MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

MotoGP 2024, Mugello, P1 - Ταχύτερος ο Pecco Bagnaia, έσπασε την γκίνια των P1 ο Marc Marquez

Πολύ καλή επίδοση από τον Alex Rins, αντίθετα με τον Quartararo που τερμάτισε 11ος
Pecco Bagnaia, Mugello
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

31/5/2024

Στα χρονομετρημένα πρώτα δοκιμαστικά (P1) του Mugello, ο Pecco Bagnaia πλησίασε το δικό του ρεκόρ πίστας για να τερματίσει ταχύτερος όλων, με τον Marc Marquez να καταφέρνει να αποφύγει αυτή τη φορά τα Q1. Δεν κατάφερε να βρει ρυθμό και κορυφαίο χρόνο ο Jorge Martin, ενώ στο στρατόπεδο της Yamaha από τη μια είχαμε ενθουσιασμό για τον 2o Alex Rins, και από την άλλη απογοήτευση για τον 11ο Quartararo.

Ο καιρός είναι συννεφιασμένος και ο αέρας φυσά αρκετά δυνατά πάνω από την στεγνή για την ώρα πίστα του Mugello καθώς το χρονόμετρο ξεκινά να μετρά αντίστροφα από τη μία ώρα που θα διαρκέσουν τα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά (P1).

Τα ερωτηματικά πολλά. Θα καταφέρει επιτέλους ο Marc Marquez να περάσει απευθείας στα Q2; Ή θα έχουμε για τρίτο GP τον Ισπανό να πρέπει να περάσει από τα Q1; Θα συνεχίσει την εξαιρετική επίδοση των FP1 ο Fabio Quartararo που τερμάτισε 2ος ταχύτερος, και... θα τον ακολουθήσει και ο Alex Rins; Θα μπορέσει ο Pedro Acosta να είναι ανταγωνιστικός και στο Mugello; Θα δούμε κάποια πρόοδο από τους αναβάτες της Honda που θα τους επιτρέψει να ανέβουν πάνω από τις τελευταίες θέσεις της πρώτης εικοσάδας; Θα δούμε νέο ρεκόρ ταχύτητας σε μια πίστα που έχει το απόλυτο ρεκόρ στο MotoGP με 366,1 χλμ/ώρα από το 2023 και την KTM RC-16 του Brad Binder; Θα επανακάμψει ο Vinales που συνεχίζει να έχει μεγάλες μεταπτώσεις; Υπομονή, και σε λίγο θα έχουμε όλες τις απαντήσεις.

Vinales

Οι πρώτοι ταχύτεροι γύροι των P1 βρίσκονται στο 1:46, με αρχικό αποτέλεσμα τους Maverick Vinales και Fabio Quartararo να κάνουν το 1-2, αποτέλεσμα που είχαν πετύχει και στα FP1.

Δεν περνούν 5 λεπτά και ο Marc Marquez γίνεται ο πρώτος αναβάτης που ρίχνει τον χρόνο στο 1:45, με 1:45.582.

Pol Espargaro

Εντωμεταξύ, ο Pol Espargaro που αγωνίζεται ως wildcard με την KTM ισοφαρίζει το ρεκόρ ταχύτητας, γράφοντας και αυτός 366,1 χλμ/ώρα στη μεγάλη ευθεία της πίστας.

Πρώτη έξοδος στα χώματα για τον Joan Mir της Repsol Honda, με τον Ισπανό ευτυχώς να παραμένει όρθιος.

Δώδεκα λεπτά μετά την έναρξη των P1, ο Pedro Acosta κάνει και αυτός μια έξοδο στα χώματα της San Donato, χωρίς πτώση κι αυτός.

Σαράντα πέντε λεπτά πριν πέσει η καρό σημαία, και η πρώτη δεκάδα έχει ως εξής: Marc Marquez, Alex Rins, Francesco Bagnaia, Pedro Acosta, Fabio Quartararo, Marco Bezzecchi, Maverick Vinales, Alex Marquez, Miguel Oliveira, και Jack Miller.

Marc Marquez

Μόλις 11ος είναι ο Martin για την ώρα, ενώ ταχύτερος αναβάτης Honda είναι ο Nakagami στην 16η θέση.

Οι αναβάτες μπαίνουν στα pits για ξεκούραση, με τον Marc Marquez που έχει... καεί στον χυλό να είναι ο πρώτος που ξαναβγαίνει στην πίστα για τη δεύτερη προσπάθειά του στα P1.

Ενδιαφέρον έχει το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα του Fabio Quartararo με 360 χλμ/ώρα στη μεγάλη ευθεία έχει την 3η υψηλότερη τελική ταχύτητα αυτή τη στιγμή, κάτι που τα προηγούμενα χρόνια αποτελούσε απλά ένα όνειρο.

Στα μισά των P1, οι περισσότεροι αναβάτες μην έχοντας αλλάξει ελαστικά δοκιμάζουν τις δυνατότητες τους σε προσομοίωση αγώνα στα τελευταία στάδιά του, κι έτσι οι χρόνοι παραμένουν εν πολλοίς χωρίς αλλαγές.

Jorge Martin

Εκείνος που βρίσκει ρυθμό και ανεβαίνει κάποιες θέσεις είναι ο Jorge Martin, που από 11ος είναι πλέον 6ος.

