλαβε τα καθήκοντα του αρχιμηχανικού στην ομάδα του Rossi το 2014, αντικαθιστώντας τον Jeremy Burgess, τον διάσημο Αυστραλό ο οποίος είχε θητεύσει δίπλα στον Doohan, αποτελώντας άλλο ένα ηχηρό και απρόσμενο διαζύγιο εκείνη την εποχή. Η κίνηση αυτή, γίνεται προφανώς στα πλαίσια μιας προσπάθειας να αντιστραφούν τα άσχημα αποτελέσματα του Γιατρού το τελευταίο διάστημα.

Ο Davide Munoz που θα αναλάβει τον νευραλγικό ρόλο από την επόμενη χρονιά, είναι ο άνθρωπος που "έτρεχε" την ομάδα με την οποία ο Francesco Bagnaia πήρε τον τίτλο στην Moto2 το 2018, ενώ φέτος είναι αρχιμηχανικός του Nicolo Bulega στην SKY VR46 Team, του Rossi.

Αν και κάποιες αλλαγές ήταν αναμενόμενες στο τεχνικό επιτελείο του Γιατρού, η αντικατάσταση του Galbusera είναι μια έκπληξη, καθώς σε δηλώσεις του ο Rossi τον περασμένο Ιούλιο είχε διαψεύσει τις φήμες ότι θα έφευγε ο συμπατριώτης του από την ομάδα της Yamaha. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον οι δηλώσεις του εννιά φορές παγκόσμιου πρωταθλητή, που θέλησε να δώσει το σκεπτικό πίσω από την συγκεκριμένη απόφαση:

"Μετά τον αγώνα του Misano μιλήσαμε με τον Silvano γιατί θέλαμε να προσπαθήσουμε να κάνουμε κάτι ώστε να είμαστε πιο δυνατοί", είπε ο Rossi. "Είχαμε όμως διαφορετική φιλοσοφία γιατί αν και ο Silvano ήθελε να εξακολουθήσει να δουλεύει για την Yamaha, ήθελε παράλληλα έναν ρόλο με λιγότερο άγχος και με λιγότερα ταξίδια εκτός Ιταλίας. Παράλληλα, η Yamaha σκόπευε να ενδυναμώσει την ομάδα εξέλιξης για την επόμενη χρονιά, ώστε να βελτιωθούν τα αποτελέσματα της δουλειάς που γίνεται στην Ευρώπη. Αν και δεν ήταν αυτός ο στόχος μας από την αρχή, κατά την διάρκεια της συζήτησης αποφασίσαμε την αλλαγή και ο Silvano θα πάει του χρόνου στην ομάδα εξέλιξης που έχει ευρωπαϊκή βάση."

"Θα έχω έναν άλλο αρχιμηχανικό, ο οποίος προέρχεται από την ομάδας μας στην Moto2, στέφθηκε πέρσι πρωταθλητής με τον Pecco και φέτος δουλεύει με τον Bulega, οπότε είμαι ενθουσιασμένος. Είναι μια νέα κατάσταση και δεν έχει καμία εμπειρία από την MotoGP μοτοσυκλέτα, αλλά είναι ένας νέος άνθρωπος και έχει πολλές καλές ιδέες. Στο τέλος όλοι είναι χαρούμενοι και ο Silvano είναι ευχαριστημένος. Χαίρεται που θα μείνει στην ομάδα εξέλιξης, οπότε θα προσπαθήσουμε και θα δούμε αν μπορούμε να γίνουμε πιο δυνατοί." Επειδή θα δημιουργηθεί η εύλογη απορία σε μεγάλη μερίδα του κοινού σχετικά με το πώς θα μπορέσει να αποδώσει στον ρόλο του ο νέος αρχιμηχανικός χωρίς να έχει καμία πρωτύτερη εμπειρία με την μοτοσυκλέτα, θα πρέπει να διευκρινίσουμε ότι ο συγκεκριμένος ρόλος απαιτεί την ικανότητα να δίνονται κατευθύνσεις για συγκεκριμένα αποτελέσματα. Το πώς θα γίνει αυτό είναι δουλειά των μηχανικών της ομάδας και του εργοστασίου. Ο Munoz δηλαδή θα προτείνει, για παράδειγμα, μια αλλαγή στην κατανομή του βάρους ή στον τρόπο της απόδοσης και της διαχείρισης των ηλεκτρονικών, αλλά την εκτέλεση θα την επωμίζονται οι μηχανικοί και το εργοστάσιο που δουλεύουν πάνω στην μοτοσυκλέτα.

