Race News

MotoGP 1η μέρα δοκιμών στη Sepang: Με το ένα χέρι ο Marquez

Άκρως αποκαλυπτική η Μαλαισία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

6/2/2019

Αυτή τη φορά οι δοκιμές στη Sepang είχαν διαφορετικό χαρακτήρα καθώς πέρσι σε αντίθεση με τις προηγούμενες χρονιές όλες οι ομάδες έκαναν δύο επίσημες δοκιμές μια στην Valencia και μια στη Jerez αντί να κάνουν μια επίσημη και ιδιωτική. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να εστιάσουν στην καλύτερη αξιοποίηση της ιπποδύναμης του κινητήρα σε κλειστές πίστες και σε πιο κρύες συνθήκες. Τώρα οι δοκιμές στη Sepang θα αποκαλύψουν την πρόοδο που έκαναν με βάση τα προηγούμενα δεδομένα.

Η πρώτη μέρα των δοκιμών στη Sepang, ολοκληρώθηκε με όλους τους αναβάτες των MotoGP να είναι παρών εκτός απ’ τον Jorge Lorenzo που αναρρώνει ακόμη απ’ το πιο πρόσφατο χειρουργείο του. Μαζί του εκτός και ο Pedrosa φυσικά, ο νέος αναβάτης εξέλιξης της KTM.

Ο πίνακας των χρονομετρήσεων επιφύλασσε αρκετές εκπλήξεις καθώς στην πρώτη θέση βρέθηκε ο Marquez παρά τις πρόσφατες δηλώσεις που είχε κάνει λέγοντας πως δεν σκοπεύει να πιέσει τον εαυτό του καθώς ακόμη αναρρώνει απ’ το χειρουργείο στον ώμο του. Και πως το 100% μπορεί να έρθει μόνο στο Qatar, στην Sepang δεν θα είναι έτοιμος. Γεγονός που μπορεί να μεταφραστεί πως είτε απότομα και ξαφνικά προχώρησε η αποκατάσταση είτε... δεν χρειάζεται να προσπαθήσει στο μέγιστο για να βρεθεί στην κορυφή, με το δεύτερο να είναι -φυσικά- το πιο ρεαλιστικό. Το πρόβλημα που είχε στον ώμο του αποδείχτηκε πολύ μεγαλύτερο απ’ όσο πίστευαν οι γιατροί και έγινε αντιληπτό μέσα στην χειρουργική αίθουσα, όταν ο ώμος του εξαρθρώθηκε μόλις χαλάρωσαν οι μύες του σώματός του απ’ την αναισθησία. Μόλις οι γιατροί έκαναν την τομή στον Marquez παρατήρησαν πως οι περισσότεροι τένοντες που συγκρατούν την κεφαλή του βραχίονα στην θέση της ήταν διαλυμένοι και αποφάσισαν πως έπρεπε να λάβουν δρακόντεια μέτρα συνδυάζοντας δύο διαφορετικές μεθόδους αντιμετώπισης σε μια επέμβαση. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το χειρουργείο αφενός μεν να διαρκέσει σχεδόν τριπλάσιο χρόνο (αντί μιάμισης ώρας έφτασε τις τέσσερις) και αφετέρου να επιμηκυνθεί το πρόγραμμα της αποκατάστασης του τραύματος.

Κατά τη διάρκεια των δοκιμών αντιμετώπισε αρκετές δυσκολίες τόσο στους πρώτους γύρους που όπως δήλωσε, πίστευε πως δεν μπορεί να οδηγήσει αλλά και μετέπειτα που χρειάστηκε να αλλάξει το στιλ της οδήγησής του ώστε να μην καταπονήσει τον ώμο του. Σε δηλώσεις του ανέφερε: “Μπορώ να είμαι γρήγορος για ένα δυο γύρους όμως είναι απίθανο να παραμείνω γρήγορος για μεγάλη διάρκεια." Τα επιμέρους προβλήματα παρουσιάστηκαν κυρίως στις στροφές πέντε κι έξι καθώς και στις 12 και 13 αφού δυσκολεύεται να αλλάξει πορεία από αριστερά σε δεξιά, ενώ αντίστοιχα δεν μπορεί να φρενάρει πιο αργά στις εννέα και 12. Συνέχισε λέγοντας: “Είμαι πολύ χαρούμενος που κατάφερα να ξανακαβαλήσω τη μοτοσυκλέτα, όμως ειλικρινά περίμενα να είμαι καλύτερος απ’ όσο ήμουν σήμερα. Δυσκολεύομαι στις αριστερές στροφές, όμως στις δεξιές δεν αισθάνομαι καμία δυσκολία.”

