MotoGP: Γίνεται τηλεοπτική σειρά στο Amazon

Σε 8 επεισόδια των 50 λεπτών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

21/12/2021

Η Dorna ανακοίνωσε πως τον Φεβρουάριο του 2022 θα ξεκινήσει στην τηλεοπτική πλατφόρμα του Amazon η προβολή των 8 επεισοδίων, διάρκειας 50 λεπτών για το κάθε ένα από αυτά, της σειράς Life at Speed, η οποία θα έχει τον χαρακτήρα ντοκιμαντέρ, αλλά σε μορφή reality show, δηλαδή θα αποτυπώνει τη ζωή των ανθρώπων των MotoGP και όχι μόνο την αγωνιστική δράση.

Η ιδέα δεν είναι ούτε καινούρια, ούτε πρωτοποριακή, αφού ακριβώς το ίδιο έκανε για την Formula 1 η Liberty Media στην αντίστοιχη τηλεοπτική πλατφόρμα του Netflix με τη σειρά “Drive to Survive”.

Η επιτυχία της συγκεκριμένης σειράς δεν περιορίστηκε μόνο σε επίπεδο τηλεθέασης, αλλά επεκτάθηκε και στο οικονομικό επίπεδο, καθώς πολλές ομάδες τις Formula 1 είδαν να μεγαλώνει η λίστα των εταιρειών που ήθελαν να μπουν χορηγοί στα αυτοκίνητά τους.

Αυτό ήταν μάλλον και το βασικό επιχείρημα της Dorma προς τις ομάδες των MotoGP να δεχτούν να υπάρχει τον τελευταίο χρόνο 1-2 κάμεραμαν συνεχώς δίπλα τους και μέσα στα πόδια τους.

Καμία ομάδα και σίγουρα όχι οι εργοστασιακές, δεν θέλουν να υπάρχουν “εξωσχολικοί” μέσα στα πιτς, όπου με μια κάμερα στο χέρι θα καταγράφουν τα πάντα, ανάμεσά τους και μηχανολογικά μυστικά, τα οποία είναι πολύ εύκολο να διαρρεύσουν στους αντιπάλους τους, ακόμα και από καθαρή αφέλεια…

Από την άλλη μεριά βέβαια, η Dorna φρόντισε το συνεργείο που θα αναλάβει την βιντεοσκόπηση να αποτελείται από ανθρώπους που ήδη έχουν δουλέψει για αυτή στο παρελθόν και είναι γνωστά πρόσωπα και στους ανθρώπους των ομάδων.

Άλλωστε τα τελευταία χρόνια, η Dorna έχει ξεκινήσει να προβάλει μια σειρά από βίντεο με τον τίτλο “UNSEEN” που ήδη ακολουθεί τη λογική και το ύφος ενός “κονσέρβα-reality”.

Θα καταφέρει το Life at Speed να επιτύχει το στόχο του όπως το Drive to Survive της Formula 1;

Κάποιοι ανησυχούν πως οι άνθρωποι των MotoGP είναι Ισπανοί, Ιταλοί και Ιάπωνες και δεν μιλάνε όλοι αγγλικά μεταξύ τους όπως στην Formula 1, οπότε θα είναι υποχρεωτικοί οι υπότιτλοι, κάτι που μπορεί να κουράσει το ευρύ κοινό.

Μόνο που η άποψη αυτή εκφράζεται από τους κλασσικούς ανθρώπους της τηλεόρασης και του θεάματος που πιστεύουν πως τα ξέρουν όλα…

Η πραγματικότητα για κάθε μορφής θέαμα είναι πως ο κόσμος θα δει ό,τι έχει ενδιαφέρον ως ιστορία και ως χαρακτήρες. Όσο πιο δυνατή και πρωτότυπη είναι η ιστορία και όσο πιο ισχυρή προσωπικότητα έχουν οι χαρακτήρες, τόσο πιο πολύ δένεται ο θεατής με το θέαμα που παρακολουθεί. Όλοι μας έχουμε δει καλές ταινίες των τριών ωρών και είπαμε “τι, τελείωσε κιόλας;” Και όλοι μας έχουμε δει φόλες που μας έκαναν να φύγουμε από το σινεμά στο μισάωρο.

Το τεχνικό κομμάτι, δηλαδή ο ήχος, η εικόνα και οι υπότιτλοι είναι απλώς κερασάκια σε μια τούρτα. Το απέδειξε περίτρανα η κορεάτικη σειρά  Squid Game που σάρωσε σε όλο τον κόσμο με τους πρωταγωνιστές να μιλάνε μια γλώσσα που σε όλο τον πλανήτη εκτός Νοτίου Κορέας ακούγονταν “σαν κινέζικα”.

Ο μόνος καθοριστικός παράγοντας για την επιτυχία (θεαματικότητας για το άθλημα της μοτοσυκλέτας και προσέλκυσης χορηγών για της ομάδες) θα είναι στο editing της σειράς, δηλαδή στην ομάδα των ανθρώπων που θα διαλέξουν ποιες σκηνές θα μπουν και κυρίως ποιες θα κοπούν.

Εμείς που παρακολουθούμε όλες τις συνεντεύξεις τύπου των αναβατών πριν και μετά τους αγώνες σας λέμε από τώρα πως ο Jack Miller της Ducati είναι από μόνος του ένας χαρακτήρας που κρατά ολόκληρη τη σειρά!

Βάλτε τώρα την ιστορική αποχώρηση του Valentino Rossi, την σουρεάλ κατάσταση με την μετακίνηση του Maverick Vinales από τη Yamaha στην Aprilia στη μέση της χρονιάς, την επανεμφάνιση του Marc Marquez και όλα όσα έγιναν το 2021 και έχεις στα χέρια σου υλικό να φτιάξεις από κωμωδία για μικρά παιδιά, μέχρι δράμα και θρίλερ σε όποια ποσότητα θέλεις.

Αν η Dorna δεν το ξεφτιλίσει στο  “Political Correct” μοντάζ, τότε το Life at Speed θα σπάσει ταμεία ακόμα κι αν δεν βάλουν υπότιτλους στους διαλόγους της Βαβέλ των MotoGP.


 

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες