MotoGP: Απομακρυσμένος τεχνικός έλεγχος και πάγωμα της εξέλιξης!

Επιδιώκεται η ισονομία μεταξύ των ομάδων
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/3/2020

Ένα απ’ τα διάφορα θέματα που έχουν δημιουργηθεί μέσα απ’ όλη κατάσταση με τον κορωνοϊό και μπορεί να συμβάλει στην περαιτέρω καθυστέρηση της διεξαγωγής των αγώνων, είναι το πώς θα πραγματοποιηθεί ο τεχνικός έλεγχος των μοτοσυκλετών. Στη μεγάλη κατηγορία του πρωταθλήματος, κάθε εταιρεία μπορεί να χρησιμοποιήσει μέχρι επτά κινητήρες ανά σεζόν, ενώ τα εργοστάσια που έχουν πλεονέκτημα όπως η ΚΤΜ και Aprilia έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν δυο επιπλέον κινητήρες συγκριτικά με τις υπόλοιπες εταιρείες, μέχρι να φτάσουν το επίπεδο του ανταγωνισμού. Ακόμη, κάθε αναβάτης έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει μέχρι δυο φαίρινγκ με διαφορετικά αεροδυναμικά βοηθήματα, εκ των οποίων το πρώτο πρέπει να κατοχυρωθεί πριν τον πρώτο αγώνα, ενώ το δεύτερο μπορεί να κατοχυρωθεί κατά τη διάρκεια της σεζόν.

Υπό κανονικές συνθήκες, ο τεχνικός έλεγχος των κινητήρων, κατά τον οποίο σφραγίζονται οι κινητήρες, πραγματοποιείται την Πέμπτη, πριν τον πρώτο αγώνα των Grand Prix, όπως αντίστοιχα και του ενός απ’ τα δύο φαίρινγκ. Λόγω της ακύρωσης του αγώνα των MotoGP στο Losail, ο τεχνικός έλεγχος των κινητήρων δεν πραγματοποιήθηκε. Ωστόσο, το Qatar παραμένει επίσημα ο αγώνας με τον οποίο ξεκινά η σεζόν και που ομολογκάρονται οι μοτοσυκλέτες.

Επειδή η διαδικασία δεν ολοκληρώθηκε στο Qatar, οι FIM, IRTA, MSMA και Dorna αποφάσισαν να την πραγματοποιήσουν απομακρυσμένα, ώστε να σφραγιστούν οι κινητήρες όλων των κατασκευαστών (εκτός από ΚΤΜ και Aprilia όπως αναφέρεται παραπάνω) για να μην αδικηθεί κανείς. Αντίστοιχα το ίδιο θα γίνει και με τα φαίρινγκ, ενώ η διαδικασία και για τις δύο περιπτώσεις θα πραγματοποιηθεί όσο το δυνατόν συντομότερα.

Υπό κανονικές συνθήκες, κάθε εταιρεία θα είχε δύο επιλογές. Είτε να παρουσιάσει το δείγμα των εξαρτημάτων του κινητήρα που έχουν αλλάξει, παρέχοντας παράλληλα τα κατάλληλα στοιχεία ώστε να διασφαλιστεί ότι οι κινητήρες που θα χρησιμοποιηθούν κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος δεν θα έχουν διαφορές μεταξύ τους, είτε να προσφέρει στη διοργάνωση τα σχέδια του κινητήρα σε ψηφιακή μορφή. Συνήθως όλες οι εταιρείες επιλέγουν να παρουσιάσουν είτε έναν ολόκληρο κινητήρα είτε αρκετά απ’ τα εξαρτήματά του.

Αυτό σημαίνει πως αν μια εταιρεία έχει δύο ομάδες που χρησιμοποιούν κινητήρες με διαφορετικά χαρακτηριστικά, όπως συμβαίνει συνήθως με μερικές εργοστασιακές και δορυφορικές ομάδες ή με μερικούς αναβάτες μεμονωμένα (όπως ο Fabio Quartararo που ήταν στην Petronas Yamaha SRT το 2019 και είχε spec B μοτοσυκλέτα, ενώ ο ομόσταβλός του Morbidelli είχε την εργοστασιακή Μ1, που χρησιμοποιούσαν οι αναβάτες της Monster Energy Yamaha MotoGP), που χρησιμοποιούν τον κινητήρα της προηγούμενης χρονιάς, τότε η εταιρεία θα πρέπει να παρουσιάσει ολόκληρο τον κινητήρα και μόνο τα εξαρτήματα που έχουν αλλαχτεί για τη νέα σεζόν.

Η Honda αποτελεί εξαίρεση καθώς ήταν η μοναδική εταιρεία που κατάφερε να παρουσιάσει τους κινητήρες της στο Qatar. Οι υπόλοιπες εταιρείες δεν κατάφεραν να παρουσιάσουν τους κινητήρες τους λόγω των συνθηκών με τον κορωνοϊό, όμως τους έχουν ήδη στείλει στην οργάνωση και οι κινητήρες που θα έχουν οι μοτοσυκλέτες στον πρώτο αγώνα της MotoGP του 2020 θα πρέπει να έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά.

Τα ψηφιακά σχέδια των φαίρινγκ του κάθε αναβάτη θα πρέπει επίσης να κατατεθούν και -όπως με τους κινητήρες- θα πρέπει να ταιριάζουν με τα φαίρινγκ που θα έχουν οι μοτοσυκλέτες στον πρώτο αγώνα, καθώς και να είναι εναρμονίζονται με τους κανονισμούς του πρωταθλήματος.

Οι FIM, IRTA, MSMA και Dorna προσπαθούν ώστε οι διαδικασίες του απομακρυσμένου τεχνικού ελέγχου να είναι εύκολες και παράλληλα να μην υπάρξουν παραβάσεις των κανονισμών. Οι άνθρωποι των MotoGP δεν είχαν αναλογιστεί ποτέ πως θα μπορούσε ποτέ να υπάρξει περίοδος που όλες οι εταιρείες θα έρπεπε να σταματήσουν κάθε διαδικασία εξέλιξης για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα μέσα στη σεζόν σεζόν, κυρίως επειδή είναι πάρα πολύ δύσκολο να εφαρμοστεί ένα τέτοιος κανονισμός.

Η εξέλιξη οποιουδήποτε άλλου εξαρτήματος της μοτοσυκλέτας που δεν υπάγεται στις προδιαγραφές μπορεί να συνεχιστεί κανονικά, όπως συνέβαινε μέχρι σήμερα σε όλες τις προηγούμενες σεζόν.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.