Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP: Χαρούμενος ο Pecco Bagnaia με τις αλλαγές στα φρένα

“Πολύ πιο εύκολο για μένα” – Θετικές οι δοκιμές στην Αραγονία
MotoGP Peco Bagnaia happy Aragon test
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/6/2025

Ο Francesco Bagnaia επιβεβαίωσε τη βελτιωμένη αίσθηση στο μπροστινό μέρος της μοτοσυκλέτας του, χρησιμοποιώντας τους μεγαλύτερους δίσκους φρένων 355mm στη εργοστασιακή Ducati, κατά τη διάρκεια των δοκιμών της Δευτέρας στην Αραγονία.

Ο δις παγκόσμιος πρωταθλητής, που φέτος δείχνει να δυσκολεύεται να βρει την εμπιστοσύνη του στο φρενάρισμα κατά την είσοδο των στροφών με τη νέα GP25, δοκίμασε τα μεγαλύτερα φρένα κατά το ζέσταμα το πρωί της Κυριακής.

Μετά από μία απογοητευτική 12η θέση στον αγώνα Sprint του Σαββάτου, ο Ιταλός έδειξε πολύ πιο κοντά στον πραγματικό του εαυτό στον αγώνα της Κυριακής, καθώς κατάφερε να κρατήσει πίσω του τον επιθετικό Pedro Acosta και να τερματίσει τρίτος πίσω από τα αδέρφια Marquez.

Η βελτιωμένη του αίσθηση διατηρήθηκε και κατά την επίσημη δοκιμή της Δευτέρας.

“Ναι. Νομίζω ότι είναι το πιο θετικό τεστ που είχα φέτος,” δήλωσε ο Bagnaia, ο οποίος σημείωσε τον ένατο ταχύτερο χρόνο, 0.697 δευτερόλεπτα πίσω από τον Maverick Viñales της Tech3 KTM.

“Ήταν σημαντικό μετά τον χθεσινό αγώνα, όπου άρχισα να καταλαβαίνω καλύτερα τη μοτοσυκλέτα και να αποκτώ εμπιστοσύνη γύρο με τον γύρο.

Σήμερα ξεκίνησα αρκετά χαρούμενος και κατάφερα να δοκιμάσω πράγματα – για παράδειγμα, στη Jerez ήταν αδύνατο να καταλάβουμε οτιδήποτε, οπότε είμαι πολύ χαρούμενος για σήμερα.

Τόσο το πρωί όσο και το απόγευμα κατάφερα να βελτιώσω τον χρόνο μου στον τελευταίο γύρο με τα ελαστικά, οπότε ήταν σημαντικό να έχω αυτή την εμπιστοσύνη και σημαντικό να βελτιώσω όσα έμαθα από χθες. Ήταν πολύ θετικό για μένα.”