Γύρο με το γύρο ο Marquez κατάφερε να προσαρμόσει πλήρως το στιλ του στις πρόσκαιρες δυνατότητες του, κατακτώντας τον πίνακα των χρονομετρήσεων και κόβοντας όσες ελπίδες είχαν οι υπόλοιποι αναβάτες που πίστευαν πως δεν θα είναι αρκετά δυνατός τη νέα σεζόν.

Την παράσταση έκλεψε ο Alex Rins παρέα με την GSX-RR που με τις επιδόσεις τους κατάφεραν να βρεθούν πίσω απ’ τον Marquez με διαφορά μόλις 0,259 δέκατα του δευτερολέπτου. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών ο παλαιότερος αναβάτης της Suzuki –αφού μετρά ήδη δύο σεζόν με την GSX-RR- βρέθηκε μέχρι και πρώτος στον πίνακα των χρονομετρήσεων τις πρώτες ώρες, μέχρι δηλαδή την ώρα που ο Marquez σημείωσε τον γρηγορότερο χρόνο. Η Suzuki όπως φαίνεται έμεινε πιστή στην υπόσχεσή της να παραδώσει στον Rins μια μοτοσυκλέτα με τα χαρακτηριστικά που ζητούσε από πέρσι, τοποθετώντας τον έτσι μες την καρδία της μάχης για την πολυπόθητη νίκη. Η μοτοσυκλέτα έχει νέο κινητήρα, πλαίσιο, ηλεκτρονικά καθώς και αεροδυναμικά βοηθήματα και με μια πρώτη ματιά δείχνει πως η Suzuki βρήκε τη συνταγή που έψαχνε για να έχει μια πιο δυναμική παρουσία στους αγώνες. Ο Joan Mir απ’ τη πλευρά του, παρότι υποψήφιος για τον καλύτερο Rookie της φετινής σεζόν βρέθηκε στην 23η θέση, αξιοποιώντας όμως τις δοκιμές γνωρίζοντας τη μοτοσυκλέτα του καλύτερα.

Η εργοστασιακή ομάδα της Yamaha απ’ τη μεριά της δείχνει πως τελικά εννοούσε τη συγγνώμη που ζήτησε απ’ τον Valentino Rossi -αφού πρώτα έπεσαν κεφάλια στην διοίκηση της ομάδας-  και οι αναβάτες έμειναν αρκετά ευχαριστημένοι την πρώτη μέρα των δοκιμών. Ο Vinales κατάφερε να βρεθεί στην τρίτη θέση ενώ ο Rossi ήρθε έκτος με διαφορά μόλις τέσσερα δέκατα απ’ τον Marquez και ένα δέκατο απ’ τον ομόσταβλό του. Όπως γίνεται αντιληπτό και απ’ τις δηλώσεις του Rossi, η Yamaha πορεύεται στη σωστή κατεύθυνση για την εξέλιξη της Μ1 και στην Μαλαισία έχουν φέρει τον έναν απ’ τους δύο κινητήρες με μεγάλες αλλαγές. Σε δηλώσεις του ο Rossi ανέφερε: “Στη Valencia και στη Jerez δοκιμάσαμε πολύ μικρές αλλαγές. Εδώ έχουμε μεγαλύτερες και πιο σημαντικές αλλαγές για δοκιμή. Δουλέψαμε πολύ στο φρένο του κινητήρα, κυρίως επειδή ο Maverick ωθεί την ομάδα προς αυτή την κατεύθυνση και έχει δίκιο. Συμφωνήσαμε στα σημεία που πάσχει η μοτοσυκλέτα και από ‘δω κι έπειτα θα εστιάσουμε σ’ αυτά. Η πρώτη μέρα είχε θετικά αποτελέσματα και αισθανόμουν άνετα πάνω στη μοτοσυκλέτα εξ αρχής, ενώ είχε καλή συμπεριφορά ακόμη και με φθαρμένα ελαστικά, ένας τομέας που υστερούμε.” Εκ πρώτης όψεως τα πράγματα για το μέλλον της Yamaha δείχνουν πιο φωτεινά όμως αυτό είναι κάτι που θα αποδειχτεί κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος.

Ο Vinales απ’ τη μεριά του είχε διαφορετική άποψη όσον αφορά την αίσθηση του νέου κινητήρα καθώς θεωρεί πως δεν διαφέρει αισθητά απ’ αυτόν που είχαν στην Jerez, γεγονός που έκανε την προσαρμογή του στον τρόπο λειτουργίας του πιο εύκολη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αισθανθεί άνετα πάνω στη μοτοσυκλέτα και να μην κουράζεται διατηρώντας έναν γρήγορο και ανταγωνιστικό ρυθμό. Η σημερινή δοκιμή όπως ανέφερε εστίαζε καθαρά στο κομμάτι του κινητήρα, όμως σχολίασε και τις υπόλοιπες επιδόσεις λέγοντας: “Σήμερα κατάφερα να οδηγήσω αρκετά καλά μέσα στην πίστα. Πρέπει όμως να προσαρμοστώ αρκετά λόγω του φρένου του κινητήρα και στις μικρές λεπτομέρειες όπως ότι δεν μπορώ να φρενάρω στο ίδιο σημείο της πίστας σε κάθε γύρο. Χάνω πολύ χρόνο στα φρένα και πρέπει να δουλέψουμε πάνω σ’ αυτό. Ιδίως όταν πατάω τη μανέτα και ενώ χρησιμοποιώ πολύ δύναμη η μοτοσυκλέτα δεν σταματά. Επίσης δυσκολεύομαι πολύ με το μπροστινό λάστιχο και πρέπει να βελτιωθούμε και σε αυτό."

Όσον αφορά την LCR Honda, ο Takaaki Nakagami ήταν ο κορυφαίος αναβάτης της ομάδας στις χρονομετρήσεις καθώς βρέθηκε στην έβδομη θέση, ενώ δυο θέσεις πιο κάτω βρέθηκε ο Stefan Bradl. Ο Cal Crutchlow οδήγησε για πρώτη φορά με τον βαρύτατο τραυματισμό στον δεξί του αστράγαλο στο Philip Island. Το κάταγμα μάλιστα είχε τόσο δύσκολη αποκατάσταση που οι γιατροί τον είχαν περιορίσει στις 25 ώρες ποδηλασίας την εβδομάδα για να αποφύγει το σημείο που έφτασε ο Lorenzo, με την ίδια την αποκατάσταση να γίνεται δηλαδή νέο πρόβλημα. Η αργή επάνοδος είχε ως αποτέλεσμα να βρεθεί στην 14η θέση του πίνακα καθώς όπως δήλωσε οι πόνοι ήταν φρικτοί παρά το τρίμηνο που έχει περάσει απ’ την ημέρα του τραυματισμού. Ειδικότερα είπε: “Έκανα τον πρώτο γύρο και πίστευα πως είχα κάνει 2:01 ενώ ήμουν στο 2:08. Τότε σχεδόν έφυγα πάνω απ’ τα clip-ons  σ’ έναν απ’ τους γύρους επειδή δεν έχω καλό έλεγχο στο φρενάρισμα. Ακόμη μαθαίνω να οδηγώ ξανά, τόσο απλά.” Όσον αφορά την ένταση του πόνου είπε: “Προς το παρών δείχνει εντάξει. Δεν μπορώ να ελέγξω καλά το πεντάλ του φρένου μέχρι στιγμής. Πονάω λιγάκι, όμως τελείωσε η πρώτη μέρα. Δεν είναι φοβερός ο πόνος τώρα. Μπορώ να περπατήσω. Κάτι που δεν μπορούσα να κάνω σήμερα το πρωί όταν σηκώθηκα απ’ το κρεβάτι παρά μόνο μετά από 20 λεπτά. Αύριο λοιπόν τα πράγματα θα είναι δύσκολα.”

Η ομάδα της KTM κατάφερε να κλείσει τη δεκάδα με τον Pol Espargaro να σημειώνει μια πτώση κατά την λήξη των δοκιμών. Ο Pol, την αποκλειστική συνέντευξη του οποίου φιλοξενούμε στο τεύχος που τώρα κυκλοφορεί, κατάφερε να βρει το ρυθμό του αρκετά νωρίς και παρά την πτώση παρέμεινε εντός της δεκάδας, όντας ο πιο γρήγορος αναβάτης της KTM, ξεπερνώντας τον team mate του, και νέο στην KTM Zarco, κατά οκτώ δέκατα. Αναφερόμενος στην πτώση του είπε πως οφειλόταν στο γεγονός ότι πίεζε αρκετά ώστε να βρει τον τρόπο να βελτιώσει τους χρόνους του, αντ’ αυτού βρήκε τα όρια. Παρ’ όλα αυτά είπε πως η ομάδα έχει καταφέρει να φέρει τη μοτοσυκλέτα πιο κοντά στο ιδανικό γι’ αυτόν λέγοντας: “Έχουμε κάνει τη μοτοσυκλέτα λίγο πιο εύκολη ως προς τον τρόπο οδήγησής της αλλά και πιο ήπια. Είναι δύσκολο να την οδηγήσεις και χρειάζεται ο αναβάτης της να προσπαθήσει αρκετά και δεν το κρύβω, μου αρέσει. Προσπαθούμε να είμαστε όσο πιο γρήγοροι και ήπιοι γίνεται”

 

