Χωρίζουν οι δρόμοι Jean-Michel Bayle και Johann Zarco

Απογοήτευση από τον προπονητή του αναβάτη της Prima Pramac Racing
Zarco Bayle
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

10/1/2023

Με ένα μήνυμα του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο θρύλος των αγώνων ΜΧ αλλά και δρόμου Jean-Michel Bayle, ανακοίνωσε πως δεν θα είναι προπονητής του Johann Zarco και το 2023, εκφράζοντας την απογοήτευση του για “τις συνήθειες που δύσκολα αλλάζουν”.

Παρά τη φυσική ταχύτητα και το ταλέντο του Johann Zarco, ο δυο φορές (2015-2016) Παγκόσμιος Πρωταθλητής Moto2, Johann Zarco, δεν έχει καταφέρει να κερδίσει ούτε έναν αγώνα MotoGP στα έξι χρόνια που συμμετέχει στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος. Ο Zarco έχει συλλέξει 10 δεύτερες θέσεις και 5 τρίτες στην μέχρι τώρα καριέρα του στο MotoGP, όμως σε ηλικία 32 ετών πρέπει να αποδείξει πως αξίζει τη θέση του. Εκεί βρισκόταν και η αιτία της συνεργασίας του με τον JMB 111, με τον πρώην Πρωταθλητή να προσπαθεί να προπονήσει, τόσο σωματικά αλλά -κυρίως- ψυχολογικά τον Zarco, ώστε να μπορέσει να ξεπεράσει ότι τον εμποδίζει, ώστε να ανέβει επιτέλους στο πρώτο σκαλί του βάθρου.

Η συνεργασία των δυο Γάλλων είχε ξεκινήσει το 2019, για να τερματιστεί άδοξα την ίδια χρονιά όταν ο Zarco αποχώρησε πρόωρα από την ομάδα της KTM Tech 3. Στη συνέχεια οι δυο τους τα ξαναβρήκαν, όμως οι νίκες συνέχισαν να μην έρχονται για τον Zarco. Κι έτσι φτάσαμε αισίως στον δεύτερο χωρισμό των τους, σε μια φάση που η καριέρα του πιλότου της Prima Pramac δείχνει να ισορροπεί μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.

Το μήνυμα του JMB 111 έχει ως εξής:

“Γεια σε όλους. Αυτό το μήνυμα είναι για να ανακοινώσω το τέλος της συνεργασίας μου με τον Johann Zarco. Είχα αναλύσει πολλά πράγματα για να δουλέψω τη σεζόν του 2022, και υπολόγιζα πολύ σε αυτόν τον χειμώνα για να τα βελτιώσω. Για διάφορους λόγους, είναι αδύνατο να διαμορφώσω το πρόγραμμα προπόνησης και τη στρατηγική μου για αυτή τη νέα σεζόν του 2023. Ήξερα πως οι συνήθειες δύσκολα αλλάζουν και με απογοήτευση και την αίσθηση μιας ημιτελούς πρόκλησης τελειώνει αυτή η περιπέτεια. Τα λέμε σύντομα για νέες προκλήσεις και νέες περιπέτειες.”

Αναμένουμε τώρα να δούμε αν ο Zarco θα προσλάβει κάποιον νέο προπονητή, αν θα μεσολαβήσει η Prima Pramac με κάποιον δικό της άνθρωπο, ή αν θα συνεχίσει μόνος του το 2023, προσπαθώντας να “μειώσει το άγχος του” -όπως έχει ο ίδιος αναφέρει, και να αποκτήσει επιτέλους την ψυχολογία του νικητή που του λείπει.

Ποιο Isle of Man; Motovelocidad Colombia κι όποιος αντέξει! [Βίντεο]

Η πιο δημοκρατική μορφή αγώνων είναι αυτή που τρέχεις με ό,τι έχεις σε δημόσιους δρόμους
motovelocidad-colombia
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/10/2026

Στο μυαλό του μέσου Ευρωπαίου η Κολομβία δεν είναι ακριβώς η “μοτοσυκλετομάνα” χώρα με παράδοση στους αγώνες μοτοσυκλέτας, ενώ το παγκόσμιο πρωτάθλημα Moto3 που έχρισε ως ήρωα στην πατρίδα του πριν δύο χρόνια τον David Alonso – γεννημένο και μεγαλωμένο στην Ισπανία πάντως – περισσότερο μοιάζει με την εξαίρεση παρά με τον κανόνα.

Παρόλα αυτά η χώρα της Νότιας Αμερικής διαθέτει έντονη αθλητική δραστηριότητα γύρω από τη μοτοσυκλέτα και, μεταξύ των θεσμών που την υπηρετούν, βρίσκεται και το πρωτάθλημα Motovelocidad Colombia, το οποίο εκτυλίσσεται σε ένα μίγμα πιστών ταχύτητας και δημόσιων δρόμων.

Με κατηγορίες που ξεκινούν από παπιά και φτάνουν ως μεγάλα μονοκύλινδρα supermoto, το Motovelocidad Colombia απευθύνεται πρωτίστως στους οικονομικά ασθενέστερους ερασιτέχνες, οι οποίοι μπορούν να βρουν εύκολα μια κατηγορία που να τους χωρά, με αυτοσχέδια μικρά δίχρονα μοντέλα 100, 150 και 200 κυβικών εκατοστών, καθώς και ειδικές κατηγορίες για παπιά και supermoto, αλλά και μια Open που ο καθένας μπορεί να έρθει με ό,τι έχει – στην τελευταία εμφανίζονται κατά καιρούς στην ίδια σχάρα εκκίνησης μικρά πάμφθηνα και προχείρως τροποποιημένα δίχρονα δίπλα σε KTM 1290 Super Adventure. Είπαμε, ό,τι έχει ο καθένας.

Χαζεύοντας τα αμέτρητα βίντεο που ανεβάζει η οργάνωση του Motovelocidad Colombia στα κοινωνικά δίκτυα και το YouTube, δεν μπορούμε παρά να θαυμάσουμε τους αγώνες που στήνονται μέσα σε πόλεις και χωριά, με μόνη περίφραξη μεταλλικά φορητά κάγκελα και δεμάτια σανό σε κάποια επίμαχα σημεία.

Το θέαμα είναι εντυπωσιακό, αν και δείχνει εξόχως επικίνδυνο, ειδικά όταν προσέχουμε πως οι θεατές κάθονται όπου τους κάνει κέφι, συχνά στις εξόδους στροφών που εγγυώνται πως όποια μοτοσυκλέτα φύγει εκεί θα τους έρθει κατευθείαν στα μούτρα.

Ασχέτως της οργάνωσης πάντως, αυτοί οι αγώνες δρόμου της Κολομβίας δείχνουν ως η πιο ευπρόσιτη και δημοκρατική μορφή αγώνων που μπορούμε να σκεφτούμε. Απλές, φτηνές μοτοσυκλέτες που απλά ξεφορτώνεις άχρηστο εξοπλισμό δρόμου, φοράς μια δερμάτινη στολή και βουρ στην εκκίνηση!