MotoGP Αυστρίας: Η Ducati σπάει δύο αρνητικά ρεκόρ και κυριαρχεί στην νέα πίστα!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/8/2016

Έπειτα από το σύντομο καλοκαιρινο διάλειμμα τα MotoGP επέστρεψαν για έναν αγώνα που επιτέλους ο καιρός δεν είχε τον πρώτο ρόλο. Για πρώτη φορά από το 1997, οι Αυστριακοί υποδέχτηκαν ξανά τον κορυφαίο αγώνα μοτοσυκλέτας σε μία πίστα με μεγάλη ιστορία καθώς δημιουργήθηκε το ’69. Την σημερινή της μορφή την απέκτησε το 1996 ωστόσο από το 2011 που πήρε την χορηγία της Red Bull, η πίστα αναβαθμίστηκε σε υποδομές και εγκατάσταση αναμετάδοσης, ώστε να μπορέσει να υποστηρίξει αγώνες όπως τα MotoGP.

Με μήκος 4,3 χιλιόμετρα και 10 στροφές, 3 αριστερές και 7 δεξιές, πρόκειται για μία πίστα με πολύ γρήγορο ρυθμό, ιδιαίτερα στην αρχή της, κάτι που ήταν δεδομένο ότι θα ευννοήσει την Ducati. Τα χρονομετρημένα το απέδειξαν καθώς  ο Iannone πήρε την πρώτη του pole position από το Mugelo το 2015 και ο Rossi έκανε σημαντική προσπάθεια να βρεθεί στην 2 θέση της εκκίνησης.

Η εκκίνηση άλλωστε ήταν επεισοδιακή, καθώς Marquez και Lorenzo είχαν την ίδα γραμμή με αποτέλεσμα ο Lorenzo να βρεθεί εκτός την στιγμή που πιο πίσω γινόντουσαν μάχες που οδήγησαν και σε τιμωρίες... Ωστώσο όλες οι προγνώσεις βγήκαν γρήγορα αληθινές, καθώς οι Ducati έδειξαν από την πρώτη στιγμή ότι η πίστα τους ανήκει και θα συνέχιζαν έτσι μέχρι το τέλος του αγώνα. Μπορεί οι ουσιαστικές μάχες να ήταν λίγες όμως ο αγώνας είχε πραγματικό ενδιαφέρον, τόσο γιατί η πίστα ήταν καινούρια και ο καιρός άψογος μετά από πολύ καιρό,  αλλά και γιατί μπορούσες να διακρίνεις διαφορές μοτοσυκλετών και οδηγικού στυλ. Οι Yamaha ακολουθούσαν τις Ducati εξαιτίας της ακρίβειας που διατηρούσαν στις στροφές με τον Rossi να κάνει ένα λάθος στους αρχικούς γύρους όταν βασίστηκε υπερβολικά σε αυτό το χαρακτηριστικό, αφήνοντας τον Marquez να περάσει για λίγο εμπρός, χωρίς να μπορέσει να διατηρίσει το προβάδισμα. Άλλωστε οι Honda τα είχαν βρει δύσκολα όλο το Σαββατοκύριακο καθώς σημείωσαν πτώσεις ενώ κατά την διάρκεια του FP3 η πτώση του Marquez είχε ως συνέπεια να βγει ο αριστερός του ώμος...

