MotoGP Βαρκελώνη: Ταχύτερος ο Morbidelli, κοντά ο Zarco!

Όλοι με το δάκτυλο στη σκανδάλη

Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/9/2020

Η ημέρα στην πίστα της Βαρκελώνης ξεκίνησε με “άγριες” διαθέσεις για τους τέσσερεις πρωταγωνιστές της βαθμολογίας του πρωταθλήματος. Αυτό αποδεικνύεται και από τις πολλές πτώσεις, ευτυχώς χωρίς κανένα τραυματισμό που είχαμε στα δύο σκέλη των ελεύθερων δοκιμαστικών. Ο Quartararo ήταν από την αρχή ταχύτερος όλων και στο τέλος του FP1 είχε κάνει 0,430’ ταχύτερο χρόνο από τον δεύτερο Dovizioso που αυτή τη φορά φάνηκε πολύ πιο ανταγωνιστικός σε σχέση με την χλομή παρουσία που είχε στους δύο αγώνες του Misano. Πίσω τους ήταν – ποιος άλλος – ο Mir αν και είχε μια πτώση με τη Suzuki του στην Κ5. Στην τέταρτη θέση των FP1 ήταν ο Vinales με διαφορά 0,674’ από την Yamaha του Quartararo. Έκπληξη εδώ ήταν η 5^η θέση της Aprilia του Aleix Espargaro, όπου μαζί με την 6^η θέση του Morbidelli και την 7^η του Rins αποτελούσαν τους μοναδικούς αναβάτες που ήταν στο ίδιο δευτερόλεπτο με τον Quartararo. Η επιστροφή του Cal Crutchtlow (9^ος στα FP1) σε αυτό τον αγώνα πρόσθεσε άλλον έναν αναβάτη στο ταλαιπωρημένο από τραυματισμούς στρατόπεδο της Honda. Μπροστά του είχε τον Rossi στην 8^η θέση και πίσω του ήταν ο Oliveira με την μοναδική KTM μέσα στη δεκάδα. Ο ουρανός το πρωί ήταν ηλιόλουστος, όμως επικρατούσαν πολύ χαμηλότερες θερμοκρασίες απ ό,τι τις προηγούμενες χρονιές και η Michelin δεν είχε έτοιμα δεδομένα να δώσει στους αναβάτες σχετικά με τα ελαστικά, όπου φαίνεται πως θα είναι και πάλι ρυθμιστής του αγώνα και δύσκολη απόφαση για τους αναβάτες.

Στα FP2 όμως, η εικόνα άλλαξε ριζικά, καθώς ο Quartararo, ο Dovizioso, ο Vinales και ο Rossi ήταν οι μόνοι αναβάτες που δεν βελτίωσαν τον χρόνο τους. Αυτό σημαίνει πως όλοι οι άλλοι το έκαναν και καλύτερα απ όλους ο Franco Morbidelli σπάζοντας το φράγμα του 1:40 που είχε πλησιάσει στα FP1 ο Quartararo, κάνοντας τον ταχύτερο χρόνο της ημέρας με 1:39.789 πριν πέσει όμως κι αυτός. Πίσω του άλλος ένας που άρπαξε τούμπα αλλά πρόλαβε να τρελάνει τα χρονόμετρα… ο Zarco! Κι αν αυτό δεν είναι κάποια έκπληξη, τότε η τρίτη θέση του Brand Binder που οδηγούσε για πρώτη φορά μοτοσυκλέτα των MotoGP σε αυτή την πίστα και μάλιστα της KTM σίγουρα είναι. Μην ξεχνάμε πως η KTM μαζί με την Suzuki είναι τα δύο εργοστάσια που δυσκολεύονται περισσότερο να βρεθούν στις εμπρός θέσεις με τα μαλακά ελαστικά, όμως εδώ δεν φάνηκε να υπάρχει τέτοιο θέμα. Ο Vinales κράτησε ξανά την 4^η όμως ο Quartararo είχε πρόβλημα με τη μοτοσυκλέτα του και δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τα FP2, αλλά χάρη στο χρόνο που έκανε στα FP1 έπεσε μόλις στις 6^η θέση των συνδυασμένων αποτελεσμάτων. Ανάμεσα σε Vinales και Quartararo μπήκε με το σπαθί του ο Nakagami που διαρκώς βελτιώνει την απόδοσή του σε κάθε αγώνα ανεξάρτητα την πίστα. Η Honda είχε μέσα στη δεκάδα άλλη μια μοτοσυκλέτας, του Alex Marquez στην 9^η θέση, ενώ τη δεκάδα σήμερα έκλεισε ο Valentino Rossi. Για άλλη μια φορά, το τέλος των ελεύθερων δοκιμαστικών βρήκε τις δύο εργοστασιακές Ducati εκτός δεκάδας.