Σε ρωτήσεις που δέχτηκε ο Rossi για την επικείμενη αλλαγή κατά την διάρκεια της συνέντευξης, ο αναβάτης της Yamaha παραδέχτηκε ότι η ομάδα είχε φτάσει σε ένα τέλμα, χωρίς καμία ουσιαστική πρόοδο, ενώ είχε εντυπωσιαστεί από τον τρόπο διαχείρισης του Munoz στον Bagnaia, κατά την διάρκεια της πορείας του για την κατάκτηση του τίτλου στην Moto2. Πιο συγκεκριμένα, είπε ότι ο νέος του αρχιμηχανικός είναι ήρεμος και ήσυχος, ενώ του άρεσε και ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε την πίεση στο τέλος της περσινής χρονιάς, όπου ο Bagnaia ήταν ιδιαίτερα νευρικός επειδή τον είχε πλησιάσει ο Oliveira στην βαθμολογία. Του ζήτησε λοιπόν να πάει στη Yamaha, έστω κι αν αυτή είναι μια αρνητική εξέλιξη για την ομάδα του στην Moto2.

Ταυτόχρονα, ο Rossi έσπευσε να διευκρινίσει ότι η συγκεκριμένη κίνηση δεν αποτελεί ένα στοιχείο σχετικά με το μέλλον του στα MotoGP. Η επόμενη χρονιά είναι η χρονιά που λήγει το συμβόλαιό του με τη Yamaha και τόνισε πως οποιαδήποτε προοπτική ανανέωσης θα έχει να κάνει με τα αποτελέσματα που θα φέρει την επόμενη σεζόν.

https://bit.ly/MOTO_681

Race News

Επικαιρότητα

MotoGP: Φτάνει τους 1000 αγώνες στην Αυστρία

Ένα ταξίδι 76 χρόνων με ήρωες, θρύλους και αξέχαστες στιγμές

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/8/2025

Το επόμενο Σαββατοκύριακο η κορυφαία κατηγορία των Grand Prix γιορτάζει τον 1000ό αγώνα της στο Red Bull Ring, χίλιοι αγώνες σε 76 χρόνια δράσης, ηρώων, κακών, θριάμβων και τραγωδιών

Τρεισήμισι δεκαετίες γεμάτες από αληθινούς θρύλους όπως οι Duke, Surtees, Hailwood, Agostini, Rainey, Doohan, Rossi και Marquez. Χίλια Grand Prix που ταξίδεψαν τον κόσμο σε θρυλικές πίστες: Assen, Phillip Island, Isle of Man, Sachsenring, Indianapolis, Buriram, Buddh και Losail. Ένα Πρωτάθλημα που έσπρωξε την τεχνολογική καινοτομία στα άκρα και ακόμα παραπέρα.

Από την αρχή…

Ο πρώτος αγώνας της κατηγορίας MotoGP διεξήχθη στον θρυλικό TT Mountain Circuit στο Isle of Man, στις 17 Ιουνίου 1949. Στον επτά γύρων, 425 χλμ. μαραθώνιο κέρδισε ο Harold Daniell με εργοστασιακή Norton.

Χρειάστηκαν 13 χρόνια για να φτάσουμε στον 100ό αγώνα, το 1962 στο Sachsenring, με νικητή τον Mike Hailwood και την MV Agusta. Δέκα χρόνια νωρίτερα, στη Monza, ο Les Graham χάριζε στην MV Agusta την πρώτη της νίκη. Το 1953, ο Fergus Anderson έγινε ο γηραιότερος νικητής στην ιστορία, κερδίζοντας στα 44 του με Moto Guzzi στο Montjuic Park.

Το 1957, ο Bob McIntyre κατέγραψε τον μεγαλύτερο σε διάρκεια αγώνα στα 76 χρόνια του θεσμού: 3 ώρες, 2 λεπτά και 57 δευτερόλεπτα για 8 γύρους στην διαδρομή των 60,27 χλμ. του Isle of Man.

