Διώχνει τα MotoGP η Ταϊλάνδη! Δεν ανανέωσαν για 2027 – Ζητούν νέα διαπραγμάτευση

Θέλουν να συγκεντρώσουν τον προϋπολογισμό στην F1
Διώχνει τα MotoGP η Ταϊλάνδη! Δεν ανανέωσαν για 2027 – Ζητούν νέα διαπραγμάτευση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/3/2025

Από δύο ξεχωριστές πηγές μέσα στην Ταϊλάνδη και έπειτα με την επαλήθευση του ίδιου του προέδρου της πίστας Chang, κ. Newin Chidchob μας έρχεται η είδηση πως αμέσως μετά την επιτυχημένη διοργάνωση του πρώτου αγώνα της σεζόν που σημείωσε τεράστια προσέλευση, με 224.634 εισιτήρια, το υπουργείο αθλητισμού δεν ανανεώνει για την σεζόν του 2027.

Η συμφωνία που έχει το SAT (Sports Authority of Thailand) με την Dorna συνεχίζει να ισχύει και για την επόμενη σεζόν, όμως τώρα ήταν προγραμματισμένο να ολοκληρώσουν την συμφωνία τους για την επέκταση της συνεργασίας τους. Δυστυχώς αυτό το πλάνο ναυάγησε προς μεγάλη απογοήτευση του κ. Newin Chidchob καθώς τα MotoGP στήριζαν την ύπαρξη της πίστας ενώ παράλληλα η επέκταση του συμβολαίου θα ξεκινούσε να φέρνει ουσιαστικό κέρδος. Μέχρι σήμερα η επένδυση που είχε απαιτηθεί για να καλυφθούν οι προδιαγραφές των MotoGP αλλά και η έγκριση FIA grade 1 που έχει η πίστα για F1, ήταν τεράστια και έτρεχαν ακόμη οι μειώσεις της επένδυσης.

Τα οικονομικά μεγέθη που ο Newin λέει ότι αποφέρει ο αγώνας ζαλίζουν και ξεφεύγουν τόσο πολύ προς τα πάνω, που μοιάζει σαν μία προσπάθεια να πείσει τις αρχές για την συνέχιση του αγώνα, παρόλο που στην πράξη έχουν τον τρόπο να ελέγξουν την εγκυρότητα των αριθμών που δίνει στην δημοσιότητα. Από την στιγμή που τα νούμερα δεν διαψεύδονται, τότε μιλάμε για ένα αστρονομικό ποσό που από μόνο του καθιστά τεράστιο το λάθος να μην συνεχίσουν τα MotoGP στην Ταϊλάνδη.

Ο συνολικός τζίρος μαζί με τις δοκιμές για την πίστα Chang ξεπέρασε τα 5 δις Μπατ ή αλλιώς τα 141 εκατ. Ευρώ όταν η Dorna ζητά 14 εκατ. Ευρώ κάθε χρόνο από το υπουργείο τουρισμό για να φέρει τα MotoGP εκεί. Από αυτά τα 8,4 εκατ. Ευρώ εξασφαλίζονται από χορηγίες που σημαίνει ότι το κόστος για την κυβέρνηση της Ταϊλάνδης είναι εξαιρετικά μικρό, μπροστά στο συνολικό όφελος.

Πόσο μάλλον που τα στοιχεία που το ίδιο το SAT ανακοινώνει, κάνουν λόγο για 7.000 θέσεις εργασίας και μία πολύ σημαντική οικονομική επίδραση στην περιοχή που βρίσκεται σχεδόν έξι ώρες μακριά από την πρωτεύουσα.

Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, ένας γύρος των MotoGP στην Ισπανία με τα μισά εισιτήρια που συνήθως κόβονται εκεί αποφέρει συνολικά έως και 50 εκατ. Ευρώ στην περιοχή με τον αγώνα από μόνο του να δημιουργεί τζίρο 12 εκατ. Ευρώ και άλλο τόσο, περίπου 11 εκατ. Ευρώ σε έμμεσα οικονομικά οφέλη για την περιοχή. Το ποσό αυτό διπλασιάζεται και αγγίζει τα 50 εκατ. Ευρώ όταν υπολογίσει κανείς τις θέσεις εργασίας που δημιουργούνται στον τομέα των υπηρεσιών. Την ίδια στιγμή το κόστος που ζητά η Dorna από μία ισπανική πίστα είναι πολύ μικρότερο, περίπου 8 εκατ. Ευρώ.

