Marc Marquez: "Είχα πρόταση από τη Ducati"

Γιατί αρνήθηκε την προσφορά των Ιταλών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/5/2020

Θα ήταν παράλογο αν ο Marc Marquez δεν είχε προτάσεις, έστω και διερευνητικού χαρακτήρα, από όλες τις κορυφαίες ομάδες των MotoGP την περίοδο των μεταγραφών. Άλλωστε οι μάνατζερ είναι υποχρεωμένοι να ρωτάνε και να μαθαίνουν ποιες είναι οι τιμές και  οι όροι που "παίζουν στην πιάτσα" για κάθε έναν αναβάτη τη δεδομένη χρονική περίοδο. Στην περίπτωση όμως του ενδιαφέροντος της Ducati για τον Marc Marquez, τα πράγματα ήταν σαφώς πιο σοβαρά από μια απλή κουβέντα. Όπως είπε ο ίδιος ο Marquez, “Άκουσα για το ενδιαφέρον της Ducati, απλώς η πρόταση της Honda ήταν καλύτερη από αγωνιστική άποψη”.

Ουσιαστικά ο Ισπανός πολυπρωταθλητής βγάζει έξω από την κουβέντα τα χρήματα. Αυτό δεν είναι παράλογο στην περίπτωσή του, διότι με την Honda έχει κερδίσει ήδη έξι παγκόσμια πρωταθλήματα στη μεγάλη κατηγορία και του λείπει μόλις ένα για να φτάσει τα επτά του Rossi και μόλις δύο για να πιάσει τα οκτώ του Agostini. Οπότε το ρίσκο να αλλάξει ομάδα και μοτοσυκλέτα αυτή τη χρονική στιγμή της καριέρας του, θα βάλει σε κίνδυνο τον μεγάλο στόχο. Το τετραετές συμβόλαιο που του πρότεινε η Honda ταιριάζει με αυτόν το στόχο πολύ καλύτερα απ’ οποιοδήποτε άλλο διετές συμβόλαιο. Άλλωστε και η μοτοσυκλέτα της Ducati δεν είναι σαν της Yamaha ή της Suzuki που την καβαλάς και πας γρήγορα από την πρώτη ημέρα. Η πιθανότητα να χάσει μια ολόκληρη σεζόν (όπως έγινε με τον Lorenzo) μέχρι να πάρει την πρώτη νίκη με την Ducati θα ήταν ένα φυσιολογικό σενάριο. Παρ’ όλα αυτά, άφησε ανοιχτή την πόρτα για το μέλλον. “Ακούω πολλούς να λένε πως πρέπει να κερδίσω και με διαφορετική μοτοσυκλέτα, όμως πήρα την απόφαση και με βάση το συναίσθημα. Η Honda με πήρε από τα Moto2, μου άνοιξε την πόρτα στα MotoGP και μου έδωσε την δυνατότητα να κερδίζω. Είμαι 27 χρονών και έχω τέσσερα χρόνια συμβόλαιο με την Honda μπροστά μου. Τώρα είπα όχι (στην Ducati), όμως στο μέλλον ποτέ δεν ξέρεις”.

Από την μεριά των Ιταλών, ο Gigi Dall’lgna έχει δηλώσει με ξεκάθαρο τρόπο ότι το να δουλέψει με τον Marc Marquez θα ήταν όνειρο για εκείνον, προσθέτοντας: “Έχω κατακτήσει τίτλους στα 125, στα 250 και στα Superbike. Μόνο στα MotoGP δεν έχω ακόμα καταφέρει να κατακτήσω το πρωτάθλημα. Αυτός είναι ο μόνος στόχος που έχω”. Αυτή τη στιγμή, η ομάδα της Ducati δεν έχει πολλές έτοιμες λύσεις για την αντικατάσταση του δίδυμου Dovisiozo και Petrucci. Αν οι δορυφορικοί αναβάτες Jack Miller, Bagnaia και Zarco, δεν καταφέρουν να κάνουν το επόμενο βήμα στην καριέρα τους, δηλαδή να γίνουν μόνιμοι υποψήφιοι για το βάθρο σε κάθε αγώνα όπως έκανε πέρσι ο Quartararo, ή έστω δεν κάνουν κάποιες εντυπωσιακές νίκες όπως ο Alex Rins ή ο Vinales, τότε η ιταλική ομάδα θα βρεθεί σε μειονεκτική θέση έναντι των υπόλοιπων ομάδων που έχουν φρέσκο αίμα στην πρώτη γραμμή για τα επόμενα δύο χρόνια.

