MotoGP Aragon: Διπλή pole position για την Ducati στην καρό

Απίστευτος Lorenzo κλέβει την παράσταση από το πουθενά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/9/2018

Δύσκολα τα πράγματα στο Aragon για μία πληθώρα αναβατών όπου υπήρξαν αρκετές πτώσεις, με μία από αυτές να παίζει καθοριστικό ρόλο για τον Rossi, ένα ήπιο lowside στην 2η στροφή κατά την FP3, που όμως τον έστειλε απευθείας στην Q1. Και είναι καθοριστικό γιατί σήμερα είχε κίνηση από δυνατά ονόματα η Q1, που μπορούσαν να διεκδικήσουν όλοι τους τα δύο εισιτήρια για την Q2…

Ο Rossi δεν είχε βρει κάποια πρόσκαιρη λύση στο μόνιμο πρόβλημα που υπάρχει με την απόδοση της Yamaha, ώστε να κυνηγήσει κάτι καλύτερο, όμως το γεγονός πως έμεινε στην Q1 είναι καθοριστικής σημασίας, αν δει κανείς τι έγινε στην Q2 όπου όλοι έψαχναν το καλύτερο «μουλάρι» που θα τους τραβήξει εμπρός. Κι αυτός είναι ο Marquez…

Απίστευτος ο Marquez στο Aragon, με μία πτώση στην FP4 με 163 χιλιόμετρα που τραβά το βλέμμα από όλα όσα έσωσε πριν και μετά από αυτό. Είχε το καλύτερο γυρολόγιο, εξαιρετικά γρήγορος από τις πρώτες δοκιμές και μέχρι την τελευταία στιγμή, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, και στην πρώτη θέση στην σχάρα εκκίνησης.

Μπορεί ο Marquez -από πλευράς πρώτου χρόνου- να κυριάρχησε μονάχα στην FP2 ωστόσο ήταν σταθερά από τους ταχύτερους στην πίστα, κι αν απομονώσεις τα τμήματα της πίστας, ήταν εκείνος με την πιο δυνατή απόδοση. Τόσο ο Crutchlow, όσο και ο Lorenzo είχαν εξαιρετική επίδοση στις ελεύθερες δοκιμές επίσης, τα μάτια όλων όμως ήταν στην επίθεση που θα έκανε ο Marquez στην Q2 και απόλυτα δικαιολογημένα καθώς μονάχα η συγκυρίες τον κράτησαν στην τρίτη θέση της εκκίνησης.

Στην Q1 ήταν ο Vinales που κρατούσε τα σκήπτρα και το πρώτο εισιτήριο, παραλίγο να το χάσει από τις επιθέσεις του Zarco ο οποίος είχε ορισμένα γλιστρήματα στους γρήγορους γύρους και μονάχα για χιλιοστά δεν πήρε το εισιτήριο από τον Vinales, και ταυτόχρονα έχασε και το δεύτερο για λίγο. Τόσο κοντά ήταν τα πράγματα στην Q1 και τόσο μακριά ταυτόχρονα για τον Rossi που ποτέ δεν πλησίασε την περίπτωση να ανέβει στην Q2.

Μετά τον Vinales ήταν τελικά ο Nakagami που επικράτησε του Zarco αλλά και του Morbidelli, και ανέβηκε στην Q2 κάνοντας ευτυχισμένη την Honda αλλά και την αδελφή του που τον μανατζάρει, θυμίζοντας τις εποχές που ο η παρουσία του ενός στους αγώνες μοτοσυκλέτας, ήταν άθλος για ολόκληρη την οικογένεια.

Η Q2 εξελίχθηκε σε ένα παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι, κυρίως ανάμεσα στον Marquez και τον Dovizioso. Ο Marquez είχε ήδη κατέβει κάτω από το 1.47, οριακά, στο .975 αλλά ταχύτερος με διαφορά. Και όλοι θα ήθελαν έναν γύρο πίσω του, ώστε να τους τραβήξει κοντά στον χρόνο του, πράγμα εξαιρετικά δύσκολο να το διαχειριστούν όλοι τους. Τόσο ο Marquez που αν θυμάστε έχει ξεφύγει αριστοτεχνικά από τον Iannone σε παρόμοια περίπτωση, επιστρέφοντας στα pit και μπλοφάροντας, όσο και από τους υπόλοιπους που ζορίζονταν να συντονιστούν όλοι σε μία μεμονωμένη γραμμή πίσω του..

Το αποτέλεσμα ήταν να χάνονται γρήγοροι γύροι, να φτάνουμε κοντά στην καρό σημαία και να φεύγουν όλοι μαζί για την τελευταία και πιο δυνατή προσπάθεια, αλλά με συνωστισμό αντίστοιχο ενός αγώνα. Ο Dovizioso τελικά δεν έκανε «μουλάρι» τον Marquez, και έφυγε μπροστά, αλλά και ο Marquez με όλο αυτό το παιχνίδι της γάτας και του ποντικιού, έμεινε πίσω και είχε μία στιγμή καθοριστική χάνοντας μερικά χιλιοστά. Και τα χιλιοστά σε μία τόσο «πυκνή» σχάρα εκκίνησης μεταφράζονται σε θέσεις ολόκληρες. Είναι κάτι που το βλέπουμε από πέρσι, τα κενά ανάμεσα στους χρόνους είναι ολοένα και πιο μικρά.

Τελικά ο Dovizioso θα πήγαινε για την pole position και εκεί στην καρό σημαία ήταν τελικά δεύτερος και τρίτος ο Marquez. Είχε σπάσει το όριο του 1.46.9, είχε πέσει στο .895 και έπρεπε να είχε την πρώτη θέση. Ένας όμως σιωπηλός Lorenzo που τελευταία φορά είχε μιλήσει στην FP4 δεν είχε πει την τελευταία του λέξη και μένοντας μακριά από οποιαδήποτε μάχη έκανε χρόνο 1,46.881 παίρνοντας δικαιωματικά την πρώτη θέση στην εκκίνηση. Κι έτσι η Ducati κατάφερε κάτι μοναδικό απέναντι στην Honda που έχει τον συνδυασμό Aragon και Marquez, δηλαδή ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά που θα μπορούσε, έφερε και τους δύο αναβάτες μπροστά της. Αυτό ανεβάζει τον πήχη, και όλα όσα θα πρέπει να περιμένει κανείς για αύριο στον αγώνα. Το μόνο σίγουρο πως η εκκίνηση θα είναι καυτή και τόσο ο Marquez, αλλά και ο Dovizioso ακόμα, θα προσπαθήσουν να μην αφήσουν τον Lorenzo να παίξει το δικό του δυνατό χαρτί, να φύγει μπροστά…

Αναμένεται ένας αρκετά ενδιαφέρον αγώνας.. και με τον Crutchlow να παραμένει μέρος της εξίσωσης παρόλο την πτώση του, από την στιγμή που έχει βρει το δικό του σετάρισμα ελαστικών που διαφέρει από τους άλλους, οι παίχτες του αυριανού αγώνα θα είναι αρκετοί για περισσότερες από μία μάχες…

Ετικέτες

MotoGP: Με τα χρώματα του Sete Gibernau εμφανίστηκε η Gresini στο Sachsenring [Video]

Ρετρό εμφάνιση εμπνευσμένη από το 2003 – Δεν έφερε τύχη στον Ισπανό που εγκατέλειψε
Gresini
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/7/2026

Η Gresini Racing γιόρτασε τα 30 χρόνια της επαναφέροντας τα θρυλικά χρώματα του Sete Gibernau από το γερμανικό Grand Prix του 2003. Ωστόσο, το νοσταλγικό livery δεν έφερε ιδιαίτερη τύχη στον Alex Marquez.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την ίδρυσή της, η Gresini Racing παρουσίασε στο Grand Prix Γερμανίας μια μοναδική επετειακή εμφάνιση, εμπνευσμένη από τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Sete Gibernau είχε θριαμβεύσει στο Sachsenring το 2003.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by MotoGP™ (@motogp)

Η Ducati Desmosedici GP του Alex Marquez ντύθηκε στα χαρακτηριστικά μπλε και πράσινα χρώματα της εποχής της Movistar. Για λόγους χορηγιών, φυσικά, τα λογότυπα της ισπανικής εταιρείας Telefonica δεν υπήρχαν στη μοτοσυκλέτα, όμως ο σχεδιασμός παρέπεμπε ξεκάθαρα στην εμβληματική Honda του Gibernau, ο οποίος είχε χαρίσει τότε στη Gresini μία από τις πιο αξέχαστες νίκες της ιστορίας της, περνώντας τον Valentino Rossi στον τελευταίο γύρο. Με τα χρώματα αυτά, ως Telefonica Movistar, στην ομάδα της Gresini είχαν αγωνιστεί και άλλοι θρύλοι των Grand Prix, όπως ο Marco Melandri, ο Colin Edwards και ο αείμνηστος Daijiro Kato, μεταξύ άλλων.

Το επετειακό livery χρησιμοποιήθηκε μόνο από τον Alex Marquez, καθώς ο Fermín Aldeguer δεν συμμετείχε στο Grand Prix εξαιτίας του κατάγματος στον θωρακικό σπόνδυλο που υπέστη στο Assen, με την Gresini να έχει αποφασίσει πως δεν θα αντικατασταθεί.

Η εμφάνιση της μοτοσυκλέτας συγκέντρωσε διθυραμβικά σχόλια από φιλάθλους και ανθρώπους του paddock, όμως η αγωνιστική κατάληξη δεν ήταν η ιδανική.

Ο Alex Marquez είχε ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό Σαββατοκύριακο, κατακτώντας τη δεύτερη θέση τόσο στις κατατακτήριες όσο και στον αγώνα Sprint. Στον κυρίως αγώνα της Κυριακής ακολουθούσε τον Marc Marquez στη δεύτερη θέση και έδειχνε ικανός να διεκδικήσει ακόμη και τη νίκη, μέχρι που στον 10ο γύρο έχασε το μπροστινό στη στροφή 13 και βρέθηκε στην αμμοπαγίδα, εγκαταλείποντας την προσπάθειά του.

Μετά τον αγώνα, ο Ισπανός ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για την πτώση, παραδεχόμενος ότι ίσως είχε αποκτήσει υπερβολική αυτοπεποίθηση ενώ προσπαθούσε να διατηρηθεί κοντά στον αδελφό του. Η εγκατάλειψη του κόστισε πολύτιμους βαθμούς σε έναν αγώνα όπου η δεύτερη θέση έμοιαζε σχεδόν εξασφαλισμένη.

Έτσι, π φόρος τιμής στον Sete Gibernau έμεινε ως μία από τις πιο ξεχωριστές εικόνες του Grand Prix Γερμανίας, χωρίς όμως να συνοδευτεί από το παραμύθι που ονειρευόταν η Gresini. Είκοσι τρία χρόνια μετά τον ιστορικό θρίαμβο του Gibernau στο Sachsenring, η ιστορία δεν επαναλήφθηκε, καθώς η πτώση του Alex Marquez στέρησε από την ομάδα την ευκαιρία να συνδυάσει το επετειακό livery με ένα καλό αποτέλεσμα.