Η αποχώρηση ενός αναβάτη από την κορυφαία κατηγορία ποτέ δεν πρόκειται να είναι μια εύκολη υπόθεση. Ιδιαίτερα αν αυτός ο αναβάτης ήταν μέσα στους πρωταγωνιστές του πρωταθλήματος. Σε αυτόν τον αγώνα του Misano ήταν η σειρά Andrea Dovizioso να τερματίσει την αγωνιστική του καριέρα στα MotoGP.
Πριν από αυτόν είχαν προηγηθεί οι αποχωρήσεις του Jorge Lorenzo και Valentino Rossi, δύο αναβατών που σημάδεψαν ολόκληρες δεκαετίες στα Grand Prix. Προφανώς η διαδικασία της αποχώρησης του Valentino Rossi διέκρινε αρκετά… χρόνια! Ξεκίνησε με τις ερωτήσεις περί ηλικίας στις συνεντεύξεις τύπου όταν ήταν ακόμα στην εργοστασιακή ομάδα της Yamaha και διεκδικούσε στα ίσια πρωταθλήματα από τον Marc Marquez και φυσικά οι συζητήσεις έγιναν πιο συχνές όταν η Yamaha επένδυσε στον Fabio Quartararo και Maverik Vinales, “υποβαθμίζοντας” τον Rossi στην δορυφορική ομάδα – έστω και με full-spec μοτοσυκλέτα. Όσο αναμενόμενη κι αν ήταν αυτή η αποχώρηση, κι όσο προετοιμασμένο κι αν ήταν το κοινό για αυτή, η ιστορία του ονόματος του Valentino Rossi συνεχίζει να δημιουργεί απόνερα.
Η αποχώρηση του Jorge Lorenzo ήταν πιο “ξαφνική” διότι μόλις ένα χρόνο πριν πει το μεγάλο “αντίο” αποτελούσε ένα από τα ακριβότερα συμβόλαια στην πιάτσα και η μεταγραφή του από την εργοστασιακή ομάδα της Ducati στην εργοστασιακή ομάδα του HRC ήταν η σημαντικότερη είδηση εκείνης της χρονιάς. Παρά την δύσκολη χρονιά που είχε με την Honda, η αποχώρηση του Jorge Lorenzo συνδέθηκε κυρίως με τον τραυματισμό του και όχι τόσο με τα αγωνιστικά αποτελέσματα ή την ηλικία του.
Η περίπτωση του Andrea Dovizioso είναι εντελώς διαφορετική και η αποχώρησή του από τα MotoGP έγινε χωρίς τις τυμπανοκρουσίες και την δημοσιότητα που θα αντιστοιχούσε στην αγωνιστική του πορεία. Σίγουρα το γεγονός πως δεν κατάφερε να πάρει πρωτάθλημα στα MotoGP παίζει μεγάλο ρόλο, όμως για τον περισσότερο ο Andrea Dovizioso είχε φύγει ήδη από τα MotoGP όταν αποφάσισε να μην υπογράψει νέο συμβόλαιο με την Ducati και να μείνει σπίτι του για έναν ολόκληρο χρόνο. Η επιστροφή του στα MotoGP στη δορυφορική ομάδα της Yamaha δεν τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του, διότι η Yamaha είχε πολύ πιο σημαντικά θέματα για να απασχολήσει το κοινό των αγώνων.
Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα ο σκηνοθέτης και οι σχολιαστές του αγώνα στο Misano να αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στους πανηγυρισμούς του Bagnaia, του Bastianini και των ανθρώπων της Ducati στα πιτς, διακόπτοντας για μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου τον γύρο αποχαιρετισμού που έκανε ο Dovizioso στην πίστα.
Για σύγκριση, η αποχώρηση του Danilo Petrucci που το πιο λαμπρό αγωνιστικό του επίτευγμα στα MotoGP ήταν η αντρίκια νίκη στο Mugello απέναντι στον Marquez και τον Dovizioso, κέρδισε περισσότερο τηλεοπτικό χρόνο από εκείνη του Dovizioso.
Κοιτώντας τα στατιστικά, θα λέγαμε πως αυτός ο “βουβός” αποχαιρετισμός του Andrea Dovizioso είναι μάλλον άδικος. Είναι ο μοναδικός αναβάτης στην ιστορία που έχει κερδίσει αγώνα Grand Prix και τις τρεις τελευταίες δεκαετίες.
