Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP Δοκιμές Jerez: Ταχύτερος όλων ο M.Marquez - Ισχυρότερος κινητήρας για τη Yamaha

Πολύ καλός ο καιρός έκανε τη χάρη σε ομάδες και αναβάτες
MotoGP Jerez Test 2025
Από το

motomag

29/4/2025

Οι ιδανικές καιρικές συνθήκες μετά τον αγώνα της Jerez έδωσαν την ευκαιρία στις ομάδες του MotoGP να δοκιμάσουν πολλά πράγματα στις επίσημες δοκιμές στην ισπανική πίστα.

Ο Marc Marquez (Ducati Lenovo Team) σημείωσε τον ταχύτερο γύρο της ημέρας, στο δεύτερο απογευματινό session όντας ο μόνος αναβάτης με χρόνο κάτω από 1:36 (01:35.8760), ενώ ήταν ταχύτερος από όλους και στο πρώτο. Εστίασε κυρίως στη βελτίωση της αίσθησης του μπροστινού μέρους της μοτοσυκλέτας του, ενώ δοκίμασε ένα νέο αλλά και ένα παλιότερο ψαλίδι για την GP25. 

Από την άλλη ο Pecco Bagnaia εργάστηκε πάνω στην ισορροπία της Desmosedici που τον ταλαιπώρησε όλο το Σαββατοκύριακο σύμφωνα και με την επίσημη αναφορά της διοργάνωσης, ενώ στο τέλος δεν έμεινε ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα. Είναι πάντως χαρακτηριστικό ότι πέρασε πολλές ώρες χωρίς να γυρνάει στην πίστα, ίσως γιατί δεν μπορεί να καταλάβει τι είναι αυτό που του  φταίει με την ισορροπία της GP25.

Οι ανεξάρτητες ομάδες συμμετείχαν με λιγότερους αναβάτες. Ο Franco Morbidelli (Pertamina Enduro VR46 Racing Team) απουσίαζε λόγω πτώσης, ενώ ο ομόσταυλός του Fabio Di Giannantonio εργάστηκε κυρίως πάνω στη διαχείριση της πρόσφυσης του πίσω μέρους. Το ίδιο έκανε και ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος Alex Marquez (BK8 Gresini Racing MotoGP) και ο team mate του στην Gresini Fermin Aldeguer.

Η Yamaha παρουσίασε αναβάθμιση στον τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα, με τους Fabio Quartararo και Alex Rins να διαπιστώνουν βελτίωση και αυτό μόνο θετικό θα είναι για την εξέλιξη του πρωταθλήματος. Ο Rins ανέφερε αύξηση τριών χλμ./ώρα σε τελική ταχύτητα, ενώ πιο σκεπτικός φάνηκε ο Quartararo, ο οποίος δοκίμασε επίσης νέα σέλα προς βελτίωση της εργονομίας της μοτοσυκλέτας.

Ο Jack Miller (Prima Pramac Yamaha MotoGP) και ο δοκιμαστής Augusto Fernandez επίσης συμμετείχαν και επιβεβαίωσαν τα θετικά αποτελέσματα. Η Yamaha θα εισάγει τις αναβαθμίσεις κινητήρα στον επόμενο αγώνα στον επόμενο κιόλας γύρο στο Le Mans.

Η (Red Bull KTM Factory Racing) εργάστηκε πάνω στη γενικότερη ανταγωνιστικότητα της RC16. Ο Pedro Acosta είχε πτώση αλλά επέστρεψε γρήγορα στην πίστα. Ο Brad Binder, ήταν από τους πρώτους στην πιστά το πρωί αλλά έφυγε και νωρίς το απόγευμα χωρίς να καταφέρει να βελτιώσει τον χρόνο του, με καλύτερο το πρωινό 01:37.0550.

Στην Tech3, ο Maverick Viñales δοκίμασε διαφορετικά μοτίβα απόδοση ισχύος στην ΚΤΜ του και πέτυχε τον δεύτερο καλύτερο χρόνο της ημέρας με 01:36.2370 γυρνώντας παράλληλα σημαντικά πιο γρήγορα από όλους τους αναβάτες της KTM. Ο Enea Bastianini συνέχισε την γενική προσπάθεια προσαρμογής του στην RC16.

Ο Marco Bezzecchi (Aprilia Racing) δούλεψε στη σταθερότητα στο φρενάρισμα στο πρώτο σκέλος και ολοκλήρωσε 99 γύρους συνολικά. Χρησιμοποίησε νέο αεροδυναμικό πακέτο και άλλα εξαρτήματα με τα οποία σημείωσε πρόοδο με καλύτερο χρόνο στον δεύτερο session το 01:36.6150. Ο Lorenzo Savadori είχε τεχνικό πρόβλημα το απόγευμα και έμεινε στους 68 γύρους.

Στην Trackhouse Aprilia, ο Raul Fernandez έκανε αισθητή βελτίωση (8ος το απόγευμα) με 85 γύρους, ενώ ο rookie Ai Ogura έκανε 88 γύρους, δείχνοντας πρόοδο σε σχέση με το Σαββατοκύριακο συμπληρώνοντας με τρίτη Aprilia τις 11 πρώτες θέσεις στο απογευματινό session και καλύτερο χρόνο το 1:36.8610.

Η Honda εστίασε στη σταδιακή πρόοδο και δοκίμασε νέο ψαλίδι, χωρίς ωστόσο να σημειώσει σημαντικές βελτιώσεις στους χρόνους με τους Joan Mir και Luca Marini (Honda HRC Castrol) να συνεχίζουν μέχρι την καρό σημαία συλλέγοντας πολύτιμα δεδομένα. Ο Johann Zarco ξεχώρισε με ισχυρή παρουσία, 3ος το πρωί, 8ος το απόγευμα είχε ως καλύτερο χρόονο το 01:36.60. Ο Somkiat Chantra επανήλθε μετά από πτώση, ενώ ο Takaaki Nakagami που αντικατέστησε στις δοκιμές την wildcard συμμετοχή του Aleix Espargaro, εργάστηκε πάνω σε 3 μοτοσυκλέτες με διάφορες ρυθμίσεις και πληθώρα εξαρτημάτων οπού και σημείωσε πρόοδο στην διάρκεια 68 γύρων.

Ετικέτες