Συνδυασμένα αποτελέσματα πρώτης δεκάδας:

1. Franco Morbidelli (Petronas Yamaha SRT) – 1:39.789

2. Johann Zarco (Esponsorama Racing) + 0.109

3. Brad Binder (Red Bull KTM Factory Racing) + 0.219

4. Maverick Viñales (Monster Energy Yamaha MotoGP) + 0.419

5. Takaaki Nakagami (LCR Honda Idemitsu) + 0.623

6. Fabio Quartararo (Petronas Yamaha SRT) + 0.642

7. Joan Mir (Team Suzuki Ecstar) + 0.652

8. Pol Espargaro (Red Bull KTM Factory Racing) + 0.685

9. Alex Marquez (Repsol Honda Team) + 0.689

10. Valentino Rossi (Monster Energy Yamaha MotoGP) + 0.713

https://bit.ly/MOTO_674

Race News

MotoGP: Οι αναβάτες ανοιγοκλείνουν τα μάτια τους λιγότερο - Μέγιστος χρόνος κάθε 9 λεπτά!

Τα αποτελέσματα της έρευνας αφήνουν τον απλό κόσμο με "γουρλωμένα" μάτια

Από τον

Παύλο Καρατζά

25/8/2025

Η LCR Honda και η SIFI συμπλήρωσαν σχεδόν μία δεκαετία ερευνώντας τις επιπτώσεις του αγώνα στην όραση και έπειτα τις οπτικές ικανότητες και συνήθειες των αναβατών των MotoGP που τους βοηθούν να ανταπεξέλθουν. Οι αναβάτες των MotoGP εκτός από εξαιρετικοί οδηγοί, πρέπει να είναι παράλληλα και σε καταπληκτική φυσική κατάσταση, καθώς πρόκειται για ένα απίστευτα απαιτητικό άθλημα.

Η έρευνα αυτή δεν ξεκίνησε τυχαία, είναι στην πράξη μία συγκεκαλυμμένη προωθητική ενέργεια ή καλύτερα ένας τρόπος να δικαιολογήσει η SIFI τα μεγάλα ποσά της χορηγίας της. Επειδή όμως η έρευνα αυτή έχει πραγματικό επιστημονικό υπόβαθρο, τα αποτελεσματά της είναι σημείο αναφοράς και βοηθούν και στο έργο της εταιρείας. Η SIFI είναι ένας διεθνής όμιλος εταιρειών που επικεντρώνεται στην ανάπτυξη, την παραγωγή και την πώληση θεραπευτικών λύσεων για ασθενείς με οφθαλμικές διαταραχές.

Η έρευνα επικεντρώθηκε στο τι συμβαίνει σε όλο το οπτικό σύστημα των αναβατών κατά την διάρκεια ενός αγώνα, την ώρα δηλαδή που οι αναβάτες υπόκεινται σε σωματικό και οπτικό στρες και η οπτική τους απόδοση πρέπει να είναι μέγιστη, την στιγμή που είναι εκτιθέμενοι σε εξωτερικό περιβάλλον και κινούνται με ταχύτητες άνω των 300 χλμ/ώρα.

Ένας μέσος άνθρωπος ανοιγοκλείνει τα μάτια του περίπου 10 με 15 φορές το λεπτό. Η έρευνα έδειξε ότι ένας αναβάτης MotoGP ανοιγοκλείνει τα μάτια του μία φορά στα 3 λεπτά και μάλιστα υπάρχουν περιπτώσεις κάτω από εξαιρετικές συνθήκες που ορισμένοι αναβάτες δεν ανοιγκόκλεισαν τα μάτια τους παρά μία φορά στα 9 λεπτά. Αυτό χονδρικά σημαίνει στην περίπτωση του αγώνα της Ουγγαρίας που μόλις πέρασε, ένας από αυτούς τους αναβάτες θα ανοιγόκλεινε τα μάτια του μία φορά ανά έξι γύρους στο Balaton Park, την απαιτητική πίστα που διεξήχθη ο τελευταίος γύρος του MotoGP!

Πέρα από αυτή την εξαιρετική περίπτωση, το συνηθισμένο για μία πίστα όπως το Muggelo, είναι οι αναβάτες να βλεφαρίζουν μία φορά κάθε δεύτερο γύρο!

