MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

MOTOGP Cota: Μεγάλη νίκη Vinales σε απόλυτη κυριαρχία στις ΗΠΑ

Ο πρώτος με νίκη με τρία διαφορετικά εργοστάσια!
MOTOGP Cota: Μεγάλη νίκη Vinales σε απόλυτη κυριαρχία στις ΗΠΑ
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/4/2024

MOTOGP Cota: Μεγάλη νίκη Vinales σε απόλυτη κυριαρχία στις ΗΠΑ

Ο πρώτος με νίκη με τρία διαφορετικά εργοστάσια!

Ένα σόου με την κατάλληλη ποσότητα πυρίτιδας, ταιριαστό για Τέξας έδωσε την σειρά για εκκίνηση στον εξαιρετικό αγώνα των ΗΠΑ όπου ο Maverick Viñales σφράγισε την συνέχειά του με το να γίνει ο πρώτος αναβάτης που κατακτά τη νίκη με τρεις διαφορετικούς κατασκευαστές στην ιστορία των MotoGP. Παρότι είχε την pole position και μία νίκη στην Sprint, ο Vinales χρειάστηκε τελικά να παλέψει για την νίκη από τις πίσω θέσεις του βάθρου και το έκανε με τον πλέον εντυπωσιακό τρόπο. Από εκεί και πέρα η τύχη τους, ή καλύτερα η ατυχία του Marquez βοήθησε τον νεοεισερχόμενο Pedro Acosta και τον Enea Bastianini να κάνουν back-to-back βάθρο.

Ο Acosta κατάφερε να βγει πρώτος στην έξοδο της πρώτης στροφής δείχνοντας τον δρόμο στους Bastianini και Jorge Martin, με τον Jack Miller να κάνει μία προσπάθεια να ανέβει από διψήφιο νούμερο σε μονό, υποβιβάζοντας τον Marc Marquez στην τέταρτη θέση. Ο Viñales είχε μια στενή επαφή με Martin και Bagnaia στην πρώτη στροφή με αποτέλεσμα η Aprilia να φτάσει στο άνω άκρο της πρώτης δεκάδας Ο Martin ξέφυγε γρήγορα από τον Bastianini, ο οποίος δέχθηκε επίθεση από Miller, Marquez και Bagnaia.

Ο Acosta δέχτηκε επίσης πολλές επιθέσεις από τον Martin τους επόμενους δύο γύρους, αλλά ο rookie κράτησε την πρωτιά. Στο μεταξύ η διαμάχη Miller και Marquez επέτρεψε στον Bagnaia να περάσει μπροστά με τον Marquez να ανταλλάσσει χρώματα στα αεροδυναμικά βοηθήματα με τον Miller στον 3ο γύρο.

Ο χρόνος του Acosta στην κορυφή του αγώνα τελείωσε στην αρχή του 4ου γύρου, όταν ο Martin έκανε επιτέλους μια καθοριστική κίνηση να αλλάξει η πρώτη θέση του βάθρου. Ο Bagnaia άδραξε εκεί την ευκαιρία κάνοντας μία επίθεση για να κόψει άλλη μία θέση από τον νέο αναβάτη της GASGAS. Ο Acosta συνέχισε να προσφέρει θέαμα μένοντας κολλημένος στον πίσω τροχό της Ducati. Αυτό τον έφερε στο σωστό σημείο την κατάλληλη στιγμή, όταν η επαφή στην τελευταία στροφή μεταξύ ενός υπερβολικά αισιόδοξου Marquez και ενός τυχερού Martin έφερε τον αναβάτη της Gresini πίσω από το δίδυμο και έπρεπε πλέον να ανασυνταχθεί από την τέταρτη θέση.

Ο Acosta ανέλαβε εκ νέου δράση στην πρώτη στροφή του 7ου γύρου και ο Marquez ακολούθησε πάνω από τον Bagnaia, αλλά εν τω μεταξύ ο Martin απολάμβανε μισό δευτερόλεπτο ανάσας στην κορυφή. Πίσω από την ηγετική τετράδα, ο Viñales έκανε την επιστροφή του, βρίσκοντας τρόπο να περάσει τον Miller και να διεκδικήσει την πέμπτη θέση στο τέλος του ίδιου γύρου ενώ και ο Bastianini σύντομα ακολούθησε το παράδειγμά του περνώντας τον ομόσταυλό του. Όλο αυτό το διάστημα που ο Marquez προσπαθούσε να βρει ένα κενό γύρω από τον Acosta, ο Martin προσπαθούσε να κερδίσει έδαφος μπροστά, με ένα ολόκληρο δευτερόλεπτο διαφορά στον 9ο γύρο. Μη θέλοντας να εγκαταλείψει ή να συμβιβαστεί με τη δεύτερη θέση, ο Acosta ανέβασε το ρυθμό και αμέσως έκλεισε τη διαφορά από τον πρωτοπόρο, φέρνοντας μαζί του και τον Marquez, ενώ ο Viñales κρατούσε απασχολημένο τον Bagnaia - μια μάχη που τους κόστισε ένα δευτερόλεπτο από την προπορευόμενη τριάδα.

Βοηθούμενος από τον Martin που δεν κράτησε σταθερό ρυθμό, ο Acosta είχε άλλη μια ευκαιρία να πάρει την πρωτοπορία στον 10ο γύρο, αλλά ήταν βραχύβια, καθώς ο Marquez πέρασε τον Martin στη στροφή 12 και τον Acosta στη στροφή 1 για να γίνει επικεφαλής του ροντέο για άλλη μια φορά. Ωστόσο το όνειρο για την επιστροφή του βασιλιά της COTA ήταν σύντομοσ καθώς σημείωσε μία αποκαρδιωτική πτώση στα φρένα. Ο Acosta έδειξε πως θα είναι ανενόχλητος εμπρός αλλά η άνοδος του Viñales πολύ σύντομα μας έδειξε πως το βάθρο δεν είχε ακόμη ολοκληρωθεί. Στο μεταξύ και ο Martin είχε επίσης παρέα από το εργοστασιακό δίδυμο των Bagnaia και Bastianini στη μάχη για την τρίτη θέση.

Ο Viñales έκανε την κίνησή του για την πρωτιά στη στροφή 11 με οκτώ γύρους να απομένουν και ο Acosta προσπάθησε να απαντήσει αμέσως, αλλά ο poleman κράτησε με την δεύτερη προσπάθεια την θέση του με ένα blockpass πολύ καθαρό, πολύ επαγγελματικό και από εκεί και πέρα γρήγορα έχτισε ένα πλεονέκτημα μισού δευτερολέπτου, το οποίο μετατράπηκε σε ένα δευτερόλεπτο εν ριπή οφθαλμού. Μαζί με την KTM που έτρεχε στα κόκκινα χρώματα της GASGAS όλο το γκρουπ πίσω από τον Vinales ήταν κατά κόκκινο αλλά κανείς δεν μπορούσε να ακολουθήσει το Top Gun. Ο Acosta είχε μια μικρή ανάσα στη δεύτερη θέση, καθώς ο Martin είχε τον Bastianini να τον κυνηγάει στο σβέρκο του, αφού παραμέρισε τον Bagnaia από τη μάχη του βάθρου.

Ο Viñales συνέχισε ακάθεκτος στην πρώτη θέση και μπόρεσε να αντιδράσει γρήγορα όταν ο Acosta άρχισε να μειώνει το πλεονέκτημά του στους τελευταίους γύρους. Η προσοχή για τους τελευταίους δύο γύρους στράφηκε στη μάχη για την τρίτη θέση, όπου ο Bastianini κέρδισε τελικά τον Martin μετά από καταδίωξη για το δεύτερο μισό του αγώνα. Ο Bagnaia τερμάτισε στην μακρινή πέμπτη θέση, με τους Fabio Di Giannantonio, Aleix Espargaro, Marco Bezzecchi, Brad Binder και Raul Fernandez να συμπληρώνουν τις 10 πρώτες θέσεις.

Παρά το γεγονός ότι έχασε το βάθρο, ο Martin διατήρησε την πρωτιά στο παγκόσμιο πρωτάθλημα με 21 βαθμούς διαφορά από τον Bastianini, με τον Viñales να σκαρφαλώνει στην τρίτη θέση με 24 βαθμούς διαφορά. Ο Acosta ακολουθεί με 26 βαθμούς, τέσσερις λιγότερους από τον Bagnaia.

 

Θέση

No.

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος/Διαφ.

1

12

Maverick Viñales

Aprilia

41:09.503

2

31

Pedro Acosta

KTM

1.728

3

23

Enea Bastianini

Ducati

2.703

4

89

Jorge Martin

Ducati

4.690

5

1

Francesco Bagnaia

Ducati

7.392

6

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

9.980

7

41

Aleix Espargaro

Aprilia

12.208

8

72

Marco Bezzecchi

Ducati

13.343

9

33

Brad Binder

KTM

14.931

10

25

Raul Fernandez

Aprilia

16.656

11

88

Miguel Oliveira

Aprilia

18.542

12

20

Fabio Quartararo

Yamaha

22.899

13

43

Jack Miller

KTM

24.011

14

37

Augusto Fernandez

KTM

27.652

15

73

Alex Marquez

Ducati

32.855

16

10

Luca Marini

Honda

33.529

Πτώσεις

 

42

Alex Rins

Yamaha

20:48.178

 

93

Marc Marquez

Ducati

20:36.524

 

36

Joan Mir

Honda

16:40.803

 

21

Franco Morbidelli

Ducati

14:29.451

 

5

Johann Zarco

Honda

12:55.867

 

30

Takaaki Nakagami

Honda

12:32.563

 

Ετικέτες