Επίσης έχει οδηγήσει για τρεις διαφορετικούς κατασκευαστές (Honda, Yamaha, Ducati) και έχει διεκδικήσει το πρωτάθλημα πέντε φορές, τερματίζοντας δεύτερος στη βαθμολογία το 2006 και το 2007 πίσω από τον Jorge Lozenzo και άλλες τρεις φορές πίσω από τον Marc Marquez. Μάλιστα το 2017 το πρωτάθλημα κρίθηκε στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς.
Ιδιαίτερα οι μάχες σώμα με σώμα που είχε με τον Marc Marquez έως την τελευταία στροφή του αγώνα, έχουν αφήσει εποχή και αποτελούν από τα πιο εντυπωσιακά highlight στην ιστορία των MotoGP.
Από την άλλη μεριά βέβαια, ο δεύτερος θα είναι πάντα ο πρώτος από τους χαμένους και ο Andrea Dovizioso ταύτισε το όνομά του με τον χαρακτηρισμό "διεκδικητής του τίτλου” και όχι με εκείνου του πρωταθλητή.
MotoGP: Πώς διαμορφώνεται η σύνθεση αναβατών στο πρωτάθλημα του 2027
Η σχάρα εκκίνησης του νέου πρωταθλήματος σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε ως σήμερα
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
23/6/2026
Τη 18η μέρα του Ιουνίου 2026 υπογράφτηκε επιτέλους η πολύπαθη Concorde Agreement, η συμφωνία μεταξύ διοργανωτών και κατασκευαστών MotoGP για τη συνέχεια του πρωταθλήματος από το 2027 ως και το 2031. Πρόκειται για μια συμφωνία που έπρεπε κανονικά να έχει οριστικοποιηθεί πριν τελειώσει η περσινή σεζόν, ωστόσο η νέα ιδιοκτησία του πρωταθλήματος, Liberty Media, έχει πολλές αλλαγές στα υπόψη της και φυσικά κάπου εκεί άρχισαν οι τριβές με εργοστάσια και ομάδες που οδήγησαν σε τόσο μεγάλη καθυστέρηση.
Από τη στιγμή πάντως που το άμεσο μέλλον του MotoGP μπήκε σε ράγες για τα επόμενα πέντε χρόνια, το θέμα που θα απασχολήσει την επικαιρότητα θα είναι δίχως άλλο οι μεταγραφές. Ενόψει μιας νέας εποχής για το πρωτάθλημα, με καινούργιες μοτοσυκλέτες 850cc και αρκετά αλλαγμένους τεχνικούς κανονισμούς, τα περισσότερα συμβόλαια των αναβατών λήγουν φέτος και πλέον διαμορφώνεται ένα εντελώς διαφορετικό τοπίο για τη σχάρα εκκίνησης της επόμενης χρονιάς.
Ως αρχή μιας νέας εποχής έχει ήδη αρκετές ιδιαιτερότητες και μια από αυτές είναι πως δεν θα υπάρχουν “περσινές” μοτοσυκλέτες, άρα λογικά στην αφετηρία όλοι οι αναβάτες θα έχουν ίδιες ολοκαίνουργιες εργοστασιακές. Είναι άλλωστε προς το συμφέρον των εργοστασίων να μαζέψουν όσα περισσότερα δεδομένα μπορούν, άρα θέλουν όλους τους αναβάτες τους να μετέχουν στη διαδικασία αυτή, με μόνη ενδεχόμενη διαφορά για τους εργοστασιακούς να είναι η προτεραιότητα με την οποία θα υποδέχονται αναβαθμίσεις στις μοτοσυκλέτες τους.
Ήδη γνωρίζουμε μια σειρά μετακινήσεων πρωτοκλασάτων αναβατών από το ένα εργοστάσιο στο άλλο, ωστόσο τίποτε από αυτά δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη επίσημα, προφανώς γιατί όλοι περίμεναν τη μεγάλη συμφωνία πριν προχωρήσουν σε εξαγγελίες.
