MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

MotoGP 2024, Jerez, Q1 & Q2 - Πρώτη pole position για Marc Marquez με την Ducati!

Δύσκολα τα πράγματα για Bagnaia, κακές επιδόσεις για Aprilia, και πάτος για μια ακόμη φορά για τους Ιάπωνες
Marc Marquez, πρώτη pole position με Ducati
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/4/2024

Από το 2023 και το GP της Πορτογαλίας είχε να πάρει pole position ο Marc Marquez, και στη Jerez έδειξε με τον καλύτερο τρόπο πως ο χρόνος εξοικίωσής του με την Ducati τελείωσε, και πλέον παλεύει για την κορυφή. Ταχύτατος τόσο την Παρασκευή, όσο και το πρωί του Σαββάτου, σε στεγνό και βρεγμένο, ο 8 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής πήρε πανάξια την πρώτη του pole position με την GP23 (που, αν το πιστεύετε, είναι η... 93η pole της καριέρας του), σώζωντας και δυο παραλίγο πτώσεις, θυμίζοντας τον καλό παλιό του εαυτό.

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Ενώ την Παρασκευή η Jerez λουζόταν στον ήλιο, το Σάββατο ήρθε η βροχή να περιπλέξει τα πράγματα, με τα slick να δίνουν τη θέση τους σε βρόχινα ελαστικά, και τις φιμέ ζελατίνες στα κράνη στις διαφανείς. Παρά τώρα τη βροχή, στα FP2 που έγιναν το πρωί του Σαββάτου, ο Marc Marquez ξεχώρισε για μια ακόνη φορά -μετά τα ελεύθερα και χρονομετρημένα της Παρασκευής- αποτελώντας ένα από τα μεγάλα φαβορί για το ισπανικό GP, αν δεν έχει πάλι κάποια πτώση δηλαδή.

Στα δεύτερα ελεύθερα δοκιμαστικά, το Σάββατο, με την πίστα βρεγμένη και τη βροχή να πέφτει -όχι όμως καταρρακτωδώς- ο MM93 σημείωσε τον ταχύτερο χρόνο, ενώ στο τέλος αν δεν τον έκοβε ο Mir θα έριχνε τον χρόνο του ακόμα περισσότερο. Στο βρεγμένο, ένα από τα φαβορί που δεν έδειξε να προσαρμόζεται κατάλληλα ήταν ο προπορευόμενος στη βαθμολογία Jorge Martin που τερμάτισε μόλις στη 12η θέση (!) -έχοντας όμως ήδη περάσει στα Q1 προηγουμένως,

Στα Q1 στην αρχή η πρώτη πεντάδα που ξεχώρισε σε μια βρεγμένη πίστα η οποία όμως σταδιακά στέγνωνε, ήταν ο Brad Binder, ο Dani Pedrosa, o Raul Fernandez, ο Miguel Oliveira και ο Jack Miller. Οι Ιάπωνες ζούσαν για μια ακόμη φορά ένα δράμα, με τον Quartararo να αγωνίζεται να ξεκολλήσει από την… 11η θέση, με ταχύτερο αναβάτη από το στρατόπεδο της Honda τον Zarco, στην 7η θέση. Υπόψη πάντα πως από τα Q1 περνούν μόλις 2 αναβάτες στα Q2, με τους υπόλοιπους να καταλαμβάνουν τις τελευταίες θέσεις στη σχάρα εκκίνησης.

Τα Q1 τελειώνουν με την πίστα αρκετά στεγνή, στο βαθμό που είδαμε τους δυο πρώτους αναβάτες να γράφουν χρόνους στο 1:47. Οι δυο αναβάτες που περνούν στα Q2 είναι οι Franco Morbidelli της Prima Pramac, και Brad Binder της ΚΤΜ. Ταχύτερος αναβάτης ιαπωνικής μοτοσυκλέτας ήταν ο Zarco στην 3η θέση, και ταχύτερος από τη Yamaha ο Quartararo στην… 13η θέση, 2,213 δευτερόλεπτα πίσω από τον Morbidelli! Τραγωδία…

Τα Q2 ξεκινούν με θερμοκρασία 15 βαθμών και συννεφιά, αν και ο ήλιος κάνει σιγά-σιγά την εμφάνισή του. Η πίστα έχει στεγνώσει αρκετά, αλλά οι αναβάτες ξεκινούν με βρόχινα ελαστικά -όλοι με μπροστινή medium γόμα, και με μοιρασμένες προτιμήσεις για πίσω, medium & soft.