MotoGP Catalunya - 2021: Ένας απίθανος Oliveira

Πανάξια η νίκη του Πορτογάλου με την ΚΤΜ
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

6/6/2021

Για άλλη μια φορά, ο καιρός ήταν το μεγάλο ερωτηματικό για τους αναβάτες των MotoGP, με τις προβλέψεις να φέρνουν στα όρια τα νεύρα των ομάδων. Τελικά, οι προβλέψεις για βροχή δεν επαληθεύτηκαν και ο αγώνας έγινε στεγνός, αλλά η πρόσφυση της νέας ασφάλτου ήταν ένας τομέας προβληματισμού, κάτι που επιβεβαιώθηκε και από τις πολλές πτώσεις τις προηγούμενες μέρες στα δοκιμαστικά. όλη η προσοχή λοιπόν εστιάστηκε στην επιλογή των ελαστικών και -κυρίως- στην αντοχή τους στο δεύγτερο μισό του αγώνα, όπως τόνισε ιδιαίτερα ο team manager του Fabio Quartararo, του μεγαλύτερου φαβορί για τη νίκη.

Η σημερινή μέρα είναι και ένα ορόσημο, καθώς συμπληρώνονται 30 χρόνια από το πρώτο Grand Prix στην ισπανική πίστα, ενώ ήταν και ο πρώτος αγώνας μετά το ξέσπασαμ της πανδημίας που φιλοξενούσε θεατές στις εξέδρες του, τηρουμένων βέβαια όλων των υγειονομικών πρωτοκόλλων, αλλά και του περιορισμού στον αριθμό (μόλις 20.000 κόσμου).

Στο σβήσιμο των φώτων αυτός που έστριψε πρώτος στο εσάκι των Κ1-Κ2 ήταν ο Jack Miller, με τον Oliveira να μπαίνει κι αυτός μπροστά από τον Quartararo, ενώ πολύ καλή εκκίνηση έκανε και ο Mir με τη Suzuki ανεβαίνοντας στην τέταρτη θέση. O Oliveira μάλιστα έκανε και την επίθεσή του παίρνοντας την πρωτοπορία, με τον Quartaro να κάνει λάθος και να πέφτει στην πέμπτη θέση πίσω από τον Aleix Espargaro, ο οποίος ήταν και ο ταχύτερος όλων στην αρχή, πριν του πάρει τον τίτλο ο Bagnaia που ερχόταν δυναμικά από πίσω.

Ο Oliveira άρχισε γρήγορα να χτίζει διαφορά, ενώ και ο Aleix Espargaro ανέβηκε μια θέση μένοντας τρίτος πίσω από τον Miller. Ο Πορτογάλος της ΚΤΜ συνέχισε γράφοντας τους ταχύτερους γύρους, την ώρα που ο Pole Espargaro σημείωνε την πρώτη πτώση μέσα στον αγώνα. Εν τω μεταξύ, η τρίτη θέση είχε περάσει στα χέρια του Mir, με τον Marc Marquez να κάνει μια "αθόρυβη δουλειά", ανεβαίνοντας σρτην έβδομη θέση. Με 18 γύρους να απομένουν, ο Quartararo φάνηκε να "ξύπνησε" παίρνοντας την δεύτερη θέση, αρχίζοντας να κυνηγά τον Oliveira.

