MotoGP Δομικές Qatar: Πρώτη επαφή και πρώτες εντυπώσεις

Επανεκκίνηση σε πνεύμα… to know us better!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

8/3/2021

Η πρώτη επαφή των αναβατών με τις νέες μοτοσυκλέτες τους και για αρκετούς από αυτούς με τις νέες ομάδες τους είχε περισσότερο χαρακτήρα “γνωριμίας”, αφού σε αντίθεση με τις προηγούμενες χρονιές δεν έχουν προηγηθεί ελεύθερα δοκιμαστικά στη Jerez και την Sepang. Όπως είναι λογικό, οι αναβάτες δεν είχαν τον ρυθμό και την εξοικείωση που απαιτείται, ώστε οι ομάδες τους να ασχοληθούν αποκλειστικά με την δοκιμή πολλών νέων εξαρτημάτων ή να επικεντρωθούν με στο στήσιμο των μοτοσυκλετών για τον επικείμενο αγώνα, όπως συνήθιζαν να κάνουν  τα προηγούμενα χρόνια όταν έρχονταν σε αυτή την πίστα. Αυτό θα το κάνουν το επόμενο τριήμερο δοκιμών που ξεκινά στις 10 Μαρτίου, φυσικά στην ίδια πίστα.

Οι καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν, ειδικά την πρώτη ημέρα, δυσκόλεψαν αρκετά  τους αναβάτες, λόγω των μεταβλητής έντασης ανέμων. Θυμίζουμε πως στην πίστα του Qatar οι μοτοσυκλέτες πιάνουν πολύ υψηλές τελικές ταχύτητες και έχει αρκετά γρήγορες στροφές με εναλλαγές πορείας. Οι ριπές δυνατού ανέμου δεν είναι ό,τι καλύτερο για αυτές τις μοτοσυκλέτες με τα μεγάλα φτερά.

Ένα άλλο πρόβλημα που αντιμετώπισαν οι αναβάτες ήταν η απότομη και μεγάλη πτώση της θερμοκρασίας μόλις έπεσε ο ήλιος, κάτι φυσιολογικό σε αυτή την περιοχή. Με τον ήλιο στον ουρανό οι περισσότεροι αναβάτες είχαν medium ελαστικά, ενώ μετά το απόγευμα η επιλογή των soft ήταν μονόδρομος.

Αυτούς τους δύο λόγους ανέφερε ο Brand Binder της KTM ως την αιτία για τις δύο πτώσης που είχε στο τέλος της τελευταίας ημέρας.

Στους δυνατούς ανέμους αναφέρθηκε και ο Jack Miller της Ducati που έκανε τον δεύτερο ταχύτερο χρόνο μετά τον Quartararo σε αυτά τα δοκιμαστικά, ξεκαθαρίζοντας πως δεν ασχολήθηκαν τόσο πολύ με δοκιμές νέων εξαρτημάτων. Για την Ducati το μεγάλο ερωτηματικό είναι τα ελαστικά, όπου πέρσι είχαν σαφές πρόβλημα. Ο Jack Miller δήλωσε πως η νέα μοτοσυκλέτα μοιάζει να έχει λύση το πρόβλημα, όμως η πίστα του Qatar δεν είναι από εκείνες που μπορείς να βγάλεις γενικά συμπεράσματα.

