MotoGP Honda: Δοκίμασε νέο κινητήρα, πλαίσιο και αεροδυναμική

Πολλές επιλογές για διαφορετικούς αναβάτες
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/5/2021

Στα επίσημα δοκιμαστικά που έγιναν στην πίστα της Jerez μία μόλις ημέρα μετά τον αγώνα, το HRC είχε φέρει μαζί του πάρα πολλά νέα εξαρτήματα, προσπαθώντας να βρει λύσεις στα βασικά προβλήματα της RC213V που την έχουν χαρακτηρίσει ως μία από τις πιο δύσκολες μοτοσυκλέτες στα πιτς, έστω κι αν στα χέρια του Marc Marquez έχει σαρώσει τα πρωταθλήματα την τελευταία δεκαετία.

 

Όμως ο τραυματισμός του Marc Marquez την περσινή σεζόν, έφερε ξανά στο προσκήνιο το θέμα του δύστροπου χαρακτήρα της μοτοσυκλέτας της Honda (για τους υπόλοιπους αναβάτες…), ενώ την ίδια στιγμή φάνηκε πως ο ανταγωνισμός έχει κάνει μεγαλύτερα βήματα προόδου για το 2021 σε σχέση με το HRC. Βέβαια δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως λόγω του COVID-19 η Dorna αποφάσισε να παγώσει την εξέλιξη των κινητήρων από το 2020 και για την αγωνιστική σεζόν του 2021, οπότε ουσιαστικά η Honda είχε μείνει στο στάδιο που ήταν ο κινητήρας και το πλαίσιό της στα δοκιμαστικά του Qatar του 2020.

Με τον Marc Marquez να τραυματίζεται σοβαρά λίγο αργότερα στη Jerez, η Honda δεν είχε πλέον μάχιμο τον καλύτερο αναβάτη της για να δει ποιες ήταν οι πραγματικές δυνατότητες της μοτοσυκλέτας του 2020. Με τον Alex Marquez και τον Nakagami  να κάνουν δύο-τρεις καλούς αγώνες προς το τέλος της χρονιάς σε συγκεκριμένες πίστες δεν μπορείς να βγάλεις συμπεράσματα.

Ο ερχομός του Pol Espargaro και η πολύ καλή εικόνα που έδειξε στα δοκιμαστικά του Qatar, δυστυχώς δεν επιβεβαιώθηκαν με τα αντίστοιχα αποτελέσματα στους αγώνες που ακολούθησαν.

Είναι ξεκάθαρο πλέον πως το HRC έχει δώσει όλο του το βάρος στην επόμενη σεζόν του 2022 και θεωρεί πως η φετινή χρονιά είναι “καμένη” αγωνιστικά. Έτσι στα δοκιμαστικά της Jerez που ακολούθησαν μετά τον αγώνα, το HRC είχε μαζί του ένα “ολόκληρο φορτηγό” με νέα εξαρτήματα ή αν θέλουμε να είμαστε πιο κοντά στην πραγματικότητα, είχαν φέρει αρκετές εκδοχές της νέας μοτοσυκλέτας για το 2022. Στις φωτογραφίες φαίνεται εύκολα το νέο φαίρινγκ, όπου η κεντρική είσοδος του αέρα προς το φιλτροκούτι έχει αλλάξει εντελώς σχήμα και τα φτερά επεκτείνονται έως το πλάι του φαίρινγκ, θυμίζοντας σε σχήμα τα αντίστοιχα που έχουν οι μοτοσυκλέτες της Yamaha και της Suzuki.

Σε ό,τι αφορά τον νέο κινητήρα, ο φωτογραφικός φακός δεν έχει τη δυνατότητα να διαπεράσει το φαίρινγκ, όμως είναι ξεκάθαρο πως οι βάσεις του κάρτερ στο πλαίσιο είναι διαφορετικές, κάτι που σημαίνει πως η ακαμψία του πλαισίου και ο σχεδιασμός του κάτω τμήματος του κινητήρα έχουν αλλάξει.

Πάντως σύμφωνα με τις δηλώσεις που έκανε ο Pol Espargaro μετά τα δοκιμαστικά της Δευτέρας, φαίνεται πως στο HRC δεν έχουν αποφασίσει προς ποια κατεύθυνση θα κινηθούν για την εξέλιξη της νέας μοτοσυκλέτας. Τόσο ο Espargaro, όσο και οι Marc Marquez, Alex Marquez και Taka Nakagami, οδήγησαν εντελώς διαφορετικές μοτοσυκλέτες, με εντελώς διαφορετικό set up πλαισίου και κινητήρα. Για τον Pol Espargaro αυτό είναι σοβαρό πρόβλημα, διότι δεν υπάρχει μια κοινή βάση και οι αναβάτες (προφανώς και οι μηχανικοί του HRC…) δεν μπορούν να συγκρίνουν δεδομένα μεταξύ τους.

Πάντως για το 2021, όλοι οι αναβάτες της Honda θα πρέπει να έχουν τον ίδιο κινητήρα του 2021 και δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το πλαίσιο του 2022, όπως επιβάλουν οι κανονισμοί. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως θα έχουν το ίδιο πλαίσιο, αφού κάποιοι έχουν το πλαίσιο του 2020 και κάποιοι άλλοι του 2021, ενώ διαφορετικές επιλογές για τον κάθε αναβάτη θα υπάρχουν και στο θέμα της αεροδυναμική και την επιλογή των φτερών.    

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.