Η πρώτη πτώση των P1 αφορά στον Pedro Acosta στην 13, ενώ θυμίζουμε πως ο νεαρός Ισπανός είχε πέσει στην 10 το πρωί, στα FP1. Η αστεία στιγμή έρχεται όταν στην προσπάθειά του να γυρίσει γρήγορα στα pits ο Acosta ανεβαίνει συνεπιβάτης σε ένα ηλεκτρικό Neo's της Yamaha το οποίο όμως δεν καταφέρνει να ανέβει την ανηφόρα στους λόφους του Mugello, με αποτέλεσμα ο αναβάτης της GASGAS να ξεκαβαλήσει εκνευρισμένος και να σπρώξει το scooter ανεβάζοντας το στην κορυφή του λόφου, για να κάτσει μετά ξανά στη σέλα του συνεπιβάτη στην κατηφόρα! Μάλλον χρειαζόμαστε ένα πιο δυνατό e-scooter για την ιταλική πίστα...

Η τραγωδία του Luca Marini συνεχίζεται και στο Mugello, με τον αδελφό του Valentino Rossi να βρίσκεται σχεδόν 2,5 δευτερόλεπτα πίσω από τον Marc Marquez στην 24η θέση, πίσω ακόμα και από τον Pol Espargaro, πίσω και από τον δοκιμαστή της Aprilia, Luca Savadori!

Δεκαοκτώ λεπτά πριν το τέλος, ο Maverick Vinales είναι ο πρώτος που βγαίνει στην πίστα με μαλακό πίσω ελαστικό, γράφοντας ταχύτερο χρόνο με 1:45.424, ρίχνοντας τον Marc Marquez στη 2η θέση.

Ολοένα και περισσότεροι αναβάτες βγαίνουν με φρέσκο μαλακό πίσω ελαστικό στην πίστα (σε συνδυασμό με μεσαία γόμα μπροστά), με τους χρόνους να ξεκινούν να πέφτουν.

Pedro Acosta

Παρά τις 2 πτώσεις του σήμερα ο Pedro Acosta συνεχίζει να πιέζει, όμως δεν έχει καταφέρει ακόμα να "ράψει" έναν αλάνθαστο και γρήγορο γύρο, παραμένοντας 5ος για την ώρα.

Δέκα λεπτά απομένουν, και η πρώτη δεκάδα έχει ως εξής: Vinales, M. Marquez, Rins, Martin, Bagnaia, R. Fernandez, Miller, Oliveira, Acosta και Morbidelli.

Η βροχή παραμένει ευτυχώς μακριά από την πίστα, αν και ο ουρανός έχει κλείσει από τα σύννεφα.

Κάπου εδώ έχουμε και έναν τσακωμό μεταξύ Alex Marquez και Pecco Bagnaia, με τον πρώτο να πιστεύει πως ο δεύτερος τον έκοψε και να χειρονομεί σαν τρελός κόβοντας και τον δρόμο στον αναβάτη της Ducati ο οποίος όμως τον αγνοεί. Οι κριτές ανακοινώνουν πως θα διερευνήσουν το επεισόδιο.

Alex Rins

Ο Alex Rins συνεχίζει να εντυπωσιάζει, ανεβαίνοντας 2ος με 7 λεπτά να απομένουν για το τέλος των P1, ενώ αμέσως μετά στην πίστα βγαίνουν οι πάντες, για την τελευταία προσπάθεια των χρονομετρημένων δοκιμαστικών. Όλοι με νέα ελαστικά.

Ο πάντα αποτελεσματικός Bagnaia γράφει ταχύτερο χρόνο με 1:44.938, κοντά στο δικό του περυσινό ρεκόρ του 1:44.855.

Ο Martinator χάνει τη γραμμή του για να βγει στην αμμοπαγίδα, χωρίς να πέσει, χάνοντας όμως πολύτιμο χρόνο ενώ βρίσκεται 5ος.

Δύο λεπτά και 40 δευτερόλεπτα απομένουν και ο Pecco μπαίνει στα pits, γνωρίζοντας πως δεν διατρέχει κίνδυνο να βρεθεί εκτός Q2.

Marc Marquez

Ασφαλής φαίνεται και ο Marc Marquez, ενώ κινδυνεύουν ο Pedro Acosta (9ος) και ο Alex Rins (10ος).

O Acosta καταφέρνει να γυρίσει επιτέλους γρήγορα και κυρίως χωρίς λάθη, ανεβαίνοντας στη 2η θέση, όμως αμέσως τον διαδέχεται στην ίδια θέση ο Alex Rins. Βλέπουμε πως κι οι δυο παραπάνω αναβάτες αντέδρασαν επιτυχώς στον κίνδυνο.

Quartararo

Εκείνος που θα βρεθεί στα Q1 είναι ο Fabio Quartararo που βρίσκεται 11ος, χάνει το μπροστινό και παρόλο που δεν πέφτει δεν έχει πλέον την ευκαιρία να βελτιώσει τον χρόνο του.

Τα P1 τελειώνουν και η πρώτη εικοσάδα έχει ως εξής:

1. Pecco Bagnaia, Ducati

2. Alex Rins, Yamaha

3. Pedro Acosta, GASGAS

4. Miguel Oliveira, Aprilia

5. Marc Marquez, Ducati

6. Enea Bastianini, Ducati

7. Jorge Martin, Ducati

8. Alex Marquez, Ducati

9. Maverick Vinales, Aprilia

10. Aleix Espargaro, Aprilia

11. Fabio Quartararo, Yamaha

12. Fabio Di Giannantonio, Ducati

13. Brad Binder, KTM

14. Marco Bezzecchi, Ducati

15. Franco Morbidelli, Ducati

16. Raul Fernandez, Aprilia

17. Jack Miller, KTM

18. Pol Espargaro, KTM

19. Takaaki Nakagami, Honda

20. Johann Zarco, Honda

Ετικέτες