Marc Marquez – “Οδηγώ την Ducati σαν Honda, πρέπει να ξεχάσω τη συνήθεια”

Τα 11 χρόνια με την RC213V δύσκολο να τα αποτινάξει σε μία μέρα ο Marquez
motomag Marc Marquez – “Οδηγώ την Ducati σαν Honda, πρέπει να ξεχάσω τη συνήθεια”
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

7/2/2024

O Marc Marquez στο τεστ της Sepang δεν δείχνει το ίδιο ανταγωνιστικός με την GP23 όπως είχαμε δει να συμβαίνει στο προηγούμενο τεστ του MotoGP στη Valencia. Οι λόγοι αρκετοί, με τον Ισπανό αναβάτη της Gresini Racing να εστιάζει κυρίως στο ότι οδηγεί την μοτοσυκλέτα της Ducati σαν να ήταν πάνω στη σέλα της RC213V της Honda.

Κατά τη διάρκεια της χθεσινής ημέρας ο Marc αντιμετώπισε μηχανικά προβλήματα με την GP23, με τον Ισπανό να παραπονιέται για την αίσθηση που έχει το μπροστινό της ιταλικής μοτοσυκλέτας και πως δεν μπορεί να καταλάβει ακόμη που βρίσκονται τα όρια αυτής. Ο Ισπανός προσπάθησε να τα βρει ακολουθώντας την προσφιλή του μέθοδο σώζοντας μία πτώση με το γνωστό του ταλέντο ωστόσο λίγο αργότερα σημείωσε τελικά και την πρώτη του πτώση με την GP23, χωρίς ευτυχώς συνέπειες για τον ίδιο.

Marc Marquez – “Οδηγώ την Ducati σαν Honda, πρέπει να ξεχάσω τη συνήθεια”

Σήμερα τα πράγματα πήγαν καλύτερα όσον αφορά τους γύρους που πραγματοποίησε, με τον Ισπανό να καταφέρνει να ολοκληρώσει τους περισσότερους από όλους τους αναβάτες, 72 τον αριθμό! Ο Marquez προσπάθησε να αναπληρώσει το χθεσινό χαμένο χρόνο, ωστόσο δεν μπόρεσε να πετύχει κάτι καλύτερο από τον 14ο χρόνο της ημέρας.

Μετά το τέλος της σημερινής ημέρας ο Marquez αναφέρθηκε στα προβλήματα που αντιμετωπίζει ενώ συμφώνησε με τα όσα είπε ο Luca Marini, πως Honda και Ducati απέχουν παρασάγγας ενώ χρειάζεται διαφορετική προσέγγιση στον χειρισμό του πίσω ελαστικού.

"Οδηγώ την Ducati σαν Honda, πρέπει να ξεχάσω τα 11 χρόνια συνήθειας. Συμφωνώ απόλυτα με τα όσα είπε ο Luca (Marini). Είναι τελείως διαφορετικός ο τρόπος χρήσης του πίσω ελαστικού. Eξακολουθώ να οδηγώ τη Ducati σαν Honda. Στη Βαλένθια ήταν εντάξει. Αλλά εδώ δεν είναι.

Marc Marquez – “Οδηγώ την Ducati σαν Honda, πρέπει να ξεχάσω τη συνήθεια”

Αυτό είναι δύσκολο, όταν βρίσκεσαι σε ρυθμό είναι πιο εύκολο, γιατί έχεις περισσότερο χρόνο ωστόσο όταν πηγαίνεις για έναν γρήγορο γύρο τα πράγματα είναι διαφορετικά. Εκεί δεν σκέφτεσαι, πηγαίνεις με το ένστικτο. Αν οδηγώ με το ένστικτο, οδηγώ σαν να βρίσκομαι στη σέλα της Honda. Αυτός δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για να οδηγήσεις την GP23.

Πάμε βήμα βήμα, είναι και αυτό μια διαδικασία. Χρησιμοποίησα χθες ένα set-up που είχαν και οι άλλοι αναβάτες της Ducati. Δεν θέλω να φύγω από αυτό γιατί μπορεί να μην δουλέψει. Το συγκεκριμένο set-up λειτούργησε καλύτερα σήμερα και σημαίνει πως μπορώ να καταλάβω καλύτερα την μοτοσυκλέτα. Δοκιμάσαμε μερικά πράγματα, με τον μηχανικό μου να προσπαθεί να καταλάβει το πως οδηγώ.

Κάναμε μερικές μεγάλες αλλαγές σήμερα στη μοτοσυκλέτα, κάποιες ήταν θετικές κάποιες αρνητικές, ωστόσο έχουμε αποφασίσει να έχουμε το “βασικό” set-up με το οποίο ξεκινήσαμε. Επιπρόσθετα ο τρόπος να φρενάρεις με την Ducati είναι διαφορετικός. Σε αυτό δεν χάνω χρόνο, κερδίζω σε σχέση με τους υπόλοιπους αναβάτες της εταιρείας. Πρέπει να κατανοήσω την πρόσφυση του πίσω ελαστικού η οποία είναι αρκετή αλλά χρειάζεται να καταλάβω καλύτερα πως να την χρησιμοποιήσω.

Με μεταχειρισμένο ελαστικό είμαι σε θέση να έχω καλό ρυθμό, αλλά, ακόμα, δεν κερδίζω όσο θα ήθελα. Αυτή τη στιγμή χάνω τον περισσότερο χρόνο στην έξοδο της στροφής, ειδικά στις γρήγορες στροφές. Στις αργές στροφές είμαι γρήγορος, αλλά στις γρήγορες στροφές είναι που πρέπει να έχεις εμπιστοσύνη στη μοτοσυκλέτα για να πιέσεις. Εκεί είναι που, ακόμα, δυσκολεύομαι.

Marc Marquez – “Οδηγώ την Ducati σαν Honda, πρέπει να ξεχάσω τη συνήθεια”

Ακόμη είμαι “σκληρός” πάνω στη μοτοσυκλέτα. Σήμερα άρχισα να το απολαμβάνω λίγο περισσότερο ενώ κατάφερα να κάνω 10 συνεχόμενους γύρους. Αυτή τη στιγμή, χρειάζομαι γύρους. Ίσως έκανα πάρα πολλούς σήμερα γιατί αύριο θα το νιώσω (ο Ισπανός αναφέρεται στον τομέα της φυσικής κατάστασης).

Αύριο όλοι οι αναβάτες θα πραγματοποιήσουν γρήγορους γύρους σαν να είναι σε ρυθμό qualify. Εγώ θα προσπαθήσω να συγκεντρωθώ γιατί εδώ είμαι πολύ μακριά από τους ταχύτερους αναβάτες. Αυτή είναι συνήθως η διαδικασία όταν έχεις στα χέρια σου μία νέα μοτοσυκλέτα, πρέπει να κατανοήσεις όλα αυτά τα νέα πράγματα. Με ένα μεταχειρισμένο ελαστικό είναι πιο εύκολο να το καταλάβεις γιατί έχεις 15 γύρους για να δουλέψεις αλλά σε έναν γρήγορο γύρο τα πράγματα είναι διαφορετικά. Το πρόγραμμα θα είναι να κάνουμε κάποιους γρήγορους γύρους (προσομοίωση qualify), σχεδιάζαμε να κάνουμε ακόμη ένα stint αρκετών γύρων αλλά δεν ξέρω. Αισθάνομαι ήδη κάποια κόπωση.”

Marc Marquez – “Οδηγώ την Ducati σαν Honda, πρέπει να ξεχάσω τη συνήθεια”

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.