MotoGP Austria FP1: O Martin ταχύτερος, με τις πτώσεις να κλέβουν την παράσταση

Πολλές οι πτώσεις, με αυτή του Pedro Acosta να φέρνει την κόκκινη σημαία στο FP1
motomag MotoGP 2024, Austria FP1 - O Martin με Pramac ταχύτερος, με τις πτώσεις να κλέβουν την παράσταση
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

16/8/2024

To FP1 στην πίστα Red Bull Ring της Αυστρίας είχε ως πρωταγωνιστές τους αναβάτες της Prima Pramac Racing, με τον Jorge Martin να καταφέρνει στο νήμα να βρεθεί μπροστά από τον Franco Morbidelli και την παράσταση να κλέβουν οι πολλές πτώσεις που είχαμε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.

Με τον καιρό στην Αυστρία να είναι σύμμαχος των αναβατών και των ομάδων άπαντες βγήκαν από νωρίς στην πίστα ώστε δοκιμάσουν τις μοτοσυκλέτες τους και να προετοιμαστούν όσο το δυνατόν καλύτερα για τη συνέχεια του αγωνιστικού τριημέρου.

Ταχύτερος στα πρώτα λεπτά της διαδικασίας ήταν ο Jorge Martin (Prima Pramac Racing), ο οποίος λίγα λεπτά αργότερα θα έβλεπε τον Pedro Acosta της Red Bull GASGAS Tech3 να περνά στην πρώτη θέση.

MotoGP 2024, Austria FP1 - O Martin με Pramac ταχύτερος, με τις πτώσεις να κλέβουν την παράσταση

Και κάπου εκεί ξεκίνησαν οι πτώσεις. Την αρχή θα έκανε ο Aleix Espargaro της Aprilia Racing ο οποίος στην προσπάθεια του να βρεθεί στην πρώτη θέση θα κατέληγε στα χαλίκια με τον Ισπανό να καταφέρνει να σηκώσει την RS-GP και να κατευθύνεται σιγά σιγά στα pits.

Επόμενος που θα βρισκόταν σε δύσκολη θέση θα ήταν ο Marco Bezzecchi (Pertamina Enduro VR46 Racing Team), ο οποίος θα έχανε το μπροστινό της GP23 και θα κατέληγε στο έδαφος χωρίς συνέπεια.

Φυσικά δεν είχαμε φτάσει στο τέλος των πτώσεων στο πρώτο δεκάλεπτο της διαδικασίας. Ο τρίτος που θα κατέληγε στα χαλίκια θα ήταν ο Brad Binder (Red Bull KTM), ο οποίος στη στροφή 2 βρέθηκε εκτός.

MotoGP 2024, Austria FP1 - O Martin με Pramac ταχύτερος, με τις πτώσεις να κλέβουν την παράσταση

Με τον σκηνοθέτη να έχει επικεντρωθεί στις πτώσεις -δικαίως- χάσαμε τον ταχύτερο γύρο του Franco Morbidelli (Prima Pramac Racing), με τον Ιταλό να καταδιώκεται από τον Pol Espargaro ο οποίος είναι η wildcard συμμετοχή της Red Bull KTM στην Αυστρία.

Και ενώ απέμειναν 28 λεπτά για το τέλος του FP1, είχαμε ξανά πτώση... με τον Aleix Espargaro να χάνει το μπροστινό της RS-GP στη στροφή 2 και να κάνει το δύο στα δύο όσον αφορά τις πτώσεις. 

Με τον Morbidelli να είναι στην κορυφή των χρόνων και να μην έχει αλλάξει κάτι λίγο πολύ όλοι οι αναβάτες προσπαθούσαν να ρυθμίσουν τις μοτοσυκλέτες τους όσο το δυνατόν καλύτερα και να δοκιμάσουν διαφορετικές γόμες ελαστικών.

Και κάπου εκεί ήρθε ένα απίστευτο highlight από τον Acosta. O αναβάτης της GASGAS έχασε το μπροστινό της RC-16 κατάφερε να το σώσει με τον ίδιο να πηγαίνει ευθεία και να "φιλάει" τα προστατευτικά που υπάρχουν στις μπαριέρες τα οποία είναι σαν μαξιλάρια. Μοναδικό παράσημο για την μοτοσυκλέτα του Acosta ένα σπασμένο αεροδυναμικό βοήθημα.

Με δέκα λεπτά να απομένουν για το τέλος του FP1, είχαμε την ενδοοικογενειακή μάχη των Espargaro. Aleix και Pol ακολουθούσαν ο ένας τον άλλον ωστόσο όλοι επικεντρώθηκαν κάπου αλλού και όχι στη μάχη των αδερφών. Ο λόγος απλός ένα παράξενο αεροδυναμικό βοήθημα στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας της ΚΤΜ.

