MotoGP Assen FP2: O Bagnaia ταχύτερος σε καλύτερες καιρικές συνθήκες από τα FP1

Δέκα δευτερόλεπτα κάτω από ότι στον κατακλυσμό των πρώτων δοκιμαστικών

Από τον

Κώστα Γκαζή

24/6/2022

Ο εργοστασιακός αναβάτης της Ducati Francesco Bagnaia ήταν ο ταχύτερος όλων στα FP2 του Assen, για το τελευταίο GP πριν το Summer Break της σεζόν. Στη δεύτερη θέση, κοντά σε χρόνο, βρέθηκε ο Aleix Espargaro της Aprilia, ενώ ο Fabio Quartararo ανέβασε ρυθμό -σε σχέση με την 17η θέση που πέτυχε στον κατακλυσμό των FP1-, για να τερματίσει τρίτος.

Μετά από δυο συνεχόμενα GP δίχως βαθμούς, ο Bagnaia θέλει να επιστρέψει στις νικηφόρες εμφανίσεις, και ο ταχύτερος χρόνος του 1.33.274 στα FP2, χρόνος που έγινε με slick ελαστικά, είναι ένα πρώτο μικρό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.

Αντίθετα με τον ασταθή σε απόδοση Bagnaia, ο εξαιρετικά σταθερός για φέτος Aleix Espargaro σημείωσε τον 2ο ταχύτερο χρόνο, μόλις 0.178 δευτερόλεπτα πίσω από τον “Pecco”.

Τρίτος ήταν ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής Fabio Quartararo, που φέτος δείχνει αχτύπητος σε κάθε τομέα -χρόνους σε δοκιμαστικά, απόδοση την Κυριακή, αλλά και παντού αλλού-, με φοβερή ωριμότητα και ψυχολογία σε όλες τις συνθήκες.

Τα FP2 μπορεί να ξεκίνησαν με βρόχινα ελαστικά όμως η βροχή που έπεφτε στα FP1 δεν έκανε την εμφάνιση της εδώ, με την πίστα σταδιακά να στεγνώνει ολοένα και περισσότερο.

Στα μισά περίπου των FP2 ο Zarco είχε ρίξει τον καλύτερο χρόνο των FP1 (1.42.589) στο 1.39, όταν ο Luca Marini έγινε ο πρώτος αναβάτης που βγήκε στην πίστα με slick, αλλαγή που υιοθέτησαν άμεσα και οι υπόλοιποι.

Με την πίστα να στεγνώνει, τουλάχιστον στην αγωνιστική γραμμή, οι χρόνοι ξεκίνησαν να πέφτουν δραματικά, για να φτάσουν σχεδόν 10 δευτερόλεπτα κάτω από τον καλύτερο των FP1.

Ο Bezzecchi είχε μια μικρή πτώση δίχως συνέπειες στα τέλη των δοκιμαστικών, σημειώνοντας τελικά με τον 10ο καλύτερο χρόνο.

Το δελτίο καιρού κάνει λόγο για στεγνές συνθήκες για το Σάββατο, και αναμένουμε τους χρόνους να πέσουν ακόμα περισσότερο στα FP3 & FP4.

Ακολουθεί η πρώτη δεκάδα των FP2.

1. Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) – 1:33.274

2. Aleix Espargaro (Aprilia Racing) + 0.178

3. Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha MotoGP™) + 0.305

4. Alex Rins (Team Suzuki Ecstar) + 0.337

5. Jack Miller (Ducati Lenovo Team) + 0.559

6. Joan Mir (Team Suzuki Ecstar) + 0.625

7. Maverick Viñales (Aprilia Racing) + 0.664

8. Brad Binder (Red Bull KTM Factory Racing) + 0.853

9. Johann Zarco (Prima Pramac Racing) + 1.012

10. Marco Bezzecchi (Mooney VR46 Racing Team) + 1.038

https://bit.ly/MOTO_682

Race News

Isle of Man TT: Τέλος εποχής για τη SuperTwin κατηγορία

Η νέα αλλαγή στους κανονισμούς του ΤΤ υπακούει στην πραγματικότητα της αγοράς

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/9/2026

Οι διοργανωτές του Isle of Man Tourist Trophy ανακοίνωσαν το τέλος της κατηγορίας SuperTwin, καθώς από το ΤΤ του 2027 οι κανονισμοί της θα εναρμονιστούν πλήρως με αυτούς της κατηγορίας Sportbike, ως έχει στο παγκόσμιο WSPB και στην ανάλογη κλάση του αγγλικού πρωταθλήματος BSB.

Στην ουσία πρόκειται για μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει από το 2024 και εξαρχής προέβλεπε τη σταδιακή κατάργηση των SuperTwin αγωνιστικών, έχοντας ήδη αναβαπτίσει την κατηγορία Sportbike και ενσωματώνοντας σε αυτήν τις μοτοσυκλέτες που την έχουν στελεχώσει και στο παγκόσμιο, με κινητήρες που σε κάποιες περιπτώσεις έχουν παραπάνω από δύο κυλίνδρους, όπως οι τρικύλινδρες Triumph Daytona 660 και CFMOTO 675 SR.

Η SuperTwin θεσπίστηκε το 2012 και θεωρείται ως μια από τις τελευταίες αγωνιστικές κατηγορίες που επέτρεπαν μεγάλη ελευθερία στις μετατροπές στις μοτοσυκλέτες, ενώ ήταν το πεδίο όπου δοξάστηκαν τα σπεσιαλάκια Paton S1-R 650, ειδικά διά χειρός του Michael Dunlop και παλιότερα του John Mc Guinness.

Η SuperTwin είχε στο παρελθόν γεμίσει από κάθε λογής τροποποιημένες δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, όπως οι Honda CB500, Kawasaki ER-6 και Suzuki GS500, ωστόσο τα τελευταία χρόνια “καθαρόαιμες” κατασκευές όπως οι Paton είχαν κυριαρχήσει εύλογα στην κατηγορία, παίρνοντας τη νίκη στους έξι από τους οκτώ τελευταίους αγώνες.

Η άφιξη μιας νέας γενιάς δικύλινδρων, όπως οι Aprilia RS660 και Yamaha R7 αναζωογόνησαν ελαφρώς τον ανταγωνισμό, αν και στο φετινό ΤΤ και πάλι ήταν δύο Paton που πήραν άνετα την κορυφή με τους Michael Dunlop και Mike Browne.

Για τους διοργανωτές του ΤΤ η Sportbike κατηγορία έχει πια το πλεονέκτημα των μοντέλων παραγωγής, με το εμπορικό ενδιαφέρον που αναπόφευκτα τη συνοδεύει, θέλοντας να λειτουργήσει ως μια από τις πιο προσιτές οδούς για νέους αναβάτες χωρίς τα εκτυφλωτικά κόστη των μεγάλων κατηγοριών. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι κανονισμοί της θα έχουν αρκετά περιοριστικό χαρακτήρα στις επιτρεπόμενες επεμβάσεις στις μοτοσυκλέτες, πιο κοντά στη superstock λογική.

Τελικός στόχος είναι μια κλάση που δεν θα απαιτεί μια περιουσία για να δώσει κανείς το παρόν, κάτι που θα διευκρινιστεί πλήρως τον ερχόμενο Νοέμβριο, όταν θα δοθούν στη δημοσιότητα οι αναλυτικοί κανονισμοί της Sportbike, ως θα ισχύσουν από το 2027 και εφεξής.

Αυτό που είναι ήδη γνωστό, είναι πως στους νέους κανονισμούς δεν θα υπάρχουν πια τα SuperTwins όπως τα γνωρίζαμε ως σήμερα, ρίχνοντας τίτλους τέλους σε μια αγωνιστική κατηγορία που έχει τις ρίζες της σε μια πιο ρομαντική εποχή του ΤΤ.