Η ανανέωση του Marc Marquez για άλλα δύο χρόνια (2027-2028) με την εργοστασιακή Ducati είναι η πρώτη είδηση που ανακοινώθηκε μετά τη συμφωνία, ενώ είχε προηγηθεί η ανανέωση του Marco Bezzecchi με την Aprilia. Πέραν αυτών των δύο, σίγουροι με συμβόλαια για του χρόνου είναι ακόμη οι Diogo Moreira, Johann Zarco και Toprak Razgatlioglu, ενώ όλοι οι υπόλοιποι αναβάτες είναι στον αέρα, αν και για πολλούς οι επόμενοι προορισμοί τους είναι λίγο-πολύ γνωστοί, απλά όχι ακόμη επισημοποιημένοι.
Ας δούμε πώς διαμορφώνεται το νέο πρωτάθλημα MotoGP του 2027 με βάση όσα γνωρίζουμε ως σήμερα.
Aprilia
Ο Marco Bezzecchi ήταν ο πρώτος που υπέγραψε ανανέωση συμβολαίου φέτος με άγνωστη, αλλά πάντως πολυετή, διάρκεια. Δίπλα του αναμένεται να έρθει ο καλός του φίλος Pecco Bagnaia από τη Ducati.
Στην Trackhouse ωστόσο όλα φαίνεται πως θα αλλάξουν, καθώς η Aprilia θέλει να προμοτάρει μια 100% ιταλική σύνθεση, γεγονός που σημαίνει αποχαιρετισμό και των δύο φετινών αναβατών της. Για τον Ai Ogura βέβαια αυτό δεν σημαίνει και πολλά, καθώς ο Ιάπωνας έχει ήδη χαιρετήσει για μια θέση στην εργοστασιακή Yamaha, μα φαίνεται πως αποχαιρετά και ο Raul Fernandez.
Με τα σημερινά δεδομένα, οι δύο αναβάτες που εκτιμάται πως θα έρθουν είναι οι Enea Bastianini από την Tech3 KTM και Luca Marini από τη Honda HRC.
Ducati
Η πρωταθλήτρια του 2025 θα έχει σίγουρα τον πρωταθλητή Marc Marquez και δίπλα του θεωρείται βέβαιη η άφιξη του Pedro Acosta από την ΚΤΜ.
Όσο για τις δορυφορικές της ομάδες, αμφότερες αναμένονται να έχουν ολοκαίνουργιες συνθέσεις από του χρόνου.
Η VR46 θα υποδεχτεί τον Fermin Aldeguer σε μια “εσωτερική” μετακίνηση από τη Gresini και δίπλα του αναμένεται να έρθει ο Nicolo Bulega από το WSBK, με τις ευχές και προτροπές της Ducati Corse έχοντας ήδη αναλάβει ρόλο αναβάτη εξέλιξης της νέας Desmosedici με τα Pirelli.
Η δε Gresini είναι ίσως το μεγαλύτερο μυστήριο αυτή τη στιγμή, καθώς αναμένεται να χάσει και τους δύο αναβάτες της, με τις φήμες να φέρνουν τον Joan Mir από τη Honda και τον Daniel Holgado από τη Moto2 στις σέλες των Ducati της.
Ακούγονται δε και φήμες για διακοπή της σχέσης της Gresini με τη Ducati (κάτι που θα εξηγούσε καλύτερα και την οριζόντια μετακίνηση του Aldeguer), με κάποιες εκ των φωνών να μιλούν για επανασύνδεση με τη Honda.
Honda
Μετά από μια σειρά δύσκολων ετών, φέτος η Honda δείχνει να ξαναβρίσκει τον δρόμο της, χωρίς ωστόσο να έχει ακόμη φτάσει σε ένα επίπεδο σταθερής διεκδίκησης βάθρων. Για του χρόνου όμως έχει ήδη φροντίσει να επενδύσει σε πολύ δυνατούς αναβάτες, καθώς η μια σέλα της εργοστασιακής ομάδας είναι καπαρωμένη από τον Fabio Quartararo.
Η δεύτερη έχει πολλά ερωτηματικά, με το φαβορί να δείχνει αυτή τη στιγμή ο David Alonso από τη Moto2, ο αναβάτης που χάρισε στη CFMOTO τον τίτλο της Moto3 το 2024, για δύο ταυτόχρονες παγκόσμιες πρωτιές: το πρώτο πρωτάθλημα GP για κινέζικο εργοστάσιο (έστω κι αν μόνο τα αυτοκόλλητα είναι κινέζικα πάνω στην ΚΤΜ RC250GP της CFMOTO Aspar Team) και ο πρώτος τίτλος για Κολομβιανό αναβάτη.