Από τα 200 στα 400 Grand Prix

Ο 200ός αγώνας έγινε στο Assen με νικητή τον Giacomo Agostini. Λίγο πριν, ο Jim Redman έφερε τη Honda στην κορυφή για πρώτη φορά στο Hockenheim, ενώ ο Godfrey Nash κατέκτησε την τελευταία νίκη μονοκύλινδρης μοτοσυκλέτας στο Opatija το 1969. Το 1971, ο Jack Findlay χάρισε στη Suzuki την πρώτη νίκη δίχρονου κινητήρα.

Ο Barry Sheene γιόρτασε τον 300ό αγώνα το 1981 στο Anderstorp – τελευταία του νίκη και μοναδική με Yamaha. Το 1973, ο Jarno Saarinen κέρδισε τον πρώτο αγώνα με τετράκυλινδρο δίχρονο, όμως χάθηκε λίγες εβδομάδες αργότερα στο Monza.

Το 1976, στο Nürburgring, ο Agostini πήρε την τελευταία νίκη του, που ήταν και η τελευταία για τετράχρονη μηχανή στην κατηγορία μέχρι την εποχή MotoGP.

Το 1977, ο Sheene σημείωσε την υψηλότερη μέση ταχύτητα όλων των εποχών: 217,37 χλμ/ώρα στο Spa. Το 1989, στον 400ό αγώνα, ο Eddie Lawson νίκησε στο Le Mans.

Η σύγχρονη εποχή

Η μισή χιλιάδα αγώνων ήρθε με τον Mick Doohan νικητή στο Imola, ενώ το 2002, ο Valentino Rossi κέρδισε στον πρώτο αγώνα όπου οι τετράχρονοι 990 κ.εκ. έτρεξαν μαζί με τους δίχρονους.

Ο 600ός αγώνας πήγε στον Sete Gibernau μετά απο τρομερή μάχη με τον Rossi στο Le Mans, ενώ λίγο αργότερα ο Capirossi έφερε την πρώτη νίκη Ducati στο MotoGP. Το 2004, ο Rossi έγινε ο μόνος που κέρδισε διαδοχικά σε δύο διαφορετικές μάρκες (Honda και Yamaha).

Το 2007 ήρθαν τα 800 κ.εκ., με τον Stoner και την Ducati κυρίαρχους. Το 2008, το Qatar έγινε ο πρώτος νυχτερινός αγώνας στην ιστορία. Ο Jorge Lorenzo πήρε τον 700ό αγώνα στο Motegi (2009), ενώ το 2013 ο Marc Marquez έγινε ο νεότερος νικητής όλων των εποχών.

Από το 800 στο 1000

O Jorge Lorenzo κέρδισε και τον 800ό αγώνα με απόλυτη κυριαρχία. Το 2016 μπήκαν τα ενιαία ECU και τα ελαστικά της Michelin. Ο Cal Crutchlow έγινε ο πρώτος Βρετανός νικητής μετά από 35 χρόνια. Ο Rossi πήρε την τελευταία του νίκη το 2017, ενώ το 2020 η KTM πανηγύρισε τις πρώτες της νίκες με Binder και Oliveira που κέρδισε εντός έδρας για τον Αυστριακό κατασκευαστή στο Red Bull Ring τον 900ό αγώνα, όντας μέχρι σήμερα ο μοναδικός Πορτογάλος με νίκη στην μεγάλη κατηγορία.

Το 2021 στο Qatar, οι Quartararo και Zarco έκαναν το πρώτο γαλλικό 1-2. Το 2022, ο Aleix Espargaró έφερε την πρώτη νίκη Aprilia και ο Rins κέρδισε στον πιο κοντινό τερματισμό στην ιστορία (0,884’’ για 7 αναβάτες).

Το 2024, ο Viñales έγινε ο πρώτος που νίκησε με τρεις διαφορετικές μάρκες στην εποχή MotoGP. Ο Marc Marquez κέρδισε ξανά μετά από 1043 μέρες, αυτή τη φορά με Ducati. Λίγο αργότερα, οι αδελφοί Marquez έγραψαν ιστορία με το πρώτο 1-2 σε αδέρφούς. Στο Le Mans, ο Zarco χάρισε στη Γαλλία την πρώτη της νίκη εντός έδρας μετά από 71 χρόνια.

Και τώρα… το μέλλον

Βαθιά ανάσα και ετοιμαστείτε για τους επόμενους 1000 αγώνες. Ο κόσμος θα αλλάξει δραματικά, αλλά το σίγουρο είναι ένα, ο αγώνας θα είναι πάντα αγώνας.