MotoGP - Aprilia και Dell’Οrto συνεχίζουν την συνεργασία τους

Για δύο ακόμα χρόνια
Aprilia-Dell'Orto
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

12/9/2023

Η DellOrto, με αφορμή τον εορτασμό των 90 χρόνων από την ίδρυσή της, ανακοίνωσε τη συνέχεια της συνεργασίας της με την Aprilia Racing στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP, για δύο ακόμα χρόνια.

Η συνεργασία της DellOrto με την Aprilia στους αγώνες, βρίσκει τις ρίζες της στις εποχές των δίχρονων 125 και 250 στα MotoGP, ενώ συνεχίστηκε αργότερα στα WSBK με την RSV4, κατακτώντας τρία Παγκόσμια Πρωταθλήματα με τους Max Biaggi και Sylvain Guintoli. Από το 2015, όταν η Aprilia επανήλθε στον κόσμο των MotoGP, η συνεργασία αυτή επεκτάθηκε και στην κορυφαία κατηγορία του μηχανοκίνητου αθλητισμού με μοτοσυκλέτα. Μάλιστα, έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν μία μοτοσυκλέτα, η οποία μαζί με την RC16 της KTM, αποτελούν αυτή την στιγμή τους κύριους αντιπάλους της παντοδύναμης Ducati, που τα τελευταία χρόνια κυριαρχεί στα MotoGP.

Η DellOrto S.p.A. ξεκίνησε την λειτουργία της το 1933 ως “Società anonima Gaetano Dell'Orto e figli" (Gaetano Dell’Orto και υιοί), στην πόλη Seregno της επαρχίας της Brianza, στην Ιταλία, από τους γιούς του Gaetano, Luigi Piero και Giuseppe. Σύντομα, μεταφέρθηκε στην περιοχή Cabiate της ίδιας επαρχίας, όπου βρίσκονται τα κεντρικά της μέχρι και σήμερα. Το πρώτο προϊόν που κυκλοφόρησε με την επωνυμία της ήταν καρμπυρατέρ για μοτοσυκλέτες, ενώ λίγο πριν την έναρξη του 2ου Π.Π. η DellOrto είχε ξεκινήσει την κατασκευή αλουμινένιων καρμπυρατέρ, για αγωνιστική χρήση.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’60, η εταιρεία ξεκίνησε να κατασκευάζει τα καρμπυρατέρ πρώτης τοποθέτησης για λογαριασμό του Ομίλου Fiat και άλλων εγχώριων αλλά και ξένων κατασκευαστών. Τα πρώτα συστήματα ψεκασμού της DellOrto, τεχνολογία που κυριαρχεί στη σημερινή εποχή, έκαναν την εμφάνισή τους στα τέλη της δεκαετίας του ’80. Έκτοτε η Dell’Orto ειδικεύεται στην κατασκευή καρμπυρατέρ, σωμάτων ψεκασμού, αντλιών καυσίμου, αισθητήρων, ηλεκτρονικών μονάδων διαχείρισης καυσίμου και πολλών ακόμη εξαρτημάτων, τόσο για δύο όσο και για τέσσερις τροχούς.

Το 2006, η DellOrto S.p.A θα επεκτείνει τις δραστηριότητές της εκτός Ιταλίας, εγκαινιάζοντας τις νέες της εγκαταστάσεις στην Ινδία, ξεκινώντας συνεργασίες με κατασκευαστές της εκεί αγοράς για την κατασκευή σωμάτων διαχείρισης καυσίμου. Το 2011, συνεχίζοντας την καλή της πορείας, η DellOrto S.p.A θα ανοίξει ένα τεχνολογικό και εμπορικό κέντρο στην Κίνα, το οποίο ειδικεύεται κυρίως στα ηλεκτρονικά καρμπυρατέρ για σκούτερ, παπιά και μοτοσυκλέτες μικρού κυβισμού.

Τα τελευταία δέκα χρόνια έχει έντονη παρουσία στα MotoGP, αποτελώντας από το 2012 τον βασικό προμηθευτή ECU για την κατηγορία Moto3, ενώ το 2019 συμμετείχε στο λανσάρισμα της κατηγορίας ηλεκτρικών μοτοσυκλετών MotoE με σκοπό την απόκτηση δεδομένων για την ηλεκτροκίνηση.

Θέλοντας να συνεχίσει την εξέλιξή της και ακολουθώντας το “ηλεκτρικό” ρεύμα της εποχής για βιώσιμη μικροκινητικότητα, ασχολήθηκε με την εξέλιξη για εμπορική χρήση μίας νέα μονάδας διαχείρισης ισχύος, για χαμηλής και μεσαίας απόδοσης ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες, το 2019. Ένα χρόνο αργότερα, συνεργάστηκε με τις Energica, Octo Telematics και το Πανεπιστήμιο της Modena και Regio Emilia, για το project CEMP (Connected Electric Modular Powertrain), το οποίο αφορά στην εξέλιξη ενός προηγμένου ηλεκτροκινητήρα για scooter και άλλα μικρά οχήματα, με συνδεσιμότητα και με εξελιγμένα βοηθήματα αναβάτη.

