Την προηγούμενη φορά που κάποιος άγγιξε αυτές τις μοίρες κλίσης, γιορτάστηκε με ειδικό σταντ και εκδηλώσεις. Πίσω στο 2013 ο Lorenzo και η Bridgestone θα έστηναν μία φιέστα για τις 64ο μοίρες κλίσης που είχε καταφέρει ο Ισπανός με την Yamaha που αγωνιζόταν τότε. Το πρόβλημα του Marquez είναι πως έχει καταστρέψει το ρεκόρ, η μέγιστη κλίση έχει πλέον μικρότερη σημασία στα MotoGP κι αυτό γιατί ο Marquez έχει σηκωθεί συνεχίζοντας μετά τις 68ο μοίρες… Ήταν ίσως το πιο θεαματικό σώσιμο που έχουμε δει μέχρι τώρα κι αν είχε γίνει μία φορά δεν θα μιλούσε κανείς για καταστροφή του ρεκόρ, το πρόβλημα είναι πως συστηματικά έχει σηκώσει την μοτοσυκλέτα γλιστρώντας στις 66ο μοίρες σε αμέτρητες περιπτώσεις που θα έπρεπε να είναι πτώσεις, οι οποίες και ποτέ δεν ήρθαν.
Όταν λοιπόν καταφέρνει να σημειώσει 65ο μοίρες σε ένα κανονικό γυρολόγιο, τότε ναι, μιλάμε για κάτι εντυπωσιακό, αλλά ταυτόχρονα είναι και ο Marquez. Έχει ήδη πανηγυρίσει μία εντυπωσιακή επάνοδο από τις 68ο μοίρες, και μία «κανονική» μέγιστη κλίση στις 65ο φαίνεται στην περίπτωσή του ως κάτι λιγότερο από αυτό που πραγματικά είναι: Μία απίστευτη κλίση πολύ κοντά στο θεωρητικό μέγιστο των ελαστικών των MotoGP.
Ο Marquez δοκιμάζεται αυτές τις ημέρες από μία ίωση που δεν του επιτρέπει να οδηγήσει στο 100% των δυνατοτήτων του, και οι 65ο κλίσης έγιναν σε έναν από τους λίγους γύρους εχθές κατά τις πρώτες δοκιμές, που μπορούσε να δώσει το μέγιστο των δυνάμεών του.
Οπότε ο Marquez ΔΕΝ σπάει τους κανόνες της Φυσικής με τις 65ο μοίρες, απλά γιατί το έχει κάνει πολλές φορές πιο πριν, τους έχει διαλύσει ήδη…
Raul Fernandez - Έτρεξε με δύο σπασμένα δάχτυλα στην Ινδονησία και δεν το είχε πει σε κανένα!
Δεύτερος παρά τον τραυματισμό του ο Ισπανός της Trackhouse
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
13/10/2026
Ο Raul Fernandez αποκάλυψε ότι είχε σπάσει δύο δάχτυλα στο ατύχημα με τον Marco Bezzecchi στο Sprint του Σαββάτου, κρατώντας τον τραυματισμό του μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας μέχρι να ολοκληρώσει τον αγώνα της Κυριακής
Ο Raul Fernandez αγωνίστηκε με δύο σπασμένα δάχτυλα στο Grand Prix Ινδονησίας, όπου κατάφερε να τερματίσει στη δεύτερη θέση, έχοντας προηγηθεί για 18 από τους 27 γύρους. Ο αναβάτης της Trackhouse αποκάλυψε μετά τον αγώνα ότι η κατάστασή του ήταν σοβαρότερη από όσο είχε γίνει γνωστό, καθώς αρχικά θεωρούσε ότι είχε σπάσει μόνο ένα δάχτυλο.
Ο Ισπανός είχε κατακτήσει για πρώτη φορά στην καριέρα του την pole position, όμως η συμμετοχή του στον κυριακάτικο αγώνα τέθηκε υπό αμφισβήτηση μετά την πτώση του στο Sprint του Σαββάτου, όταν συγκρούστηκε με τον Marco Bezzecchi, συναθλητή του στην Aprilia.