  1. Marc Marquez ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 59.621s [Lap 26/29]
  2. Alex Rins ESP Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 59.880s +0.259s [25/61]
  3. Maverick Viñales ESP Monster Yamaha (YZR-M1) 1m 59.937s +0.316s [28/63]
  4. Tito Rabat ESP Reale Avintia (Desmosedici) 1m 59.983s +0.362s [58/59]
  5. Danilo Petrucci ITA Ducati Team (Desmosedici) 2m 0.051s +0.430s [8/54]
  6. Valentino Rossi ITA Monster Yamaha (YZR-M1) 2m 0.054s +0.433s [22/56]
  7. Takaaki Nakagami JPN LCR Honda (RC213V) 2m 0.158s +0.537s [54/55]
  8. Andrea Dovizioso ITA Ducati Team (Desmosedici) 2m 0.197s +0.576s [17/49]
  9. Stefan Bradl GER LCR Honda (RC213V) 2m 0.214s +0.593s [41/61]
  10. Pol Espargaro ESP Red Bull KTM Factory (RC16) 2m 0.313s +0.692s [3/44]
  11. Jack Miller AUS Pramac Ducati (Desmosedici) 2m 0.383s +0.762s [26/51]
  12. Franco Morbidelli ITA Petronas Yamaha SRT (YZR-M1) 2m 0.460s +0.839s [58/60]
  13. Aleix Espargaro ESP Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 2m 0.602s +0.981s [51/55]
  14. Cal Crutchlow GBR LCR Honda (RC213V) 2m 0.681s +1.060s [24/51]
  15. Francesco Bagnaia ITA Pramac Ducati (Desmosedici)* 2m 0.694s +1.073s [25/49]
  16. Miguel Oliveira POR Red Bull KTM Tech3 (RC16)* 2m 0.902s +1.281s [58/59]
  17. Yamaha Test 1 N/A Yamaha Test Rider (YZR-M1) 2m 0.965s +1.344s [54/55]
  18. Fabio Quartararo FRA Petronas Yamaha SRT (YZR-M1)* 2m 0.985s +1.364s [45/65]
  19. Mika Kallio FIN Red Bull KTM Factory (RC16) 2m 1.054s +1.433s [4/20]
  20. Johann Zarco FRA Red Bull KTM Factory (RC16) 2m 1.121s +1.500s [53/61]
  21. Andrea Iannone ITA Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 2m 1.249s +1.628s [35/36]
  22. Sylvain Guintoli FRA Suzuki Ecstar (GSX-RR) 2m 1.286s +1.665s [14/58]
  23. Joan Mir SPA Suzuki Ecstar (GSX-RR)* 2m 1.432s +1.811s [24/55]
  24. Karel Abraham CZE Reale Avintia (Desmosedici) 2m 1.627s +2.006s [25/45]
  25. Yamaha Test 2 N/A Yamaha Test Rider (YZR-M1) 2m 1.736s +2.115s [11/45]
  26. Hafizh Syahrin MAL Red Bull KTM Tech3 (RC16) 2m 1.853s +2.232s [48/49]
Ετικέτες
motogp
https://bit.ly/MOTO_681

Σχετικά Άρθρα

Race News

MotoGP Mandalika: Τι μας δίδαξε, τι έγινε με τα ελαστικά, τους χρόνους και τι περιμένουμε στους επόμενους αγώνες

Όλα όσα έγιναν μετά την λήξη του αγώνα
MotoGP_Indonesia_analysis
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/10/2024

Συνήθως συμβαίνει να υπάρχει ένας αγώνας που ξεκαθαρίζει ποιος μάχεται για το πρωτάθλημα κάθε χρόνια, συμβαίνει σχεδόν σε κάθε αγωνιστική σεζόν, ακόμη και σε εκείνη που ο Mir, κέρδισε τον τίτλο, ο άνθρωπος που πήρε το έπαθλο γιατί κάθε άλλος που πάλεψε για αυτό και που σε απευθείας αναμέτρηση θα τον είχε κερδίσει, απέτυχε να καταφέρει να έχει διάρκεια και συνέπεια. Για την φετινή σεζόν ο αγώνας της Ινδονησίας ήταν εκείνος που ξεκαθάρισε πως δύο θα κυνηγήσουν το πρωτάθλημα. Θα πείτε πως καιρό τώρα είναι έτσι και θα το επεκτείνω, θα πω πως από την προηγούμενη σεζόν είναι δύο αυτοί που θα μπορούσαν να κερδίσουν τον φετινό τίτλο και απλά όλο αυτό το διάστημα παλεύαμε με τις συγκυρίες να γίνουν τέσσερις. Για του χρόνου δεν θα ισχύει το ίδιο θα είναι αλλιώς τα πράγματα και υπάρχουν πολλοί παράγοντες που θα καθορίσουν τον αριθμό εκείνων που αναμένουμε να δούμε στο τέλος του 2025 να παλεύουν για τον Τίτλο. Ένας από αυτούς η χημεία του Martin με την μοτοσυκλέτα της Aprilia για την οποία υπάρχουν προσδοκίες πως θα έχει ισχυρούς δεσμούς από την αρχή.