MotoGP 2024, Austria FP1 - O Martin με Pramac ταχύτερος, με τις πτώσεις να κλέβουν την παράσταση

Το συγκεκριμένο αεροδυναμικό βοήθημα που βρισκόταν στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας πέριξ του ελαστικού έμοιαζε με πριόνι! Προφανώς η ΚΤΜ προσπαθεί με αυτό να βρει έναν τρόπο ώστε να μορφοποιήσει τον αέρα και να φέρει κρύο αέρα στο πίσω ελαστικό της RC-16. Θα δούμε αν αυτό θα την βοηθήσει τις επόμενες ημέρες.

Και ενώ οδεύαμε προς το τέλος ο Pedro Acosta αποφάσισε να φέρει τα πάνω κάτω στην διαδικασία. Ο αναβάτης της GASGAS αρχικά θα έπεφτε στη στροφή 2 ωστόσο λίγα λεπτά αργότερα θα έπεφτε και στη στροφή 4 με παραπάνω από 175 χιλιόμετρα χωρίς ο ίδιος να καταλαβαίνει το πως, με τον ίδιο να γυρνά στα pits με παράσημο μία γρατζουνισμένη δερμάτινη φόρμα.

MotoGP 2024, Austria FP1 - O Martin με Pramac ταχύτερος, με τις πτώσεις να κλέβουν την παράσταση

Από τη δεύτερη πτώση του Acosta η πίστα γέμισε γρασίδι και χόρτα και για αυτό χρειάστηκε να βγει κόκκινη σημαία και να διακοπεί η διαδικασία. Με την πίστα να έχει καθαριστεί το FP1 ξεκίνησε εκ νέου με τρία λεπτά να απομένουν για το τέλος. Ο Jorge Martin ο οποίος μας έχει συνηθίσει να ηγείται του FP1 στα περισσότερα GP έκανε το ίδιο και εδώ. Ο Ισπανός με έναν γρήγορο γύρο λίγο πριν το τέλος πέρασε στην πρώτη θέση όπου και θα έμενε μέχρι το πέσιμο της καρό σημαίας.

Στη δεύτερη θέση ολοκλήρωσε τη διαδικασία ο teammate του στην Prima Pramac Racing Franco Morbidelli, με τον Pol Espargaro να συμπληρώνει το άτυπο βάθρο του FP1. Στην τέταρτη θέση συναντάμε τον Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team), με τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή να καταφέρνει να κρατήσει πίσω του στην πέμπτη θέση τον Brad Binder της ΚΤΜ.

O Acosta παρά τις πτώσεις και τα συμβάντα που είχε στο FP1 τερμάτισε στην έκτη θέση, με τον Maverick Vinales (Aprilia Racing) να βρίσκεται στην έβδομη θέση. Ο Fabio Di Giannantonio (Pertamina Enduro VR46 Racing Team), βρέθηκε στην όγδοη, με τον Joan Mir μετά από καιρό να είναι ανταγωνιστικός με την Honda και να ολοκληρώνει την προσπάθεια του στην ένατη θέση.

Την δεκάδα συμπλήρωσε ο Alex Marquex (Gresini Racing), με τον αδερφό του Marc να τερματίζει στην 18η θέση καθώς ο γύρος που είχε πετύχει ακυρώθηκε λόγο ότι βρέθηκε εκτός ορίων της πίστας.

Αποτελέσματα FP1, Austrian Grand Prix

Θέση Αναβάτης Εθνικότητα Ομάδα
1 Jorge Martin SPA Pramac Ducati (GP24)
2 Franco Morbidelli ITA Pramac Ducati (GP24)
3 Pol Espargaro SPA Red Bull KTM (RC16)
4 Francesco Bagnaia ITA Ducati Lenovo (GP24)
5 Brad Binder RSA Red Bull KTM (RC16)
6 Pedro Acosta SPA Red Bull GASGAS Tech3 (RC16)
7 Maverick Viñales SPA Aprilia Factory (RS-GP24)
8 Fabio Di Giannantonio ITA VR46 Ducati (GP23)
9 Joan Mir SPA Repsol Honda (RC213V)
10 Alex Marquez SPA Gresini Ducati (GP23)
11 Jack Miller AUS Red Bull KTM (RC16)
12 Enea Bastianini ITA Ducati Lenovo (GP24)
13 Alex Rins SPA Monster Yamaha (YZR-M1)
14 Fabio Quartararo FRA Monster Yamaha (YZR-M1)
15 Marco Bezzecchi ITA VR46 Ducati (GP23)
16 Johann Zarco FRA LCR Honda (RC213V)
17 Raul Fernandez SPA Trackhouse Aprilia (RS-GP24)
18 Marc Marquez SPA Gresini Ducati (GP23)
19 Takaaki Nakagami JPN LCR Honda (RC213V)
20 Luca Marini ITA Repsol Honda (RC213V)
21 Lorenzo Savadori ITA Aprilia Factory (RS-GP24)
22 Augusto Fernandez SPA Red Bull GASGAS Tech3 (RC16)
23 Miguel Oliveira POR Trackhouse Aprilia (RS-GP24)
24 Stefan Bradl GER HRC Test Team (RC213V)
25 Aleix Espargaro SPA Aprilia Factory (RS-GP24)
Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.