Γενικά συμπεράσματα δεν μπορείς να βγάλεις ούτε για την εντυπωσιακή ταχύτητα του Aleix Espargaro με την νέα μοτοσυκλέτα της Aprilia που σημείωσε τον τρίτο καλύτερο χρόνο. Όχι μόνο αυτό, αλλά ήταν συνεχώς μέσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες όλες τις μέρες. Σε μια πίστα με τόσο μεγάλη ευθεία, η δύναμη του κινητήρα είναι απαραίτητη και φαίνεται πως η Aprilia βρήκε τη λύση στο πρόβλημα που είχε όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Στο στρατόπεδο της Yamaha ο Fabio Quartararo έδειξε για άλλη μια φορά την ταχύτητά του σημαίνοντας τον ταχύτερο χρόνο με την εργοστασιακή M1 και ήταν ο μόνος που έσπασε το φράγμα του 1:54. Ο Γάλλος δοκίμασε το νέο πλαίσιο από το τέλος της πρώτης ημέρας και μετά, αλλά όπως δήλωσε δεν είναι σε θέση να πει αν είναι καλύτερο από το προηγούμενο, καθώς ακόμα δεν έχει βρει τον ρυθμό του. Ο Maverick Vinales δεν δοκίμασε καν το νέο πλαίσιο και συγκεντρώθηκε αποκλειστικά στο σοβαρό πρόβλημα που είχε όλη την προηγούμενη χρονιά, δηλαδή την ταχύτητα στη διάρκεια του αγώνα. Όπως είπε: Να κάνουμε έναν γρήγορο γύρο δεν είναι πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι η ταχύτητά μας στους πρώτους γύρους και στη διάρκεια του αγώνα. Πάνω σε αυτό δουλέψαμε και είμαι πολύ χαρούμενος για το αποτέλεσμα. Ο Vinales είχε τον 7ο ταχύτερο χρόνο σε αυτά τα δοκιμαστικά, με +0,455’ διαφορά από τον πρώτο Quartararo.

Το άλλο ζεύγος της Yamaha, δηλαδή ο Morbidelli και ο Rossi, άφησε ανάμεικτα συναισθήματα στην ομάδα της Petronas, με τον Morbidelli να συνεχίζει να αποτελεί βασικό διεκδικητή του πρωταθλήματος, σημειώνοντας με την “παλιά” M1 τον 4ο ταχύτερο χρόνο, μόλις +0,213’ πίσω από τον Quartararo. Ο Valentino Rossi με την εργοστασιακή M1 δοκίμασε το νέο πλαίσιο, αλλά οι χρόνοι που σημείωσε τον καθήλωσαν στην 21η θέση, πίσω από +1,768’ μακριά από την M1 του Quartararo.

Στην ΚΤΜ o Miguel Oliveira ανέβηκε στην 11η θέση του πίνακα με τους ταχύτερους χρόνους και ήταν ο γρηγορότερος αναβάτης με πορτοκαλί μοτοσυκλέτα.

Ο πρωταθλητής Joan Mir περιορίστηκε στην 8η θέση, έχοντας διαφορά +0,575’ από την κορυφή, ενώ Alex Rins ολοκλήρωσε την πρώτη δεκάδα, με διαφορά +0,718’ από την κορυφή.

Για την Honda η χρονιά θα είναι σίγουρα δύσκολη, αφού το μεγάλο της αστέρι Marc Marquez παραμένει μακριά από την ενεργό δράση και με άγνωστη ημερομηνία επιστροφής. Όμως ο “αντικαταστάτης” του Stefan Bradl έκανε θαυμάσια εμφάνιση, σημειώνοντας τον 5ο ταχύτερο χρόνο, μόλις +0,270’ πίσω από την Yamaha του Quartararo.

H επόμενη Honda στη λίστα είναι του Pol Espargaro στην 12η θέση, αφήνοντας θετικές εντυπώσεις σε αυτή την πρώτη επαφή του με την νέα του μοτοσυκλέτα.

Από τους “νέους” ταχύτερος ήταν ο  Enea Bastianini με την Ducati της Avintia Esponsorama, ενώ ο Cal Crutchlow φαίνεται πως είναι ο άνθρωπος που έβαλε στην 15η θέση την “Yamaha Test1”, δηλαδή μία από τις τρεις μοτοσυκλέτες που δοκίμαζε μαζί με του Ιάπωνες δοκιμαστές Nakasuga και Nozane.

Το επόμενο ραντεβού των αναβατών με την πίστα του Qatar θα είναι το τριήμερο στις 10-12 Μαρτίου. Ο πρώτος αγώνας της χρονιάς είναι στις 28 Μαρτίου και λαμβάνοντας υπόψη πως οι αναβάτες και οι ομάδες θα έχουν κάνει συνολικά 8 ημέρες δοκιμών στην ίδια πίστα, αναμένεται να δούμε σκληρές μάχες μέχρι την πτώση της καρό σημαίας.