Στον επόμενο γύρο, ο Marquez τέθηκε εκτός αγώνα μετά από άλλη μία πτώση, υποκείπτοντας στην πίεση του Vinales. Πίεση άρχισε όμως να ασκεί και ο Zarco στον Miller, για την διεκδίκηση της τέταρτης θέσης, με τον Γάλλο να σημειώνει τον ταχύτερο γύρο του αγώνα. Μπροστά, ο έτερος ο Γάλλος, ο Quartararo, είχε κόψει μεγάλο μέρος της διαφοράς του με τον Oliveira, με τον Mir να ακολουθεί κατά πόδας. Όπως φάνηκε, ήταν θέμα χρόνου να αλλάξει χέρια η πρωτοπορία. Μέχρι εκείνη την στιγμή, ο Aleix Espargaro που είχε μια εντυπωσιακή πορεία μέχρι εκείνη την στιγμή, πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα με τους αναβάτες που είχαν πτώση.

Το προαναγγελθέν προσπέρασμα έγινε 13 γύρους πριν το τέλος, με τον Quartararo να περνά των Πορτογάλο αναβάτη της ΚΤΜ, χωρίς όμως να μπορεί να ξεφύγει, χάνοντας μάλιστα την θέση του 11 γύρους πριν το τέλος, από τον επίμονο Πορτογάλο. Σχεδόν ταυτόχρονα ο Zarco πέρασε τον Miller και έτσι δημιουργήθηκε ένα τρενάκι πέντε αναβατών που διεκδικούσαν τη νίκη.  Ο Zarco εκμεταλλευτηκε την ταχύτητα της Ducati και πέρασε γρήγορα στην τρίτη θέση, ενώ ο Mir έχασε άλλη μία θέση από τον Miller που ήθελε να μείνει στη διεκδίκηση ενός τερματισμού στο βάθρο.

Οκτώ γύρους πριν το τέλος ο Rossi έγινε ο τέταρτος αναβάτης που εγκατέλειψε λόγω πτώσης (από τους έξι που ήταν συνολικά στο τέλος μαζί μετους Lecuona και Petrucci), ενώ το γυρολόγιό του ήταν ίδιο με του Quaratraro που ήταν στην δεύτερη θέση! Πλησιάζοντας προς το τέλος, οι Oliveira και Quartararo ξεχώρισαν από τους υπόλοιπους αναβάτες με διαφορά άνω του ενός δευτερολέπτου, με τους Zarco, Miller, Mir και Vinales να παλεύουν για το τελευταίο σκαλί του βάθρου.

Η αγωνία, όπως ήταν φυσικό, κορυφώθηκε στους πέντε τελευταίους γύρους, αν και ο Oliveira φρόντιζε να αυξάνει -ή να διατηρεί σταθερή- την διαφορά του από τον Quartararo. Τρεις γύρους περιν το τέλος ο Zarco προσπέρασε τον Quartararo και στην προσπάθειά του να ανακτήσει ο αναβάτης της Yamaha την δεύτερη θέση, έκανε ένα μεγάλο λάθος στα φρένα, χάνοντας πολύ χρόνο, ενώ για έναν περίεργο λόγο του άνοιξε το φερμουάρ της φόρμας του, αποσυντονίζοντας τελείως τον Γάλλο! ήταν τουλάχιστον περίεργο να βλέπεις τον Quartararo να παλεύει για την τρίτη θέση σχεδόν ημίγυμνος, λες και παρακαλουθούσαμε κόντρςε στα λιμανάκια της δεκαετίας του '80, ενώ είναι απορίας άξιο τι προβλέπουν οι κανονισμοί γι' αυτην την περίπτωση.

Στο μεταξύ, μπροστά ο Oliveira άντεξε στις επιθέσεις του Zarco και πήρε μια παραπάνω από άξια νίκη, ενώ οι κριτές ανακοίνωσαν ποινή τριών δευτερολέπτων στον Quartararo που είδε τρίτος την καρό σημαία, αλλά η θέση τελικά κατέληξε στον Miller. Να σημειώσουμε όμως ότι η ποινή επιβλήθηκε γιατί στον πανικό του έκοψε δρόμο μέσα στην πίστα κι όχι γιατί οδηγούσε με την φόρμα ανοιχτή.

Το πρωτάθλημα πλέον αποκτά ένα μεγάλο ενδιαφέρον και η συνέχεια προβλέπεται τουλάχιστον συναρπαστική.