Προχθές λοιπόν στην Ινδονησία, ο φετινός τίτλος αποτίναξε από πάνω τους τις προσμίξεις και πλέον βαδίζουμε ολοταχώς για την κατά μέτωπο αναμέτρηση δύο αναβατών που αναμένεται να φτάσει έως τον τελευταίο αγώνα αν δεν υπάρχουν πτώσεις και εγκαταλείψεις από μηχανικά προβλήματα, όπως αυτό που συνέβη στον Marc Marquez.

Δεν είναι και δύσκολο να έρθουν τα πάνω-κάτω, οι τελευταίοι αγώνες το επιβεβαιώνουν άλλωστε. Μετά από λάθος του Bagnaia ο Martin πήγε στην γη της υγρασίας με αέρα 24 βαθμών και χάρισε πίσω, λίγους από αυτούς τους πόντους που του είχαν χαριστεί.

Το ρεπορτάζ του αγώνα στροφή-στροφή εδώ:
MotoGP Ινδονησία: Απόλυτη κυριαρχία Martin σε αλάνθαστη ημέρα με πολλές πτώσεις - Κέρδισε θέσεις από πτώσεις ο Bagnaia

Ο Martin έκανε δώρο την πρώτη θέση στον αγώνα Sprint πέφτοντας και μάλιστα όλο των ποσό των βαθμών καθώς έφτασε πολύ κοντά να ξανά μπει στην περιοχή της βαθμολογίας αλλά δεν είχε τον απαραίτητο χρόνο για κάτι τέτοιο, όμως στο τέλος βγαίνει ζημειωμένος μόλις για τρεις βαθμούς! Θα μπορούσε μάλιστα να ισοφαρίσει ή και να αυξήσει την απόσταση αυτή γιατί φεύγει από την Ινδονησία με 0(SPRTINT) + 25(RACE)=25 βαθμούς, ενώ ο Bagnaia με 12(SPRTINT) + 16(RACE)=28 που θα ήταν 25 αν δεν είχε πέσει ο Bastianini.

Διατηρείται έτσι μία απόσταση 21 βαθμών παρά την πτώση, που δεν είναι καθόλου μεγάλη για τους 5 αγώνες που απομένουν αλλά ταυτόχρονα φαίνεται πως ακόμη και μία αποτυχία στον Sprint μπορεί εύκολα να σβήσει την επόμενη ημέρα και έτσι η διψήφια αυτή διαφορά δεν είναι κάτι ευτελές και δεν θα είναι και πολύ εύκολο να σβήσει. Στο μεταξύ πέρσι τέτοια εποχή ο Martin έχασε σε αυτή την πίστα το πρωτάθλημα. Τουλάχιστον αυτός έτσι το αισθάνεται πως έγινε σε αυτή την πίστα, το δήλωσε άλλωστε λέγοντας για τα φαντάσματα που τον είχαν κυριεύσει και που στον αγώνα Sprint έκαναν την παρουσία τους και πάλι. Για αυτό και είναι εντυπωσιακός ο αυτοέλεγχος που έδειξε ώστε στο τέλος του αγώνα να αυξήσει την διαφορά από τον Acosta που είχε αρχίσεσι να πλησιάζει. Σε μία πίστα που πέρσι τον στιγμάτισε και που φέτος έκοψε τους μισούς πόντους διαφοράς που είχε ήδη κερδίσει, που επιπρόσθετα η πρόσφυση είναι ένας άγνωστος παράγοντας, εκεί κατάφερε να έχει την καλύτερη εικόνα σε μία ημέρα που για όλους ήταν πολύ δύσκολη. Σίγουρα για τον Bagnaia που τόνισε ότι ήταν από τους δυσκολότερους αγώνες. Υπάρχουν εκεί έξω 25*5 και 12*5, συνολικά 185 βαθμοί για όποιον είναι άριστος στους επόμενους αγώνες οπότε μαθηματικά δεν μπορεί να αποκλειστεί κανείς ακόμη. Ωστόσο δύο είναι εκείνοι που ρεαλιστικά παλεύουν για τον φετινό τίτλο όπως είπαμε και θα είναι δύσκολο να καθοριστεί ποιος θα επικρατήσει αν δεν υπάρξουν ατυχίες και πτώσεις.

