Luca Marini - Το απόλυτο δράμα στη σεζόν MotoGP 2024 συνεχίζεται

298 βαθμούς πίσω από τον Marc Marquez, χωρίς ελπίδα καμιά…
Luca Marini, Aragon
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

3/9/2024

Το 2023 στη μεγάλη κατηγορία του MotoGP μετά από 12 γύρους, ο Luca Marini με την Ducati GP23 βρισκόταν στην 7η θέση με 135 βαθμούς, πίσω από τον 1ο Pecco Bagnaia που είχε 283 βαθμούς. Το 2024, μετά από 12 γύρους, με τη Honda RC213V έχει 1 (έναν) βαθμό, πίσω από 1ο Jorge Martin που έχει 299 βαθμούς…

Μάλιστα στην κατάταξη του 2024, μετά το GP του Aragon, ο Marini που βρίσκεται στην 24η θέση, έχει πίσω του με 0 βαθμούς μόνο τους Stefan Bradl (δοκιμαστής Honda), Remy Gardner (wildcard στη θέση του Rins), και Luca Savadori (δοκιμαστής Aprilia). Ουσιαστικά ο αναβάτης της Repsol Honda είναι τελευταίος των τελευταίων, όσον αφορά τους full-time αναβάτες του MotoGP. Περιμένετε, γιατί τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Ποιοι βρίσκονται ακριβώς από πάνω του; Ο Pol Espargaro (δοκιμαστής της KTM) με 6 βαθμούς, Dani Pedrosa (δοκιμαστής της KTM) με 7 βαθμούς, και ο ομόσταυλός του, Joan Mir, με 15 βαθμούς.

Το δράμα του Ιταλού δεν δείχνει να έχει τέλος, καθώς στο Sprint του Aragon ο Marini τερμάτισε 16ος, ενώ στον αγώνα της Κυριακής τερμάτισε 17ος και τελευταίος, δυο λεπτά και 12 δευτερόλεπτα πίσω από τον Marquez! Στον συγκεκριμένο αγώνα, η RC213V του Marini “πέθανε” στην εκκίνηση, με τον Ιταλό να ξεκινά από τα pits με τη δεύτερη μοτοσυκλέτα του.

Εκεί, ο 27χρονος ετεροθαλής αδελφός του Rossi, έκανε έναν μοναχικό αγώνα, με κύριο στόχο… να μη φάει γύρο από τον Marc Marquez, κάτι που τελικά κατάφερε. Μάλιστα ο Marini ανέφερε μετά τον αγώνα πως για να βρει κίνητρα να συνεχίσει, υποκρίθηκε πως ο ίδιος βρισκόταν πρώτος, και δεν έπρεπε να αφήσει τον… δεύτερο MM93 να τον προσπεράσει!

“Στο τέλος, νίκησα” δήλωσε ο Luca… που για την ιστορία τερμάτισε 40 δευτερόλεπτα πίσω από τον προτελευταίο Raul Fernandez.

Και το δράμα του Marini συνεχίζεται, με 298 βαθμούς να τον χωρίζουν από τον πρώτο, και 228 από τον Marc Marquez που πέρυσι έτρεχε με την βασανιστικά κακή RC213V, μια μοτοσυκλέτα που τα τελευταία χρόνια δείχνει να καταβροχθίζει καριέρες αναβατών σαν στραγάλια. Μακάρι να δούμε την εμβληματική Honda να ξεκολλά από τις τελευταίες θέσεις, όμως για την ώρα οι προσπάθειες των Ιαπώνων συνεχίζουν να πέφτουν στο κενό.

Ετικέτες

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!