Ο αγώνας στους πρώτους γύρους έδειχνε τον Lorenzo να παλεύει με τον Iannone αλλά ήταν πρόσκαιρο μέχρι να βρει ο Ιταλός το σωστό πάτημα στα φρένα σε κάθε στροφή και όχι μόνο στις πρώτες. Του πήρε λίγο περισσότερο από όσο περίμενε και ο ίδιος, και έτσι μέχρι να το κάνει ο Dovizioso είχε περάσει και τον Lorenzo και τον ίδιο. οδηγώντας τον αγώνα για πολλούς γύρους, με τον Iannone να γυρνά στον τροχό του. Η θέα των δυο Ducati να ανταγωνίζονται μπροστά με τον Iannone σε απόσταση αναπνοής από τον Dovizioso, δεν γινόταν να μην οδηγήσει σε μία μικρή ανατριχίλα για την περίπτωση που ο δεύτερος κάνει κάποιο λάθος, παρόλο που δεν του άξιζε μια τέτοια υποψία. Δεν του άξιζε γιατί οδηγούσε χωρίς υπερβολές αυτή τη φορά, χωρίς άσκοπες επιθέσεις και στους τελευταίους γύρους ξεκαθάρισε ότι θα περάσει μπροστά και ότι απλά ψάχνει τον καλύτερο τρόπο. Υπήρχαν σκέψεις, που πριν τον αγώνα τις υποστήριξε και ο ίδιος ο Iannone με τον τρόπο του, ότι εξαιτίας τους γρήγορου ρυθμού της πίστας, η Ducati μπορεί να αντιμετωπίσει πρόβλημα αυτονομίας, παρόλο που τα ηλεκτρονικά της συνέχεια κάνουν υπολογισμούς και είναι έτοιμα να κόψουν ελάχιστα από την ιπποδύναμη σε όφελος της αυτονομίας.

Ο αγώνας έδειξε ότι το θέμα είναι μεγαλύτερο στις συζητήσεις από την πραγματικότητα, καθώς στο τέλος οι δύο Ducati ήταν με διαφορά εμπρός από τις Yamaha δημιουργώντας ξεχωριστές οντότητες στην πίστα. Μπροστά οι δύο Ducati, πίσω οι Yamaha και με διαφορά μεγαλύτερη από 6,5 δευτερόλεπτα ο Marquez με τον Viniales την στιγμή που στην μέση του αγώνα αυτοί οι έξη ήταν ένα γκρουπ μόνοι τους.

Περνώντας ο Iannone εμπρός άνοιξε την διαφορά με τον Dovizioso αρκετά γρήγορα και στον τελευταίο γύρο μονάχα από δικό του λάθος θα έχανε την νίκη, την πρώτη του νίκη στα MotoGP  στις τελευταίες ευκαιρίες που έχει με την Ducati. Με τις δύο πρώτες θέσεις στο βάθρο, η Ducati θα πρέπει τώρα να συγχωρέσει τον Iannone για την προηγούμενη χαμένη ευκαιρία! Στην ομάδα λοιπόν δεν έχασαν στιγμή να πανηγυρίζουν καθώς έσπασαν δύο μεγάλα αρνητικά σερί: Από το 2007 είχαν να πάρουν διπλή νίκη και από το 2010 την πρώτη θέση του βάθρου! Iannone και  Dovizioso οδήγησαν υπέροχα και ανέδειξαν τα καλά στοιχεία των Ducati, στην νέα πίστα του πρωταθλήματος. Πριν από τον αγώνα η KTM, δικαιωματικά, έκανε την είσοδο της στην πίστα παρουσιάζοντας τα πρωτοποριακά αγωνιστικά της που θα δούμε από την νέα σεζόν, ενώ για να γιορτάσουν την είσοδό τους στα MotoGP, οι Αυστριακοί υπεύθυνοι της πίστας είχαν οργανώσει πολλά παράλληλα event θέλοντας να προσελκύσουν όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο.

Η πρωτοκαθεδρια των Ducati στον αγώνα σημαίνει επίσης ότι η τελικη βαθμολογία του πρωταθλήματος δεν άλλαξε σημαντικά, με τον Marquez να χάνει μόλις πέντε βαθμούς και να προηγείται με 181 από τον Lorenzo που έχει 138 και τον Rossi στην τρίτη θέση με 124 πόντους.

Επόμενος αγώντας στην Τσεχία, σε μία πίστα που πέρασε πολλά μέχρι να εξασφαλίσει την συνέχιση του συμβολαίου της, μέχρι που εξασφάλισε την υποστήριξη της HJC. Στις 21 Αυγούστου λοιπόν τα MotoGP ταξιδεύουν στο Brno σε μία πίστα που είναι φτιαγμένη μέσα σε ένα φυσικό «μπολ» και έτσι οι θεατές έχουν άριστη θέα από κάθε σημείο!

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες