MotoGP Ducati: Δεν είμαι δοκιμαστής λέει ο Bagnaia!
Τί φταίει με την GP22
Από τον
Μπάμπη Μέντη
8/3/2022
Μετά από ένα μάλλον καταστροφικό πρώτο αγώνα στο Qatar, που η Ducati κέρδισε μεν, αλλά χωρίς να πάρει ούτε ένα βαθμό η εργοστασιακή ομάδα της, ο Pecco Bangaia μίλησε ανοιχτά για την ουσία του προβλήματος με τις GP22 και την λύση που συζήτησε με τον Gigi Dall’Igna. Σύμφωνα με τον Ιταλό αναβάτη, το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον ίδιο και φυσικά για τον Jack Miller είναι το γεγονός πως από την πρώτη ημέρα των επίσημων δοκιμαστικών στη Sepang έως και τα FP4 στο Qatar, δεν οδήγησε ποτέ την ίδια μοτοσυκλέτα!
Ο Bangaia ισχυρίστηκε πως συνεχώς άλλαζαν εξαρτήματα, με αποτέλεσμα να μην έχει ποτέ τον απαιτούμενο χρόνο να επικεντρωθεί στην προσαρμογή της οδήγησής του στη νέα μοτοσυκλέτα. “Δεν είμαι δοκιμαστής, είμαι εδώ για να κερδίζω αγώνες. Από την αρχή της νέας σεζόν, ο Enea Bastianini με την GP21 το μόνο που είχε να κάνει είναι να βάζει βενζίνη στο ρεζερβουάρ και να οδηγεί την μοτοσυκλέτα του. Μια μοτοσυκλέτα που ήδη από το τέλος της προηγούμενης σεζόν ήταν ισορροπημένη. Εμείς από την άλλη μεριά (σ.σ. οι αναβάτες με τις GP22) μπαίναμε κάθε φορά στην πίστα με διαφορετική μοτοσυκλέτα. Ποτέ δεν είχαμε χρόνο να προσαρμόσουμε την οδήγησή μας πάνω της, διότι κάθε φορά κάτι ήταν διαφορετικό. Πέρσι είχαμε αποφασίσει από την μέση της χρονιάς να κρατήσουμε ένα βασικό set-up και να προσαρμόσω εγώ τον τρόπο που πρέπει να οδηγήσω την μοτοσυκλέτα. Φέτος δεν το κάναμε αυτό με την καινούρια μοτοσυκλέτα, οπότε στην κουβέντα που είχα με τον Gigi του ζήτησα ακριβώς αυτό.
Αν θέλεις να νικάς, θα πρέπει να δημιουργήσεις μια σταθερή κατάσταση.
Δεν είμασταν έτοιμοι για τον πρώτο αγώνα και ξέραμε πως οι προσδοκίες για νίκη ήταν υπερβολικά φιλόδοξες. Ούτε τα ηλεκτρονικά είχαμε ρυθμίσει σωστά, ούτε είχαμε βρει μια καλή βάση. Όλες οι Ducati είχαμε πολύ κακή εκκίνηση και χάσαμε πολλές θέσεις, αλλά στον αγώνα ο ρυθμός μας δεν ήταν κακός, οπότε το πλάνο ήταν να μαζέψουμε όσους περισσότερους βαθμούς μπορούμε.
Καθυστέρησα λίγο την είσοδο όταν πήγα να προσπεράσω τον Jorge Martin αλλά δεν ήμουν υπερβολικός στα φρένα, οπότε ήταν παράξενο που μπλόκαρε το μπροστινό. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να ζητήσω συγνώμη στην Ducati, την Pramac και τον Jorge”.
Να θυμίσουμε πάντως, πως η Ducati πάντα είχε αυτό το “πρόβλημα” με τους αναβάτες και ίσως είναι η βασική αιτία που έχει πάρει μόνο ένα πρωτάθλημα με τον Stoner.
Από τη μια μεριά η διαρκής τεχνολογική εξέλιξη που κάνει στις μοτοσυκλέτες της την έχουν φέρει στην κορυφή της τεχνολογίας και είναι η εταιρεία που έχει παρουσιάσει όλες τις τεχνολογικές καινοτομίες στα MotoGP τα τελευταία χρόνια, όμως από την άλλη μεριά είναι εξαιρετικά δύσκολο για έναν αναβάτη (και μάλιστα σε αυτό το επίπεδο ανταγωνισμού) να οδηγεί σε κάθε αγώνα μια μοτοσυκλέτα με εντελώς διαφορική συμπεριφορά.
Επίσης ο Bagnaia είχε πει πολλές φορές πέρσι, πως τα εξαιρετικά αποτελέσματα που είχε στο δεύτερο μισό της σεζόν, οφείλονταν αποκλειστικά στο γεγονός πως η Ducati σταμάτησε να αλλάζει διαρκώς εξαρτήματα στη μοτοσυκλέτα (υπήρχε και απαγόρευση εξέλιξης).
Πάντως ο Bagnaia ξεκαθαρίζει πως το πρόβλημα δεν είναι η GP22, αλλά η έλλειψη χρόνου δοκιμών και η διαδικασία εξέλιξης που έχουν κάνει έως τώρα.
MotoGP, Le Mans Race: Σαρωτικός Martin, στον βαθμό το πρωτάθλημα - Ιστορικό 1ο lockout Aprilia στο βάθρο με Ogura
Από όγδοος πρώτος και “ηγετική” προσπέραση 3 γύρους πριν το τέλος στον Bezzecchi που οδηγούσε απ’ την αρχή
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
10/5/2026
Απόντος του Marc Marquez, που είχε ήδη χειρουργηθεί από το πρωί σε πόδι και ώμο στο Ruber Internacional Hospital της Μαδρίτης, ο αγώνας του Γαλλικού GP ξεκίνησε ως αναμενόταν, με σκοτεινό ουρανό και απειλή για βροχή ανά πάσα ώρα και στιγμή.
Λίγο μετά το πρωινό warm up της μεγάλης κατηγορίας οι ουρανοί άνοιξαν και δεν σταμάτησαν μέχρι την προετοιμασία για την εκκίνηση της Moto3, ο αγώνας της οποίας άρχισε και τελείωσε βρόχινος, παρότι στη διάρκειά του δεν έπεσε σταγόνα. Η Moto2 όμως λίγο αργότερα πήρε εκκίνηση με σλικ λάστιχα σε μια πίστα που είχε πια στεγνώσει και, όσο η βροχή δεν επανερχόταν, τόσο ελπίζαμε για ένα στεγνό grand prix ως το τέλος της ημέρας.
Με τους αναβάτες να έχουν προπονηθεί στις γρήγορες αλλαγές μοτοσυκλέτας γνωρίζοντας την πρόγνωση του καιρού, ο αγώνας ξεκίνησε με τον Marco Bezzecchi να κάνει μία εκπληκτική εκκίνηση και να φεύγει κατευθείαν πρώτος.
Πίσω του οι Pedro Acosta, Fabio Di Giannantonio, Fabio Quartararo και Pecco Bagnaia (από 1ος στην εκκίνηση) ακολούθησαν αμέσως, με τον Γάλλο της Yamaha γρήγορα δεύτερο ενθουσιάζοντας το κοινό στις εξέδρες. Την ίδια ώρα ο Jorge Martin είχε μπλοκαριστεί στην εκκίνηση φτάνοντας την πρώτη στροφή της πίστας 8ος όπως ξεκίνησε.
Με την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου ο Bezzecchi οδηγεί από τον Quartararo και πίσω του ακολουθούν απειλητικοί οι Acosta και Di Giannantonio, ενώ όχι πολύ μακριά είναι οι Bagnaia, Ai Ogura και Alex Marquez.
Σε αυτόν τον γύρο ο Alex έχει μία πτώση από μπροστινό από την οποία μάλιστα έδειξε να έχει χτυπήσει λίγο, ενώ ο Acosta πέρασε δεύτερος μπροστά από τον Quartararo.
O Fabio Quartararo αγωνίστηκε στον κυριακάτικο αγώνα του Le Mans με μοναδικά χρώματα στη V4 Yamaha του
Σταδιακά ωστόσο αρχίζει η άνοδος του Martin, ο οποίος μετά τον δεύτερο γύρο ανεβαίνει φτάνοντας γρήγορα έκτος, την ώρα που μπροστά ο Bagnaia προσπαθούσε να πλησιάσει τους δύο πρώτους, δείχνοντας απειλητικός για τον Acosta και τραβώντας μαζί του τον Quartararo.
Στην αρχή του 7ου γύρου ο Bagnaia πέρασε τον Acosta και μετά από μια-δυο αψιμαχίες άρχισε να δείχνει πιο άνετα στη δεύτερη θέση, την ώρα που Quartararo άρχιζε να υποχωρεί στην πίεση των Di Giannantonio και Martin.
Ο Bezzecchi μπροστά κάλπαζε μόνος του προς τη νίκη, ωστόσο δεν είχε αρκετά γρήγορο ρυθμό ώστε να ανοίξει μεγάλη διαφορά, έχοντας πίσω του αναβάτες σε απόσταση μικρότερη του δευτερολέπτου με πρώτο και καλύτερο τον Bagnaia.
Στη μέση του αγώνα ο Bezzecchi προηγείται για 6 δέκατα του Bagnaia, με τον Acosta πολύ κοντά και από κει μεσολαβούν 1,5 δευτερόλεπτα ως τον Martin. Αυτή η απόσταση είχε μειωθεί σε σε λιγότερα από 7 δέκατα μέσα σε 5 γύρους και, έχοντας άλλους 12 ως το τέλος, είναι μάλλον σαφές πως ο Martin έρχεται με φόρα.
Και ξαφνικά στην αρχή του 16ου γύρου, μόλις στη δεύτερη στροφή ο Bagnaia χάνει το μπροστινό του, πέφτει και βγαίνει από τον αγώνα, ο Acosta που ακολουθούσε ελάχιστα πίσω είναι πλέον δεύτερος και ο Martin έχει προαχθεί στο βάθρο.
