Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP 2025 Jerez Sprint: Αφοί Μarquez και Ducati για το 1-2. Τρίτος ο Bagnaia

Πτώση του F.Quartararo άνοιξε τον δρόμο για την εύκολη επικράτηση του M.Marquez
Marc Marquez Jerez 2025 Sprint
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

26/4/2025

Ο M.Marquez έφτασε σε μία ακόμη νίκη στη σεζόν έχοντας στην πλάτη του τον αδερφό του Marquez με τον Quartararo να κάνει το λάθος νωρίς και να εγκαταλείπει έπειτα από πτώση.

Η εξαιρετική απόδοση του F.Quartararo που τον έφερε στην pole position άφησε υποσχέσεις για έναν συναρπαστικό αγώνα Sprint και η εκκίνηση σίγουρα δεν απογοήτευσε κανέναν! 

Ο M.Marquez έκανε την καλύτερη εκκίνηση και πέρασε προσωρινά μπροστά με τον Quartararo ωστόσο να έρχεται με ανεβασμένη την ψυχολογία και να παίρνει άμεσα την πρωτοπορία στον αγώνα. Αυτή ωστόσο κράτησε για λιγότερο από ενάμιση γύρο. 

Ο Marquez έμεινε πίσω από τον Γάλλο έχοντας μπροστά του ένα ασυνήθιστο θέαμα φέτος, όχι μόνο για τον ίδιο αλλά και για οποιονδήποτε άλλο παρακολουθούσε τον αγώνα! Ο εργοστασιακός αναβάτης της Ducati φαινόταν σα να παρατηρούσε τον παγκόσμιο πρωταθλητή του 2021 με τους δύο να δείχνουν ότι μπορούν να κάνουν παράλληλα και μια μικρή διαφορά από τους υπόλοιπους.

Με τη συμπλήρωση του πρώτου γύρου ο M.Marquez αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα να ασκήσει λίγο παραπάνω πίεση στον αναβάτη της Yamaha και αυτό έγινε πράξη στην στροφή #6 της Jerez με τον Ισπανό να κάνει μια επιτυχημένη όπως όλα έδειχναν απόπειρα προσπέρασης, που ήταν επιτυχημένη και την ίδια στιγμή... μη διαχειρίσιμη από τον Quartararo που έδειξε σα να μην το περιμένει. Και ενώ ο Marquez είχε αρχίσει να τον περνάει καθαρά στα φρένα ο Γάλλος, που βρισκόταν εξωτερικά της δεξιάς στροφής, κράτησε πιο δυνατά τα φρένα του από όσο επέτρεπαν οι νόμοι της Φυσικής με αποτέλεσμα να χάσει το μπροστινό στο πιο βρώμικο κομμάτι της πίστας και να βρεθεί εκτός αγώνα.

Από την πτώση του Quartararo και έπειτα το ενδιαφέρον μεταφέρθηκε στους αδερφούς Marquez και τον Fransesco Bagnaia, με τον M. Marquez να χτίζει μια μικρή διαφορά από τον Alex, που ξεπέρασε σε κάποια φάση το ένα δευτερόλεπτo, και ο Alex κάνει κάτι παρόμοιο στην Pecco αλλά όχι με τόσο μεγάλη διαφορά.

Έτσι κύλισαν οι γύροι μέχρι και το πέσιμο της καρό σημαίας με τον M.Marquez να παίρνει μία ακόμη νίκη -πέμπτη σερί Sprint- και τον Alex πίσω του στη δεύτερη θέση, ενώ ο Bagnaia ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου. Πίσω του με διαφορά τεσσάρων δεκάτων βρέθηκε ο Morbidelli με τον Fermin Aldeguer να κλείνει την πρώτη πεντάδα.

Κατάταξη Sprint - Top 10 (Συν. χρόνος - διαφορά δλ.)
1. M. Marquez, (Ducati Lenovo) 19:32.107
2. A. Marquez, (BK8 Gresini Racing MotoGP) +1.001
3. F. Bagnaia, (Ducati Lenovo)+3.077 
4. F. Morbidelli, (Pertamina Enduro VR46 Racing) +3.530
5. F. Aldeguer, (BK8 Gresini Racing MotoGP) +5.791
6. F. Di Giannantonio, (Pertamina Enduro VR46 Racing Team) +7.691
7. M. Vinales, (Red Bull KTM Tech3) +7.849
8. M. Bezzecchi (Aprilia Racing) +10.175
9. J. Mir, (Honda HRC Castrol) +10.414
10. P. Acosta (Red Bull KTM Factory Racing) +12.673