Ο χρόνος των 15 λεπτών μεταφράζεται σε έναν γύρο προθέρμανσης, ενώ αμέσως μετά οι αναβάτες ξεκινούν να πιέζουν με το χρονόμετρο να γράφει.

Στον πρώτο γύρο που μετράει το χρονόμετρο, ο Marc Marquez γράφει τον ταχύτερο χρόνο με 1:48.016, ακολουθούμενος από τους Pedro Acosta (!), Fabio Di Giannantonio, Jorge Martin και Franco Morbidelli. Η πίστα συνεχίζει να στεγνώνει και οι χρόνοι να πέφτουν ακόμα περισσότερο.

Ο Brad Binder διαδέχεται τον Marquez στην 1η θέση, με χρόνο 1:47.807 και οι αναβάτες ξεκινούν σταδιακά να μπαίνουν στα pits, αφού η πίστα έχει στεγνώσει αρκετά για να βάλουν είτε soft βρόχινα, είτε slick - για τους πιο τολμηρούς- ελαστικά.

Λίγο πριν μπει στα pits και ο Marc Marquez, πιέζοντας για να περάσει τον Binder έχει ένα τρομακτικό γλίστρημα, χωρίς ευτυχώς να πέσει, χειρονομώντας από θυμό, γνωρίζοντας πως ο χρόνος του ήταν καλός και θα τον έβαζε ξανά πρώτο. Μπαίνει κι αυτός αμέσως στα pits για αλλαγή ελαστικών.

Έξι λεπτά απομένουν για το τέλος των Q2, και όλοι μπαίνουν στην πίστα με φρέσκα ελαστικά.

Acosta

Ο Acosta ξεκινά να πιέζει με το καλημέρα, με αρκετές πλαγιολισθήσεις, ρίχνοντας θεαματικά τον χρόνο του... είτε θα έπαιρνε την pole, είτε θα έπεφτε ο νεαρός Ισπανός, και δυστυχώς χάνει τον μπροστινό τροχό στη στροφή 13, και πέφτει!

Ο Bezzecchi είναι εκείνος που περνά πρώτος με 1:47.044, κάτω από το χειροκρότημα του μάνατζερ της ομάδας του, Valentino Rossi που παρακολουθεί τα τεκταινόμενα από τα pits.

Ένα λεπτό και 45 δευτερόλεπτα πριν το τέλος, και στην πρώτη θέση περνά ο Marc Marquez με βρόχινα ελαστικά και medium γόμα (!) με 1:46.773. Και επειδή μιλάμε για τον Marc, μόλις τελειώσει τον φοβερό αυτό γύρο... χάνει το μπροστινό στην 1, και γλιτώνει στο παρά τρίχα την πτώση -χάνει όμως και την ευκαιρία για να κάνει κι άλλον γύρο, ώστε να σιγουρέψει την pole position.

Ευτυχώς για τον 8 φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή, οι υπόλοιποι δεν δείχνουν να μπορούν να πιέσουν άλλο, ενώ έξοδο στην αμμοπαγίδα έχει ο Bezzecchi, χωρίς πτώση.

Τα Q2 τελειώνουν, και ο Marc παίρνει με το σπαθί του την πρώτη pole position του καβάλα στην Ducati GP23 -και την πρώτη από την Πορτογαλία το 2023, μέσα στο "σπίτι του", στην ισπανική πίστα Angel Nieto, κάτω από ενθουσιώδεις επευφημίες από το ισπανικό κοινό!

Δεύτερος είναι ο Bezzechi και τρίτος ο Jorge Martin, κάνοντας το 1-2-3 για την Ducati.

Αντίθετα με την χαρά του Marc, θυμός είναι το κύριο συναίσθημα που δείχνει ο Pecco Bagnaia μετά τον τερματισμό του στην εξαιρετικά κακή για αυτόν 7η θέση.

Κακές είναι όμως και οι θέσεις της εργοστασιακής Aprilia, με τον Vinales μόλις 11ο και τον Aleix Espargaro μια θέση πιο πίσω...

Χάρη στην πτώση του τη χειρότερη στιγμή ο Pedro Acosta θα εκκινήσει από την 10η θέση, ο wildcard Pedrosa κι αυτός άσχημη επίδοση με την 16η θέση της σχάρας εκκίνησης, ενώ για τους Ιάπωνες τα είπαμε, είναι ακόμα στον πάτο του βαρελιού..

Πρώτη δεκάδαΔεύτερη δεκάδα
Ετικέτες