Αν τώρα συγκρίνετε το ποσό που ζητά η Dorna από Ισπανική πίστα και το ποσό που εξασφαλίζει το υπουργείο τουρισμού της Ταϊλάνδης από χορηγίες για να φέρει τον αγώνα στην χώρα, θα δείτε ότι ταυτίζονται.

Το SAT προσπάθησε λοιπόν να πείσει την Dorna να δεχτεί μία μείωση στο κόστος των δικαιωμάτων ώστε να μην χρειαστεί να καταβάλει κάτι για τα MotoGP, όχι όμως από απληστία αλλά επειδή θέλει αυτά τα χρήματα -και πολλά περισσότερα- να τα δώσει προς την πορεία των διεργασιών που χρειάζονται για να αποκτήσει η Ταϊλάνδη τον δικό της αγώνα F1. Ουσιαστικά επιστρέφοντας αυτό το ποσό προς την ίδια κατεύθυνση.

Προφανώς αυτό αφήνει παγερά αδιάφορο τον Newin αλλά και όλους στο Buriram γιατί αν η Ταϊλάνδη πάρει την F1 δεν θα δώσει τον αγώνα σε αυτή την πίστα, τόσο μακριά από την πρωτεύουσα.

Αυτή την στιγμή λοιπόν η Ταϊλάνδη έχει χάσει τον αγώνα MotoGP από το 2027 και μετά.

Είναι σε διαπραγματεύσεις να τον κερδίσει και πάλι ζητώντας να καταβάλει ένα πολύ πιο μικρό ποσό. Αντίστοιχα η Dorna ζητούσε να αυξηθεί κιόλας, γιατί η Dorna δεν έχει μία τιμή για όλους αλλά την προσαρμόζει αντίστοιχα με την δυναμική της κάθε διοργάνωσης και βλέποντας ότι υπάρχει μεγάλο περιθώριο κέρδους, δεν σκοπεύει να διαπραγματευτεί για λιγότερα, αλλά για περισσότερα.

Επειδή είναι μία πίστα μακριά από εκείνες που μπορούμε εύκολα να επισκεφτούμε, μπορεί ο Έλληνας αναγνώστης να μην αντιμετωπίζει αυτές τις εξελίξεις με το ίδιο ενδιαφέρον με τους Ασιάτες καθώς είτε γίνει στην Ταϊλάνδη ο αγώνας, είτε στην Ινδία, το ίδιο αποτέλεσμα θα υπάρχει. Ωστόσο είναι καλό να γνωρίζει πώς λειτουργούν τα πράγματα και πόσο πραγματικά τον κοροϊδεύουν όλοι οι πολιτικοί που φωτογραφίζονται με χειραψίες με την Dorna και κάνουν λόγο για «συζητήσεις» για ελληνικό αγώνα MotoGP όταν στην πράξη δεν συμβαίνει απολύτως τίποτα προς αυτή την κατεύθυνση και ούτε υπάρχει τρόπος να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα μίας τόσο μεγάλης επένδυσης που μόνο τα δικαιώματα για τον αγώνα, χωρίς την κατασκευή της πίστας, είναι ένα τεράστιο ποσό που η πρόβλεψη πώλησης εισιτηρίων μετά βίας το καλύπτει, πόσο μάλλον το διαχειριστικό κόστος των ημερών, πριν αρχίσει κανείς να υπολογίζει την απόσβεση της επένδυσης στην κατασκευή της ίδιας της πίστας. Κυρίως όμως ο Έλληνας αναγνώστης που θα γνωρίζει τις εξελίξεις, θα μπορεί να αντιληφθεί το ύψος των διαπραγματεύσεων αν όλα πάνε καλά και η Ταϊλάνδη κρατήσει τα MotoGP μετά το 2027. Τότε θα ξέρουμε αν το υπουργείο αθλητισμού της Ταϊλάνδης βάζει τα γυαλιά σε κάθε πολυφωτογραφημένο δικό μας μαϊντανό ή αν τελικά ανήκουν στην ίδια συνομοταξία.

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες