Marc Marquez: "Είχα πρόταση από τη Ducati"

Γιατί αρνήθηκε την προσφορά των Ιταλών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/5/2020

Θα ήταν παράλογο αν ο Marc Marquez δεν είχε προτάσεις, έστω και διερευνητικού χαρακτήρα, από όλες τις κορυφαίες ομάδες των MotoGP την περίοδο των μεταγραφών. Άλλωστε οι μάνατζερ είναι υποχρεωμένοι να ρωτάνε και να μαθαίνουν ποιες είναι οι τιμές και  οι όροι που "παίζουν στην πιάτσα" για κάθε έναν αναβάτη τη δεδομένη χρονική περίοδο. Στην περίπτωση όμως του ενδιαφέροντος της Ducati για τον Marc Marquez, τα πράγματα ήταν σαφώς πιο σοβαρά από μια απλή κουβέντα. Όπως είπε ο ίδιος ο Marquez, “Άκουσα για το ενδιαφέρον της Ducati, απλώς η πρόταση της Honda ήταν καλύτερη από αγωνιστική άποψη”.

Ουσιαστικά ο Ισπανός πολυπρωταθλητής βγάζει έξω από την κουβέντα τα χρήματα. Αυτό δεν είναι παράλογο στην περίπτωσή του, διότι με την Honda έχει κερδίσει ήδη έξι παγκόσμια πρωταθλήματα στη μεγάλη κατηγορία και του λείπει μόλις ένα για να φτάσει τα επτά του Rossi και μόλις δύο για να πιάσει τα οκτώ του Agostini. Οπότε το ρίσκο να αλλάξει ομάδα και μοτοσυκλέτα αυτή τη χρονική στιγμή της καριέρας του, θα βάλει σε κίνδυνο τον μεγάλο στόχο. Το τετραετές συμβόλαιο που του πρότεινε η Honda ταιριάζει με αυτόν το στόχο πολύ καλύτερα απ’ οποιοδήποτε άλλο διετές συμβόλαιο. Άλλωστε και η μοτοσυκλέτα της Ducati δεν είναι σαν της Yamaha ή της Suzuki που την καβαλάς και πας γρήγορα από την πρώτη ημέρα. Η πιθανότητα να χάσει μια ολόκληρη σεζόν (όπως έγινε με τον Lorenzo) μέχρι να πάρει την πρώτη νίκη με την Ducati θα ήταν ένα φυσιολογικό σενάριο. Παρ’ όλα αυτά, άφησε ανοιχτή την πόρτα για το μέλλον. “Ακούω πολλούς να λένε πως πρέπει να κερδίσω και με διαφορετική μοτοσυκλέτα, όμως πήρα την απόφαση και με βάση το συναίσθημα. Η Honda με πήρε από τα Moto2, μου άνοιξε την πόρτα στα MotoGP και μου έδωσε την δυνατότητα να κερδίζω. Είμαι 27 χρονών και έχω τέσσερα χρόνια συμβόλαιο με την Honda μπροστά μου. Τώρα είπα όχι (στην Ducati), όμως στο μέλλον ποτέ δεν ξέρεις”.

Από την μεριά των Ιταλών, ο Gigi Dall’lgna έχει δηλώσει με ξεκάθαρο τρόπο ότι το να δουλέψει με τον Marc Marquez θα ήταν όνειρο για εκείνον, προσθέτοντας: “Έχω κατακτήσει τίτλους στα 125, στα 250 και στα Superbike. Μόνο στα MotoGP δεν έχω ακόμα καταφέρει να κατακτήσω το πρωτάθλημα. Αυτός είναι ο μόνος στόχος που έχω”. Αυτή τη στιγμή, η ομάδα της Ducati δεν έχει πολλές έτοιμες λύσεις για την αντικατάσταση του δίδυμου Dovisiozo και Petrucci. Αν οι δορυφορικοί αναβάτες Jack Miller, Bagnaia και Zarco, δεν καταφέρουν να κάνουν το επόμενο βήμα στην καριέρα τους, δηλαδή να γίνουν μόνιμοι υποψήφιοι για το βάθρο σε κάθε αγώνα όπως έκανε πέρσι ο Quartararo, ή έστω δεν κάνουν κάποιες εντυπωσιακές νίκες όπως ο Alex Rins ή ο Vinales, τότε η ιταλική ομάδα θα βρεθεί σε μειονεκτική θέση έναντι των υπόλοιπων ομάδων που έχουν φρέσκο αίμα στην πρώτη γραμμή για τα επόμενα δύο χρόνια.

MotoGP Valencia 2021: Αυλαία με αντίο!

Αποχαιρετισμός στον Rossi
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/11/2021

Ο τελευταίος αγώνας της φετινής σεζόν ήταν ένα ορόσημο. Όχι γιατί κρινόταν το πρωτάθλημα -αυτό εξάλλου είχε κριθεί από τον προηγούμενο αγώνα- αλλά γιατί ήταν η τελευταία φορά που είδαμε να αγωνίζεται ένα ζωντανός θρύλος. Ο, για πολλούς, μεγαλύτερος αναβάτης όλων των εποχών και για όλους μία από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του σπορ, ο Valentino Rossi, αγωνίστηκε για τελευταία φορά ως αναβάτης των MotoGP.

Αυλαία λοιπόν στο πρωτάθλημα, αυλαία και στην 26χρονη καριέρα του «Γιατρού», με τις εκδηλώσεις προς τιμήν του να κλέβουν την παράσταση από τον ίδιο τον αγώνα, μιας και κατά γενική ομολογία, ο Rossi δεν συμμετείχε απλώς, αλλά ήταν τα MotoGP…

Στα αγωνιστικά δρώμενα, ο Rossi κατάφερε να μπει στην πρώτη δεκάδα της σχάρας εκκίνησης, σε έναν αγώνα που έγινε με εξαιρετικές καιρικές συνθήκες, σε αντίθεση με την βροχή που επικράτησε στα δοκιμαστικά. Αντιθέτως, απών από τον αγώνα ήταν ο Pol Espargaro, ο οποίος πονούσε πολύ μετά την πτώση που είχε.

Η εκκίνηση ανήκε στον Jorge Martin, ενώ και οι υπόλοιποι αναβάτες της Ducati ξεκίνησαν καλά, με τον Mir να βάζει εμβόλιμα την Suzuki ανάμεσα στα Ducati. Και όχι μόνο, καθώς γρήγορα ο Ισπανός πέρασε δεύτερος πίσω από τον Martin. O Bagnaia φρόντισε να μην χάσει επαφή με τους πρωτοπόρους και πέρασε αυτός δεύτερος, την ώρα που ο Rins με το έτερο Suzuki πέρασε τον ομόσταυλό του μπαίνοντας στην τρίτη θέση.

Η πρώτη πτώση του αγώνα ήταν αυτή του Nakagami, χωρίς ευτυχώς δυσάρεστες συνέπειες για τον Ιάπωνα, ενώ από τους πρώτους γύρους του γκρουπ των τεσσάρων πρώτων αναβατών είχε ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους με μια διαφορά έξι δεκάτων.  Στο δεύτερο γκρουπ ήταν ο παγκόσμιος πλέον πρωταθλητής, Fabio Quartararo, μπροστά από τον Miller και τον Aleix Espargaro με την Aprilia.

Λίγο πιο πίσω ήταν οι Binder, Zarco και Rossi με τον Γιατρό να έχει έναν αρκετά γρήγορο ρυθμό, αλλά πολύ γρήγορα δέχτηκε την επίθεση του Bastianini περνώντας έτσι στην 11η θέση. Λίγο πριν την μέση του αγώνα, ο Rins κι ενώ ήταν σε θέση βάθρου, πρόσθεσε το όνομά του στα «θύματα» της Valencia με μία ακόμη πτώση, αφήνοντας τα δύο Ducati μπροστά των Martin και Bagnaia να κάνουν μια διαφορά από τους υπόλοιπους της τάξης των εφτά δεκάτων του δευτερολέπτων.

Με 12 γύρους να απομένουν, ο Bagnaia πέρασε μπροστά από τον Martin ως επικεφαλής του αγώνα, θέλοντας μάλιστα να χτίσει και μια διαφορά γρήγορα, με τους Miller και Quartararo πιο πίσω να ανεβάζουν κι αυτοί το ρυθμό τους, αλλά και τον Mir να κρατιέται μπροστά από τον Miller για να μην επιτρέψει το 1-2-3 για την Ducati. Τελικά όμως δεν κατάφερε να αντισταθεί για πολύ ώρα, καθώς εννέα γύρους πριν τον τερματισμό ο Miller πέρασε μπροστά από τον Mir.

Στο τέλος της πρώτης δεκάδας, ο Rossi δεχόταν την επίθεση του «μαθητή» του. Franco Morbidelli, ο οποίος φορούσε μαζί με τους Bagnaia και Marini παλιότερα κράνη-ρόσημα του Rossi, ως φόρο τιμής στον δάσκαλό τους. Εν τω μεταξύ μπσροστά, το… τρίο της Ducati (Bagnaia, Martin και Miller) κρατούσε σταθερές τις διαφορές μεταξύ τους, αλλά και την μεγάλη διαφορά με τους υπόλοιπους αναβάτες, οδεύοντας για το ιστορικό “All Ducati” βάθρο.

Στους δύο τελευταίους γύρους, η μοναδική μάχη ήταν ανάμεσα στους Quartararo και Mir για την τέταρτη θέση, ενώ και ο Miller άρχισε να πλησιάζει τον Jorge Martin. Η πτώση της καρό σημαίας όμως, που την κούνησε ο θρυλικός άσος του ποδοσφαίρου Ronaldo “το Φαινόμενο» τους βρήκε με αυτή την σειρά (με τον Martin να χρίζεται και "Rookie Of The Year"), με μια άκρως συγκινητική στιγμή αμέσως μετά τον τερματισμό, όπου όλοι οι αναβάτες σταμάτησαν δίπλα στον Rossi για να τον αγκαλιάσουν και να εκφράσουν τις ευχαριστίες τους… (συγχωρήστε τα τυχόν ορθογραφικά λάθη, αλλά με βουρκωμένα μάτια είναι δύσκολο να γράψει κανείς…), με τον Quartararop μάλιστα να κάνει τον cool down γύρο κρατώντας την σημαία του Rossi. Τα λόγια είναι πράγματι πολύ φτωχά για να εκφράσουμε όλοι εμείς τα συναισθήματα που μας γέννησε αυτή η προσωπικότητα… ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ VALE!