Στην LCR, από την άλλη, οι Diogo Moreira και Johann Zarco δεν έχουν κανένα λόγο να ανησυχούν. Αν κάτι θα μπορούσε να αλλάξει εδώ είναι κάποιες φημολογούμενες (και εντελώς ανεπιβεβαίωτες) συζητήσεις εντός HRC για να δώσουν την εργοστασιακή σέλα στον Moreira που εντυπωσιάζει φέτος ως rookie, αντί του Alonso που θα μπορούσε (σε ένα υποθετικό σενάριο) να πάει αντ’ αυτού στην LCR με εγγυημένο συμβόλαιο HRC.
Alex Marquez (αριστερά) και Pedro Acosta (δεξιά) θα ανταλλάξουν μοτοσυκλέτες, στην ΚΤΜ ο πρώτος, στη Ducati ο δεύτερος
ΚΤΜ
Παρά τις φήμες και τους φόβους για αποχώρηση της ΚΤΜ από το πρωτάθλημα μετά την οικονομική της κρίση και την αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος, οι Αυστριακοί επιβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους με το MotoGP υπογράφοντας τη νέα πενταετή σύμβαση.
Η εργοστασιακή της ομάδα ωστόσο θα αλλάξει ριζικά του χρόνου, με νέο δίδυμο τους Alex Marquez και Fabio Di Giannantonio.
Όσο για την Tech3, εκεί τα δεδομένα είναι πολύ πιο ρευστά και τίποτε δεν έχει την ίδια βεβαιότητα όπως στην εργοστασιακή Red Bull KTM Factory Racing. Η ομάδα του Guenther Steiner σίγουρα θα χωρίσει με τον Enea Bastianini, ενώ ενδέχεται να διατηρήσει τον Maverick Vinales στους κόλπους της. Άρα τουλάχιστον ένας ακόμη αναβάτης πιθανώς θα έρθει εδώ, με δύο ονόματα από τη Moto2 να ακούγονται πολύ έντονα: Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος της Moto2 αυτή τη στιγμή) και Senna Agius.
Ωστόσο τα δεδομένα για την ομάδα αυτή είναι πολύ περίπλοκα, καθώς υπάρχει ακόμη ο Brad Binder που θα περισσέψει από την εργοστασιακή και ο οποίος χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης στο Mattighofen, καθώς και ο Raul Fernandez που φαίνεται πως περισσεύει από την Trackhouse – αν και ο Ισπανός έχει παρελθόν με την ΚΤΜ και δη όχι πολύ θετικό, έχοντας περάσει έναν δύσκολο χρόνο με την Tech3 το 2022, σε μια εποχή πάντως που τόσο η ΚΤΜ όσο και η Tech3 είχαν άλλους ιδιοκτήτες.
Yamaha
Η εργοστασιακή ομάδα της Yamaha θα αλλάξει 100% το 2027 και η σύνθεσή της είναι ήδη γνωστή: Jorge Martin και Ai Ogura.
Το ερώτημα είναι τι γίνεται με την Pramac και πιο συγκεκριμένα με τον Jack Miller, μιας και ο Toprak Razgatlioglu είναι σίγουρος για την επόμενη χρονιά.
Με τον Αυστραλό να χαιρετά πιθανότατα το MotoGP, ο αναβάτης που ακούγεται πως θα έρθει στη θέση του προέρχεται από τη Moto2 και είναι ο Izan Guevara.
Τα παραπάνω συνιστούν τα επικρατέστερα σενάρια της επόμενης χρονιάς, χωρίς ποτέ να μπορούμε να αποκλείσουμε μερικές εκπλήξεις. Σε πρώτη φάση παρατηρούμε ότι μερικά ονόματα φαίνονται να περισσεύουν, όπως οι Alex Rins, Jack Miller και Franco Morbidelli. Ο πρώτος μάλιστα έχει ήδη αποκαλύψει ότι η Yamaha τον έχει ενημερώσει πως δεν θα τον κρατήσει του χρόνου και όλα δείχνουν πως ο έμπειρος Ισπανός θα βρεθεί εκτός MotoGP το 2027, όπως και οι δύο προαναφερθέντες. Και οι τρεις αυτοί αναβάτες έχουν ήδη συνδεθεί με φημολογούμενες προτάσεις από το WSBK.
Ρόστερ MotoGP 2027
(με ερωτηματικό όσοι δεν έχουν ανακοινωθεί επίσημα)
