MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

MotoGP 2025, 11ος γύρος Brno, Practice - Εύκολα πρώτος ο M.Marquez

Johann Zarco και Fabio Quartararo πίσω του - 5ος ο Jorge Martin
MotoGP 2025 Brno
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

18/7/2025

Σε μια πίστα που στέγνωνε σταδιακά ο M.Marquez που έχει και το απόλυτο ρεκόρ γύρου στο Brno έκανε εύκολα τον καλύτερο χρόνο στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά έχοντας πίσω του τους Johann Zarco και Fabio Quartararo.

Η βροχή έπεφτε με τους κουβάδες στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά στο Brno με αποτέλεσμα να βγει κόκκινη σημαία στην προσπάθεια των αναβατών της Moto2 με το νερό να έχει μετατρέψει σε λίμνη τη φρεσκοστρωμένη πίστα.

Η βροχή συνέχισε να πέφτει με φούρια και πριν από την έναρξη των χρονομετρημένων του MotoGP που καθυστέρησαν να ξεκινήσουν καθώς το νερό είχε στρογγυλοκαθίσει στην πίστα. 

Με τη βροχή να υποχωρεί οι χρόνοι ξεκίνησαν από το 2:16 και δέκα λεπτά μετά την έναρξη ο Jorge Martin, που έδειχνε διάθεση να πιέσει, σε αντίθεση με το πρωί, έκανε τον καλύτερο χρόνο για να χάσει ωστόσο την πρωτιά αμέσως από τον Bezzecchi και έπειτα διαδοχικά από τους Μ.Marquez και Quartararo με 2:06.159, με την αγωνιστική γραμμή να στεγνώνει.

Έχοντας τον καλύτερο χρόνο ο Bezzecchi "χτύπησε" μια λιμνούλα και έπεσε χωρίς ωστόσο να πάθει κάτι με 45 περίπου λεπτά να απομένουν για τη λήξη, ενώ πέντε λεπτά αργότερα ο καλύτερος χρόνος πήγε στον Quartararo με 2:05.237. Κάπου εκεί και με την πίστα να στεγνώνει άρχισε να ξυπνάει και ο M.Marquez, ο πρώτος που έριξε τον χρόνο κάτω κάτω από το 2:05, πολύ κάτω, με 2:04.412, 7,5 δέκατα μπροστά από τον Quartararo, τον μοναδικό που βρισκόταν στο ίδιο δευτερόλεπτο με τον εργοστασιακό αναβάτη της Ducati σε εκείνο το σημείο.

Με το πέρασμα του πρώτου 30λεπτου ο Jack Miller ήταν εκείνος που προσπάθησε να αγγίζει τον χρόνο του M.Marquez που παρέμενε πρώτος, με τον Αυστραλό να ανεβαίνει στη δεύτερη θέση με 6,5 δέκατα διαφορά και τους Quartararto, Mir, Bezzecchi πίσω του και τον Bagnaia στην 6η θέση 1,3 δλ. πίσω. Ο Martin, μένοντας εκτός 10άδας, ανέβασε και αυτός ρυθμό και "εκτόξευσε" τον εαυτό του στη δεύτερη θέση, ενώ έπειτα πήρε στο κατόπι τον M.Marquez προσπαθώντας να τον ακολουθήσει με 24 λεπτά να απομένουν.
Η αγωνιστική γραμμή στέγνωνε όλο και περισσότερο και ο Johann Jarco, που διαπρέπει σε αυτές τις συνθήκες, κατάφερε να σπάσει επιτέλους τον χρόνο του Marquez, μόνο και μόνο για να δει τον Ισπανό να παίρνει και πάλι τα πρωτεία κατεβαίνοντας ως μόνος πρώτος κάτω από το 2:04. Πίσω από τον Zarco ήταν ο Quartararo με λιγότερο από ένα δέκατο διαφορά με τις συνθήκες να ευνοούν τους δύο Γάλλους και τον Martin στην 4η θέση μπροστά από τον ομόσταυλό του Bezzecchi.

Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής πάλεψε μέχρι τέλους με τον Bez και τελικά βρέθηκε πίσω του στο τέλος. Η βροχή μάλλον ευνόησε τον Martin στο "ντεμπούτο" του καθώς δεν χρειάστηκε να πιέσει τη μοτοσυκλέτα στο όριο για να πετύχει κάποιο χρόνο και αυτό καλό θα κάνει στην αυτοπεποίθησή του για τη συνέχεια του γύρου στην Τσεχία.

Την ίδια στιγμή ο Franscesco Bargnaia παρέπαιε στη 12η θέση, ενώ ο Fermin Aldeguer, στην πρώτη του εμφάνιση στο Brno βρισκόταν εντός 10άδας με λιγότερα από 20 λεπτά να απομένουν. Ήδη φαινόταν ότι τα βρόχινα ελαστικά δεν μπορούσαν να προσφέρουν κάτι παραπάνω, μάλλον το αντίθετο, με τους χρόνους να μην βελτιώνονται επί της ουσίας και την αγωνιστική γραμμή να γίνεται όλο και πιο φανερά στεγνή. 

Ωστόσο με μπόλικη υγρασία σε κάποια σημεία της πίστας κανείς αναβάτης δεν πήρε το ρίσκο να βάλει σλικ και έτσι ο M.Marquez, ακόμη πιο εύκολα ίσως από το αναμενόμενο, κράτησε την πρώτη θέση. Πίσω του παρέμειναν οι Zarco και Quartararo, επίσης χωρίς να βελτιώσουν τον χρόνο τους, με την 4η θέση να πηγαίνει στον Bezzecchi που κατάφερε τελικά να περάσει τον Martin περίπου τρία λεπτά πριν το τέλος. 

Jack Miller, Joan Mir και Enea Bastianini ακολούθησαν, με τον Pedro Acosta στην 9 θέση και τον εξαιρετικό στην πρώτη του εμφάνιση στην Τσεχία Aldeguer να κλείνει την πρώτη 10άδα.

Αυτός που την πλήρωσε με την κατάσταση της πίστας ήταν ο Bagnaia που έμεινε εκτός 10άδας με το 13ο χρόνο των χρονομετρημένων και παραλίγο να συμβεί το ίδιο και με τον Α.Marquez. Ο Ισπανός είχε πτώση επτά λεπτά πριν το τέλος και ενώ βρισκόταν στην 11η θέση. Τελικά κατάφερε να φτάσει στα paddock και να ανέβει στην εφεδρική μοτοσυκλέτα εγκαίρως κάνοντας έπειτα έναν εξαιρετικό γύρο για την 9η θέση. Αυτός και ο αδερφός του είναι οι μοναδικοί δύο φέτος που έχουν προκριθεί απευθείας στο Q2 σε όλους τους αγώνες, με τον Α.Marquez να αφήνει εκτός 10άδας τον εξαιρετικό στην πρώτη του εμφάνιση στην Τσεχία Aldeguer στο τέλος.

Να σημειωθεί ότι απόλυτο ρεκόρ γύρου το έχει ο N.Marquez από το 2016 με 1:54.596, έναν χρόνο που παραλίγο να σπάσει στα πρωινά ελεύθερα δοκιμαστικά και αυτό δεν αποκλείεται να γίνει αύριο.