Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP Aprilia: Πτώση και κάταγμα για Rivola: «Έτσι καταλαβαίνεις έναν τραυματία αναβάτη»

Ανέβηκε σε Moto Guzzi V7 μετά από Aprilia RSV4 X ex3ma και έσπασε δάχτυλο
Ανέβηκε σε Moto Guzzi V7 μετά από Aprilia RSV4 X ex3ma και έσπασε δάχτυλο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/6/2025

Στο φεστιβάλ Aprilia All Star, που ολοκληρώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα, πρώτο θέμα των συγκεντρωμένων ήταν φυσικά το ζήτημα της ομάδας στα MotoGP που δεν προχωρά όπως είχαν ελπίσει όλες οι πλευρές, πως θα γίνει από την φετινή σεζόν. Στην πράξη αυτή δεν ξεκίνησε ποτέ για την μισή ομάδα της Aprilia και οδεύει ήδη στην διακοπή της.

Όπως είπαμε ήδη από το ρεπορτάζ των ημερών, το φεστιβάλ ήταν απόλυτα πετυχημένο με τους αναβάτες της Aprilia να δίνουν το παρόν μαζί με τους αγωνιζόμενους. Ο Rivola οδήγησε μαζί τους στην πίστα στην σέλα της RSV4 X ex3ma και έμεινε και την δεύτερη ημέρα που ήταν προγραμματισμένο το Moto Guzzi Fast – Endurance Trophy.

Φαίνεται πως το Moto Guzzi V7 δεν τον βόλεψε το ίδιο με την Aprilia όμως γιατί στην K3 του Misano σημείωσε μία πτώση όταν κράτησε την φόρα που θα είχε και με την Aprilia. Το V7 δεν είχε τις αναρτήσεις για να βουτήξει στην στροφή με τα φρένα κρατημένα σε ένα δυνατό trailbraking ενώ η διοργάνωση της δεύτερης ημέρας ήταν αντίστοιχη του ρυθμού των Moto Guzzi και έτσι δεν είχαν τοποθετήσει κουβέρτες πιο πριν στα λάστιχα.

Όπως είπε ο Rivola στο GPOne, δεν ήταν μία αστεία πτώση αλλά ευτυχώς έφυγε από εκεί μόνο με ένα σπασμένο δάχτυλο στο δεξί χέρι και λίγες μελανιές, συμπληρώνοντας: «Για να καταλάβεις καλύτερα έναν τραυματισμένο αναβάτη, πρέπει πρώτα να το περάσεις και ο ίδιος», μην αφήνοντας την ευκαιρία να αναφερθεί στον Martin.

Η Aprilia δεν χάνει την ευκαιρία έτσι κι αλλιώς, όταν πήρε την νίκη ο Bezzecchi το πρώτο πράγμα που δήλωσαν στις κάμερες της Dorna, ήταν «Είδες Martin; Η μοτοσυκλέτα μας μπορεί να κερδίσει», που ήταν λίγο άκομψο βέβαια εκείνη την στιγμή καθώς η νίκη ήρθε μόνο και μόνο από την αστοχία της Yamaha, βέβαια αμέσως μετά φάνηκε πως οι ζυμώσεις ήταν τόσες που το πράγμα είχε ήδη φουσκώσει, οπότε εκ των υστέρων τους δικαιολογείς για την βιασύνη.