“Δεν ξέρω πραγματικά τι μπορώ να πω, γιατί ήταν πολύ δύσκολο για μένα όταν έπεσα και κοίταξα αμέσως το χέρι μου. Πριν πάω στο ιατρικό κέντρο, ήξερα ότι είχα σπάσει το δάχτυλο που χρησιμοποιώ συνήθως για το φρενάρισμα. Όταν το είδα, σκέφτηκα ότι ίσως να μην μπορούσα να ξεκινήσω από την pole position στον κυρίως αγώνα”, δήλωσε ο Fernandez.
“Όταν ξύπνησα το πρωί, είδα ότι δεν είχα σπάσει ένα, αλλά δύο δάχτυλα! Και κανείς δεν το ήξερε. Προσπάθησα να μην πω τίποτα, να κρατήσω τον πόνο για μένα και να παραμείνω συγκεντρωμένος στον αγώνα”.
Οι αλλαγές στη μοτοσυκλέτα και στο φρενάρισμα
Η ομάδα της Trackhouse χρειάστηκε να προσαρμόσει τη θέση του χεριού του Fernandez στο τιμόνι, καθώς και τη θέση της μανέτας του φρένου, ώστε να μπορεί να αγωνιστεί χωρίς να χρησιμοποιεί το τραυματισμένο δάχτυλο με τον συνηθισμένο τρόπο.
Ο ίδιος εξήγησε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν ήταν τόσο η θέση του τιμονιού, αλλά το πώς θα μπορούσε να φρενάρει και να στρίβει με διαφορετικό τρόπο από εκείνον που είχε συνηθίσει όλο το τριήμερο.
“Κανονικά φρενάρω με τον δείκτη, αλλά το πρωί δεν μπορούσα να τον χρησιμοποιήσω. Όταν ανέβηκα στη μοτοσυκλέτα για να δω αν μπορούσα να αγωνιστώ, πήρα την κανονική θέση με το χέρι μου και κατάλαβα ότι το πρόβλημα δεν ήταν το τιμόνι, αλλά το πώς θα μπορούσα να φρενάρω”.
Οι μηχανικοί προχώρησαν σε μικρές αλλαγές στη θέση του χεριού και της μανέτας. Αφού ο Fernandez διαπίστωσε ότι μπορούσε να οδηγήσει, αποφάσισε να δοκιμάσει στον αγώνα, γνωρίζοντας όμως ότι θα έπρεπε να προσαρμόσει ολόκληρη την τεχνική του.
“Όλα τα σημεία αναφοράς μου ήταν σαν να είχαν μηδενιστεί. Ξεκινούσα από το μηδέν. Ο τρόπος που φρέναρα και έπαιρνα τις στροφές ήταν εντελώς διαφορετικός. Ήταν δύσκολο να το διαχειριστώ, αλλά τελικά καταφέραμε να κάνουμε τον αγώνα και να πάρουμε ένα εκπληκτικό βάθρο”.
Η καταπόνηση έγινε εντονότερη όσο περνούσαν οι γύροι, με τον Ισπανό να παραδέχεται ότι μετά τον 13ο ή 14ο γύρο είχε φτάσει σχεδόν στα όριά του.
"Πονούσα πάρα πολύ. Ήταν εξαιρετικά δύσκολο να παραμένω συγκεντρωμένος στη θέση του χεριού μου και ταυτόχρονα να μην κάνω κάποιο λάθος ".
Παρά τις δυσκολίες, ο Fernandez κατάφερε να διατηρήσει τον ρυθμό του και να ολοκληρώσει τον αγώνα στη δεύτερη θέση, σε ένα αποτέλεσμα πραγματικά εντυπωσιακό δεδομένων των συνθηκών υπό τις οποίες οδήγησε στον κυρίως αγώνα της Κυριακής.
