MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

MotoGP 2024, Barcelona, P1 - Ο γερόλυκος Aleix Espargaro ταχύτερος όλων με νέο ρεκόρ πίστας!

Μόλις 6ος ο Jorge Martin… 12ος ο Marc Marquez που για 2ο συνεχόμενο GP πηγαίνει Q1
Aleix Espargaro
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/5/2024

Αν τα FP1 εξελίχθηκαν χωρίς εκπλήξεις, το αντίθετο συνέβη με τα P1, όπου ο Aleix Espargaro έδωσε ρέστα, καταφέρνοντας να γράψει νέο ρεκόρ πίστας, καπαρώνοντας την πρώτη θέση! Καθόλου άσχημα για έναν αναβάτη που μόλις ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες. Χλιαρό αποτέλεσμα η 6η θέση για τον Martin, εξαιρετική η 9η θέση για τον Alex Rins της Yamaha, και… πάλι στα Q1 βρέθηκε ο Marc Marquez που τερμάτισε μόλις 12ος!

Με ήλιο διεξήχθησαν τα ελεύθερα δοκιμαστικά FP1 των 45 λεπτών, με ήλιο και τα P1 της μιας ώρας.

KTM

Στην έναρξη των P1 οι αναβάτες ξεκίνησαν κατευθείαν με χρόνους στο 1:39, με τους Binder, Miller (!) και Quartararo να γράφουν τους πρώτους ταχύτερους χρόνους.

Λίγο πριν συμπληρωθούν τα πρώτα 10 λεπτά και έχουμε την πρώτη πτώση για σήμερα, με τον Binder να πέφτει θεαματικά στην 1 έχοντας και τους δυο τροχούς στον αέρα και τη μοτοσυκλέτα στριμμένη, ευτυχώς χωρίς να χτυπήσει. Παρά την πτώση του Binder, εντυπωσιακό είναι το γεγονός πως για την ώρα 3 μοτοσυκλέτες του Pierer Group (Miller με 1:39.212, Binder, Acosta) κάνουν το 1-2-3 στην κορυφή!

Τρία λεπτά αργότερα πέφτει και ο Quartararo στην 5, χάνοντας τον μπροστινό τροχό, και αυτός χωρίς να χτυπήσει. Παρά την πτώση του ο Γάλλος έχει καταφέρει να σημειώσει τον 4ο ταχύτερο χρόνο μέχρι στιγμής.

Δεκαπέντε λεπτά μετά την έναρξη των P1, και οι Jorge Martin και Marc Marquez που ήταν ταχύτεροι στα FP1 βρίσκονται στις θέσεις 9 και 6, με τον Πρωταθλητή Bagnaia να είναι 8ος.

Από τους αναβάτες ιαπωνικών μοτοσυκλετών ο Quartararo είναι "αλλού" αφού βρίσκεται στην 4η θέση, με δεύτερο τον ομόσταυλό του Alex Rins στην... 17η θέση, με καλύτερα τοποθετημένο αναβάτη Honda τον Nakagami που είναι 18ος.

Με 39 λεπτά να απομένουν, ο Binder πέφτει ΞΑΝΑ, στην 2, λίγα μέτρα μετά το μέρος που έπεσε πριν λίγο! Ο Νοτιοαφρικανός συνεχίζει έτσι να μαζεύει πτώσεις, στοιχείο που χαρακτηρίζει τα τελευταία GP του... τι σημαίνει αυτό για τα P1 στη Βαρκελώνη; Πως μετά από 2 συνεχόμενες πτώσεις ο Binder δεν έχει μοτοσυκλέτα να συνεχίσει για την ώρα! Θα καταφέρουν οι μηχανικοί να του ετοιμάσουν μια από τις χτυπημένες RC16 για να συνεχίσει;

Τρία λεπτά αργότερα πέφτει και ο Digia. Οι χρόνοι στην κουρφή δεν αλλάζουν, καθώς σχεδόν όλοι οι αναβάτες για την ώρα γυρίζουν με τα χρησιμοποιημένα ελαστικά τους, σε προσομοίωση των τελικών σταδίων του αγώνα.

Marc

Είκοσι τέσσερα λεπτά απομένουν και ο Marc Marquez βγαίνει στην πίστα με φρέσκα μαλακά ελαστικά να προλάβει τους υπόλοιπους στην προσπάθεια του να γράψει έναν καλό χρόνο που θα τον βάλει απευθείας στα P2. Θυμάστε το 2023; Όταν ο Ισπανός έπρεπε να πάρει στο κατόπι αναβάτες ευρωπαϊκών εργοστασίων για να καταφέρει να κόψει δευτερόλεπτα και να πετύχει μια αξιοπρεπή τοποθέτηση στη σχάρα εκκίνησης;

Ο πρώτος γύρος του 8 φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή δεν είναι γρήγορος, ενώ ο Marquez βγαίνει και εκτός ορίων με αποτέλεσμα να ακυρωθεί ο -κακός έτσι κι αλλιώς- χρόνος του. Στον 2ο γύρο, ο Marquez δείχνει να βρίσκει τον ρυθμό του, για να περάσει τη γραμμή του τερματισμού 5ος, μισό δευτερόλεπτο πίσω από τον ταχύτερο χρόνο του Miller. Δεν καταφέρνει όμως να κάνει κάτι καλύτερο και μπαίνει ξανά στα pits. Τον Marquez ακολουθούν και οι υπόλοιποι αναβάτες, που έχουν βγει στην πίστα με φρέσκες γόμες, κόβοντας δευτερόλεπτα από τους καλύτερους χρόνους τους.

