Marc Marquez: Κέρδισε το BMW M Award 2025 – 8η φορά

Επί 7 χρόνια έπαιρνε μία BMW M
Marc Marquez: Κέρδισε το BMW M Award 2025 – 8η φορά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/11/2025

Μία BMW M2 CS 2025 σε γαλάζιο μεταλλικό χρώμα, κέρδισε ο Marc Marquez ως ο καλύτερος φέτος στην κατάταξη για την εκκίνηση, παρόλο που έχασε τους τελευταίους τέσσερις αγώνες.

Η BMW είχε ξεκινήσει αυτό το βραβείο παράλληλα με την συμφωνία της για το safety car, που με την σειρά της είχε ξεπηδήσει από τις -τότε- συζητήσεις με τον Ezpeleta για την εισαγωγή της στα MotoGP που για διάφορους λόγους δεν ευδοκίμησαν.

Όπως είχε τονίσει ο CEO της BMW Motorrad σε αποκλειστική συνέντευξη που πρόσφατα εκδόθηκε στο MOTO, η χορηγία αυτή της BMW στα MotoGP ήρθε πρώτα για να δείξει πως δεν σνομπάρουν τα MotoGP και έπειτα για λόγους προβολής στο τεράστιο κοινό. Αν είχαν μπει στα MotoGP πολύ πιθανό να μην είχαν συμφωνήσει για το safety car ή το BMW M Award που δημιουργήθηκε ακριβώς για αυτό τον λόγο, να φαίνεται η BMW μέσα στα MotoGP με έμπρακτο τρόπο.

Ο Marc Marquez έχει γράψει ρεκόρ και σε αυτό τον διαγωνισμό, καθώς κέρδιζε επί 7 συναπτά έτη από μία BMW M, από το 2013 έως το 2019, την χρονιά που η καριέρα τους χτύπησε σε τοίχο και παραλίγο να μην συνεχιστεί.

Όπως είπε και ο ίδιος το είχε ξεχάσει, ήταν έξω για ψώνια όταν είδε πως φέτος τον περιμένει η 8η BMW M. Με 8 pole position και ακόμη 5 φορές εκκίνηση από την πρώτη γραμμή ο Marc Marquez συγκέντρωσε 351 πόντους στην βαθμολογία των BMW M Award, μόλις 8 μπροστά από τον αδερφό του Alex Marquez που με την τεράστια πρόοδο που έχει σημειώσει έφτασε πολύ κοντά στο να κερδίσει εκείνος την BMW M.

Ο Marc Marquez δήλωσε περήφανος γιατί αυτή την φορά η νίκη αυτή ήταν σημαδιακή, δεν είναι απλά η 8η φορά αλλά η 1η μετά την επανεκκίνηση της καριέρας του!

Marc Marquez: «Χρειάστηκαν λίγα χρόνια αλλά είμαι πραγματικά χαρούμενος που βλέπω ξανά το όνομά μου στη λίστα των νικητών του BMW M Award. Αυτή η σεζόν ήταν σαν όνειρο για μένα, παρόλο που προφανώς δεν φανταζόμουν ότι θα τελείωνε με έναν τραυματισμό στον ώμο που με έκανε να χάσω τους τελευταίους αγώνες. Αλλά είναι υπέροχο που βρίσκομαι εδώ στη Valencia και που αναγνωρίζομαι ξανά ως ο ταχύτερος στις κατατακτήριες, για όγδοη φορά! Στην πραγματικότητα έμαθα ότι κέρδισα ενώ ήμουν έξω για να αγοράσω φρούτα, ο αδερφός μου, Álex, δεν κατάφερε το αποτέλεσμα που χρειαζόταν στον προτελευταίο αγώνα κατάταξης στο Portimão για να μείνει ανοιχτή η μάχη. Αλλά του υποσχέθηκα ότι θα οδηγεί εκείνος το αυτοκίνητο! Για εμάς, είναι πάντα κάτι ξεχωριστό όταν οι επιδόσεις μας στην πίστα αναγνωρίζονται με αυτόν τον τρόπο. Τώρα είναι ώρα για το χειμερινό διάλειμμα, και ο στόχος μου για το 2026 είναι ξεκάθαρος: να κερδίσω το παγκόσμιο πρωτάθλημα, και αυτό το βραβείο, ξανά!»

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.