Η έρευνα έδειξε τα όρια στα οποία ο οργανισμός μπορεί να επέμβει σε συνθήκες στρες στον μηχανισμό που ελέγχει τα δάκρυα που είναι ο παράγοντας που χρησιμοποιεί το σώμα μας για να διατηρείται η υγρασία στα μάτια. Σε συνθήκες έντασης όπως όταν αντιμετωπίζουμε κίνδυνο, τα μάτια πάντα μένουν περισσότερο ανοικτά και ενεργοποιείται ένας μηχανισμός που βοηθά να αποφευχθεί η ξηρότητα. Μέχρι στιγμής όμως δεν είχε γίνει μία μέτρηση για τα όρια απόδοσης αυτού του μηχανισμού αλλά και τον τρόπο που επηρεάζει την οδήγηση μοτοσυκλέτας, που περισσότερο από άλλα οχήματα, εμπλέκει την κίνηση του σώματος στον μέγιστο βαθμό.

Ένα στιγμιαίο βλεφάρισμα σημαίνει μερικά μέτρα απόστασης σε ορισμένα σημεία και έτσι το σώμα μπαίνει στην διαδικασία να το κάνει όσο γίνεται λιγότερο. Κομμάτι της έρευνας και ο λόγος που αυτή κράτησε σε βάθος χρόνου, ήταν για να δει αν αυτό έχει επιπτώσεις στην ηλικία του οπτικού μηχανισμού ή την επιβαρύνει και την γερνά γρηγορότερα από την ώρα της.

Η έρευνα έγινε σε δύο φάσεις, μία που έτρεξε σε έξι σεζόν από το 2015 έως το 2021 και την δεύτερη φάση της που το HRC συνέχισε την διαδικασία μετρήσεων και είναι αυτή για την οποία μιλάμε τώρα.

Τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα της πρώτης φάσης που επιβεβαιώθηκαν από πολλούς διαφορετικούς αναβάτες εξετάζοντάς τους πριν τον αγώνα και αμέσως μετά, είχαν δείξει πως ο οπτικός μηχανισμός παραμένει σε εγρήγορση και συνθήκες αγώνα ακόμη και μετά από 30 λεπτά ξεκινώντας έπειτα να εμφανίζει σημάδια κόπωσης.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που θα πρόδιδαν λοιπόν έναν αναβάτη αν συνέχιζε να αγωνίζεται, είναι τα μάτια του καθώς η κούραση συσσωρεύεται και απαιτείται αποκατάσταση. Μετρήθηκε έτσι και ο χρόνος κατά τον οποίο μπορούν να γίνουν διαφορετικές ενότητες στην διαδικασία ενός αγώνα, όπως είναι η προσθήκη του Sprint μετά τις δοκιμές κατάταξης!

Στόχος της επόμενης φάσης, καθώς η πρώτη έδωσε σαφή αποτελέσματα που επιβεβαιώθηκαν πολλές φορές, είναι τώρα να μελετηθούν τεχνικές για την αντιμετώπιση της χρόνιας κόπωσης, νέα διαλύματα για εκείνους που πάσχουν από ξηροφθαλμία καθώς η έρευνα έδειξε πως δεν δακρύζουν περισσότερο οι αναβάτες, ούτε αλλάζει η σύσταση και έτσι οι τεχνικές αντιμετώπισης που είχαν έως τώρα οι γιατροί για τους ασθενείς αυτούς, μπορούν να πάρουν μία νέα κατεύθυνση!

Για το HRC που συνεχίζει να υποστηρίζει την έρευνα, υπάρχει μία σειρά αντισταθμίσεων όπως η διαρκής ιατρική παρακολούθηση των αναβατών και η πρόληψη που αυτή έχει ως αποτέλεσμα!

Δικαίως λοιπόν πιστεύουμε ότι οι αναβάτες MotoGP είναι “υπεράνθρωποι”, καθώς μπορούν και δαμάζουν τις ακραίες μοτοσυκλέτες που ζυγίζουν περίπου 160 κιλά και αποδίδουν 260 ίππους, αλλά και πως το σώμα τους ανταποκρίνεται εντελώς διαφορετικά από των “κοινών θνητών” και επιπρόσθετα εξελίσσονται σωματικά όταν ανεβαίνουν κατηγορία καθώς το αρχικό κομμάτι της έρευνα του 2015-2021 έδειξε πως στις κατηγορίες Moto2 και Moto3 οι ίδιοι αναβάτες ανοιγόκλειναν τα βλέφαρα πολύ περισσότερο από ότι όταν ανέβηκαν στα MotoGP.