Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

Pramac Racing - Με Oliveira και Miller το 2025

Ανακοινώθηκε επίσημα ο Πορτογάλος - Ποντάρει στην εμπειρία του η ομάδα, και περιμένουμε ανακοίνωση και για τον Αυστραλό
Miguel Oliveira Πάει στην Prima Pramac
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

5/9/2024

Η νέα εποχή για την Pramac Racing, ως δορυφορική ομάδα της Yamaha, θα φέρει στις τάξεις της τους έμπειρους Jack Miller και Miguel Oliveira με τον Πορτογάλο να ανακοινώνεται και επίσημα, σήμερα 5/9/2024.

Λίγο πριν την έναρξη των δοκιμαστικών για το Misano GP, ο Oliveira επιβεβαιώθηκε από την Prima Pramac και από την ίδια τη Yamaha -με αυτήν υπέγραψε ο Πορτογάλος- ως ο ένας από τους δύο αναβάτες που θα αγωνιστούν μαζί της την επόμενη χρονιά αλλά και το 2026, και αυτή ήταν μια μεταγραφή που περίμεναν όλοι στο MotoGP, όπως περιμένουν και τη μετακόμιση του Jack Miller στην ιταλική ομάδα για το 2025.

Οι δύο αναβάτες θα ενισχύσουν την Pramac Racing έπειτα από την αποχώρηση του Jorge Martin για την εργοστασιακή ομάδα της Aprilia, με τον Franco Morbidelli να πηγαίνει στην Pertamina Enduro VR46 Racing Team του Valentino Rossi.

Η πολυετής και ιδιαίτερα στενή συνεργασία μεταξύ της Yamaha και της Pramac Racing θα δει την πρώτη να παρέχει στη δεύτερη εργοστασιακές μοτοσυκλέτες (ίδιο spec) αλλά και προσωπικό, με στόχο την αμφίδρομη επικοινωνία στην εξέλιξη της YZR-M1 ώστε να γίνει ανταγωνιστική όσο το δυνατό γρηγορότερα και να επιστρέψει το εργοστάσιο της Iwata στις νίκες και τα πρωταθλήματα.

Miguel Oliveira και Lin Jarvis

Με παρόμοια σωματοδομή, ύψος και βάρος και μόλις 14 ημέρες διαφοράς σε ηλικία οι 29χρονοι Jack Miller και Miguel Oliveira θα φέρουν μαζί τους πολύτιμη εμπειρία στην πιο επιτυχημένη ιδιωτική ομάδα του MotoGP και αυτό θα βοηθήσει τα μέγιστα στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας συντομεύοντας τον απαιτούμενο χρόνο

Ο αγωνιστικός διευθυντής της Pramac Racing, Gino Borsoi φαίνεται να συμφωνεί απόλυτα με αυτό σκιαγραφώντας επί της ουσίας τους αναβάτες που θα έχει η ομάδα του την επόμενη σεζόν πριν από λίγες ημέρες. Σε σχετικές δηλώσεις του ο Ιταλός τόνισε για μία ακόμη φορά ότι η ομάδα έχει ήδη καταλήξει στους αναβάτες που θα έχει το 2025, με τον Oliveira να ανακοινώνεται πρώτος.

Παράλληλα, ο Borsoi υπογράμμισε ότι η καλύτερη φόρμουλα για τη Yamaha, αυτή που θα φέρει τους Ιάπωνες πιο γρήγορα στον δρόμο της επιτυχίας, είναι να έχει αναβάτες που γνωρίζουν ήδη τις ιδιαιτερότητες της κατηγορίας, έχουν οδηγήσει μοτοσυκλέτες άλλων κατασκευαστών και γνωρίζουν τι θα πει "MotoGP Σαββατοκύριακο".

Βέβαια ο νέος τεχνικός διευθυντής της Yamaha, Massimo Bartolini, βλέπει τα πράγματα λίγο πιο απαισιόδοξα από τον Borsoi, αφού ο Ιταλός, που μετακόμισε στην εργοστασιακή ομάδα της Ducati σε εκείνη της Yamaha, θεωρεί ότι θα περάσει ακόμη αρκετός καιρός για να γίνει η μοτοσυκλέτα σταθερά νικηφόρα, αφού είναι άλλο πράγμα να μειωθεί το χάσμα που χωρίζει την απόδοση της YZR-M1 από εκείνη της Desmosedici και άλλο να γίνει η μοτοσυκλέτα ανταγωνιστική.