Isle of Man TT: Τέλος εποχής για τη SuperTwin κατηγορία

Η νέα αλλαγή στους κανονισμούς του ΤΤ υπακούει στην πραγματικότητα της αγοράς
michael dunlop
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/9/2026

Οι διοργανωτές του Isle of Man Tourist Trophy ανακοίνωσαν το τέλος της κατηγορίας SuperTwin, καθώς από το ΤΤ του 2027 οι κανονισμοί της θα εναρμονιστούν πλήρως με αυτούς της κατηγορίας Sportbike, ως έχει στο παγκόσμιο WSPB και στην ανάλογη κλάση του αγγλικού πρωταθλήματος BSB.

Στην ουσία πρόκειται για μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει από το 2024 και εξαρχής προέβλεπε τη σταδιακή κατάργηση των SuperTwin αγωνιστικών, έχοντας ήδη αναβαπτίσει την κατηγορία Sportbike και ενσωματώνοντας σε αυτήν τις μοτοσυκλέτες που την έχουν στελεχώσει και στο παγκόσμιο, με κινητήρες που σε κάποιες περιπτώσεις έχουν παραπάνω από δύο κυλίνδρους, όπως οι τρικύλινδρες Triumph Daytona 660 και CFMOTO 675 SR.

Michael Dunlop

Η SuperTwin θεσπίστηκε το 2012 και θεωρείται ως μια από τις τελευταίες αγωνιστικές κατηγορίες που επέτρεπαν μεγάλη ελευθερία στις μετατροπές στις μοτοσυκλέτες, ενώ ήταν το πεδίο όπου δοξάστηκαν τα σπεσιαλάκια Paton S1-R 650, ειδικά διά χειρός του Michael Dunlop και παλιότερα του John Mc Guinness.

Η SuperTwin είχε στο παρελθόν γεμίσει από κάθε λογής τροποποιημένες δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, όπως οι Honda CB500, Kawasaki ER-6 και Suzuki GS500, ωστόσο τα τελευταία χρόνια “καθαρόαιμες” κατασκευές όπως οι Paton είχαν κυριαρχήσει εύλογα στην κατηγορία, παίρνοντας τη νίκη στους έξι από τους οκτώ τελευταίους αγώνες.

Η άφιξη μιας νέας γενιάς δικύλινδρων, όπως οι Aprilia RS660 και Yamaha R7 αναζωογόνησαν ελαφρώς τον ανταγωνισμό, αν και στο φετινό ΤΤ και πάλι ήταν δύο Paton που πήραν άνετα την κορυφή με τους Michael Dunlop και Mike Browne.

Sportbike TT

Για τους διοργανωτές του ΤΤ η Sportbike κατηγορία έχει πια το πλεονέκτημα των μοντέλων παραγωγής, με το εμπορικό ενδιαφέρον που αναπόφευκτα τη συνοδεύει, θέλοντας να λειτουργήσει ως μια από τις πιο προσιτές οδούς για νέους αναβάτες χωρίς τα εκτυφλωτικά κόστη των μεγάλων κατηγοριών. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι κανονισμοί της θα έχουν αρκετά περιοριστικό χαρακτήρα στις επιτρεπόμενες επεμβάσεις στις μοτοσυκλέτες, πιο κοντά στη superstock λογική.

Τελικός στόχος είναι μια κλάση που δεν θα απαιτεί μια περιουσία για να δώσει κανείς το παρόν, κάτι που θα διευκρινιστεί πλήρως τον ερχόμενο Νοέμβριο, όταν θα δοθούν στη δημοσιότητα οι αναλυτικοί κανονισμοί της Sportbike, ως θα ισχύσουν από το 2027 και εφεξής.

Αυτό που είναι ήδη γνωστό, είναι πως στους νέους κανονισμούς δεν θα υπάρχουν πια τα SuperTwins όπως τα γνωρίζαμε ως σήμερα, ρίχνοντας τίτλους τέλους σε μια αγωνιστική κατηγορία που έχει τις ρίζες της σε μια πιο ρομαντική εποχή του ΤΤ.