Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.
Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα 350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.
Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.
Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.
Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τονμαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.
Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.
MotoGP 2024, Indonesia GP, P1 - Ο Enea συνεχίζει τις καλές επιδόσεις με ρεκόρ και πρώτη θέση
Πέντε Ducati στις πρώτες πέντε θέσεις των πρώτων χρονομετρημένων δοκιμαστικών, κανένα Honda στη δεκάδα
Από τον
Κώστα Γκαζή
27/9/2024
Στα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά του GP της Ινδονησίας, πρωταγωνιστές ήταν ο Enea Bastianini που συνεχίζει φορμαρισμένος από την επική νίκη του στο GP της Emilia Romagna, η Ducati με 5 στα 5 στις πρώτες θέσεις, και οι κακές συνθήκες της πίστας που έχει αρκετή σκόνη, ενώ η υψηλή θερμοκρασία και η αντίστοιχη ινδονησιακή υγρασία κάνουν σχεδόν αφόρητη τη ζωή μέσα στις δερμάτινες φόρμες των αναβατών, και δυσκολεύουν τη δουλειά των ελαστικών.
Τα P1 ξεκινούν με ήλιο και υψηλές θερμοκρασίες που ταλαιπωρούν αναβάτες και ελαστικά. Ο καιρός αναφέρει 33 βαθμούς για σήμερα το μεσημέρι, που θα δίνουν αίσθηση... 39 βαθμών λόγω της υγρασίας. Η πίστα είναι αρκετά βρώμικη, όπως ήταν και στα FP1 και οι συνθήκες πρόσφυσης παραμένουν χαμηλές.
Οκτώ λεπτά μετά την έναρξη των P1, ο PedroAcosta σημειώνει τον ταχύτερο γύρο των P1, και αμέσως μετά... πέφτει από μπροστινό στην πρώτη στροφή της πίστας (με τα πιο πολλά φρένα, με τους αναβάτες να φρενάρουν από τα 309 στα 99 χλμ/ώρα!), ευτυχώς χωρίς να χτυπήσει.
Η πίστα συνεχίζει να έχει θέμα πρόσφυσης, κάτι που απασχόλησε τους αναβάτες και στα FP1 όπου ο MiguelOliveira είχε ένα high-side που δυστυχώς τον φιλοδώρησε με σπασμένο δεξιό καρπό που ίσως χρειαστεί εγχείρηση, με τον Πορτογάλο να χάνει το GP της Ινδονησίας και της Ιαπωνία, και βλέπουμε. Πιθανώς στην Ιαπωνία θα τον αντικαταστήσει ο LorenzoSalvadori.
Ο MarcMarquez φροντίζει για το θέαμά μας, καθώς δέκα λεπτά μετά την έναρξη των P1 χάνει το μπροστινό, γλιστράει για αρκετή ώρα, και όμως... καταφέρνει να σηκώσει τη μοτοσυκλέτα και να γλιτώσει την πτώση!
Ο Morbidelli γράφει τον ένα ταχύτερο γύρο μετά τον άλλο, Morbidelli που είχε εντυπωσιάσει και στα FP1 όπου είχε σημειώστε τον πρώτο χρόνο.
Δεκαπέντε λεπτά μετά την έναρξη των P1, ταχύτερος όλων είναι ο Morbidelli με 1:30.673, ενώ την πρώτη πεντάδα συμπληρώνουν οι JorgeMartin, MarcoBezzecchi, EneaBastianini και MarcMarquez. Το ρεκόρ γύρου στη Mandalika ανήκει στον LucaMarini, από το 2023 με 1:29.978. Φέτος φυσικά τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά για τον Marini με τη Honda, και για την ώρα είναι μόλις 17ος στους χρόνους.
Σημειώστε πως ο AlexRins της Yamaha έχει επιστρέψει στην Ινδονησία, μετά από την απουσία του από το GP της Emilia-Romagana όπου ήταν άρρωστος, και για την ώρα είναι ταχύτερος (12ος) από τον FabioQuartararo (19ος).
Τριάντα επτά λεπτά πριν το τέλος, ο MarcMarquez -με γνωστή την ικανότητά του να αποδίδει εξαιρετικά σε συνθήκες χαμηλής πρόσφυσης- γράφει ταχύτερο γύρο με 1:30.590, ενώ στην πίστα έχει μπει ξανά ο Acosta μετά την πτώση του και στο καπάκι περνάει 3ος, με τον Morbidelli σάντουιτς ανάμεσα στον αναβάτη της Gresini και σε εκείνον της GASGAS.
Στη μέση των P1, ο Acosta έχει περάσει πρώτος με 1:30.411, όπως συνήθως ο ταχύτερος αναβάτης του PiererGroup για φέτος, με τον Miller να είναι 8ος και τον Binder στην 9η θέση.
Είκοσι πέντε λεπτά πριν το τέλος έχουμε πτώση για τον AleixEspargaro, ο οποίος βρίσκεται αρκετά πίσω στους χρόνους, στην 14η θέση.
Στις θέσεις 2 και 4 έχουν αναρριχηθεί εντωμεταξύ οι δυο μοτοσυκλέτες της VR46, με Bezzecchi και diGiannantonio, ενώ πρώτος παραμένει ο Acosta και τρίτος ο MarcMarquez.