Αξίζει να σημειωθεί ότι 90 χρόνια μετά την ίδρυσή της, η DellOrto παραμένει μία 100% οικογενειακή επιχείρηση, με πρόεδρο τον Giuseppe DellOrtο, γιος ενός εκ των αρχικών ιδρυτών της επιχείρησης.

Ετικέτες

MotoGP Μαλαισία: Pole Position Bagnaia – Παρατρίχα Quartararo

Τρίτη φορά στην σειρά!
MotoGP Μαλαισία: Pole Position Bagnaia – Παρατρίχα Quartararo
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/10/2025

Όταν ήρθε η ώρα για τα δοκιμαστικά της κορυφαίας κατηγορίας, ο ήλιος έκανε επιτέλους την εμφάνισή του πάνω από την Sepang σταματώντας τις απειλές για βροχή και μαζί του, φάνηκε να ξαναβρίσκει τη λάμψη του και ο Pecco Bagnaia. Όχι αμέσως, για λίγο δεν υπήρχε καμία Ducati εμπρός, μέχρι τελικά να κυριαρχήσουν στην πρώτη σειρά.

Ούτε και η Q1 ξεκίνησε πολύ καλά για τον Bagnaia, τελικά όμως σημείωσε τον δεύτερο καλύτερο χρόνο, πριν τελικά ο Ιταλός να βγει για μία και μοναδική προσπάθεια στην Q2, και αυτή αρκούσε για να του χαρίσει την τρίτη pole position της χρονιάς, ενώ το ρολόι έδειχνε ακόμη τέσσερα λεπτά πριν το τέλος.

Μόλις ένα εκατοστό του δευτερολέπτου πιο αργός, ο Alex Marquez ανέκαμψε θεαματικά ύστερα από ένα δύσκολο χθεσινό ξεκίνημα, εξασφαλίζοντας τη δεύτερη θέση. Την πρώτη σειρά της Ducati ολοκλήρωσε ο Franco Morbidelli, επιστρέφοντας καθώς τουλάχιστον δύο δεν κατάφεραν να τον κόψουν.

Ο Fabio Quartararo θα έδιωχνε τον Morbidelli αλλά από την επάνω μεριά γιατί πήγαινε σε ρυθμό που θα τον έφερνε πιο κοντά στο ρεκόρ πίστας που έχει ο Bagnaia από πέρσι. Ο Quartararo θα ήταν ο μόνος που θα κατέβαινε κάτω από το 1:57 που τελείως οριακά πέτυχε ο Bagnaia, όταν ένα λάθος στο τέλος ακύρωσε άλλη μία pole position για φέτος.

Στις στροφές 13 και 15 ο εξαιρετικός γύρος του χάλασε και έτσι ο Γάλλος περιορίστηκε στην 4η θέση. Ο Pedro Acosta είχε τη δική του ατυχία, καθώς έπεσε στην πρώτη στροφή λίγο πριν ξεκινήσει τη δεύτερη του προσπάθεια. Αν και ξαναμπήκε γρήγορα στη μάχη, δεν κατάφερε να βελτιώσει τον χρόνο του και έμεινε στην 5η θέση. Ο Fermin Aldeguer, που είχε πάρει το πρώτο εισιτήριο της Q1, είχε ένα χαοτικό Q2: έπεσε στη στροφή 4 αμέσως μετά τον καλύτερό του γύρο, ενώ στη συνέχεια είχε ακόμη ένα απρόσμενο περιστατικό καθώς επέστρεφε με τη μηχανή στο paddock. Με τη δεύτερη μοτοσυκλέτα του δεν βρήκε ξανά ρυθμό και έκλεισε την εξάδα στην 6η θέση.

Ο Joan Mir έχασε τη δεύτερη σειρά για μόλις ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου, ξεκινώντας 7ος, μπροστά από τους Fabio Di Giannantonio και Johann Zarco, με τον τελευταίο περίπου μισό δευτερόλεπτο πίσω από την pole. Με μεγαλύτερη διαφορά ακολούθησε η τέταρτη σειρά, με τους Alex Rins, Jack Miller και Pol Espargaro, οι οποίοι κινήθηκαν γύρω στο +1 δευτερόλεπτο από τον Bagnaia.

Η μέρα ξεκίνησε με υποσχέσεις για τον Luca Marini, που έδειχνε ανταγωνιστικός τόσο στα FP2 όσο και στο Q1, όμως οι κίτρινες σημαίες από την πτώση του Aldeguer τον καθυστέρησαν και δεν μπόρεσε να βελτιώσει, μένοντας 13ος. Στο ίδιο Q1, ο Marco Bezzecchi αντιμετώπισε δυσκολίες και περιορίστηκε στη 14η θέση, ενώ ο Raul Fernandez, νικητής του προηγούμενου αγώνα, συμπλήρωσε την πέμπτη σειρά εκκίνησης.

 

Ετικέτες