Ο θαυμασμός για την αυτοκυριαρχία του που εκφράστηκε πιο πάνω, έρχεται κυρίως για έναν άλλο λόγο: Ο Martin έκανε μετά τον αγώνα μία δήλωση αυτογνωσίας αναγνωρίζοντας αυτό για το οποίο ο κόσμος μιλάει εδώ και πολλές σεζόν. Είπε πως ένιωθε πολύ σίγουρος για τον εαυτό του, πολύ δυνατός, και τότε έκανε το λάθος. Αυτό το πράγμα στον Martin -το γνωρίζω από πρώτο χέρι ως γεγονός- του το έχουν πει κατάμουτρα φίλοι, συναθλητές, διευθυντής ομάδας, ένα σωρό διαφορετικός κόσμος σε μία μεγάλη χρονική βεντάλια, όχι όλοι μαζί. Και το έχει καταλάβει, το έχει πάρει το μάθημα. Προφανώς όμως η συνήθεια κόβεται δύσκολα και πάντα δίνοντας βάση στα δικά του λόγια, γιατί μόνο με την χαζή αυτή πτώση στον αγώνα Sprint δεν θα μιλούσε κανείς για συνήθειες που δεν κόβονται εύκολα.

Σε κάθε περίπτωση ο Martin είναι πιο ασφαλές στοίχημα για τον φετινό τίτλο, τόσο λόγο της μικρής διαφοράς που όπως είπαμε δεν θα είναι εύκολο να σβήσει, όσο και της απόδοσης στις πίστες που απομένουν γιατί πέρσι μετά την Ινδονησία η μεγάλη χασούρα πόντων ήταν στην Valencia. Η συγκομιδή πόντων Bagnaia και Martin στους ίδιους ενδιάμεσους αγώνες πέρσι δεν είχε μεγάλη διαφορά, έχασαν και κέρδισαν αντίστοιχους βαθμούς και οι δύο με λίγους περισσότερους ο Bagnaia, οπότε με εξαίρεση την Valencia το λάθος και η ατυχία είναι οι δύο βασικοί παράγοντες που μπορούν να επιδράσουν αρνητικά τον Martin πέρα από την περίπτωση ενός αλάνθαστου Bagnaia. Ο οποίος τόνισε αμέσως μετά τον αγώνα πως ήταν η 5η συνεχόμενη φορά που δεν έχουν καταφέρει να κάνουν σωστή εκκίνηση, αμέσως – αμέσως λοιπόν η περίπτωση να είναι αλάνθαστος έχει ένα μελανό σημείο καθότι ακόμη δεν έχουν βρει την λύση. Μακάρι να την βρουν στο Motegi από την στιγμή που η επιθυμία όλων πλην των ομάδων, είναι να συντηρηθεί ο υψηλότατος ανταγωνισμός μέχρι την τελευταία στροφή στον τελευταίο αγώνα στη Valencia.

Στο μεταξύ ο Bagnaia τόνισε στην Ινδονησία περισσότερες φορές από κάθε άλλη φορά, την διαφορά που έχει η μοτοσυκλέτα του από την περσινή. Το έχει ξανά πει κι άλλες φορές, πως το προηγούμενο μοντέλο έχει καλύτερη πρόσφυση στην έξοδο της στροφής και είναι φυσικό να παραπονιέται για αυτό περισσότερο στην πίστα της Ινδονησίας από άλλες φορές που η πρόσφυση δεν ήταν το κυρίαρχο πρόβλημα.