Πρώτος ανεβαίνει ο Vinales με 1:39.184, με τον Digia να γράφει τον 3ο ταχύτερο χρόνο, με τον Miller να είναι πλέον 2ος.

Κι ο Vinales δεν σταματά εκεί, αφού ρίχνει κι άλλο τον χρόνο του, για να γράψει χρόνο 1:39.121, διατηρώντας την πρωτιά.

Rins

Εντωμεταξύ, απροσδόκητα καλός είναι ο χρόνος του Alex Rins, με τον αναβάτη της Yamaha να συμπληρώνει στη Βαρκελώνη 200 GP, χρόνος που φέρνει τον Ισπανό στην 5η θέση για την ώρα!

Σειρά τώρα έχει ο Aleix Espargaro να εντυπωσιάσει, σημειώνοντας χρόνο 1:39.031, ανεβαίνντας 1ος, με 2ο τον Vinales και την Aprilia να κάνει το 1-2!

Martin

Θα μπορέσει ο Jorge Martin να ξεπεράσει το δίδυμο της Aprilia; Τι ερώτηση... φυσικά και το κάνει, με τον αναβάτη της Prima Pramac να γυρίζει στο 1:38.879, για να βρεθεί εκείνος 1ος. Και συνεχίζει να κόβει δευτερόλεπτα, για να βελτιώσει τον χρόνο του, γράφοντας 1:38.793, μια ανάσα από το ρεκόρ πίστας του Pecco Bagnaia.

Pecco

Δέκα λεπτά απομένουν για την καρό σημαία και ο Pecco Bagnaia περνά από το πουθενά 2ος, πριν τον αφήσει 3ο ο... Morbidelli.

Και κάπου εδώ έχουμε τη 2η πτώση του Digia, ο οποίος ευτυχώς δεν χτυπά.

Και οι μοτοσυκλέτες του Pierer Group που στην αρχή είχαν κάνει το 1-2-3; Όγδοος ο Miller, στη δέκατη θέση ο Binder, δωδέκατος ο Acosta -περιμένετε όμως γιατί δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη. Θα καταφέρει ο νεαρός αναβάτης της GASGAS να μπει στην 10άδα; Όχι μόνο τα καταφέρνει, αλλά 8 λεπτά πριν το τέλος γράφει τον 2ο ταχύτερο χρόνο!

Πολύ πίσω βρίσκονται οι Ιάπωνες κατασκευαστές, με ταχύτερο όλων τον Quartararo στην 14η θέση 6 λεπτά πριν το τέλος. Ο Fabio όμως δεν το αφήνει έτσι, και συνεχίζει τις προσπάθειες, για να σκαρφαλώσει στην 11η θέση με 4 λεπτά να απομένουν για το τέλος.

Τρία λεπτά πριν το τέλος και έχουμε αλλαγές στην κορυφή, όπου ο Aleix Espargaro περνά 1ος γράφοντας νέο ρεκόρ πίστας με 1:38.562, δεύτερος είναι ο Miller, τρίτος ο Martin, τέταρτος ο Acosta, πέμπτος ο Morbidelli και οι χρόνοι συνεχίζουν να πέφτουν!

Aleix

Τα P1 τελειώνουν και η πρώτη δεκάδα έχει ως εξής:

1. Aleix Espargaro, Aprilia 1:38.562

2. Brad Binder, KTM

3. Pedro Acosta, GASGAS

4. Francesco Bagnaia, Ducati

5. Jack Miller, KTM

6. Jorge Martin, Ducati

7. Enea Bastianini, Ducati

8. Franco Morbidelli, Ducati

9. Alex Rins, Yamaha

10. Maverick Vinales, Aprilia

Κι ο Marc Marquez; Μόλις 12ος ο Ισπανός, που για 2ο συνεχόμενο GP θα πρέπει να περάσει από τα Q1 για να διεκδικήσει μια από τις 2 θέσεις για τα Q2!

Εξαιρετική η επίδοση του Alex Rins στην 9η θέση, που τον κάνει τον ταχύτερο αναβάτη ιαπωνικής μοτοσυκλέτας με διαφορά, με τον Quartararo να τερματίζει στην 14η θέση.

Zarco

Πολύ χειρότερα εξελίχθηκαν τα πράγματα για τη Honda με ταχύτερος αναβάτη του εργοστασίου τον Johann Zarco στην 19η θέση, με την Repsol Honda να βρίσκεται στις θέσεις 21 (Mir) και 22 (Marini)...

Ετικέτες