Το παράδειγμα του Marc ακολουθεί ο FabioQuartararo που γράφει ταχύτερο χρόνο στους δυο πρώτους τομείς της πίστας, για να χάσει μετά το μπροστινό, σώζοντας μεν την πτώση αλλά εγκαταλείποντας την προσπάθεια -έχει τον 6ο ταχύτερο χρόνο αυτή τη στιγμή με τον Rins να έχει υποχωρήσει στην μακρινή 16η θέση.
Ο πάντα slowstarterBagnaia είναι 17ος είκοσι λεπτά πριν το τέλος, με φθαρμένα ελαστικά όμως, πριν βάλει τις φρέσκιες γόμες. Ο ομόσταυλός του, EneaBastianini είναι 8ος.
Αξίζει να πούμε πως ο Marini έχει ανέβει από 17ος στην 11η θέση, Marini που είχε δηλώσει στο προηγούμενο GP πως η διαρκώς εξελισσόμενη RC213V βρίσκεται στην καλύτερη μορφή της από όταν ξεκίνησε η σεζόν.
Ένα τέταρτο πριν το τέλος και ο Aleix πέφτει για δεύτερη φορά στον πρώτο γύρο του με φρέσκα ελαστικά, ενώ είναι μόλις 19ος!
Φρέσκες γόμες στους τροχούς, οι περισσότεροι αναβάτες με σκληρό ελαστικά μπροστά και μαλακό πίσω, και ήρθε ώρα για τους καλούς χρόνους.
Πρώτος που κάνει τη διαφορά είναι ο JorgeMartin που ανεβαίνει από πέμπτος στην πρώτη θέση με 1:30.317, αφήνοντας 2ο τον Acosta και τρίτο τον Bezzecchi.
Οι πάντες σχεδόν βελτιώνουν τους χρόνους τους, και ο Martin σημειώνει νέο ρεκόρ πίστας με 1:29.670!
Και δεύτερος; Ο JohannZarco αν μπορείτε να το πιστέψετε -για πόσο όμως ακόμα! Σειρά έχει ο Bastianini να περάσει 2ος, για να τον αντικαταστήσει ο Acosta. Μόλις 10ος ο Bagnaia που κινδυνεύει να πρέπει να περάσει από τα Q1.
Πρώτη πτώση με τα φρέσκα ελαστικά για τον Binder στη δύσκολη στροφή 10, εκεί που έσπασε τον καρπό του ο Oliveira.
Κι αν νομίζατε πως το ρεκόρ του Martin είναι αρκετό για τα P1, ο Enea δεν έχει την ίδια άποψη, σημειώνοντας ταχύτερους χρόνους στα πρώτα δυο κομμάτια της πίστας, χάνοντας έδαφος στο τρίτο... για να γράψει τελικά ιστορία με 1:29.640, 0.040 δευτερόλεπτα ταχύτερος από τον χρόνο του Martin!
Λίγο πριν την τελευταία προσπάθεια των αναβατών, η πρώτη πεντάδα έχει ως εξηής: Bastianini, Martin, Acosta, Vinales και MarcMarquez. Έκτος είναι ο Quartararo, ταχύτερος αναβάτης με Yamaha και 8ος ο Zarco, ταχύτερος αναβάτης με Honda.
Στην έξοδο των pits, ο Pecco φρενάρει απότομα, σταματώντας, για να μην τον ακολουθήσουν οι αδερφοί Marquez. Ίσως πάλι να θέλει εκείνος να ακολουθήσει κάποιον πιο γρήγορο αναβάτη, καθώς είναι μόλις 10ος και κινδυνεύει να μην περάσει απευθείας στα Q2. Η πίεση αυξάνεται για τον Πρωταθλητή 2022 και 2023 που έχει αρκετές πτώσεις λόγω αυτής φέτος...
Ο Bagnaia ξεκινά την προπάθειά του,ακολουθούμενος από τον AlexMarquez που τελικά δεν κατάφερε να αποφύγει. AlexMarquez που δεν καταφέρνει να κρατήσει τον ρυθμό του Pecco και πέφτει.
Και κάπου εδώ ο Pecco βρίσκει ρυθμό, και από 9ος ανεβαίνει τρίτος, μόλις 0.082 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρώτο Bastianini.
Η καρό σημαία πέφτει, και μαζί της πέφτει και ο diGiannantonio στην 16, ευτυχώς χωρίς να χειροτερέψει τον τραυματισμένο ώμο του.
Αμέσως μετά το τέλος των P1, ο Pecco προλαβαίνει να κάνει μία δοκιμαστική εκκίνηση και μένει από καύσιμο. Ποιος τον βοηθά να φτάσει στα pits; Μα ο μελλοντικός ομόσταυλός του, MarcMarquez.
Για να καταλάβουμε το πόσο ταχύτερα έχουν γυρίσει φέτος οι αναβάτες του MotoGP στα δοκιμαστικά, για την ώρα ΟΚΤΩ αναβάτες έχουν σημειώσει ταχύτερο χρόνο από την poleτου 2023 του LucaMarini!
Τα P1 τελειώνουν και η πρώτη δεκάδα έχει 5 Ducatiστις 5 πρώτες θέσεις:
1. Enea Bastianini, Ducati
2. Jorge Martin, Ducati
3. Franco Morbidelli, Ducati
4. Franceso Bagnaia, Ducati
5. Marco Bezzecchi, Ducati
6. Fabio Quartararo, Yamaha
7. Marc Marquez, Ducati
8. Pedro Acosta, GASGAS
9. Fabio di Giannantonio, Ducati
10. Maverick Vinales, Aprilia
Ταχύτερος αναβάτης με Honda είναι ο Zarco στην 11η θέση.