Στο μεταξύ ο Bezzecchi φυσικά ρωτήθηκε για αυτό το ζήτημα και επιτέλους έχουμε μία πιο «επίσημη» εξήγηση για τις διαφορές τους, διότι μέχρι στιγμής όποιος άλλος πήγαινε να πει το ίδιο, δεν γινόταν πιστευτός. Ο Bezzecchi εξήγησε πως η διαφορά που λέει ο Bagnaia υπάρχει αλλά ταυτόχρονα η νέα μοτοσυκλέτα μπορεί να μπει με περισσότερα χιλιόμετρα στην στροφή και να φρενάρει πιο αργά με ασφάλεια. Επίσης πως η πρόσφυση στον εμπρός τροχό χάνεται απότομα μετά από μερικούς γύρους ενώ στην νέα μοτοσυκλέτα τα πράγματα είναι πιο προοδευτικά. Πριν βιαστείτε, ο Bezzecchi είπε πως αυτό το πρόβλημα το έχουν όλοι οι αναβάτες, όλοι παραπονιούνται για το ίδιο θέμα, που σημαίνει και ο Marc Marquez. Απλά ο Bezzecchi στον τελευταίο αγώνα αποφάσισε να κάνει κάτι διαφορετικά και έβαλε το μαλακό ελαστικό μπροστά αντιπαλεύοντας στην συγκεκριμένη πίστα το πλεονέκτημα της νεότερης μοτοσυκλέτας, μετριάζοντας το μειονέκτημα. Το πείραμά του δούλεψε πολύ καλά στην αρχή του αγώνα και για αυτό είπε και ο Bagnaia πως του πήρε πολύ χρόνο για να τον περάσει και έγινε σε λάθος του Bezzecchi στα φρένα πίσω από τον Morbidelli που δεν ήταν εύκολο να κάνει λάθος καθότι είχε την νεότερη μοτοσυκλέτα. Ο Morbidelli ήταν πιο εύκολη υπόθεση, όχι μόνο γιατί είχαν την ίδια μοτοσυκλέτα αλλά και γιατί είχε πάρει το ρίσκο να βάλει την μαλακή γόμα ώστε να ξεχωρίσει στην αρχή του αγώνα κάτι που πέτυχε. Μετά όπως ο ίδιος είπε είχε δυσκολίες και απλά προσπαθούσε να αμυνθεί όσο καλύτερα μπορούσε και μάλιστα αυτό έγινε αρκετά νωρίς, περίπου μετά την μέση του αγώνα! Πάντα με τα δικά του λόγια…

Στο μεταξύ οι χρόνοι βελτιώθηκαν από πέρσι κάτι που αντανακλάται και στον συνολικό χρόνο του αγώνα που πήγε από τα 41'20.293 στα 41'04.389, δηλαδή μειώθηκε κατά 16 δευτερόλεπτα. Αυτό σημαίνει σχεδόν 0,6 δευτερόλεπτα σε κάθε γύρο και καθώς οι συνθήκες με πέρσι είναι κοντινές, δείχνει και την πίεση που είχαν οι προηγούμενες μοτοσυκλέτες της Ducati να μείνουν κοντά στις νέες.

Ο Bastianini σημείωσε την υψηλότερη τελική στα 318,5km/h πολύ κοντά στο ρεκόρ που έγραψαν μαζί ο Bagnaia με τον Acosta ισοφαρίζοντας μόλις ένα χιλιόμετρο πιο πάνω.

Είναι σημαντικό που η KTM σημείωσε την υψηλή τελική της Ducati, η πίστα της Ινδονησίας δεν προσφέρεται για κάποιο εξωπραγματικό νούμερο και δεν είναι το θέμα μας το ύψος της τελικής αλλά το γεγονός πως από έξοδο στροφής σε είσοδο, αυτές οι μοτοσυκλέτες ήταν κοντά σε δύναμη. Το ένα είναι το πόσο δύναμη παράγεται, το δεύτερο είναι πώς εκμεταλλεύεται κανείς αυτή την δύναμη καθώς στο πρώτο κομμάτι η KTM έχει πιάσει την Ducati κι άλλες φορές, το δεύτερο είναι που προσπαθεί να πετύχει πιο συστηματικά. Την διαχείριση της δύναμης όμως επηρεάζουν πολλοί παράγοντες, με πρώτο τον αναβάτη ενώ το αποτέλεσμα για τον εξωτερικό θεατή αντανακλάται μονάχα στο ποιος φαίνεται ταχύτερος. Συχνά έχει αποδοθεί η αδυναμία ενός κινητήρα να πιάσει τον ανταγωνισμό, όταν στην πράξη είναι διαφορετικό το ζήτημα. Ιστορικό παράδειγμα πως κάποτε η Honda πέτυχε με τα οβάλ πιστόνια να έχει την απόδοση που χρειάζεται αλλά το αγωνιστικό αποτέλεσμα δεν ερχόταν, ήταν παράγοντας πολλών ακόμη συνιστωσών με πρώτη και καλύτερη την λανθασμένη αντίληψη που είχαν για το πώς να διαχειριστούν το φρένο του κινητήρα. Το αγωνιστικό λοιπόν αποτέλεσμα δεν ερχόταν στην ώρα του και σκότωσαν κάτι πρωτοποριακό στο οποίο είχαν επενδύσει απίστευτο κόπο και χρήμα και εν μέρη είναι μάλιστα πετύχει! Χρόνια μετά έβγαλαν και μία μοτοσυκλέτα απλά για να επισφραγίσουν την πορεία αυτή, χωρίς κανένα απολύτως στόχο να σημειώσουν εμπορική πορεία, αλλά μόνο και μόνο για να υπάρχει εκεί έξω αυτό που με κόπο είχαν καταφέρει και κάτι τρελοί και αλλοπαρμένοι στην Ελλάδα το κατάλαβαν και έγιναν οι πρώτοι ιδιοκτήτες εκτός Ιαπωνίας, μόνο και μόνο για να καταφέρουν να πάρουν μία γεύση. Άλλα 30 και βάλε χρόνια μετά κάποιος τυχαίος θα πει πως η Honda τότε απέτυχε και θα το αφήσει σκέτο, διαπράττοντας το λάθος να πει την μισή αλήθεια και η μισή αλήθεια είναι πάντα ένα ψέμα. Στην εποχή μας τώρα Honda και Yamaha έχουν πρόβλημα απόδοσης και μετά διαχείρισης της δύναμης και αυτή είναι όλη η αλήθεια.

