Μέχρι το 2026 η Ducati στα MotoGP!

Υπέγραψαν την επέκταση της συμφωνίας
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

20/1/2021

Η Ducati και η Dorna, ανακοίνωσαν την υπογραφή της συμφωνίας που διασφαλίζει την παρουσία της εταιρείας από την Bologna στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP μέχρι το 2026.

Η Ducati από το 2003 που μπήκε για πρώτη φορά στα GP, καθιερώθηκε στους πρωταγωνιστές του πρωταθλήματος. Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά τους πρώτους έξι αγώνες, ήρθε η πρώτη νίκη σε αγώνα (στην Βαρκελώνη με αναβάτη τον Loris Capirossi), ενώ το 2007 πήρε τον τίτλο σε επίπεδο αναβατών και κατασκευαστών, με αναβάτη τον Casey Stoner. Πέρσι, η Ducati ήταν για ακόμη μία φορά μέσα στις εξελίξεις, χάρη στους βαθμούς που συγκέντρωσε από πέντε διαφορετικούς αναβάτες (Dovizioso, Petrucci, Miller, Bagnaia και Zarco), κερδίζοντας παράλληλα το Πρωτάθλημα κατασκευαστών με δύο νίκες (Dovizioso στην Αυστρία και Petrucci στην Γαλλία) και εννέα συνολικά τερματισμούς στο βάθρο. Στην 18χρονη πορεία της στα MotoGP, η Ducati έχει ανέβει 160 φορές στο βάθρο εκ των οποίων τις 51 φορές στο ψηλότερο σκαλί!

Ο Claudio Domenicali, CEO της Ducati, δήλωσε πως "οι αγώνες ήταν ένας ζωτικής σημασίας παράγοντας για την εταιρεία κι έτσι θα παραμείνει και στο μέλλον. Δεν αποτελεί μόνο το καύσιμο που πυροδοτεί το πάθος των φανατικών Ducatisti σε όλο τον κόσμο, αλλά και ένα εξελιγμένο εργαστήριο για την δοκιμή των πιο εξωτικών υλικών και των πρωτοποριακών μεθόδων σχεδίασης." Συμπλήρωσε επίσης ότι είναι το ιδανικό πεδίο εκπαίδευσης των νέων μηχανολόγων της, προκειμένου να προσφέρουν στους πελάτες της Ducati μοτοσυκλέτες-έργα τέχνης, όπως το Superleggera V4 και το Multistrada V4. Είπε ακόμη ότι πέρα από το γεγονός ότι το εργοστάσιο θέλει να διευρύνει την γκάμα του και εκτός των σπορ μοτοσυκλετών, αυτή η ανανέωση της συμφωνίας για τα MotoGP επιβεβαιώνει πως οι αγώνες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της Ducati.

Ο Luiggi Dall'Igna, ο Γενικός Διευθυντής της Ducati Corse, τόνισε πως το πάγωμα της εξέλιξης δεν θα μειώσει στο ελάχιστο το πάθος και την πρόκληση για την επερχόμενη σεζόν, προκειμένου να εξακολουθήσουν να διαθέτουν "την πιο ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα στο grid των MotoGP."

Στις δηλώσεις που έκανε και ο Carmelo Ezpeleta από την πλευρά της Dorna, τόνισε την σημασία του ρόλου της Ducati στο πρωτάθλημα, όπως και το γεγονός ότι θα έχει στις τάξεις της δύο νέους εργοστασιακούς αναβάτες, καθώς όπως είπε, στόχος της Dorna είναι να αναδειχθούν τα νέα ταλέντα και η προοπτική των αναβατών.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.