Χρειάστηκαν δύο γύροι για τον Martin να φτάσει και να περάσει δεύτερος έχοντας μπροστά του 1,6 δευτερόλεπτα απόσταση από τον πρωτοπόρο και 9 γύρους για τον τερματισμό. Το σκηνικό για τους επόμενους γύρους περιελάμβανε τον Martin να μειώνει συνεχώς την απόσταση από τον Bezzecchi, ο οποίος γυρνούσε σε εμφανώς αργόγερο ρυθμό.
Στον 22ο γύρο ο Martin πλέον βλέπει τον ομόσταυλό του σε απόσταση μικρότερη του δευτερολέπτου, ενόσω λίγο πιο πίσω ο Acosta έχει αρχίσει να έχει πρόβλημα από τον Ai Ogura, ο οποίος καθάρισε με τον Di Giannantonio και, πιστός στην προσωπική του παράδοσή να πηγαίνει πολύ καλά στο κλείσιμο των αγώνων, έχει αρχίσει να πλησιάζει τον αναβάτη της ΚΤΜ απειλώντας πλέον ανοιχτά με Aprilia lockout στο βάθρο.
Η προσπέραση που ανέβασε τρίτο τον Ogura ήρθε στον 23ο γύρο και αμέσως άνοιξε διαφορά της τάξης του ενός δευτερολέπτου από τον Acosta που και αυτός πλέον δεν είχε τα λάστιχα για να ακολουθήσει, ο Ιάπωνας πήρε έτσι το πρώτο του βάθρο στη μεγάλη κατηγορία. Είχε επίσης ένα κενό 1,6 δευτερολέπτων από τους δύο πρωτοπόρους, όπου η μονομαχία έχει γίνει πλέον ρόδα με ρόδα.
Ο Martin πιέζει αφόρητα τον Bezzecchi που καταφεύγει συνεχώς σε αμυντικές γραμμές, αλλά με το ξεκίνημα του 25ου γύρου και στο ίδιο σημείο που χτες είχε κάνει την προσπέραση από την εξωτερική για τη νίκη στο Sprint, εδώ βούτηξε στην εσωτερική του Bezzecchi, έστριψε πρώτος στην είσοδο του “S” και δεν ξανακοίταξε πίσω του. Μέσα σε λίγες στροφές είχε ήδη ανοίξει αρκετή διαφορά ώστε να μην ανησυχεί και έβλεπε μπροστά του σκάρτους τρεις γύρους για να πανηγυρίσει ένα σπουδαίο διπλό στο Le Mans.
Όπερ και εγένετο, ο Martin δεν αντιμετώπισε κανένα πρόβλημα ως τον τερματισμό και πανηγύρισε μία πολύ σπουδαία νίκη που τον φέρνει στον έναν βαθμό στο πρωτάθλημα από τον Bezzecchi που παραμένει πρώτος.
Στο τρίτο σκαλί του βάθρου ο Ogura επίσης δεν είχε κανένα πρόβλημα να πανηγυρίσει ένα πολύ σπουδαίο βάθρο για διάφορους λόγους. Πρώτον διότι είναι το πρώτο του στη μεγάλη κατηγορία και επιπλέον διότι έγινε ο πρώτος Ιάπωνας αναβάτης που ανεβαίνει στο βάθρο στη μεγάλη κατηγορία από το 2012.
Πολύ καλή εμφάνιση από τον Fabio Quartararo, που ισχυρίζεται πως βρήκε καλή αίσθηση με τη Yamaha του και τερμάτισε έκτος χωρίς να πιεστεί από πίσω. Ο Γάλλος έκανε τον πρώτο γύρο ως δεύτερος, ξεσήκωσε τους συμπατριώτες του και έμεινε κοντά στις θέσεις του βάθρου για περίπου 7 γύρους, ωστόσο όταν τον πέρασαν και οι Ogura και Di Giannantonio άρχισε σταδιακά να τους χάνει από το οπτικό του πεδίο για να τερματίσει έναν μοναχικό αγώνα σχεδόν πέντε δευτερόλεπτα πίσω από τον πέμπτο.
Αυτό το βάθρο ωστόσο είναι ιστορικό και για την Aprilia, καθώς για πρώτη φορά στα χρόνια της στη μεγάλη κατηγορία MotoGP καταλαμβάνει με μοτοσυκλέτες της και τις τρεις θέσεις των νικητών.
Το πρωτάθλημα εξελίσσεται σε ακόμη πιο αμφίρροπο, καθώς ο Martin έφτασε στον ένα βαθμό από τον Bezzecchi, ενώ οι δυο τους έχουν αφήσει 44 βαθμούς πίσω την τρίτη θέση. Αυτή πέρασε ξανά στα χέρια του Di Giannantonio για έναν μόλις βαθμό από τον Acosta, τον οποίο κατάφερε να προσπεράσει λίγες στροφές πριν την καρό σημαία για την 4η θέση του αγώνα.