MotoGP: Domenicali για Lorenzo-«Χαίρομαι που τελικά ταιριάξαμε, έστω και την ύστατη στιγμή»

Δεύτερες σκέψεις από την μεριά της Ducati
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/6/2018

Εμφανή αλλαγή στην αντιμετώπιση του Lorenzo από τον CEO της Ducati, Caudio Domenicali, μετά και την δεύτερη συνεχόμενη –και εντυπωσιακή- νίκη του Ισπανού στην Βαρκελώνη. Μιλώντας εχθές στο μικρόφωνο του Sky Sport ο κύριος Domenicali είπε χαρακτηριστικά πως τελικά «έλυσαν την εξίσωση» και συνέχισε: «Θα ήταν πολύ πιο άσχημο για όλους μας και για την εικόνα της Ducati κυρίως, αν όλη αυτή η πορεία του Lorenzo τελείωνε χωρίς να είναι ανταγωνιστικός με την μοτοσυκλέτα μας. Οπότε είμαι πολύ χαρούμενος με τις λύσεις που καταφέραμε και βρήκαμε και που πιστεύω πως μας έχουν δώσει μία καλή βάση και για τους αγώνες στο μέλλον, ως σύνολο».

«Τώρα έχουμε δύο αναβάτες που εξίσου μπορούν να κυνηγήσουν το πρωτάθλημα –μιλά ως θέση στο βάθρο, όχι βαθμολογικά. Αυτό μας δημιουργεί φυσικά αντικρουόμενα συναισθήματα καθώς από την μία λυπούμαστε γιατί στο τέλος της σεζόν ο Lorenzo θα φύγει, από την άλλη είμαστε εξίσου χαρούμενοι που επιτέλους καταφέραμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για τον Lorenzo ώστε να μπορεί να κερδίσει. Αυτό όμως που μου δίνει ιδιαίτερη ικανοποίηση, είναι πως για τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια λέγεται πως η μοτοσυκλέτα μας μπορούσε να κερδίσει μονάχα με έναν αναβάτη και τώρα αυτό αλλάζει! Αυτή η εντύπωση που περιφέρεται στο κοινό θα πάψει να ακούγεται και ο κόσμος θα αντιληφθεί πως η ομάδα μας είναι εξαιρετικά δυνατή και μπορεί να δώσει τις κατάλληλες λύσεις. Θεωρώ πως το σπουδαιότερο κέρδος είναι να έχουμε μία ισορροπημένη ομάδα που μας δίνει μία εξίσου ισορροπημένη μοτοσυκλέτα, το μόνο που χρειάζεσαι για να ποντάρεις με ασφάλεια σε ένα νικηφόρο μέλλον».

Το είχαμε πει πέρσι τον Νοέμβριο, πως η Ducati έχει δύο δρόμους μπροστά της και ο πιο δύσκολος από πλευράς διαχείρισης, είναι να προστατέψει την επένδυσή της. Και η επένδυση αυτή είναι ο Lorenzo. Έχουν δώσει πολλά χρήματα, και όχι μόνο στην αμοιβή του, αλλά και στο R&D που έπρεπε να ολοκληρώσει όλη την εξέλιξη. Το ξέρανε και οι ίδιοι πως σε μία τέτοια επένδυση συχνά το σωστό είναι να ρίξεις περισσότερο χρήμα / κόπο και χρόνο, από το να ακυρώσεις την όποια εξέλιξη. Είναι αυτές οι συγκυρίες όμως που δεν βοήθησαν. Περίμεναν και οι ίδιοι μέχρι την τελευταία στιγμή, γιατί είναι πραγματικά τελευταία στιγμή σε μία τόσο έντονη μεταγραφική περίοδο, να φτάνει το καλοκαίρι για να υπογραφούν συμβόλαια. Από την άλλη τα αποτελέσματα άργησαν να φανούν για δραματικά μικρή χρονική συγκυρία - έναν αγώνα πίσω να γινόντουσαν όλα και μπορεί να υπήρχε διαφορετική εξέλιξη. Είναι οι αντιδράσεις του κόσμου όμως, που κακώς τις ακούει η Ducati, για παράδειγμα η Honda δεν το κάνει ποτέ αυτό, είναι που ο Dovizioso απαίτησε να είναι ο πρώτος αναβάτης και πολύ καλά έκανε, και το κλίμα διαμορφώθηκε με τρόπο που έδειχνε την πόρτα στον Lorenzo, χωρίς να χρειαστεί να του το πει κάποιος.

Ουσιαστικά ο Domenicali αυτό εξηγεί, πως τελικά έλυσαν τον γρίφο της μεταξύ τους συνεργασίας στην ύστατη στιγμή, και πλέον αποκομίζουν από αυτό την πολύτιμη εμπειρία της εξέλιξης για να την εφαρμόσουν στο μέλλον… Μαζί και την εμπειρία της διαχείρισης παρόμοιων καταστάσεων…

 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.