Πίσω στον Acosta λοιπόν, είδαμε μία πετυχημένη προσπάθεια της KTM που ευτυχώς δεν ακυρώθηκε όπως κάλλιστα θα μπορούσε γιατί πράγματι οι πιέσεις του Acosta δεν ήταν σωστές. Πέρασαν στην KTM στιγμές αγωνίας γιατί στον τερματισμό οι αγωνοδίκες ανακοίνωσαν πως ο Acosta, ο Binder και ο Nakagami ήταν υπό έρευνα για τις πιέσεις που είχαν χρησιμοποιήσει. Ο Nakagami βρέθηκε λάθος και εισέπραξε τα μπόλικα 16 δευτερόλεπτα, σαν να έτρεχε δηλαδή στον περσινό αγώνα αλλά έτσι και αλλιώς εκτός δεκάδας ήταν και πριν, εκεί που ανήκει η Honda φέτος, εκτός και αν πέσουν μπόλικοι αναβάτες μπροστά και καταφέρει ο Zarco να ανέβει θέσεις, που πέφτει πιο σπάνια από τον Mir και γυρίζει ταχύτερα όλων των άλλων.

Ο Binder απέδειξε πως ο αισθητήρας μετρούσε λάθος και απέφυγε την τιμωρία αλλά η KTM δεν είχε καταφέρει να ηρεμήσει γιατί ο αισθητήρας του Acosta δούλευε σωστά και πράγματι οι πιέσεις του δεν ήταν αυτές που θα έπρεπε αλλά χαμηλότερα! Επέμεναν όμως στους αγωνοδίκες να το ψάξουν καλύτερα γιατί είχαν ξεκινήσει εντός ορίων και τελικά το έκαναν με τον παραδοσιακό τρόπο του βουλκανιζατέρ, βύθισαν τον εμπρός τροχό σε λεκάνη να δουν τις μπουρμπουλήθρες! Ευτυχώς υπήρχαν και αποδείχτηκε πως η ζάντα είχε μία ανεπαίσθητη ρωγμή. Θα φαινόταν αυτό αργότερα στον έλεγχο των μηχανικών αλλά θα ήταν αργά, θα είχαν ήδη τιμωρηθεί, αποχωρήσει από την πίστα και δεν θα γινόταν να αποδειχτεί ότι έτσι είχε αγωνιστεί. Όταν ακούτε ορισμένους που οδηγούν σε δημόσιο δρόμο με πανάκριβες αγωνιστικές ζάντες, να τους υπενθυμίζετε πως είναι λίγα τα παραδείγματα πετυχημένων μακρών δοκιμών σε τέτοια χρήση…

Ο άλλος αναβάτης της KTM ο Miller έπαιξε μπόουλινγκ στην πρώτη στροφή και δεν είχε θέματα πίεσης να ασχοληθεί για να δούμε αν θα τριτώσει το κακό στην πλευρά της KTM. Είναι άτυχος γιατί δεν έχει καλή φήμη, ωστόσο δεν ήταν δικό του λάθος σε καμία περίπτωση και κάθε προσπάθεια να τον μειώσει κανείς, τώρα που ξέρουμε ότι συνεχίζει και του χρόνου με μοτοσυκλέτα Yamaha αντί να αποχωρήσει, είναι λανθασμένη. Το έχω ξανά πει και άλλες φορές ακόμη και για τον Marquez, με τον κόσμο να αντιδρά γιατί ο Marquez είναι πολύ καλός στις εκκινήσεις κάτι που το θαύμασε κανείς και στην Ινδονησία. Ωστόσο τα λόγια του Miller έχουν αξία: «Όσο πιο πίσω τόσο πιο δύσκολα, δεν βλέπεις και δεν έχεις χώρο να στρίψεις» για να μην πέσει πάνω στον Vinales φρέναρε απότομα και έπεσε ο ίδιος κάνοντας strike σε Aleix Espargaro που θα είχε πάει καλά, σε Alex Marquez που δεν θα έκανε τίποτα φοβερό και σε Luca Marini που τον γλίτωσε από τις ερινύες για τις αποφάσεις του…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

https://bit.ly/MOTO_681